வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.51.1
इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः।
राक्षसेन्द्रोऽभिदुद्राव पतगेन्द्रममर्षणः ॥ ३.५१.१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவனாய், கோபத்தால் சிவந்த கண்களும் காய்ச்சிய பொன் குண்டலங்களும் கொண்ட அரக்கர் தலைவன், பொறுக்க இயலாதவனாய் பறவை அரசனின் மீது பாய்ந்தான்.
3.51.2
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तयोस्तस्मिन् महामृधे।
बभूव वातोद्धुतयोर्मेघयोर्गगने यथा ॥ ३.५१.२ ॥
அந்த பெரும் போரில் அவ்விருவருக்கும் நடந்த அந்த மோதல் கடுமையானதாக இருந்தது; வானில் காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட இரு மேகங்களின் மோதல் போலிருந்தது.
3.51.3
तद् बभूवाद्भुतं युद्धं गृध्रराक्षसयोस्तदा।
सपक्षयोर्माल्यवतोर्महापर्वतयोरिव ॥ ३.५१.३ ॥
அப்போது கழுகுக்கும் அரக்கனுக்கும் இடையிலான அந்தப் போர் அற்புதமாக இருந்தது; இறக்கைகளுடன் கூடிய இரு பெரும் மலைகள் மால்யவான் போல மோதிக் கொண்டது போல.
3.51.4
ततो नालीकनाराचैस्तीक्ष्णाग्रैश्च विकर्णिभिः।
अभ्यवर्षन्महाघोरैर्गृध्रराजं महाबलम् ॥ ३.५१.४ ॥
பின்னர் நாலீக, நாராச அம்புகளாலும், கூரிய முனைகளுடைய அம்புகளாலும், விகர்ணி அம்புகளாலும், மிகக் கொடிய மழையாகப் பொழிந்து மகாபலமுள்ள கழுகரசனை மூடினான்.
3.51.5
स तानि शरजालानि गृध्रः पत्ररथेश्वरः।
जटायुः प्रतिजग्राह रावणास्त्राणि संयुगे ॥ ३.५१.५ ॥
பறவைத் தேருக்கு அதிபதியான அந்தக் கழுகு ஜடாயு, போரில் அந்த அம்புச் சால வலைகளையும் ராவணனின் அஸ்திரங்களையும் தடுத்து நிறுத்தினான்.
3.51.6
तस्य तीक्ष्णनखाभ्यां तु चरणाभ्यां महाबलः।
चकार बहुधा गात्रे व्रणान् पतगसत्तमः ॥ ३.५१.६ ॥
மகாபலமுள்ள அந்தச் சிறந்த பறவை, கூரிய நகங்களுடைய தன் கால்களால் அவனுடைய உடலில் பல விதமான புண்களை உண்டாக்கியது.
3.51.7
अथ क्रोधाद् दशग्रीवो जग्राह दश मार्गणान्।
मृत्युदण्डनिभान् घोरान् शत्रोर्निधनकांक्षया ॥ ३.५१.७ ॥
அப்போது கோபத்தால் தசக்ரீவன் எதிரியின் அழிவை விரும்பி, இயமனின் தண்டத்தை ஒத்த கொடிய பத்து அம்புகளை எடுத்தான்.
3.51.8
स तैर्बाणैर्महावीर्यः पूर्णमुक्तैरजिह्मगैः।
बिभेद निशितैस्तीक्ष्णैर्गृध्रं घोरैः शिलीमुखैः ॥ ३.५१.८ ॥
மகாவீரியனான அவர் நேராகச் செல்லும், முழுதாக இழுத்து விடப்பட்ட, கூர்மையான, கொடிய அம்புகளால் அந்தக் கழுகை துளைத்தார்.
3.51.9
स राक्षसरथे पश्यञ्जानकीं बाष्पलोचनाम्।
अचिन्तयित्वा बाणांस्तान् राक्षसं समभिद्रवत् ॥ ३.५१.९ ॥
அரக்கனின் தேரில் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் இருந்த ஜானகியைப் பார்த்தபடி, அந்த அம்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அந்த அரக்கனை நோக்கி விரைந்தார்.
