Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
ह्रियमाणा तु वैदेही कंचिन्नाथमपश्यती।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान् पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ ३.५४.१ ॥
Sendo levada, Vaidehī, não vendo protetor algum, avistou cinco excelentes macacos de pé sobre os picos da montanha.
3.54.2
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम्।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ ३.५४.२ ॥
No meio deles, a de olhos amplos e belos quadris deixou cair um manto de seda brilhante como ouro e joias auspiciosas.
3.54.3
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति भामिनी।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ ३.५४.३ ॥
Pensando: 'Se eles pudessem contar a Rāma', a mulher apaixonada soltou a veste e a lançou no meio deles, junto com as joias.
3.54.4
सम्भ्रमात् तु दशग्रीवस्तत्कर्म च न बुद्धवान्।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ ३.५४.४ ॥
Mas, na pressa, o de dez pescoços não percebeu aquele gesto; os macacos de olhos castanhos fitavam a de olhos amplos como que sem piscar.
3.54.5
विक्रोशन्तीं तदा सीतां ददृशुर्वानरोत्तमाः।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ३.५४.५ ॥
Então os melhores dos macacos viram Sītā gritando; e ele, atravessando o lago Pampā, seguiu rumo à cidade de Laṅkā.
3.54.6
जगाम मैथिलीं गृह्य रुदतीं राक्षसेश्वरः।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ ३.५४.६ ॥
O senhor dos rākṣasas partiu segurando a Maithilī que chorava; muito alegre, Rāvaṇa a levou, como se levasse a própria morte.
3.54.7
उत्सङ्गेनैव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम्।
वनानि सरितः शैलान् सरांसि च विहायसा ॥ ३.५४.७ ॥
O senhor dos rākṣasas, levando Sītā no colo, levou-a pelo céu, sobre florestas, rios, montanhas e lagos, como quem carrega uma serpente venenosa de presas afiadas.
3.54.8
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ ३.५४.८ ॥
Veloz como uma flecha disparada do arco, atravessou o oceano, morada dos timi e dos nakra, a inesgotável morada de Varuṇa.
3.54.9
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम्।
सम्भ्रमात् परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ ३.५४.९ ॥
Buscando refúgio nos rios, atravessou o oceano; em agitação, suas ondas recuaram, e os peixes e as grandes serpentes ficaram imóveis.
3.54.10
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः।
अन्तरिक्षगता वाचः ससृजुश्चारणास्तदा ॥ ३.५४.१० ॥
Enquanto Vaidehī era levada, o oceano, morada de Varuṇa, agitou-se; então os bardos celestiais que percorrem o céu fizeram ouvir suas vozes.
3.54.11
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तथाब्रुवन्।
स तु सीतां विचेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ ३.५४.११ ॥
«Este é o fim do de dez pescoços», assim disseram os siddhas. E Rāvaṇa, tomando no colo Sītā, que se debatia, a levou embora.
3.54.12
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ ३.५४.१२ ॥
Entrou em Laṅkā, a cidade que era a própria forma de sua morte; aproximou-se da cidade de Laṅkā, de largas avenidas bem traçadas.
3.54.13
संरूढकक्ष्यां बहुलां स्वमन्तःपुरमाविशत्।
तत्र तामसितापाङ्गीं शोकमोहसमन्विताम् ॥ ३.५४.१३ ॥
Entrou em seu amplo palácio interior, bem guardado, e lá colocou Sītā, de olhos escuros, tomada de dor e confusão.
3.54.14
निदधे रावणः सीतां मयो मायामिवासुरीम्।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ ३.५४.१४ ॥
Rāvaṇa colocou Sītā ali, como Maya fez surgir uma ilusão demoníaca; e o de dez pescoços falou às piśācīs de aspecto terrível.
3.54.15
यथा नैनां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ३.५४.१५ ॥
Para que nenhum homem ou mulher a veja sem minha permissão; e que lhe sejam dados pérolas, gemas, ouro, vestes e adornos.
