Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
ह्रियमाणा तु वैदेही कंचिन्नाथमपश्यती।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान् पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ ३.५४.१ ॥
Als Vaidehī fortgeschleppt wurde und keinen Beschützer sah, erblickte sie fünf vorzügliche Affen, die auf den Bergspitzen standen.
3.54.2
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम्।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ ३.५४.२ ॥
Inmitten von ihnen ließ die Frau mit den weiten Augen und schönen Hüften ein goldglänzendes seidenes Obergewand und glückverheißende Schmuckstücke fallen.
3.54.3
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति भामिनी।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ ३.५४.३ ॥
In dem Gedanken: »Wenn sie es Rāma sagen könnten«, ließ die leidenschaftliche Frau das Gewand los und warf es mitsamt den Schmuckstücken in ihre Mitte.
3.54.4
सम्भ्रमात् तु दशग्रीवस्तत्कर्म च न बुद्धवान्।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ ३.५४.४ ॥
Doch in seiner Hast bemerkte der Zehnhalsige jenen Akt nicht; die gelbäugigen Affen blickten auf die Frau mit den weiten Augen, als hätten sie unblinzelnde Augen.
3.54.5
विक्रोशन्तीं तदा सीतां ददृशुर्वानरोत्तमाः।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ३.५४.५ ॥
Da sahen die besten der Affen Sītā laut klagen; er aber überquerte den See Pampā und wandte sich der Stadt Laṅkā zu.
3.54.6
जगाम मैथिलीं गृह्य रुदतीं राक्षसेश्वरः।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ ३.५४.६ ॥
Der Herr der Rākṣasas zog davon und ergriff die weinende Maithilī; hoch erfreut entführte Rāvaṇa sie, als entführe er seinen eigenen Tod.
3.54.7
उत्सङ्गेनैव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम्।
वनानि सरितः शैलान् सरांसि च विहायसा ॥ ३.५४.७ ॥
Der Herr der Rākṣasas trug die weinende Sītā auf dem Schoß durch den Himmel, über Wälder, Flüsse, Berge und Seen hinweg, wie man eine giftige Schlange mit scharfen Zähnen tragen würde.
3.54.8
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ ३.५४.८ ॥
Schnell wie ein vom Bogen geschnellter Pfeil überquerte er das Meer, die Wohnstätte der Timi-Fische und Krokodile, die unerschöpfliche Heimat Varuṇas.
3.54.9
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम्।
सम्भ्रमात् परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ ३.५४.९ ॥
Im Schutz der Flüsse überquerte er das Meer; in der Erregung wichen die Wellen zurück, und Fische und große Schlangen erstarrten.
3.54.10
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः।
अन्तरिक्षगता वाचः ससृजुश्चारणास्तदा ॥ ३.५४.१० ॥
Als Vaidehī entführt wurde, geriet das Meer, Varuṇas Wohnstätte, in Aufruhr; da erhoben die himmlischen Barden, die durch die Lüfte ziehen, ihre Stimmen.
3.54.11
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तथाब्रुवन्।
स तु सीतां विचेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ ३.५४.११ ॥
»Dies ist das Ende des Zehnhalsigen«, so sprachen die Vollendeten. Und Rāvaṇa nahm die sich windende Sītā in den Schoß und trug sie davon.
3.54.12
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ ३.५४.१२ ॥
Er betrat Laṅkā, die Stadt, die die verkörperte Gestalt seines eigenen Todes war; er näherte sich der Stadt Laṅkā mit ihren wohlgeordneten breiten Straßen.
3.54.13
संरूढकक्ष्यां बहुलां स्वमन्तःपुरमाविशत्।
तत्र तामसितापाङ्गीं शोकमोहसमन्विताम् ॥ ३.५४.१३ ॥
Er betrat seinen wohlbewachten, weitläufigen inneren Palast und brachte dort Sītā unter, mit dunklen Augenwinkeln, von Kummer und Verwirrung überwältigt.
3.54.14
निदधे रावणः सीतां मयो मायामिवासुरीम्।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ ३.५४.१४ ॥
Rāvaṇa setzte Sītā dort ab, wie Maya eine dämonische Illusion erschuf; und der Zehnköpfige sprach zu den schrecklich aussehenden Piśācīs.
3.54.15
यथा नैनां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ ३.५४.१५ ॥
Damit kein Mann und keine Frau sie ohne meine Erlaubnis sieht; und Perlen, Edelsteine, Gold, Gewänder und Schmuck sollen ihr gegeben werden.
