Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.55.1
संदिश्य राक्षसान् घोरान् रावणोऽष्टौ महाबलान्।
आत्मानं बुद्धिवैक्लव्यात् कृत्कृत्यममन्यत ॥ ३.५५.१ ॥
Tras dar órdenes a ocho rākṣasas temibles y muy poderosos, Rāvaṇa, por confusión de su mente, se creyó con su tarea cumplida.
3.55.2
स चिन्तयानो वैदेहीं कामबाणैः प्रपीडितः।
प्रविवेश गृहं रम्यं सीतां द्रष्टुमभित्वरन् ॥ ३.५५.२ ॥
Pensando en Vaidehī, atormentado por las flechas del deseo, entró apresuradamente en la hermosa morada para ver a Sītā.
3.55.3
स प्रविश्य तु तद्वेश्म रावणो राक्षसाधिपः।
अपश्यद् राक्षसीमध्ये सीतां दुःखपरायणाम् ॥ ३.५५.३ ॥
Al entrar en aquella morada, Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, vio a Sītā, entregada por completo al dolor, entre las rākṣasīs.
3.55.4
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभारावपीडिताम्।
वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे ॥ ३.५५.४ ॥
Con el rostro lleno de lágrimas, desdichada y abrumada por el peso del dolor, parecía un bote azotado por la fuerza del viento, hundiéndose en el océano.
3.55.5
मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।
अधोगतमुखीं सीतां तामभ्येत्य निशाचरः ॥ ३.५५.५ ॥
Como una cierva apartada de la manada de ciervos y rodeada de perros, Sītā tenía el rostro inclinado; acercándose a ella, el errante de la noche.
3.55.6
तां तु शोकवशाद् दीनामवशां राक्षसाधिपः।
सबलाद् दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम् ॥ ३.५५.६ ॥
Presa del poder del dolor, desdichada e indefensa, el señor de los rākṣasas le mostró por la fuerza la morada, semejante al templo de los dioses.
3.55.7
हर्म्यप्रासादसम्बाधं स्त्रीसहस्रनिषेवितम्।
नानापक्षिगणैर्जुष्टं नानारत्नसमन्वितम् ॥ ३.५५.७ ॥
Aquella mansión estaba llena de salones y palacios, atendida por miles de mujeres, habitada por bandadas de muchas aves y adornada con toda clase de joyas.
3.55.8
दान्तकैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैस्तथा।
वज्रवैदूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोरमैः ॥ ३.५५.८ ॥
Sus columnas estaban hechas de marfil, oro refinado, cristal y plata, adornadas de forma variada con diamantes y lapislázuli, y eran agradables a la vista y al corazón.
3.55.9
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषं तप्तकाञ्चनभूषणम्।
सोपानं काञ्चनं चित्रमारुरोह तया सह ॥ ३.५५.९ ॥
Por aquella maravillosa escalera de oro, que resonaba como tambores celestiales y estaba adornada con oro bruñido, subió junto con ella.
3.55.10
दान्तका राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः।
हेमजालावृताश्चासंस्तत्र प्रासादपङ्क्तयः ॥ ३.५५.१० ॥
Había allí hileras de palacios, con ventanas de marfil y plata, agradables a la vista y cubiertas de celosías de oro.
3.55.11
सुधामणिविचित्राणि भूमिभागानि सर्वशः।
दशग्रीवः स्वभवने प्रादर्शयत मैथिलीम् ॥ ३.५५.११ ॥
En su propia morada, Rāvaṇa, el de diez cuellos, mostró a Maithilī por todas partes pisos variados con estuco pulido y joyas.
3.55.12
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च नानापुष्पसमावृताः।
रावणो दर्शयामास सीतां शोकपरायणाम् ॥ ३.५५.१२ ॥
Estanques alargados y estanques de loto cubiertos de muchas clases de flores, Rāvaṇa se los mostró a Sītā, sumida en el dolor.
3.55.13
दर्शयित्वा तु वैदेहीं कृत्स्नं तद्भवनोत्तमम्।
उवाच वाक्यं पापात्मा सीतां लोभितुमिच्छया ॥ ३.५५.१३ ॥
Habiendo mostrado a Vaidehī todo aquel excelente palacio, el de alma perversa pronunció estas palabras a Sītā, deseando seducirla.