3.51.10
ततोऽस्य सशरं चापं मुक्तामणिविभूषितम्।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्ज पतगोत्तमः ॥ ३.५१.१० ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியான பறவைகளில் சிறந்தவர், அவனுடைய அம்புடன் கூடிய, முத்து மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லை தம் கால்களால் முறித்தார்.
3.51.11
ततोऽन्यद् धनुरादाय रावणः क्रोधमूर्च्छितः।
ववर्ष शरवर्षाणि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.५१.११ ॥
அப்போது ராவணன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, கோபத்தால் மயங்கி நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் அம்புமழை பொழிந்தான்.
3.51.12
शरैरावारितस्तस्य संयुगे पतगेश्वरः।
कुलायमभिसम्प्राप्तः पक्षिवच्च बभौ तदा ॥ ३.५१.१२ ॥
போரில் அவனுடைய அம்புகளால் சூழப்பட்ட பறவை அரசர், அப்போது கூட்டை அடைந்த பறவையைப் போல் ஒளிர்ந்தார்.
3.51.13
स तानि शरजालानि पक्षाभ्यां तु विधूय ह।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्जास्य महद् धनुः ॥ ३.५१.१३ ॥
மகாதேஜஸ் கொண்ட அவன் அந்த அம்புக் கூட்டங்களைத் தன் சிறகுகளால் உதறித் தள்ளி, தன் கால்களால் அவனுடைய பெரிய வில்லை முறித்தான்.
3.51.14
तच्चाग्निसदृशं दीप्तं रावणस्य शरावरम्।
पक्षाभ्यां च महातेजा व्यधुनोत् पतगेश्वरः ॥ ३.५१.१४ ॥
அந்த மகாதேஜஸ் கொண்ட பறவைகளின் அரசன் நெருப்புப் போல ஒளிரும் ராவணனின் அந்த அம்பறாத்தூணியையும் தன் சிறகுகளால் உதறித் தள்ளினான்.
3.51.15
काञ्चनोरश्छदान् दिव्यान् पिशाचवदनान् खरान्।
तांश्चास्य जवसम्पन्नाञ्जघान समरे बली ॥ ३.५१.१५ ॥
வலிமை மிக்க அவன் போரில், பொன் மார்புக் கவசம் அணிந்த, பிசாச முகம் கொண்ட, வேகமான அவனுடைய அந்த தெய்வீகக் கழுதைகளை வீழ்த்தினான்.
3.51.16
अथ त्रिवेणुसम्पन्नं कामगं पावकार्चिषम्।
मणिसोपानचित्राङ्गं बभञ्ज च महारथम् ॥ ३.५१.१६ ॥
பின்னர் அவன் மூன்று தண்டுகளுடன் கூடியதும், விருப்பப்படி செல்வதும், நெருப்புச் சுடர் போல் ஒளிர்வதும், மணிப்படிகளால் வண்ணமயமான உடலுடையதுமான அந்த மகாரதத்தை முறித்தான்.
3.51.17
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशं छत्रं च व्यजनैः सह।
पातयामास वेगेन ग्राहिभी राक्षसैः सह ॥ ३.५१.१७ ॥
முழு நிலவைப் போன்ற வெண்குடையையும், விசிறிகளையும் அவன் வேகமாக வீழ்த்தினான்; அவற்றைத் தாங்கியிருந்த அரக்கர்களுடன் சேர்த்தே வீழ்த்தினான்.
3.51.18
सारथेश्चास्य वेगेन तुण्डेन च महच्छिरः।
पुनर्व्यपहनच्छ्रीमान् पक्षिराजो महाबलः ॥ ३.५१.१८ ॥
மகாபலம் கொண்ட, ஒளிமிக்க அந்தப் பறவைகளின் அரசன் தன் அலகின் வேகத்தால் அவனுடைய சாரதியின் பெரிய தலையை மீண்டும் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
3.51.19
स भग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः।
अङ्केनादाय वैदेहीं पपात भुवि रावणः ॥ ३.५१.१९ ॥
வில் முறிந்தவனும், தேரிழந்தவனும், குதிரைகள் கொல்லப்பட்டவனும், சாரதி கொல்லப்பட்டவனுமான அவன், வைதேகியைத் மடியில் ஏந்திக்கொண்டு ராவணன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
3.51.20
दृष्ट्वा निपतितं भूमौ रावणं भग्नवाहनम्।
साधु साध्विति भूतानि गृध्रराजमपूजयन् ॥ ३.५१.२० ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்து, வாகனம் உடைந்த ராவணனைக் கண்டு, "சாது, சாது" என்று உயிரினங்கள் கழுகரசனை வணங்கின.
