ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
ह्रियमाणा तु वैदेही कंचिन्नाथमपश्यती।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान् पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ ३.५४.१ ॥
ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈದೇಹಿ ತನಗೆ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಐವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರನ್ನು ಕಂಡಳು.
3.54.2
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम्।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ ३.५४.२ ॥
ಅವರ ನಡುವೆ ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳ ಆಕೆ ಬಂಗಾರದ ಕಾಂತಿಯ ರೇಷ್ಮೆ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಶುಭ ಆಭರಣಗಳನ್ನು (ಬಿಟ್ಟಳು).
3.54.3
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति भामिनी।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ ३.५४.३ ॥
'ಇವರು ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆ ಭಾಮಿನಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರ ನಡುವೆ ಎಸೆದಳು.
3.54.4
सम्भ्रमात् तु दशग्रीवस्तत्कर्म च न बुद्धवान्।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ ३.५४.४ ॥
ಆದರೆ ತರಾತುರಿಯಿಂದ ದಶಗ್ರೀವನು ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ; ಪಿಂಗಾಕ್ಷರಾದ ವಾನರರು ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆಯನ್ನು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
3.54.5
विक्रोशन्तीं तदा सीतां ददृशुर्वानरोत्तमाः।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ३.५४.५ ॥
ಆಗ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರು ನೋಡಿದರು. ಅವನು ಪಂಪಾ ಸರೋವರವನ್ನು ದಾಟಿ ಲಂಕಾ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಸಾಗಿದನು.
3.54.6
जगाम मैथिलीं गृह्य रुदतीं राक्षसेश्वरः।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ ३.५४.६ ॥
ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ಹೊರಟನು. ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ರಾವಣನು ಆಕೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು, ತನ್ನದೇ ಸಾವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಂತೆ.
3.54.7
उत्सङ्गेनैव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम्।
वनानि सरितः शैलान् सरांसि च विहायसा ॥ ३.५४.७ ॥
ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ರಾವಣನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹರಿತ ಕೋರೆಗಳ ಮಹಾವಿಷದ ಹಾವನ್ನು ಒಯ್ಯುವಂತೆ, ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಸರೋವರಗಳ ಮೇಲೆ ಒಯ್ದನು.
3.54.8
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ ३.५४.८ ॥
ಅವನು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ತಿಮಿ ಮತ್ತು ನಕ್ರ ಮೊಸಳೆಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ, ವರುಣನ ಅಕ್ಷಯ ಆಲಯವಾದ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದನು.
3.54.9
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम्।
सम्भ्रमात् परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ ३.५४.९ ॥
ನದಿಗಳ ಆಶ್ರಯ ಹೊಕ್ಕು ಅವನು ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದನು; ಕಳವಳದಿಂದ ಅಲೆಗಳು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದವು, ಮೀನುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಸರ್ಪಗಳು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.
3.54.10
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः।
अन्तरिक्षगता वाचः ससृजुश्चारणास्तदा ॥ ३.५४.१० ॥
ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ವರುಣಾಲಯ ಸಾಗರವು ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು. ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಚಾರಣರು ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು.
3.54.11
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तथाब्रुवन्।
स तु सीतां विचेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ ३.५४.११ ॥
'ಇದೇ ದಶಗ್ರೀವನ ಅಂತ್ಯ' ಎಂದು ಸಿದ್ಧರು ಹೀಗೆ ನುಡಿದರು. ರಾವಣನು ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
3.54.12
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ ३.५४.१२ ॥
ತನ್ನ ಸಾವಿನ ರೂಪವಾದ ಲಂಕಾನಗರಿಯನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶಾಲ ರಸ್ತೆಗಳ ಲಂಕಾನಗರಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
3.54.13
संरूढकक्ष्यां बहुलां स्वमन्तःपुरमाविशत्।
तत्र तामसितापाङ्गीं शोकमोहसमन्विताम् ॥ ३.५४.१३ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾವಲಿರುವ, ವಿಶಾಲವಾದ ತನ್ನ ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಶೋಕ ಮೋಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಆಕೆಯನ್ನು (ಇರಿಸಿದನು).
