வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.55.1
संदिश्य राक्षसान् घोरान् रावणोऽष्टौ महाबलान्।
आत्मानं बुद्धिवैक्लव्यात् कृत्कृत्यममन्यत ॥ ३.५५.१ ॥
ராவணன் எட்டு பெரும் வலிமை கொண்ட கொடிய ராக்ஷஸர்களுக்கு கட்டளையிட்டு, மனக் குழப்பத்தால் தன்னைக் கடமை நிறைவேற்றியவனாக எண்ணிக்கொண்டான்.
3.55.2
स चिन्तयानो वैदेहीं कामबाणैः प्रपीडितः।
प्रविवेश गृहं रम्यं सीतां द्रष्टुमभित्वरन् ॥ ३.५५.२ ॥
வைதேகியை நினைத்துக்கொண்டே, மன்மதனின் அம்புகளால் வாட்டப்பட்டவனாக, சீதையைக் காணும் ஆவலில் விரைந்து அழகிய மாளிகைக்குள் நுழைந்தான்.
3.55.3
स प्रविश्य तु तद्वेश्म रावणो राक्षसाधिपः।
अपश्यद् राक्षसीमध्ये सीतां दुःखपरायणाम् ॥ ३.५५.३ ॥
அந்த மாளிகைக்குள் நுழைந்த ராக்ஷஸர் தலைவன் ராவணன், ராக்ஷஸிகளின் நடுவே துயரில் ஆழ்ந்திருந்த சீதையைக் கண்டான்.
3.55.4
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभारावपीडिताम्।
वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे ॥ ३.५५.४ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடனும், துயரச் சுமையால் வாட்டப்பட்டும் இருந்த அந்தப் பரிதாப சீதை, புயல்காற்றால் தாக்கப்பட்டு கடலில் மூழ்கும் படகு போல் இருந்தாள்.
3.55.5
मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।
अधोगतमुखीं सीतां तामभ्येत्य निशाचरः ॥ ३.५५.५ ॥
மான் கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்த பெண்மானை நாய்கள் சூழ்ந்தது போல, தலை கவிழ்ந்திருந்த சீதையை அணுகிய அந்த இரவுச்சாரி.
3.55.6
तां तु शोकवशाद् दीनामवशां राक्षसाधिपः।
सबलाद् दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम् ॥ ३.५५.६ ॥
துயரத்தின் பிடியில் சிக்கி, பரிதாபமும் சக்தியற்றவளுமான அவளுக்கு, ராக்ஷஸர் தலைவன் பலவந்தமாக தேவாலயம் போன்ற அந்த மாளிகையைக் காட்டினான்.
3.55.7
हर्म्यप्रासादसम्बाधं स्त्रीसहस्रनिषेवितम्।
नानापक्षिगणैर्जुष्टं नानारत्नसमन्वितम् ॥ ३.५५.७ ॥
அது மாளிகைகளாலும் அரண்மனைகளாலும் நெருக்கமாக இருந்தது; ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் அதைச் சேவித்தனர்; பல வகைப் பறவைக் கூட்டங்கள் அதில் வாழ்ந்தன; அது பல்வேறு ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
3.55.8
दान्तकैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैस्तथा।
वज्रवैदूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोरमैः ॥ ३.५५.८ ॥
அதன் தூண்கள் தந்தம், சுத்தத் தங்கம், ஸ்படிகம், வெள்ளி ஆகியவற்றாலும், வைரம் மற்றும் வைடூரியத்தால் வண்ணமயமாக்கப்பட்டவையாகவும், கண்ணுக்கும் மனதுக்கும் இனிமையானவையாகவும் இருந்தன.
3.55.9
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषं तप्तकाञ्चनभूषणम्।
सोपानं काञ्चनं चित्रमारुरोह तया सह ॥ ३.५५.९ ॥
தெய்வீக துந்துபிகளின் ஒலி போல் எதிரொலிக்கும், சுத்தத் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த அற்புதமான தங்கப் படிக்கட்டில் அவன் அவளுடன் ஏறினான்.
3.55.10
दान्तका राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः।
हेमजालावृताश्चासंस्तत्र प्रासादपङ्क्तयः ॥ ३.५५.१० ॥
அங்குள்ள சாளரங்கள் தந்தம் மற்றும் வெள்ளியால் ஆனவையாகவும், பார்க்க இனிமையானவையாகவும் இருந்தன; பொன் வலைகளால் மூடப்பட்டிருந்தன; அங்கே அரண்மனைகளின் வரிசைகள் இருந்தன.
3.55.11
सुधामणिविचित्राणि भूमिभागानि सर्वशः।
दशग्रीवः स्वभवने प्रादर्शयत मैथिलीम् ॥ ३.५५.११ ॥
தன் மாளிகையில் தசக்ரீவன் மைதிலிக்கு எல்லா இடங்களிலும் சுதை மற்றும் மணிகளால் வண்ணமயமாக்கப்பட்ட தரைப் பகுதிகளைக் காட்டினான்.
