വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 3.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.51.1
इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः।
राक्षसेन्द्रोऽभिदुद्राव पतगेन्द्रममर्षणः ॥ ३.५१.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടവനായി, ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളും തപ്തസ്വർണ്ണകുണ്ഡലങ്ങളും ഉള്ള രാക്ഷസേന്ദ്രൻ സഹിക്കാനാവാതെ പക്ഷിരാജന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
3.51.2
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तयोस्तस्मिन् महामृधे।
बभूव वातोद्धुतयोर्मेघयोर्गगने यथा ॥ ३.५१.२ ॥
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അവർ ഇരുവരുടെയും ആ പ്രഹരം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; ആകാശത്തിൽ കാറ്റാൽ ഇളകിയ രണ്ടു മേഘങ്ങളുടെ കൂട്ടിയിടി പോലെ.
3.51.3
तद् बभूवाद्भुतं युद्धं गृध्रराक्षसयोस्तदा।
सपक्षयोर्माल्यवतोर्महापर्वतयोरिव ॥ ३.५१.३ ॥
അപ്പോൾ കഴുകനും രാക്ഷസനും തമ്മിലുള്ള ആ യുദ്ധം അദ്ഭുതകരമായിരുന്നു; ചിറകുകളുള്ള രണ്ടു മഹാപർവതങ്ങൾ മാല്യവാന്മാർ പോലെ കൂട്ടിമുട്ടിയതുപോലെ.
3.51.4
ततो नालीकनाराचैस्तीक्ष्णाग्रैश्च विकर्णिभिः।
अभ्यवर्षन्महाघोरैर्गृध्रराजं महाबलम् ॥ ३.५१.४ ॥
പിന്നെ നാലീക, നാരാച ശരങ്ങൾ കൊണ്ടും, മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രങ്ങളുള്ള ശരങ്ങൾ കൊണ്ടും, വികർണി ശരങ്ങൾ കൊണ്ടും, അതിഭയങ്കരമായി മഹാബലനായ ഗൃധ്രരാജന്റെ മേൽ വർഷിച്ചു.
3.51.5
स तानि शरजालानि गृध्रः पत्ररथेश्वरः।
जटायुः प्रतिजग्राह रावणास्त्राणि संयुगे ॥ ३.५१.५ ॥
പക്ഷിരഥത്തിന്റെ അധിപനായ ആ ഗൃധ്രൻ ജടായു യുദ്ധത്തിൽ ആ ശരജാലങ്ങളെയും രാവണന്റെ അസ്ത്രങ്ങളെയും പ്രതിരോധിച്ചു.
3.51.6
तस्य तीक्ष्णनखाभ्यां तु चरणाभ्यां महाबलः।
चकार बहुधा गात्रे व्रणान् पतगसत्तमः ॥ ३.५१.६ ॥
മഹാബലനായ ആ ശ്രേഷ്ഠപക്ഷി മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങളുള്ള കാലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പലവിധം മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കി.
3.51.7
अथ क्रोधाद् दशग्रीवो जग्राह दश मार्गणान्।
मृत्युदण्डनिभान् घोरान् शत्रोर्निधनकांक्षया ॥ ३.५१.७ ॥
അപ്പോൾ കോപത്താൽ ദശഗ്രീവൻ ശത്രുവിന്റെ നാശം ആഗ്രഹിച്ചു മൃത്യുദണ്ഡത്തിനു തുല്യമായ ഭയങ്കരമായ പത്തു അമ്പുകൾ എടുത്തു.
3.51.8
स तैर्बाणैर्महावीर्यः पूर्णमुक्तैरजिह्मगैः।
बिभेद निशितैस्तीक्ष्णैर्गृध्रं घोरैः शिलीमुखैः ॥ ३.५१.८ ॥
മഹാവീര്യനായ അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായി വലിച്ചു വിട്ട, നേരെ പായുന്ന, മൂർച്ചയുള്ള, ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളാൽ ആ കഴുകനെ തുളച്ചു.
3.51.9
स राक्षसरथे पश्यञ्जानकीं बाष्पलोचनाम्।
अचिन्तयित्वा बाणांस्तान् राक्षसं समभिद्रवत् ॥ ३.५१.९ ॥
രാക്ഷസന്റെ രഥത്തിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയുള്ള ജാനകിയെ കണ്ടുകൊണ്ട്, ആ അമ്പുകളെ ഗണിക്കാതെ ആ രാക്ഷസനുനേരെ പാഞ്ഞു.
