Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
ह्रियमाणा तु वैदेही कंचिन्नाथमपश्यती।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान् पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ ३.५४.१ ॥
Mientras era llevada, Vaidehī, no viendo protector alguno, divisó a cinco excelentes monos de pie sobre las cumbres de la montaña.
3.54.2
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम्।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ ३.५४.२ ॥
En medio de ellos, la de ojos amplios y bellas caderas dejó caer un chal de seda brillante como el oro y joyas auspiciosas.
3.54.3
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति भामिनी।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ ३.५४.३ ॥
Pensando: 'Si acaso se lo dicen a Rāma', la apasionada soltó la prenda y la arrojó en medio de ellos junto con las joyas.
3.54.4
सम्भ्रमात् तु दशग्रीवस्तत्कर्म च न बुद्धवान्।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ ३.५४.४ ॥
Pero, en su prisa, el de diez cuellos no se dio cuenta de aquel acto; los monos de ojos pardos la miraban como con ojos que no parpadeaban.
3.54.5
विक्रोशन्तीं तदा सीतां ददृशुर्वानरोत्तमाः।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ३.५४.५ ॥
Entonces los mejores monos vieron a Sītā lamentándose; y él, cruzando el lago Pampā, siguió su camino hacia la ciudad de Laṅkā.
3.54.6
जगाम मैथिलीं गृह्य रुदतीं राक्षसेश्वरः।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ ३.५४.६ ॥
El señor de los rākṣasas se fue llevándose a la llorosa Maithilī; muy complacido, Rāvaṇa la arrebató, como si arrebatara su propia muerte.
3.54.7
उत्सङ्गेनैव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम्।
वनानि सरितः शैलान् सरांसि च विहायसा ॥ ३.५४.७ ॥
El señor de los rākṣasas, llevando a Sītā en su regazo, la llevó por el cielo sobre bosques, ríos, montañas y lagos, como quien lleva una serpiente venenosa de colmillos afilados.
3.54.8
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ ३.५४.८ ॥
Veloz como una flecha disparada desde el arco, cruzó el océano, morada de los timi y los nakra, la inagotable morada de Varuṇa.
3.54.9
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम्।
सम्भ्रमात् परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ ३.५४.९ ॥
Acogiéndose a la protección de los ríos, cruzó el océano; en su agitación las olas retrocedieron y los peces y las grandes serpientes quedaron inmóviles.
3.54.10
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः।
अन्तरिक्षगता वाचः ससृजुश्चारणास्तदा ॥ ३.५४.१० ॥
Mientras Vaidehī era llevada, el océano, morada de Varuṇa, se agitó; entonces los bardos celestiales que recorren el cielo pronunciaron sus palabras.
3.54.11
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तथाब्रुवन्।
स तु सीतां विचेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ ३.५४.११ ॥
«Este es el fin del de diez cuellos», así dijeron los siddhas. Y Rāvaṇa, tomando en su regazo a Sītā, que forcejeaba, se la llevó.
3.54.12
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ ३.५४.१२ ॥
Entró en Laṅkā, la ciudad que era la forma misma de su propia muerte; llegó a la ciudad de Laṅkā, de amplias avenidas bien trazadas.
3.54.13
संरूढकक्ष्यां बहुलां स्वमन्तःपुरमाविशत्।
तत्र तामसितापाङ्गीं शोकमोहसमन्विताम् ॥ ३.५४.१३ ॥
Entró en su espacioso palacio interior, bien custodiado, y allí alojó a Sītā, de ojos oscuros, abrumada por el dolor y la confusión.
3.54.14
निदधे रावणः सीतां मयो मायामिवासुरीम्।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ ३.५४.१४ ॥
Rāvaṇa colocó allí a Sītā, como Maya dispuso una ilusión demoníaca; y el de diez cuellos habló a las piśācīs de aspecto terrible.
3.54.15
यथा नैनां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ३.५४.१५ ॥
Para que ningún hombre ni mujer la vea sin mi permiso; y que se le den perlas, gemas, oro, vestidos y adornos.