3.54.16
यद् यदिच्छेत् तदैवास्या देयं मच्छन्दतो यथा।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किंचिदप्रियम् ॥ ३.५४.१६ ॥
O que ela desejar deve ser-lhe dado de imediato, segundo a minha vontade; e quem disser a Vaidehī alguma palavra desagradável—
3.54.17
अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम्।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ३.५४.१७ ॥
Seja por ignorância ou de propósito, a vida não lhe será cara. Tendo assim falado às rākṣasīs, o poderoso senhor dos rākṣasas—
3.54.18
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् किं कृत्यमिति चिन्तयन्।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान् राक्षसान् पिशिताशनान् ॥ ३.५४.१८ ॥
Saindo daquele palácio interior, ponderando o que fazer, viu oito rākṣasas muito poderosos, devoradores de carne.
3.54.19
स तान् दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः।
उवाच तानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ ३.५४.१९ ॥
Ao vê-los, aquele de grande poder, iludido pelo dom, louvando sua força e bravura, disse-lhes estas palavras.
3.54.20
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ ३.५४.२० ॥
Portando diversas armas, ide depressa daqui para Janasthāna, que outrora foi a morada de Khara e agora é um lugar de matança.
3.54.21
तत्रास्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.५४.२१ ॥
Estabelecei-vos ali, em Janasthāna, agora vazia desde que os rākṣasas foram mortos; confiai na valentia e na força, e lançai o medo para longe.
3.54.22
बहुसैन्यं महावीर्यं जनस्थाने निवेशितम्।
सदूषणखरं युद्धे निहतं रामसायकैः ॥ ३.५४.२२ ॥
Em Janasthāna fora estacionado um vasto exército de grande valor; junto com Dūṣaṇa e Khara, todos foram mortos em batalha pelas flechas de Rāma.
3.54.23
ततः क्रोधो ममापूर्वो धैर्यस्योपरि वर्धते।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ ३.५४.२३ ॥
Então uma ira jamais antes conhecida cresce em mim acima da minha firmeza, e surgiu uma inimizade grande e muito terrível contra Rāma.
3.54.24
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरं महारिपोः।
नहि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ ३.५४.२४ ॥
Desejo vingar essa inimizade no grande inimigo; não conseguirei dormir sem matar o inimigo em batalha.
3.54.25
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ ३.५४.२५ ॥
Tendo agora matado aquele Rāma, o matador de Khara e Dūṣaṇa, obterei a paz, como um homem pobre que obtém riqueza.
3.54.26
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भी राममाश्रिता।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किं करोतीति तत्त्वतः ॥ ३.५४.२६ ॥
Vós que habitais em Janasthāna, aproximai-vos de Rāma e trazei notícias verdadeiras do que ele faz.
3.54.27
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरेव निशाचरैः।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ ३.५४.२७ ॥
Todos os errantes noturnos devem ir sem negligência e sempre se esforçar para matar Rāghava.
3.54.28
युष्माकं तु बलं ज्ञातं बहुशो रणमूर्धनि।
अतश्चास्मिञ्जनस्थाने मया यूयं निवेशिताः ॥ ३.५४.२८ ॥
Conheci muitas vezes a vossa força na linha de frente da batalha; por isso vos coloquei aqui em Janasthāna.
3.54.29
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा
महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम्।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे
यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ ३.५४.२९ ॥
Então os rakshasas, tendo ouvido aquelas palavras agradáveis de grande propósito, saudaram Rāvaṇa, deixaram Laṅkā juntos e partiram para Janasthāna, invisíveis à vista.
3.54.30
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः
सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम्।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं
बभूव मोहान्मुदितः स रावणः ॥ ३.५४.३० ॥
Então Rāvaṇa, tendo encontrado Sītā, ficou muito alegre; tendo apoderado-se da Maithilī e travado com Rāma a suprema inimizade, aquele Rāvaṇa rejubilou-se por delírio.