3.51.10
ततोऽस्य सशरं चापं मुक्तामणिविभूषितम्।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्ज पतगोत्तमः ॥ ३.५१.१० ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠൻ അവന്റെ അമ്പോടുകൂടിയ, മുത്തും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച വില്ല് കാലുകളാൽ ഒടിച്ചു.
3.51.11
ततोऽन्यद् धनुरादाय रावणः क्रोधमूर्च्छितः।
ववर्ष शरवर्षाणि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.५१.११ ॥
അപ്പോൾ രാവണൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, കോപത്താൽ മതിമറന്ന് നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും അമ്പുമഴ പെയ്യിച്ചു.
3.51.12
शरैरावारितस्तस्य संयुगे पतगेश्वरः।
कुलायमभिसम्प्राप्तः पक्षिवच्च बभौ तदा ॥ ३.५१.१२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട പക്ഷിരാജൻ, അപ്പോൾ കൂടണഞ്ഞ പക്ഷിയെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
3.51.13
स तानि शरजालानि पक्षाभ्यां तु विधूय ह।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्जास्य महद् धनुः ॥ ३.५१.१३ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ അവൻ ചിറകുകൾകൊണ്ട് ആ ശരജാലങ്ങളെ തട്ടിക്കളഞ്ഞ്, കാലുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ മഹത്തായ വില്ല് ഒടിച്ചു.
3.51.14
तच्चाग्निसदृशं दीप्तं रावणस्य शरावरम्।
पक्षाभ्यां च महातेजा व्यधुनोत् पतगेश्वरः ॥ ३.५१.१४ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ പക്ഷിരാജൻ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന രാവണന്റെ ആ ആവനാഴിയും ചിറകുകൾകൊണ്ട് തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു.
3.51.15
काञ्चनोरश्छदान् दिव्यान् पिशाचवदनान् खरान्।
तांश्चास्य जवसम्पन्नाञ्जघान समरे बली ॥ ३.५१.१५ ॥
ബലവാനായ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ സ്വർണ്ണമാറുകവചമണിഞ്ഞ, പിശാചമുഖമുള്ള, വേഗമേറിയ ആ ദിവ്യവാഹനങ്ങളെ വീഴ്ത്തി.
3.51.16
अथ त्रिवेणुसम्पन्नं कामगं पावकार्चिषम्।
मणिसोपानचित्राङ्गं बभञ्ज च महारथम् ॥ ३.५१.१६ ॥
പിന്നെ മൂന്നു ദണ്ഡുകളുള്ള, ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന, അഗ്നിജ്വാലപോലെ തിളങ്ങുന്ന, മണിപ്പടികളാൽ ചിത്രിതമായ ആ മഹാരഥം അവൻ ഒടിച്ചു.
3.51.17
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशं छत्रं च व्यजनैः सह।
पातयामास वेगेन ग्राहिभी राक्षसैः सह ॥ ३.५१.१७ ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന കുടയും വീശാലുകളും അവൻ വേഗത്തിൽ വീഴ്ത്തി; അവ പിടിച്ചിരുന്ന രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം.
3.51.18
सारथेश्चास्य वेगेन तुण्डेन च महच्छिरः।
पुनर्व्यपहनच्छ्रीमान् पक्षिराजो महाबलः ॥ ३.५१.१८ ॥
മഹാബലവാനായ ശ്രീമാനായ ആ പക്ഷിരാജൻ തന്റെ കൊക്കിന്റെ വേഗത്തിൽ അവന്റെ സാരഥിയുടെ വലിയ തല വീണ്ടും വെട്ടിവീഴ്ത്തി.
3.51.19
स भग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः।
अङ्केनादाय वैदेहीं पपात भुवि रावणः ॥ ३.५१.१९ ॥
വില്ലൊടിഞ്ഞവനും രഥമില്ലാത്തവനും കുതിരകൾ ചത്തവനും സാരഥി ഹതനായവനുമായ അവൻ വൈദേഹിയെ മടിയിലെടുത്ത് രാവണൻ നിലത്തുവീണു.