3.55.14
दश राक्षसकोट्यश्च द्वाविंशतिरथापराः।
वर्जयित्वा जरावृद्धान् बालांश्च रजनीचरान् ॥ ३.५५.१४ ॥
Hay diez crores de rākṣasas y veintidós guerreros en carros más, excluyendo a los ancianos decrépitos, a los niños y a los que vagan de noche.
3.55.15
तेषां प्रभुरहं सीते सर्वेषां भीमकर्मणाम्।
सहस्रमेकमेकस्य मम कार्यपुरःसरम् ॥ ३.५५.१५ ॥
Oh Sītā, yo soy el señor de todos aquellos de obras terribles; para cada uno de ellos hay mil que van delante cumpliendo mi tarea.
3.55.16
यदिदं राज्यतन्त्रं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्।
जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे प्राणैर्गरीयसी ॥ ३.५५.१६ ॥
Todo este gobierno de mi reino descansa en ti; y, oh de ojos anchos, tú me eres más querida que mis propios alientos vitales.
3.55.17
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां मम योऽसौ परिग्रहः।
तासां त्वमीश्वरी सीते मम भार्या भव प्रिये ॥ ३.५५.१७ ॥
De las muchas mujeres excelentes que son mías, tú serás la soberana sobre todas ellas; oh Sītā, oh amada, conviértete en mi esposa.
3.55.18
साधु किं तेऽन्यथाबुद्ध्या रोचयस्व वचो मम।
भजस्व माभितप्तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ३.५५.१८ ॥
Bien, ¿por qué con mente equivocada? Aprueba mis palabras; acógete a mí, que estoy atormentado, y debes concederme tu favor.
3.55.19
परिक्षिप्ता समुद्रेण लङ्केयं शतयोजना।
नेयं धर्षयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ३.५५.१९ ॥
Rodeada por el océano, esta Laṅkā, de cien yojanas de extensión, no puede ser asaltada ni siquiera por dioses y demonios junto con Indra.
3.55.20
न देवेषु न यक्षेषु न गन्धर्वेषु नर्षिषु।
अहं पश्यामि लोकेषु यो मे वीर्यसमो भवेत् ॥ ३.५५.२० ॥
Entre dioses, yakṣas, gandharvas o sabios, y en todos los mundos, no veo a nadie que pueda igualar mi valor.
3.55.21
राज्यभ्रष्टेन दीनेन तापसेन पदातिना।
किं करिष्यसि रामेण मानुषेणाल्पतेजसा ॥ ३.५५.२१ ॥
¿Qué harás con Rāma, un hombre que ha perdido su reino, desdichado, asceta, que va a pie, un simple mortal de escaso esplendor?
3.55.22
भजस्व सीते मामेव भर्ताहं सदृशस्तव।
यौवनं त्वध्रुवं भीरु रमस्वेह मया सह ॥ ३.५५.२२ ॥
Acéptame a mí, Sītā; soy un esposo digno de ti. Oh tímida, la juventud no dura; disfruta aquí conmigo.
3.55.23
दर्शने मा कृथा बुद्धिं राघवस्य वरानने।
कास्य शक्तिरिहागन्तुमपि सीते मनोरथैः ॥ ३.५५.२३ ॥
Abandona el pensamiento de ver a Rāghava, oh de bello rostro. Sītā, ¿qué poder tiene él para venir aquí, aunque sea en meros deseos?
3.55.24
न शक्यो वायुराकाशे पाशैर्बद्धुं महाजवः।
दीप्यमानस्य वाप्यग्नेर्ग्रहीतुं विमलाः शिखाः ॥ ३.५५.२४ ॥
Así como el viento veloz en el cielo no puede ser atado con lazos, ni las puras llamas de un fuego ardiente pueden ser aprehendidas.
3.55.25
त्रयाणामपि लोकानां न तं पश्यामि शोभने।
विक्रमेण नयेद् यस्त्वां मद्बाहुपरिपालिताम् ॥ ३.५५.२५ ॥
Hermosa, en los tres mundos no veo a nadie que pudiera llevarte por la fuerza, tú que estás protegida por mis brazos.
3.55.26
लङ्कायाः सुमहद्राज्यमिदं त्वमनुपालय।
त्वत्प्रेष्या मद्विधाश्चैव देवाश्चापि चराचरम् ॥ ३.५५.२६ ॥
Gobierna este vasto reino de Laṅkā. Los que son como yo, los dioses y todo lo que se mueve y lo que no se mueve serán tus servidores.
