Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.53.1
खमुत्पतन्तं तं दृष्ट्वा मैथिली जनकात्मजा।
दुःखिता परमोद्विग्ना भये महति वर्तिनी ॥ ३.५३.१ ॥
Al verlo elevarse hacia el cielo, Maithilī, hija de Janaka, afligida y profundamente agitada, quedó sumida en un gran temor.
3.53.2
रोषरोदनताम्राक्षी भीमाक्षं राक्षसाधिपम्।
रुदती करुणं सीता ह्रियमाणा तमब्रवीत् ॥ ३.५३.२ ॥
Sītā, con los ojos enrojecidos por la ira y el llanto, llorando lastimeramente mientras era llevada, habló al señor de los rākṣasas, de ojos terribles.
3.53.3
न व्यपत्रपसे नीच कर्मणानेन रावण।
ज्ञात्वा विरहितां यो मां चोरयित्वा पलायसे ॥ ३.५३.३ ॥
¡Ruin Rāvaṇa! ¿No te avergüenzas de esta acción? Sabiendo que estoy separada de mi esposo, me robas y huyes.
3.53.4
त्वयैव नूनं दुष्टात्मन् भीरुणा हर्तुमिच्छता।
ममापवाहितो भर्ता मृगरूपेण मायया ॥ ३.५३.४ ॥
¡Oh de alma perversa! Seguramente fuiste tú, cobarde que deseaba robarme, quien apartó a mi esposo mediante la ilusión de una forma de ciervo.
3.53.5
यो हि मामुद्यतस्त्रातुं सोऽप्ययं विनिपातितः।
गृध्रराजः पुराणोऽसौ श्वशुरस्य सखा मम ॥ ३.५३.५ ॥
También has derribado a éste, que se levantó para protegerme: el antiguo rey de los buitres, amigo de mi suegro.
3.53.6
परमं खलु ते वीर्यं दृश्यते राक्षसाधम।
विश्राव्य नामधेयं हि युद्धे नास्मि जिता त्वया ॥ ३.५३.६ ॥
¡Oh el más vil de los rākṣasas! Ciertamente tu valor parece grande. Pero no me has vencido en batalla, habiendo declarado antes tu nombre.
3.53.7
ईदृशं गर्हितं कर्म कथं कृत्वा न लज्जसे।
स्त्रियाश्चाहरणं नीच रहिते च परस्य च ॥ ३.५३.७ ॥
¿Después de cometer una acción tan reprochable no sientes vergüenza, miserable? Raptaste a la mujer de otro en un lugar apartado.
3.53.8
कथयिष्यन्ति लोकेषु पुरुषाः कर्म कुत्सितम्।
सुनृशंसमधर्मिष्ठं तव शौटीर्यमानिनः ॥ ३.५३.८ ॥
Los hombres en el mundo hablarán de tu acción despreciable, sumamente cruel e injusta, tú que te enorgulleces de tu valor.
3.53.9
धिक् ते शौर्यं च सत्त्वं च यत्त्वया कथितं तदा।
कुलाक्रोशकरं लोके धिक् ते चारित्रमीदृशम् ॥ ३.५३.९ ॥
¡Vergüenza sobre el valor y el coraje de que entonces presumiste! ¡Vergüenza sobre tu conducta, que trae deshonra al linaje en el mundo!
3.53.10
किं शक्यं कर्तुमेवं हि यज्जवेनैव धावसि।
मुहूर्तमपि तिष्ठ त्वं न जीवन् प्रतियास्यसि ॥ ३.५३.१० ॥
¿De qué sirve huir tan velozmente? Detente aunque sea un instante; no volverás con vida.
3.53.11
नहि चक्षुःपथं प्राप्य तयोः पार्थिवपुत्रयोः।
ससैन्योऽपि समर्थस्त्वं मुहूर्तमपि जीवितुम् ॥ ३.५३.११ ॥
Una vez que caigas bajo la mirada de esos dos príncipes, ni siquiera con tu ejército podrás vivir un instante.
3.53.12
न त्वं तयोः शरस्पर्शं सोढुं शक्तः कथंचन।
वने प्रज्वलितस्येव स्पर्शमग्नेर्विहंगमः ॥ ३.५३.१२ ॥
De ninguna manera podrás soportar el contacto de sus flechas, como un pájaro no puede soportar el contacto del fuego ardiente en el bosque.
3.53.13
साधु कृत्वाऽऽत्मनः पथ्यं साधु मां मुञ्च रावण।
मत्प्रधर्षणसंक्रुद्धो भ्रात्रा सह पतिर्मम ॥ ३.५३.१३ ॥
Rāvaṇa, habiendo hecho bien lo que te beneficia, libérame bien. Mi esposo, airado por la afrenta contra mí, vendrá con su hermano.