3.54.14
निदधे रावणः सीतां मयो मायामिवासुरीम्।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ ३.५४.१४ ॥
ಮಯನು ಅಸುರ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಂತೆ ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು (ಅಲ್ಲಿ) ಇರಿಸಿದನು; ದಶಗ್ರೀವನು ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಪಿಶಾಚಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.54.15
यथा नैनां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ३.५४.१५ ॥
ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಇವಳನ್ನು (ಸೀತೆಯನ್ನು) ನೋಡದಂತೆ; ಮುತ್ತು, ರತ್ನ, ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು (ಕೊಡಬೇಕು).
3.54.16
यद् यदिच्छेत् तदैवास्या देयं मच्छन्दतो यथा।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किंचिदप्रियम् ॥ ३.५४.१६ ॥
ಅವಳು ಏನನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದು ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ವೈದೇಹಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವವಳು—।
3.54.17
अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम्।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ३.५४.१७ ॥
ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದೇ ಆಗಲಿ, ಅವಳಿಗೆ ಜೀವ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರದು. ಹೀಗೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು—।
3.54.18
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् किं कृत्यमिति चिन्तयन्।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान् राक्षसान् पिशिताशनान् ॥ ३.५४.१८ ॥
ಆ ಅಂತಃಪುರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, 'ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾಬಲರಾದ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಎಂಟು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
3.54.19
स तान् दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः।
उवाच तानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ ३.५४.१९ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ವರದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ, ಅವರ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.54.20
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ ३.५४.२० ॥
ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಜನಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ; ಅದು ಹಿಂದೆ ಖರನ ನಿವಾಸವಾಗಿತ್ತು, ಈಗ ಹತರ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.
3.54.21
तत्रास्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.५४.२१ ॥
ರಾಕ್ಷಸರು ಹತರಾದ ಶೂನ್ಯ ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಿ; ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಭಯವನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಇರಿ.
3.54.22
बहुसैन्यं महावीर्यं जनस्थाने निवेशितम्।
सदूषणखरं युद्धे निहतं रामसायकैः ॥ ३.५४.२२ ॥
ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಸೇನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ದೂಷಣ ಮತ್ತು ಖರರೊಂದಿಗೆ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತವಾಯಿತು.
3.54.23
ततः क्रोधो ममापूर्वो धैर्यस्योपरि वर्धते।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ ३.५४.२३ ॥
ಆಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಕೋಪವು ನನ್ನ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ; ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ, ಮಹಾ ವೈರವು ಉಂಟಾಗಿದೆ.
3.54.24
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरं महारिपोः।
नहि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ ३.५४.२४ ॥
ಆ ಮಹಾ ವೈರಿಯ ಮೇಲೆ ಆ ವೈರವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
3.54.25
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ ३.५४.२५ ॥
ಖರ-ದೂಷಣರನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ರಾಮನನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಕೊಂದು, ಬಡವನು ಧನ ಪಡೆದಂತೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
3.54.26
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भी राममाश्रिता।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किं करोतीति तत्त्वतः ॥ ३.५४.२६ ॥
ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನೀವು ರಾಮನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಅವನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಸಬೇಕು.
3.54.27
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरेव निशाचरैः।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ ३.५४.२७ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೋಗಬೇಕು; ರಾಘವನ ವಧೆಗಾಗಿ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
3.54.28
युष्माकं तु बलं ज्ञातं बहुशो रणमूर्धनि।
अतश्चास्मिञ्जनस्थाने मया यूयं निवेशिताः ॥ ३.५४.२८ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದೇನೆ.
3.54.29
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा
महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम्।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे
यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ ३.५४.२९ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಪ್ರಿಯವಾದ, ಮಹಾ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾವಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜನಸ್ಥಾನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
3.54.30
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः
सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम्।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं
बभूव मोहान्मुदितः स रावणः ॥ ३.५४.३० ॥
ಆಗ ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು; ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮಹಾ ವೈರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮೋಹದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.