3.51.21
परिश्रान्तं तु तं दृष्ट्वा जरया पक्षियूथपम्।
उत्पपात पुनर्हृष्टो मैथिलीं गृह्य रावणः ॥ ३.५१.२१ ॥
முதுமையால் களைத்துப்போன பறவைகளின் தலைவனைக் கண்டு, ராவணன் மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் மைதிலியைப் பிடித்துக்கொண்டு எழுந்தான்.
3.51.22
तं प्रहृष्टं निधायाङ्के रावणं जनकात्मजाम्।
गच्छन्तं खड्गशेषं च प्रणष्टहतसाधनम् ॥ ३.५१.२२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் ஜனகன் மகளை மடியில் வைத்த ராவணன், வாளை மட்டுமே எஞ்சியவனாக, ஆயுதங்கள் அழிந்தவனாகச் சென்றான்.
3.51.23
गृध्रराजः समुत्पत्य रावणं समभिद्रवत्।
समावार्य महातेजा जटायुरिदमब्रवीत् ॥ ३.५१.२३ ॥
கழுகரசன் மஹாதேஜஸ்வியான ஜடாயு எழுந்து ராவணனை நோக்கி விரைந்து, அவனைத் தடுத்து இவ்வாறு கூறினான்.
3.51.24
वज्रसंस्पर्शबाणस्य भार्यां रामस्य रावण।
अल्पबुद्धे हरस्येनां वधाय खलु रक्षसाम् ॥ ३.५१.२४ ॥
ராவணா! இடியைப் போன்ற அம்புகளையுடைய ராமனின் மனைவியை நீ கவர்ந்து செல்கிறாய், அறிவற்றவனே! உண்மையாக இது அரக்கர்களின் அழிவுக்கே.
3.51.25
समित्रबन्धुः सामात्यः सबलः सपरिच्छदः।
विषपानं पिबस्येतत् पिपासित इवोदकम् ॥ ३.५१.२५ ॥
நண்பர்கள், உறவினர்கள், அமைச்சர்கள், படை, பரிவாரங்களுடன் நீ இந்த விஷத்தைக் குடிக்கிறாய், தாகமுள்ளவன் நீரைக் குடிப்பது போல்.
3.51.26
अनुबन्धमजानन्तः कर्मणामविचक्षणाः।
शीघ्रमेव विनश्यन्ति यथा त्वं विनशिष्यसि ॥ ३.५१.२६ ॥
செயல்களின் விளைவை அறியாத, விவேகமற்றவர்கள் விரைவில் அழிவார்கள், நீயும் அழிவது போல.
3.51.27
बद्धस्त्वं कालपाशेन क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे।
वधाय बडिशं गृह्य सामिषं जलजो यथा ॥ ३.५१.२७ ॥
காலபாசத்தால் கட்டுண்டவன் நீ, அதிலிருந்து எங்கே சென்று விடுபடுவாய்? இரையுடன் கூடிய தூண்டிலைப் பிடித்த மீன் அழிவதுபோல்.
3.51.28
नहि जातु दुराधर्षौ काकुत्स्थौ तव रावण।
धर्षणं चाश्रमस्यास्य क्षमिष्येते तु राघवौ ॥ ३.५१.२८ ॥
ஓ ராவணா, காகுத்ஸ்தரும் ராகவரும் இருவரும் உனக்கு ஒருபோதும் வெல்லக்கூடியவர்கள் அல்லர்; ஆனால் இந்த ஆசிரமத்தின் மீதான அவமதிப்பை அவர்கள் பொறுப்பார்கள்.
3.51.29
यथा त्वया कृतं कर्म भीरुणा लोकगर्हितम्।
तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः ॥ ३.५१.२९ ॥
நீ செய்த செயல் கோழையின் செயல், உலகால் இகழப்பட்டது. இது திருடர்களின் வழி; வீரர்கள் பின்பற்றும் வழி அல்ல.