3.54.16
यद् यदिच्छेत् तदैवास्या देयं मच्छन्दतो यथा।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किंचिदप्रियम् ॥ ३.५४.१६ ॥
Was immer sie wünscht, soll ihr sogleich nach meinem Willen gegeben werden; und wer immer Vaidehī ein unfreundliches Wort sagt—
3.54.17
अज्ञानाद् यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम्।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ३.५४.१७ ॥
Ob aus Unwissenheit oder wissentlich, ihr Leben wird ihr nicht teuer sein. So zu den Rākṣasīs gesprochen, der mächtige Herr der Rākṣasas—
3.54.18
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् किं कृत्यमिति चिन्तयन्।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान् राक्षसान् पिशिताशनान् ॥ ३.५४.१८ ॥
Als er aus dem inneren Palast trat und überlegte, was zu tun sei, sah er acht sehr mächtige Rākṣasas, Fleischfresser.
3.54.19
स तान् दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः।
उवाच तानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ ३.५४.१९ ॥
Als er sie sah, der an Macht Große, vom Gnadengeschenk verblendet, pries ihre Kraft und Tapferkeit und sprach diese Worte zu ihnen.
3.54.20
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ ३.५४.२० ॥
Mit verschiedenen Waffen versehen, geht schnell von hier nach Janasthāna, das einst Kharas Wohnsitz war und nun ein Ort des Gemetzels ist.
3.54.21
तत्रास्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.५४.२१ ॥
Nehmt dort in Janasthāna, das nun leer ist, da die Rākṣasas erschlagen wurden, Stellung; verlasst euch auf Mannhaftigkeit und Stärke und werft die Furcht weit von euch.
3.54.22
बहुसैन्यं महावीर्यं जनस्थाने निवेशितम्।
सदूषणखरं युद्धे निहतं रामसायकैः ॥ ३.५४.२२ ॥
In Janasthāna war ein gewaltiges, mutiges Heer aufgestellt; zusammen mit Dūṣaṇa und Khara wurden sie alle im Kampf von Rāmas Pfeilen erschlagen.
3.54.23
ततः क्रोधो ममापूर्वो धैर्यस्योपरि वर्धते।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ ३.५४.२३ ॥
Da wächst in mir ein nie zuvor gekannter Zorn über meine Standhaftigkeit hinaus, und eine gewaltige, überaus schreckliche Feindschaft gegen Rāma ist entstanden.
3.54.24
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरं महारिपोः।
नहि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ ३.५४.२४ ॥
Ich will diese Feindschaft an dem großen Feind vergelten; ohne den Feind im Kampf erschlagen zu haben, werde ich keinen Schlaf finden.
3.54.25
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम्।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ ३.५४.२५ ॥
Wenn ich nun jenen Rāma, den Töter von Khara und Dūṣaṇa, erschlagen habe, werde ich Frieden finden, wie ein Armer, der Reichtum erlangt.
3.54.26
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भी राममाश्रिता।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किं करोतीति तत्त्वतः ॥ ३.५४.२६ ॥
Ihr, die ihr in Janasthāna wohnt, nähert euch Rāma und bringt die wahre Kunde, was er tut.
3.54.27
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरेव निशाचरैः।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ ३.५४.२७ ॥
Alle Nachtwandler sollen unachtsam nicht gehen, und stets sich bemühen, Rāghava zu töten.
3.54.28
युष्माकं तु बलं ज्ञातं बहुशो रणमूर्धनि।
अतश्चास्मिञ्जनस्थाने मया यूयं निवेशिताः ॥ ३.५४.२८ ॥
Eure Stärke habe ich schon oft an vorderster Front der Schlacht erkannt; darum habe ich euch hier in Janasthāna eingesetzt.
3.54.29
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा
महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम्।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे
यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ ३.५४.२९ ॥
Da verabschiedeten sich die Rakshasas, nachdem sie diese erfreulichen Worte von großer Bedeutung gehört hatten, von Rāvaṇa, verließen Laṅkā gemeinsam und brachen nach Janasthāna auf, unsichtbar anzusehen.
3.54.30
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः
सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम्।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं
बभूव मोहान्मुदितः स रावणः ॥ ३.५४.३० ॥
Da war Rāvaṇa, nachdem er Sītā gefunden hatte, überaus erfreut; nachdem er die Maithilī ergriffen und mit Rāma eine höchste Feindschaft begonnen hatte, freute sich dieser Rāvaṇa in seiner Verblendung.