3.53.14
विधास्यति विनाशाय त्वं मां यदि न मुञ्चसि।
येन त्वं व्यवसायेन बलान्मां हर्तुमिच्छसि ॥ ३.५३.१४ ॥
Si no me liberas, esta empresa con la que deseas llevarme por la fuerza causará tu destrucción.
3.53.15
व्यवसायस्तु ते नीच भविष्यति निरर्थकः।
नह्यहं तमपश्यन्ती भर्तारं विबुधोपमम् ॥ ३.५३.१५ ॥
Vil, tu empresa será vana, pues sin ver a mi esposo, semejante a un dios, yo (no podría vivir).
3.53.16
उत्सहे शत्रुवशगा प्राणान् धारयितुं चिरम्।
न नूनं चात्मनः श्रेयः पथ्यं वा समवेक्षसे ॥ ३.५३.१६ ॥
Sometida al poder de un enemigo, no puedo sostener mi vida por mucho tiempo. Ciertamente no consideras lo bueno ni lo que te beneficia.
3.53.17
मृत्युकाले यथा मर्त्यो विपरीतानि सेवते।
मुमूर्षूणां तु सर्वेषां यत् पथ्यं तन्न रोचते ॥ ३.५३.१७ ॥
Como el mortal en la hora de la muerte sigue cosas contrarias, así lo que es beneficioso no agrada a todos los que están por morir.
3.53.18
पश्यामीह हि कण्ठे त्वां कालपाशावपाशितम्।
यथा चास्मिन् भयस्थाने न बिभेषि निशाचर ॥ ३.५३.१८ ॥
Aquí te veo con el cuello atado por el lazo de la Muerte. ¿Y por qué, oh caminante nocturno, no temes en este lugar de temor?
3.53.19
व्यक्तं हिरण्मयांस्त्वं हि सम्पश्यसि महीरुहान्।
नदीं वैतरणीं घोरां रुधिरौघविवाहिनीम् ॥ ३.५३.१९ ॥
Sin duda ves árboles dorados y el terrible río Vaitaraṇī, que fluye en corrientes de sangre.
3.53.20
खड्गपत्रवनं चैव भीमं पश्यसि रावण।
तप्तकाञ्चनपुष्पां च वैदूर्यप्रवरच्छदाम् ॥ ३.५३.२० ॥
Oh Rāvaṇa, también ves el terrible bosque de hojas de espada, con flores de oro fundido y excelentes hojas de vaidūrya.
3.53.21
द्रक्ष्यसे शाल्मलीं तीक्ष्णामायसैः कण्टकैश्चिताम्।
नहि त्वमीदृशं कृत्वा तस्यालीकं महात्मनः ॥ ३.५३.२१ ॥
Verás el árbol de algodón de seda, afilado y cubierto de espinas de hierro; pues habiendo cometido tal agravio contra ese magnánimo...
3.53.22
धारितुं शक्ष्यसि चिरं विषं पीत्वेव निर्घृण।
बद्धस्त्वं कालपाशेन दुर्निवारेण रावण ॥ ३.५३.२२ ॥
Oh cruel, como quien ha bebido veneno no puede resistir mucho tiempo, así tú tampoco resistirás mucho. Oh Rāvaṇa, estás atado por el lazo irresistible de la muerte.
3.53.23
क्व गतो लप्स्यसे शर्म मम भर्तुर्महात्मनः।
निमेषान्तरमात्रेण विना भ्रातरमाहवे ॥ ३.५३.२३ ॥
¿Adónde irás a encontrar refugio, lejos de mi magnánimo esposo, aun por un instante, habiendo dejado a tu hermano en la batalla?
3.53.24
राक्षसा निहता येन सहस्राणि चतुर्दश।
कथं स राघवो वीरः सर्वास्त्रकुशलो बली ॥ ३.५३.२४ ॥
¿Cómo podría aquel héroe Rāghava, que dio muerte a catorce mil rākṣasas, diestro en todas las armas y poderoso, ...
3.53.25
न त्वां हन्याच्छरैस्तीक्ष्णैरिष्टभार्यापहारिणम्।
एतच्चान्यच्च परुषं वैदेही रावणाङ्कगा।
भयशोकसमाविष्टा करुणं विललाप ह ॥ ३.५३.२५ ॥
«A ti, que has raptado a la esposa amada de otro, seguramente él te matará con flechas afiladas»; diciendo esto y otras cosas duras, Vaidehī, sentada en el regazo de Rāvaṇa, abrumada por el miedo y el dolor, se lamentó con piedad.
3.53.26
तदा भृशार्तां बहु चैव भाषिणीं
विलापपूर्वं करुणं च भामिनीम्।
जहार पापस्तरुणीं विचेष्टतीं
नृपात्मजामागतगात्रवेपथुः ॥ ३.५३.२६ ॥
Entonces el malvado arrebató a aquella hermosa mujer, profundamente afligida, hablando mucho y lamentándose con piedad, a aquella joven hija del rey que se retorcía, con sus miembros temblando de agitación.