3.51.30
युद्ध्यस्व यदि शूरोऽसि मुहूर्तं तिष्ठ रावण।
शयिष्यसे हतो भूमौ यथा भ्राता खरस्तथा ॥ ३.५१.३० ॥
ஓ ராவணா, நீ வீரன் என்றால் போர் செய்; ஒரு கணம் நில். உன் சகோதரன் கரன் கிடந்தது போல் நீயும் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் கிடப்பாய்.
3.51.31
परेतकाले पुरुषो यत् कर्म प्रतिपद्यते।
विनाशायात्मनोऽधर्म्यं प्रतिपन्नोऽसि कर्म तत् ॥ ३.५१.३१ ॥
மரணகாலத்தில் மனிதன் எந்தச் செயலைச் செய்கிறானோ, அது தனது அழிவுக்காகவே அதர்மமான செயலாகும்; அந்தச் செயலையே நீ மேற்கொண்டிருக்கிறாய்.
3.51.32
पापानुबन्धो वै यस्य कर्मणः को नु तत् पुमान्।
कुर्वीत लोकाधिपतिः स्वयंभूर्भगवानपि ॥ ३.५१.३२ ॥
பாவத்தின் பிணைப்பை உண்டாக்கும் செயலை எந்த மனிதன்தான் செய்வான்? உலகங்களின் தலைவரான சுயம்பூ பகவானும் அதைச் செய்யமாட்டார்.
3.51.33
एवमुक्त्वा शुभं वाक्यं जटायुस्तस्य रक्षसः।
निपपात भृशं पृष्ठे दशग्रीवस्य वीर्यवान् ॥ ३.५१.३३ ॥
இவ்வாறு நல்ல சொற்களைச் சொல்லி, வலிமைமிக்க ஜடாயு அந்த அரக்கனான தசக்ரீவனின் முதுகின் மீது பெரும் வேகத்துடன் விழுந்தான்.
3.51.34
तं गृहीत्वा नखैस्तीक्ष्णैर्विददार समन्ततः।
अधिरूढो गजारोहो यथा स्याद् दुष्टवारणम् ॥ ३.५१.३४ ॥
கூரிய நகங்களால் அவனைப் பற்றி, ஜடாயு எல்லாப் பக்கமும் அவனைக் கிழித்தான்; முரட்டு யானையின் மீது ஏறிய யானைப்பாகன் போல.
3.51.35
विददार नखैरस्य तुण्डं पृष्ठे समर्पयन्।
केशांश्चोत्पाटयामास नखपक्षमुखायुधः ॥ ३.५१.३५ ॥
முதுகின் மீது அழுத்தி நகங்களால் அவனுடைய முகத்தைக் கிழித்தான்; அவனுடைய தலைமுடியையும் பிடுங்கினான்; நகங்களும் சிறகுகளும் அலகுமே அவனுடைய ஆயுதங்கள்.
3.51.36
स तथा गृध्रराजेन क्लिश्यमानो मुहुर्मुहुः।
अमर्षस्फुरितोष्ठः सन् प्राकम्पत च राक्षसः ॥ ३.५१.३६ ॥
கழுகரசனால் இவ்வாறு திரும்பத் திரும்பத் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த அரக்கன், கோபத்தால் உதடுகள் துடிக்க நடுங்கினான்.
3.51.37
सम्परिष्वज्य वैदेहीं वामेनाङ्केन रावणः।
तलेनाभिजघानार्तो जटायुं क्रोधमूर्च्छितः ॥ ३.५१.३७ ॥
ராவணன் வைதேகியை இடது பக்கத்தில் இறுக அணைத்துக்கொண்டு, கோபத்தால் மயங்கியவனாகத் துயருடன் ஜடாயுவை உள்ளங்கையால் அடித்தான்.
3.51.38
जटायुस्तमतिक्रम्य तुण्डेनास्य खगाधिपः।
वामबाहून् दश तदा व्यपाहरदरिंदमः ॥ ३.५१.३८ ॥
அப்போது பகைவர்களை அடக்கும் பறவையரசன் ஜடாயு அவனை எதிர்கொண்டு, தன் அலகால் ராவணனின் இடது பத்து கரங்களையும் பிய்த்தெறிந்தான்.