3.51.20
दृष्ट्वा निपतितं भूमौ रावणं भग्नवाहनम्।
साधु साध्विति भूतानि गृध्रराजमपूजयन् ॥ ३.५१.२० ॥
നിലത്തുവീണ്, വാഹനം തകർന്ന രാവണനെ കണ്ട് "സാധു, സാധു" എന്നു പറഞ്ഞ് ഭൂതങ്ങൾ ഗൃധ്രരാജനെ പൂജിച്ചു.
3.51.21
परिश्रान्तं तु तं दृष्ट्वा जरया पक्षियूथपम्।
उत्पपात पुनर्हृष्टो मैथिलीं गृह्य रावणः ॥ ३.५१.२१ ॥
വാർദ്ധക്യത്താൽ ക്ഷീണിച്ച പക്ഷിരാജനെ കണ്ട് രാവണൻ വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ മൈഥിലിയെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
3.51.22
तं प्रहृष्टं निधायाङ्के रावणं जनकात्मजाम्।
गच्छन्तं खड्गशेषं च प्रणष्टहतसाधनम् ॥ ३.५१.२२ ॥
സന്തോഷത്തോടെ ജനകപുത്രിയെ മടിയിൽ വെച്ച രാവണൻ, വാൾ മാത്രം ശേഷിച്ച്, ആയുധങ്ങൾ നശിച്ചവനായി പോയി.
3.51.23
गृध्रराजः समुत्पत्य रावणं समभिद्रवत्।
समावार्य महातेजा जटायुरिदमब्रवीत् ॥ ३.५१.२३ ॥
ഗൃധ്രരാജനായ മഹാതേജസ്വിയായ ജടായു എഴുന്നേറ്റ് രാവണന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്ത്, അവനെ തടഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.51.24
वज्रसंस्पर्शबाणस्य भार्यां रामस्य रावण।
अल्पबुद्धे हरस्येनां वधाय खलु रक्षसाम् ॥ ३.५१.२४ ॥
രാവണാ! വജ്രതുല്യമായ അമ്പുകളുള്ള രാമന്റെ ഭാര്യയെ നീ അപഹരിക്കുന്നു, അല്പബുദ്ധീ! തീർച്ചയായും ഇത് രാക്ഷസരുടെ നാശത്തിനുതന്നെ.
3.51.25
समित्रबन्धुः सामात्यः सबलः सपरिच्छदः।
विषपानं पिबस्येतत् पिपासित इवोदकम् ॥ ३.५१.२५ ॥
സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും മന്ത്രിമാരും സേനയും പരിവാരവും സഹിതം നീ ഈ വിഷം കുടിക്കുന്നു, ദാഹിച്ചവൻ വെള്ളം കുടിക്കുന്നതുപോലെ.
3.51.26
अनुबन्धमजानन्तः कर्मणामविचक्षणाः।
शीघ्रमेव विनश्यन्ति यथा त्वं विनशिष्यसि ॥ ३.५१.२६ ॥
കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം അറിയാത്ത, വിവേകമില്ലാത്തവർ വേഗം നശിക്കുന്നു, നീ നശിക്കുന്നതുപോലെ.
3.51.27
बद्धस्त्वं कालपाशेन क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे।
वधाय बडिशं गृह्य सामिषं जलजो यथा ॥ ३.५१.२७ ॥
കാലപാശത്താൽ ബന്ധിതനായ നീ അതിൽനിന്ന് എവിടെ പോയി മോചനം നേടും? ഇരയോടുകൂടിയ ചൂണ്ട വിഴുങ്ങിയ മത്സ്യംപോലെ.
3.51.28
नहि जातु दुराधर्षौ काकुत्स्थौ तव रावण।
धर्षणं चाश्रमस्यास्य क्षमिष्येते तु राघवौ ॥ ३.५१.२८ ॥
ഹേ രാവണാ, കാകുത്സ്ഥരും രാഘവരുമായ ആ ഇരുവരെയും നിനക്ക് ഒരിക്കലും കീഴടക്കാനാവില്ല; എന്നാൽ ഈ ആശ്രമത്തോടുള്ള അവമതിയെ അവർ പൊറുക്കും.
3.51.29
यथा त्वया कृतं कर्म भीरुणा लोकगर्हितम्।
तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः ॥ ३.५१.२९ ॥
നീ ചെയ്ത കർമ്മം ഭീരുവിന്റെതാണ്, ലോകം നിന്ദിക്കുന്നതാണ്. ഇത് കള്ളന്മാരുടെ വഴിയാണ്; വീരന്മാർ സേവിക്കുന്ന വഴിയല്ല.
