வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.48.1
एवं ब्रुवत्यां सीतायां संरब्धः परुषं वचः।
ललाटे भ्रुकुटिं कृत्वा रावणः प्रत्युवाच ह ॥ ३.४८.१ ॥
சீதை இவ்வாறு பேசியபோது, கோபமடைந்த ராவணன் நெற்றியில் புருவம் சுருக்கி கடுமையான சொற்களால் பதிலளித்தான்.
3.48.2
भ्राता वैश्रवणस्याहं सापत्नो वरवर्णिनि।
रावणो नाम भद्रं ते दशग्रीवः प्रतापवान् ॥ ३.४८.२ ॥
அழகிய நிறத்தவளே! நான் வைசிரவணனின் (குபேரனின்) சகோதரன், வேறுதாய்ச் சகோதரன். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். என் பெயர் ராவணன்; நான் பத்துக் கழுத்துகளை உடையவன், மிகுந்த வலிமையுள்ளவன்.
3.48.3
यस्य देवाः सगन्धर्वाः पिशाचपतगोरगाः।
विद्रवन्ति सदा भीता मृत्योरिव सदा प्रजाः ॥ ३.४८.३ ॥
எவனுக்கு அஞ்சி தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பிசாசுகளும் பறவைகளும் பாம்புகளும் எப்போதும் நடுங்கி ஓடுகிறார்களோ, மரணத்திற்கு அஞ்சும் மக்களைப் போல.
3.48.4
येन वैश्रवणो भ्राता वैमात्राः कारणान्तरे।
द्वन्द्वमासादितः क्रोधाद् रणे विक्रम्य निर्जितः ॥ ३.४८.४ ॥
வேறு காரணத்தால் கோபங்கொண்டு, போரில் வைசிரவணனாகிய (குபேரனாகிய) சகோதரனை எதிர்த்து, வீரத்தோடு வென்றவன்.
3.48.5
मद्भयार्तः परित्यज्य स्वमधिष्ठानमृद्धिमत्।
कैलासं पर्वतश्रेष्ठमध्यास्ते नरवाहनः ॥ ३.४८.५ ॥
என் அச்சத்தால் நடுங்கி, தனது செல்வம் நிறைந்த இருப்பிடத்தை விட்டு, நரவாகனனாகிய குபேரன் சிறந்த மலையான கைலாசத்தில் வாழ்கிறான்.
3.48.6
यस्य तत् पुष्पकं नाम विमानं कामगं शुभम्।
वीर्यादावर्जितं भद्रे येन यामि विहायसम् ॥ ३.४८.६ ॥
ஓ நற்குணவதியே! அவனுடைய புஷ்பகம் என்னும் அழகிய, விருப்பம்போல் செல்லும் விமானத்தை வீரத்தால் பெற்றேன்; அதன்மூலம் வானில் செல்கிறேன்.
3.48.7
मम संजातरोषस्य मुखं दृष्ट्वैव मैथिलि।
विद्रवन्ति परित्रस्ताः सुराः शक्रपुरोगमाः ॥ ३.४८.७ ॥
மைதிலியே, என் கோபம் எழுந்த முகத்தைக் கண்டவுடனேயே இந்திரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட தேவர்கள் பயந்து ஓடுகின்றனர்.
3.48.8
यत्र तिष्ठाम्यहं तत्र मारुतो वाति शङ्कितः।
तीव्रांशुः शिशिरांशुश्च भयात् सम्पद्यते दिवि ॥ ३.४८.८ ॥
நான் நிற்கும் இடத்தில் காற்று அஞ்சியபடி வீசுகிறது; வானில் கடுங்கதிர் சூரியனும் குளிர்கதிர் சந்திரனும் அச்சத்தால் ஒளி மங்குகின்றனர்.
3.48.9
निष्कम्पपत्रास्तरवो नद्यश्च स्तिमितोदकाः।
भवन्ति यत्र तत्राहं तिष्ठामि च चरामि च ॥ ३.४८.९ ॥
நான் நிற்கும் இடத்திலும், நடக்கும் இடத்திலும், மரங்களின் இலைகள் அசைவற்று நிற்கின்றன; நதிகளின் நீர் அமைதியாகிவிடுகிறது.
3.48.10
मम पारे समुद्रस्य लङ्का नाम पुरी शुभा।
सम्पूर्णा राक्षसैर्घोरैर्यथेन्द्रस्यामरावती ॥ ३.४८.१० ॥
கடலின் அக்கரையில் லங்கா என்னும் அழகிய என் நகரம் உள்ளது; இந்திரனின் அமராவதி போல் கொடிய ராட்சதர்களால் நிரம்பியது.
3.48.11
प्राकारेण परिक्षिप्ता पाण्डुरेण विराजिता।
हेमकक्ष्या पुरी रम्या वैदूर्यमयतोरणा ॥ ३.४८.११ ॥
வெண்மையான மதில் சூழ்ந்து ஒளிவீசும் அந்நகரம், பொன் மேகலைகளுடனும் வைடூரிய வளைவுகளுடனும் அழகியது.
3.48.12
हस्त्यश्वरथसम्बाधा तूर्यनादविनादिता।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः संकुलोद्यानभूषिता ॥ ३.४८.१२ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நெருங்கியிருக்கும் அந்நகரம், இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் முழங்குகிறது; எல்லா விருப்பங்களையும் தரும் மரங்களும் அடர்ந்த தோட்டங்களும் அதை அலங்கரிக்கின்றன.