3.55.27
अभिषेकजलक्लिन्ना तुष्टा च रमयस्व च।
दुष्कृतं यत्पुरा कर्म वनवासेन तद्गतम् ॥ ३.५५.२७ ॥
Empapada en el agua de la consagración, sé feliz y regocíjate. La mala acción que cometiste antes se ha consumido con tu exilio en el bosque.
3.55.28
यच्च ते सुकृतं कर्म तस्येह फलमाप्नुहि।
इह सर्वाणि माल्यानि दिव्यगन्धानि मैथिलि ॥ ३.५५.२८ ॥
Y obtén aquí el fruto de tus buenas acciones. Oh Maithilī, aquí están todas las guirnaldas de fragancia divina.
3.55.29
भूषणानि च मुख्यानि तानि सेव मया सह।
पुष्पकं नाम सुश्रोणि भ्रातुर्वैश्रवणस्य मे ॥ ३.५५.२९ ॥
Toma también conmigo los ornamentos excelentes. Oh de bellas caderas, existe también el carro aéreo llamado Puṣpaka, de mi hermano Vaiśravaṇa (Kubera).
3.55.30
विमानं सूर्यसंकाशं तरसा निर्जितं रणे।
विशालं रमणीयं च तद्विमानं मनोजवम् ॥ ३.५५.३० ॥
Aquel carro aéreo, que brilla como el sol, lo conquisté por la fuerza en la batalla. Es vasto, deleitable y veloz como la mente.
3.55.31
तत्र सीते मया सार्धं विहरस्व यथासुखम्।
वदनं पद्मसंकाशं विमलं चारुदर्शनम् ॥ ३.५५.३१ ॥
Sītā, allí, junto conmigo, disfruta como desees. Tu rostro es como un loto, sin mancha y bello de contemplar.
3.55.32
शोकार्तं तु वरारोहे न भ्राजति वरानने।
एवं वदति तस्मिन् सा वस्त्रान्तेन वराङ्गना ॥ ३.५५.३२ ॥
¡Oh tú de bellas caderas, oh tú de hermoso rostro! Tu semblante no resplandece, afligido por el dolor. Mientras él así hablaba, aquella excelsa mujer se cubrió con el extremo de su vestido.
3.55.33
पिधायेन्दुनिभं सीता मन्दमश्रूण्यवर्तयत्।
ध्यायन्तीं तामिवास्वस्थां सीतां चिन्ताहतप्रभाम् ॥ ३.५५.३३ ॥
Cubriendo su rostro semejante a la luna, Sītā derramó suavemente lágrimas. Con su resplandor herido por la angustia, parecía sumida en pensamientos e inquieta.
3.55.34
उवाच वचनं वीरो रावणो रजनीचरः।
अलं व्रीडेन वैदेहि धर्मलोपकृतेन ते ॥ ३.५५.३४ ॥
Entonces el héroe, el errante nocturno Rāvaṇa, habló: Vaidehī, basta de vergüenza. Esa vergüenza tuya surge de la violación del dharma.
3.55.35
आर्षोऽयं देवि निष्पन्दो यस्त्वामभिभविष्यति।
एतौ पादौ मया स्निग्धौ शिरोभिः परिपीडितौ ॥ ३.५५.३५ ॥
Oh diosa, este temblor sagrado es lo que te vencerá. Estos dos tiernos pies tuyos los he presionado con mis cabezas.
3.55.36
प्रसादं कुरु मे क्षिप्रं वश्यो दासोऽहमस्मि ते।
इमाः शून्या मया वाचः शुष्यमाणेन भाषिताः ॥ ३.५५.३६ ॥
Concédeme tu favor, ¡pronto! Soy tu sumiso servidor. Estas palabras pronunciadas por mí, reseco y marchito, han quedado vacías.
3.55.37
न चापि रावणः कांचिन्मूर्ध्ना स्त्रीं प्रणमेत ह।
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं जनकात्मजाम्।
कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते ॥ ३.५५.३७ ॥
Rāvaṇa nunca inclinaba la cabeza ante ninguna mujer. Habiendo hablado así, el de diez cuellos, caído bajo el poder de Kṛtānta, considera que Maithilī, hija de Janaka, es suya.