3.51.30
युद्ध्यस्व यदि शूरोऽसि मुहूर्तं तिष्ठ रावण।
शयिष्यसे हतो भूमौ यथा भ्राता खरस्तथा ॥ ३.५१.३० ॥
ഹേ രാവണാ, നീ ശൂരനാണെങ്കിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുക; ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുക. നിന്റെ സഹോദരൻ ഖരൻ കിടന്നതുപോലെ നീയും കൊല്ലപ്പെട്ട് ഭൂമിയിൽ കിടക്കും.
3.51.31
परेतकाले पुरुषो यत् कर्म प्रतिपद्यते।
विनाशायात्मनोऽधर्म्यं प्रतिपन्नोऽसि कर्म तत् ॥ ३.५१.३१ ॥
മരണകാലത്ത് മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മം സ്വന്തം നാശത്തിനായുള്ള അധർമ്മകർമ്മമാണ്; നീ ആ കർമ്മമാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
3.51.32
पापानुबन्धो वै यस्य कर्मणः को नु तत् पुमान्।
कुर्वीत लोकाधिपतिः स्वयंभूर्भगवानपि ॥ ३.५१.३२ ॥
പാപബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്ന കർമ്മം ഏത് മനുഷ്യനാണ് ചെയ്യുക? ലോകാധിപതിയായ സ്വയംഭൂ ഭഗവാൻ പോലും അത് ചെയ്യില്ല.
3.51.33
एवमुक्त्वा शुभं वाक्यं जटायुस्तस्य रक्षसः।
निपपात भृशं पृष्ठे दशग्रीवस्य वीर्यवान् ॥ ३.५१.३३ ॥
ഇങ്ങനെ ശുഭവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വീര്യവാനായ ജടായു ആ രാക്ഷസനായ ദശഗ്രീവന്റെ പുറത്ത് കനത്ത വേഗത്തിൽ വീണു.
3.51.34
तं गृहीत्वा नखैस्तीक्ष्णैर्विददार समन्ततः।
अधिरूढो गजारोहो यथा स्याद् दुष्टवारणम् ॥ ३.५१.३४ ॥
മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങളാൽ അവനെ പിടിച്ച് ജടായു ചുറ്റും കീറി; ദുഷ്ടനായ ആനയുടെ മേൽ കയറിയ ആനപ്പാപ്പാനെപ്പോലെ.
3.51.35
विददार नखैरस्य तुण्डं पृष्ठे समर्पयन्।
केशांश्चोत्पाटयामास नखपक्षमुखायुधः ॥ ३.५१.३५ ॥
പുറത്ത് അമർത്തിക്കൊണ്ട് നഖങ്ങളാൽ അവന്റെ മുഖം കീറി; അവന്റെ മുടി പറിച്ചെടുത്തു; നഖങ്ങളും ചിറകും കൊക്കുമാണ് ആയുധങ്ങൾ.
3.51.36
स तथा गृध्रराजेन क्लिश्यमानो मुहुर्मुहुः।
अमर्षस्फुरितोष्ठः सन् प्राकम्पत च राक्षसः ॥ ३.५१.३६ ॥
ഗൃധ്രരാജാവിനാൽ ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ട ആ രാക്ഷസൻ കോപത്താൽ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ച് നടുങ്ങി.
3.51.37
सम्परिष्वज्य वैदेहीं वामेनाङ्केन रावणः।
तलेनाभिजघानार्तो जटायुं क्रोधमूर्च्छितः ॥ ३.५१.३७ ॥
രാവണൻ വൈദേഹിയെ ഇടത് മടിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച്, കോപംകൊണ്ട് മൂർച്ഛിതനായി വേദനയോടെ ജടായുവിനെ കൈപ്പത്തികൊണ്ട് അടിച്ചു.
3.51.38
जटायुस्तमतिक्रम्य तुण्डेनास्य खगाधिपः।
वामबाहून् दश तदा व्यपाहरदरिंदमः ॥ ३.५१.३८ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുനിഗ്രഹിയായ ഖഗാധിപൻ ജടായു അവനെ എതിർത്തുചെന്ന്, കൊക്കുകൊണ്ട് രാവണന്റെ ഇടതുവശത്തെ പത്തു കൈകളും പറിച്ചെടുത്തു.
