வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
ह्रियमाणा तु वैदेही कंचिन्नाथमपश्यती।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान् पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ ३.५४.१ ॥
கடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த வைதேகி, தனக்குப் பாதுகாவலர் எவரையும் காணாமல், மலைச் சிகரங்களில் நின்றிருந்த ஐந்து சிறந்த வானரர்களைக் கண்டாள்.
3.54.2
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम्।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ ३.५४.२ ॥
அவர்களின் நடுவே, விசாலமான கண்களும் அழகிய இடையும் கொண்ட அவள், பொன்னொளி வீசும் பட்டு மேலாடையையும் அழகிய அணிகலன்களையும் (போட்டாள்).
3.54.3
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति भामिनी।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ ३.५४.३ ॥
'இவர்கள் ராமனுக்குச் சொல்லக்கூடும்' என்று எண்ணி, அந்த உணர்ச்சிமிகு பெண் ஆடையை விட்டு, அணிகலன்களுடன் அவர்களின் நடுவே போட்டாள்.
3.54.4
सम्भ्रमात् तु दशग्रीवस्तत्कर्म च न बुद्धवान्।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ ३.५४.४ ॥
ஆனால் அவசரத்தில் பத்துத் தலை ராவணன் அந்தச் செயலைக் கவனிக்கவில்லை; செம்பழுப்புக் கண்களுடைய வானரர்கள் விசாலக் கண்களுடையவளை இமையாத விழிகளால் பார்த்தனர்.
3.54.5
विक्रोशन्तीं तदा सीतां ददृशुर्वानरोत्तमाः।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ३.५४.५ ॥
அப்போது அழுது கொண்டிருந்த சீதையை சிறந்த வானரர்கள் கண்டனர். அவன் பம்பா ஏரியைக் கடந்து லங்கா நகரை நோக்கிச் சென்றான்.
3.54.6
जगाम मैथिलीं गृह्य रुदतीं राक्षसेश्वरः।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ ३.५४.६ ॥
அழுதுகொண்டிருந்த மைதிலியைப் பற்றிக்கொண்டு அரக்கர் தலைவன் சென்றான். மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்த ராவணன் அவளைக் கவர்ந்து சென்றான், தன் சொந்த மரணத்தையே கவர்ந்ததுபோல்.
3.54.7
उत्सङ्गेनैव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम्।
वनानि सरितः शैलान् सरांसि च विहायसा ॥ ३.५४.७ ॥
ராட்சசர்களின் அரசன் அழுதுகொண்டிருந்த மைதிலியை மடியில் வைத்துக்கொண்டு, கூரிய பற்களும் கொடிய விஷமும் கொண்ட பாம்பை எடுத்துச் செல்வது போல, வானவழியே காடுகள், ஆறுகள், மலைகள், ஏரிகள் மீது கொண்டு சென்றான்.
3.54.8
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ ३.५४.८ ॥
அவன் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்பு போல விரைந்து சென்று, திமி, நக்ர முதலைகளின் உறைவிடமும் வருணனின் அழியாத இருப்பிடமுமான கடலைக் கடந்தான்.
3.54.9
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम्।
सम्भ्रमात् परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ ३.५४.९ ॥
ஆறுகளின் புகலிடம் சென்று அவன் கடலைக் கடந்தான்; கலக்கத்தால் அலைகள் பின்வாங்கின, மீன்களும் பெரும் பாம்புகளும் தடைபட்டன.
3.54.10
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः।
अन्तरिक्षगता वाचः ससृजुश्चारणास्तदा ॥ ३.५४.१० ॥
வைதேகி கவர்ந்து செல்லப்பட்டபோது வருணனின் இருப்பிடமாகிய கடல் கலங்கியது. அப்போது வானில் சஞ்சரித்த சாரணர்கள் குரல் எழுப்பினர்.
3.54.11
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तथाब्रुवन्।
स तु सीतां विचेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ ३.५४.११ ॥
'இதுவே தசக்ரீவனின் முடிவு' என்று சித்தர்கள் அவ்வாறு கூறினர். ராவணன் தவிக்கும் சீதையை மடியில் எடுத்துக்கொண்டு சென்றான்.
3.54.12
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ ३.५४.१२ ॥
தன் சொந்த மரணத்தின் உருவமான லங்கா நகரில் அவன் நுழைந்தான். நன்கு பிரிக்கப்பட்ட பெரிய வீதிகளைக் கொண்ட லங்கா நகரை அணுகி அவன் சென்றான்.
3.54.13
संरूढकक्ष्यां बहुलां स्वमन्तःपुरमाविशत्।
तत्र तामसितापाङ्गीं शोकमोहसमन्विताम् ॥ ३.५४.१३ ॥
நன்கு காவல் அமைக்கப்பட்ட, பரந்த தனது அந்தப்புரத்திற்குள் அவன் நுழைந்தான்; அங்கே சோகமும் மயக்கமும் நிறைந்த, கருங்கடைக்கண்களை உடைய அவளை (அவன் இருத்தினான்).
3.54.14
निदधे रावणः सीतां मयो मायामिवासुरीम्।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ ३.५४.१४ ॥
மயன் அசுரமாயையை வைத்ததுபோல ராவணன் சீதையை (அங்கே) வைத்தான்; தசக்ரீவன் கொடிய தோற்றமுடைய பிசாசிகளிடம் சொன்னான்।
3.54.15
यथा नैनां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ३.५४.१५ ॥
அனுமதியின்றி எந்த ஆணோ பெண்ணோ இவளை (சீதையை) பார்க்காதபடி; முத்து, மணி, பொன், ஆடைகள், ஆபரணங்களும்.