3.54.16
यद् यदिच्छेत् तदैवास्या देयं मच्छन्दतो यथा।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किंचिदप्रियम् ॥ ३.५४.१६ ॥
Lo que ella desee debe dársele de inmediato, según mi voluntad; y cualquiera que le diga a Vaidehī alguna palabra desagradable—
3.54.17
अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम्।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ३.५४.१७ ॥
Ya sea por ignorancia o a sabiendas, la vida no le será querida. Habiendo hablado así a las rākṣasīs, el poderoso señor de los rākṣasas—
3.54.18
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् किं कृत्यमिति चिन्तयन्।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान् राक्षसान् पिशिताशनान् ॥ ३.५४.१८ ॥
Saliendo de aquel palacio interior, pensando qué debía hacerse, vio a ocho rākṣasas muy poderosos, devoradores de carne.
3.54.19
स तान् दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः।
उवाच तानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ ३.५४.१९ ॥
Al verlos, aquel de gran poder, cegado por el don, alabando su fuerza y valor, les dijo estas palabras.
3.54.20
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ ३.५४.२० ॥
Portando diversas armas, id rápidamente desde aquí a Janasthāna, que antes fue la morada de Khara y ahora es un lugar de matanza.
3.54.21
तत्रास्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.५४.२१ ॥
Estableceos allí, en Janasthāna, ahora vacía desde que los rākṣasas fueron muertos; confiad en vuestro valor y fuerza, y arrojad el miedo lejos de vosotros.
3.54.22
बहुसैन्यं महावीर्यं जनस्थाने निवेशितम्।
सदूषणखरं युद्धे निहतं रामसायकैः ॥ ३.५४.२२ ॥
En Janasthāna se había establecido un vasto ejército de gran valor; junto con Dūṣaṇa y Khara, todos fueron muertos en batalla por las flechas de Rāma.
3.54.23
ततः क्रोधो ममापूर्वो धैर्यस्योपरि वर्धते।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ ३.५४.२३ ॥
Entonces una ira nunca antes conocida crece en mí por encima de mi firmeza, y ha surgido una enemistad grande y muy terrible hacia Rāma.
3.54.24
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरं महारिपोः।
नहि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ ३.५४.२४ ॥
Deseo saldar esa enemistad con el gran enemigo; no conseguiré dormir sin matar al enemigo en batalla.
3.54.25
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ ३.५४.२५ ॥
Habiendo ahora dado muerte a aquel Rāma, matador de Khara y Dūṣaṇa, obtendré la paz, como un hombre pobre que obtiene riquezas.
3.54.26
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भी राममाश्रिता।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किं करोतीति तत्त्वतः ॥ ३.५४.२६ ॥
Vosotros que habitáis en Janasthāna, acercaos a Rāma y traed noticias verdaderas de lo que hace.
3.54.27
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरेव निशाचरैः।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ ३.५४.२७ ॥
Todos los errantes nocturnos deben ir sin descuido, y siempre esforzarse por la muerte de Rāghava.
3.54.28
युष्माकं तु बलं ज्ञातं बहुशो रणमूर्धनि।
अतश्चास्मिञ्जनस्थाने मया यूयं निवेशिताः ॥ ३.५४.२८ ॥
He conocido muchas veces vuestra fuerza en el frente de batalla; por eso os he destinado aquí en Janasthāna.
3.54.29
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा
महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम्।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे
यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ ३.५४.२९ ॥
Entonces los rakshasas, habiendo oído aquellas palabras agradables de gran propósito, saludaron a Rāvaṇa, abandonaron Laṅkā juntos y partieron hacia Janasthāna, invisibles en apariencia.
3.54.30
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः
सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम्।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं
बभूव मोहान्मुदितः स रावणः ॥ ३.५४.३० ॥
Entonces Rāvaṇa, habiendo hallado a Sītā, se regocijó enormemente; tras apoderarse de la Maithilī y trabar una enemistad suprema con Rāma, aquel Rāvaṇa se alegró por su ofuscación.