3.51.39
संछिन्नबाहोः सद्यो वै बाहवः सहसाभवन्।
विषज्वालावलीयुक्ता वल्मीकादिव पन्नगाः ॥ ३.५१.३९ ॥
கைகள் துண்டிக்கப்பட்டவனுக்கு உடனே அவை திடீரென மீண்டும் தோன்றின; விஷ நெருப்பு வரிசைகளுடன், புற்றிலிருந்து பாம்புகள் வருவது போல.
3.51.40
ततः क्रोधाद् दशग्रीवः सीतामुत्सृज्य वीर्यवान्।
मुष्टिभ्यां चरणाभ्यां च गृध्रराजमपोथयत् ॥ ३.५१.४० ॥
அதன்பின் கோபத்தால் வலிமையுள்ள தசக்ரீவன் சீதையை விட்டுவிட்டு, இரு முஷ்டிகளாலும் இரு கால்களாலும் கழுகரசன் ஜடாயுவை நசுக்கினான்.
3.51.41
ततो मुहूर्तं संग्रामो बभूवातुलवीर्ययोः।
राक्षसानां च मुख्यस्य पक्षिणां प्रवरस्य च ॥ ३.५१.४१ ॥
அதன்பின் ஒரு கணநேரம் ஒப்பற்ற வீரர்கள் இருவருக்கிடையே போர் நடந்தது — அரக்கர்களில் தலைவனுக்கும், பறவைகளில் சிறந்தவனுக்கும் இடையே.
3.51.42
तस्य व्यायच्छमानस्य रामस्यार्थे स रावणः।
पक्षौ पादौ च पार्श्वौ च खड्गमुद्धृत्य सोऽच्छिनत् ॥ ३.५१.४२ ॥
ராமனுக்காக முழு முயற்சியுடன் போராடிய அவனது சிறகுகளையும், கால்களையும், விலாக்களையும் ராவணன் வாளை உருவி வெட்டினான்.
3.51.43
स च्छिन्नपक्षः सहसा रक्षसा रौद्रकर्मणा।
निपपात महागृध्रो धरण्यामल्पजीवितः ॥ ३.५१.४३ ॥
கொடுஞ்செயல் புரிந்த அரக்கனால் சட்டென்று சிறகுகள் வெட்டப்பட்ட அவ்வேந்திய பெரும் கழுகு, உயிர் சிறிதே எஞ்சிய நிலையில் நிலத்தில் வீழ்ந்தது.
3.51.44
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ क्षतजार्द्रं जटायुषम्।
अभ्यधावत वैदेही स्वबन्धुमिव दुःखिता ॥ ३.५१.४४ ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்து இரத்தத்தில் நனைந்து கிடந்த அந்த ஜடாயுவைக் கண்டு, துயருற்ற வைதேகி தன் உறவினனை நோக்கி ஓடுவது போல அவனை நோக்கி ஓடினாள்.
3.51.45
तं नीलजीमूतनिकाशकल्पं
सपाण्डुरोरस्कमुदारवीर्यम्।
ददर्श लङ्काधिपतिः पृथिव्यां
जटायुषं शान्तमिवाग्निदावम् ॥ ३.५१.४५ ॥
நீல மேகம் போன்ற தோற்றமும், வெண்ணிறமான மார்பும் உடைய, உயர்ந்த வீரம் கொண்ட ஜடாயுவை, நிலத்தில் கிடந்து அடங்கிய காட்டுத் தீ போலக் கண்டான் இலங்கைத் தலைவன்.
3.51.46
ततस्तु तं पत्ररथं महीतले
निपातितं रावणवेगमर्दितम्।
पुनश्च संगृह्य शशिप्रभानना
रुरोद सीता जनकात्मजा तदा ॥ ३.५१.४६ ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்து, இராவணனின் வேகத்தால் நசுக்கப்பட்ட அந்தப் பறவை-ரதத்தை மீண்டும் அணைத்துக்கொண்டு, சந்திரமுகியான ஜனகன் மகள் சீதை அப்போது அழுதாள்.