3.54.16
यद् यदिच्छेत् तदैवास्या देयं मच्छन्दतो यथा।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किंचिदप्रियम् ॥ ३.५४.१६ ॥
அவள் எதை விரும்பினாலும் அது உடனே என் விருப்பப்படி அவளுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; வைதேகியிடம் ஏதேனும் விரும்பத்தகாத சொல்லைச் சொல்லும் எவளும்—।
3.54.17
अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम्।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ३.५४.१७ ॥
அறியாமையால் ஆயினும், அறிந்தேயாயினும், அவளுக்கு உயிர் இனிதாக இராது. இவ்வாறு அந்த ராட்சசிகளிடம் சொல்லி, வலிமைமிக்க ராட்சசேந்திரன்—।
3.54.18
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् किं कृत्यमिति चिन्तयन्।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान् राक्षसान् पिशिताशनान् ॥ ३.५४.१८ ॥
அந்த அந்தப்புரத்திலிருந்து வெளியேறி, 'இனி என்ன செய்வது?' என்று சிந்தித்தபடி, மாபெரும் வலிமையுடைய, ஊனுண்ணும் எட்டு ராட்சசர்களை அவன் கண்டான்.
3.54.19
स तान् दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः।
उवाच तानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ ३.५४.१९ ॥
மகாவீரியனான அவன் அவர்களைக் கண்டு, வரத்தால் மயங்கி, அவர்களின் பலத்தையும் வீரியத்தையும் புகழ்ந்து இவ்வாறு சொன்னான்.
3.54.20
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ ३.५४.२० ॥
பல ஆயுதங்களை ஏந்தி, விரைந்து இங்கிருந்து ஜனஸ்தானத்திற்குச் செல்லுங்கள்; முன்பு கரனின் இருப்பிடமாக இருந்தது, இப்போது கொலைக்களமாகிவிட்டது.
3.54.21
तत्रास्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.५४.२१ ॥
ராட்சதர்கள் கொல்லப்பட்டதால் வெறுமையான ஜனஸ்தானத்தில் அங்கே நிலைகொள்ளுங்கள்; வீரத்தையும் பலத்தையும் நம்பி, பயத்தை வெகு தொலைவில் விட்டொழித்து இருங்கள்.
3.54.22
बहुसैन्यं महावीर्यं जनस्थाने निवेशितम्।
सदूषणखरं युद्धे निहतं रामसायकैः ॥ ३.५४.२२ ॥
ஜனஸ்தானத்தில் பெரிய, மகாவீரியமுள்ள படை நிறுத்தப்பட்டிருந்தது; தூஷணனும் கரனுமாக அனைவரும் போரில் ராமனின் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர்.
3.54.23
ततः क्रोधो ममापूर्वो धैर्यस्योपरि वर्धते।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ ३.५४.२३ ॥
அப்போது என் மனத்தில் முன்பு இல்லாத கோபம் என் பொறுமைக்கு மேலாகப் பெருகுகிறது; ராமன்மீது மிகப் பெரியதும் கொடியதுமான பகை உண்டாகிவிட்டது.
3.54.24
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरं महारिपोः।
नहि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ ३.५४.२४ ॥
அந்தப் பெரும் பகைவனிடம் அந்தப் பகையைத் தீர்க்க விரும்புகிறேன்; போரில் பகைவனைக் கொல்லாமல் நான் தூக்கம் பெறமாட்டேன்.
3.54.25
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ ३.५४.२५ ॥
கரனையும் தூஷணனையும் கொன்ற அந்த ராமனைக் இப்போது நான் கொன்று, ஏழை செல்வம் பெற்றது போல அமைதி அடைவேன்.
3.54.26
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भी राममाश्रिता।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किं करोतीति तत्त्वतः ॥ ३.५४.२६ ॥
ஜனஸ்தானத்தில் வசிக்கும் நீங்கள் ராமனை அணுகி, அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதை உண்மையாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
3.54.27
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरेव निशाचरैः।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ ३.५४.२७ ॥
அனைத்து இரவுஞ்சரர்களும் கவனமாகச் செல்ல வேண்டும்; ராகவனைக் கொல்ல எப்போதும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
3.54.28
युष्माकं तु बलं ज्ञातं बहुशो रणमूर्धनि।
अतश्चास्मिञ्जनस्थाने मया यूयं निवेशिताः ॥ ३.५४.२८ ॥
போர் முனையில் உங்கள் பலத்தை நான் பலமுறை அறிந்திருக்கிறேன்; ஆகவே நான் உங்களை இந்த ஜனஸ்தானத்தில் நியமித்தேன்.
3.54.29
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा
महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम्।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे
यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ ३.५४.२९ ॥
பின்னர் அந்த ராக்ஷசர்கள் அந்த இனிய, பெரும் பயனுள்ள சொற்களைக் கேட்டு, ராவணனை வணங்கி, லங்கையை விட்டு ஒன்றாகச் ஜனஸ்தானம் நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
3.54.30
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः
सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम्।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं
बभूव मोहान्मुदितः स रावणः ॥ ३.५४.३० ॥
பின்னர் ராவணன் சீதையைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தான்; மைதிலியைப் பற்றிக்கொண்டு, ராமனுடன் பெரும் பகையை ஏற்படுத்தி, மயக்கத்தால் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.