3.51.39
संछिन्नबाहोः सद्यो वै बाहवः सहसाभवन्।
विषज्वालावलीयुक्ता वल्मीकादिव पन्नगाः ॥ ३.५१.३९ ॥
കൈകൾ മുറിഞ്ഞവന് ഉടനെ അവ പെട്ടെന്ന് വീണ്ടും ഉണ്ടായി; വിഷജ്വാലകളുടെ നിരകളോടെ, പുറ്റിൽ നിന്ന് സർപ്പങ്ങൾ വരുന്നതുപോലെ.
3.51.40
ततः क्रोधाद् दशग्रीवः सीतामुत्सृज्य वीर्यवान्।
मुष्टिभ्यां चरणाभ्यां च गृध्रराजमपोथयत् ॥ ३.५१.४० ॥
അപ്പോൾ കോപത്താൽ വീര്യവാനായ ദശഗ്രീവൻ സീതയെ വിട്ട്, രണ്ടു മുഷ്ടികൾകൊണ്ടും രണ്ടു കാലുകൊണ്ടും ഗൃധ്രരാജനായ ജടായുവിനെ ഞെരിച്ചുകളഞ്ഞു.
3.51.41
ततो मुहूर्तं संग्रामो बभूवातुलवीर्ययोः।
राक्षसानां च मुख्यस्य पक्षिणां प्रवरस्य च ॥ ३.५१.४१ ॥
പിന്നെ ഒരു മുഹൂർത്തനേരം തുല്യമില്ലാത്ത വീര്യമുള്ള ഇരുവരും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നു — രാക്ഷസരിൽ മുഖ്യനും പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും തമ്മിൽ.
3.51.42
तस्य व्यायच्छमानस्य रामस्यार्थे स रावणः।
पक्षौ पादौ च पार्श्वौ च खड्गमुद्धृत्य सोऽच्छिनत् ॥ ३.५१.४२ ॥
രാമനുവേണ്ടി പൂർണ്ണശക്തിയോടെ പൊരുതുന്ന അവന്റെ ചിറകുകളും കാലുകളും വശങ്ങളും രാവണൻ വാളൂരി മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
3.51.43
स च्छिन्नपक्षः सहसा रक्षसा रौद्रकर्मणा।
निपपात महागृध्रो धरण्यामल्पजीवितः ॥ ३.५१.४३ ॥
ക്രൂരകർമ്മിയായ രാക്ഷസൻ പെട്ടെന്ന് അതിന്റെ ചിറകുകൾ മുറിച്ചു; അല്പപ്രാണനായ ആ മഹാഗൃധ്രം നിലത്തു വീണു.
3.51.44
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ क्षतजार्द्रं जटायुषम्।
अभ्यधावत वैदेही स्वबन्धुमिव दुःखिता ॥ ३.५१.४४ ॥
നിലത്തുവീണ് രക്തത്തിൽ കുതിർന്നുകിടക്കുന്ന ജടായുവിനെ കണ്ട ദുഃഖിതയായ വൈദേഹി സ്വബന്ധുവിന്റെ നേരെ എന്നപോലെ അവന്റെ നേരെ ഓടി.
3.51.45
तं नीलजीमूतनिकाशकल्पं
सपाण्डुरोरस्कमुदारवीर्यम्।
ददर्श लङ्काधिपतिः पृथिव्यां
जटायुषं शान्तमिवाग्निदावम् ॥ ३.५१.४५ ॥
നീലമേഘസദൃശനും വെളുത്ത മാർവ്വുള്ളവനും ഉദാരവീര്യനുമായ ജടായുവിനെ, അടങ്ങിയ കാട്ടുതീപോലെ നിലത്തു കിടക്കുന്നതായി ലങ്കാധിപതി കണ്ടു.
3.51.46
ततस्तु तं पत्ररथं महीतले
निपातितं रावणवेगमर्दितम्।
पुनश्च संगृह्य शशिप्रभानना
रुरोद सीता जनकात्मजा तदा ॥ ३.५१.४६ ॥
നിലത്തു വീണ്, രാവണന്റെ വേഗത്താൽ ചതഞ്ഞ ആ പക്ഷിരഥനെ വീണ്ടും മാറോടണച്ച്, ചന്ദ്രമുഖിയായ ജനകപുത്രി സീത അപ്പോൾ കരഞ്ഞു.