3.48.13
तत्र त्वं वस हे सीते राजपुत्रि मया सह।
न स्मरिष्यसि नारीणां मानुषीणां मनस्विनि ॥ ३.४८.१३ ॥
அங்கே நீ என்னுடன் வாழ்வாய், ஓ சீதை, ஓ அரச குமாரி. ஓ மனஸ்வினியே, மனிதப் பெண்களை நீ நினைக்கமாட்டாய்.
3.48.14
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् दिव्यांश्च वरवर्णिनि।
न स्मरिष्यसि रामस्य मानुषस्य गतायुषः ॥ ३.४८.१४ ॥
ஓ அழகிய வண்ணமுடையவளே, தெய்வீக இன்பங்களை நுகர்ந்தபடி, ஆயுள் கழிந்த அந்த மனிதன் ராமனை நீ நினைக்கமாட்டாய்.
3.48.15
स्थापयित्वा प्रियं पुत्रं राज्ये दशरथो नृपः।
मन्दवीर्यस्ततो ज्येष्ठः सुतः प्रस्थापितो वनम् ॥ ३.४८.१५ ॥
அரசன் தசரதன் தன் அன்பு மகனை அரசாட்சியில் அமர்த்தி, பின்னர் வலிமை குன்றியவனாகி, மூத்த மகனை காட்டுக்கு அனுப்பினான்.
3.48.16
तेन किं भ्रष्टराज्येन रामेण गतचेतसा।
करिष्यसि विशालाक्षि तापसेन तपस्विना ॥ ३.४८.१६ ॥
அரசை இழந்து, மனம் கலங்கிய அந்த ராமனுடன் நீ என்ன செய்வாய், ஓ விசாலாக்ஷியே? அந்த தவம் செய்யும் தாபசனுடன் நீ என்ன செய்வாய்?
3.48.17
रक्ष राक्षसभर्तारं कामय स्वयमागतम्।
न मन्मथशराविष्टं प्रत्याख्यातुं त्वमर्हसि ॥ ३.४८.१७ ॥
ராக்ஷஸர்களின் தலைவனைக் காப்பாய்; தானாக வந்திருக்கும் என்னை விரும்புவாய். மன்மதனின் அம்புகளால் பீடிக்கப்பட்ட என்னை நீ நிராகரிப்பது தகாது.
3.48.18
प्रत्याख्याय हि मां भीरु पश्चात्तापं गमिष्यसि।
चरणेनाभिहत्येव पुरूरवसमुर्वशी ॥ ३.४८.१८ ॥
ஓ பீருவே, என்னை நிராகரித்தால் பின்னர் வருந்துவாய்; உர்வசி காலால் உதைத்து புரூரவஸை நிராகரித்ததுபோல்.
3.48.19
अङ्गुल्या न समो रामो मम युद्धे स मानुषः।
तव भाग्येन सम्प्राप्तं भजस्व वरवर्णिनि ॥ ३.४८.१९ ॥
போரில் அவன் என் ஒரு விரலுக்கு நிகரும் அல்ல; அவன் ஒரு மனிதன். உன் அதிர்ஷ்டத்தால் இது கிடைத்திருக்கிறது; அழகியே, ஏற்றுக்கொள்.
3.48.20
एवमुक्ता तु वैदेही क्रुद्धा संरक्तलोचना।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपम् ॥ ३.४८.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் வைதேஹி சீதை கோபத்தால் நிறைந்தாள்; அவள் கண்கள் சிவந்தன. தனிமையில் அரக்கர் தலைவனிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னாள்.
3.48.21
कथं वैश्रवणं देवं सर्वदेवनमस्कृतम्।
भ्रातरं व्यपदिश्य त्वमशुभं कर्तुमिच्छसि ॥ ३.४८.२१ ॥
எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் தேவன் வைசிரவணனை சகோதரன் என்று சொல்லிக்கொண்டு, நீ இப்படி ஒரு அசுபமான செயலைச் செய்ய விரும்புகிறாயே!
3.48.22
अवश्यं विनशिष्यन्ति सर्वे रावण राक्षसाः।
येषां त्वं कर्कशो राजा दुर्बुद्धिरजितेन्द्रियः ॥ ३.४८.२२ ॥
ஓ ராவணா, கொடியவனும் தீய புத்தியுடையவனும் புலன்களை வெல்லாதவனுமான நீ அரசனாக உள்ள அரக்கர்கள் அனைவரும் நிச்சயம் அழிவார்கள்.
3.48.23
अपहृत्य शचीं भार्यां शक्यमिन्द्रस्य जीवितुम्।
नहि रामस्य भार्यां मामानीय स्वस्तिमान् भवेत् ॥ ३.४८.२३ ॥
இந்திரனின் மனைவி சசியைக் கவர்ந்து இந்திரன் உயிர்வாழ முடியும்; ஆனால் ராமனின் மனைவியான என்னைக் கொண்டு வந்து நீ நலமாக இருக்க முடியாது.
3.48.24
जीवेच्चिरं वज्रधरस्य पश्चा-
च्छचीं प्रधृष्याप्रतिरूपरूपाम्।
न मादृशीं राक्षस धर्षयित्वा
पीतामृतस्यापि तवास्ति मोक्षः ॥ ३.४८.२४ ॥
வஜ்ரதாரியான இந்திரன் பின்பு நீண்ட காலம் வாழலாம், அற்புத அழகுடைய சசியைத் தீண்டி அவமதித்து; ஆனால் ஓ அரக்கனே, என்னைப் போன்றவளை அவமதித்த உனக்கு அமிர்தம் அருந்தியவனாயினும் விடுதலை இல்லை.