3.55.12
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च नानापुष्पसमावृताः।
रावणो दर्शयामास सीतां शोकपरायणाम् ॥ ३.५५.१२ ॥
நீண்ட குளங்களையும், பல வகை மலர்களால் மூடப்பட்ட தாமரைக் குளங்களையும் ராவணன் துயரில் ஆழ்ந்திருந்த சீதைக்குக் காட்டினான்.
3.55.13
दर्शयित्वा तु वैदेहीं कृत्स्नं तद्भवनोत्तमम्।
उवाच वाक्यं पापात्मा सीतां लोभितुमिच्छया ॥ ३.५५.१३ ॥
வைதேஹியிடம் அந்த முழு உயர்ந்த மாளிகையையும் காட்டிய பின், பாவியான அவன் சீதையை மயக்க விரும்பி இவ்வாறு சொன்னான்.
3.55.14
दश राक्षसकोट्यश्च द्वाविंशतिरथापराः।
वर्जयित्वा जरावृद्धान् बालांश्च रजनीचरान् ॥ ३.५५.१४ ॥
பத்து கோடி அரக்கர்களும், வேறு இருபத்திரண்டு தேர்வீரர்களும் உள்ளனர்; முதியவர்களையும் பாலர்களையும் இரவுலாவிகளையும் தவிர.
3.55.15
तेषां प्रभुरहं सीते सर्वेषां भीमकर्मणाम्।
सहस्रमेकमेकस्य मम कार्यपुरःसरम् ॥ ३.५५.१५ ॥
சீதையே, அந்தப் பயங்கர செயல் புரிவோர் அனைவருக்கும் நான் தலைவன்; என் பணியை முன்னின்று செய்ய ஒவ்வொருவருக்கும் ஆயிரம் பேர் உள்ளனர்.
3.55.16
यदिदं राज्यतन्त्रं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्।
जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे प्राणैर्गरीयसी ॥ ३.५५.१६ ॥
என் இந்த அரசாட்சி அனைத்தும் உன்னிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது; விசாலாக்ஷியே, நீ என் உயிரைவிட எனக்கு அன்பானவள்.
3.55.17
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां मम योऽसौ परिग्रहः।
तासां त्वमीश्वरी सीते मम भार्या भव प्रिये ॥ ३.५५.१७ ॥
என்னிடம் உள்ள பல உயர்ந்த பெண்களின் அனைத்துச் சேர்க்கையும் உள்ளது; அவர்களுக்கெல்லாம் நீயே தலைவியாவாய். சீதையே, அன்பே, என் மனைவியாகு.
3.55.18
साधु किं तेऽन्यथाबुद्ध्या रोचयस्व वचो मम।
भजस्व माभितप्तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ३.५५.१८ ॥
நல்லது; ஏன் தவறான எண்ணத்தில் இருக்கிறாய்? என் சொல்லை ஏற்றுக்கொள்; வருந்தும் என்னை அடைக்கலமாகக் கொண்டு அருள் செய்ய வேண்டும்.
3.55.19
परिक्षिप्ता समुद्रेण लङ्केयं शतयोजना।
नेयं धर्षयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ३.५५.१९ ॥
கடலால் சூழப்பட்ட நூறு யோஜனை பரப்புடைய இந்த லங்கை, இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் தாக்கப்பட இயலாதது.
3.55.20
न देवेषु न यक्षेषु न गन्धर्वेषु नर्षिषु।
अहं पश्यामि लोकेषु यो मे वीर्यसमो भवेत् ॥ ३.५५.२० ॥
தேவர்களிலும், யக்ஷர்களிலும், கந்தர்வர்களிலும், ரிஷிகளிலும் எவரையும் நான் காணவில்லை; உலகங்களிலும் என் வீரியத்திற்கு இணையானவன் எவனுமில்லை.
3.55.21
राज्यभ्रष्टेन दीनेन तापसेन पदातिना।
किं करिष्यसि रामेण मानुषेणाल्पतेजसा ॥ ३.५५.२१ ॥
அரசை இழந்த, துயருற்ற, தவசியான, நடந்து செல்லும், சிறு தேஜஸ் கொண்ட மனிதனான ராமனால் உனக்கு என்ன பயன்?
3.55.22
भजस्व सीते मामेव भर्ताहं सदृशस्तव।
यौवनं त्वध्रुवं भीरु रमस्वेह मया सह ॥ ३.५५.२२ ॥
சீதையே, என்னையே ஏற்றுக்கொள்; நான் உனக்குத் தகுந்த கணவன். அச்சமுடையவளே, யௌவனம் நிலையற்றது; இங்கே என்னுடன் மகிழ்ந்திரு.
3.55.23
दर्शने मा कृथा बुद्धिं राघवस्य वरानने।
कास्य शक्तिरिहागन्तुमपि सीते मनोरथैः ॥ ३.५५.२३ ॥
அழகிய முகத்தவளே, ராகவனைக் காணும் எண்ணத்தை விட்டுவிடு. சீதையே, வெறும் எண்ணங்களால் கூட அவனுக்கு இங்கு வரும் சக்தி எங்கே?
3.55.24
न शक्यो वायुराकाशे पाशैर्बद्धुं महाजवः।
दीप्यमानस्य वाप्यग्नेर्ग्रहीतुं विमलाः शिखाः ॥ ३.५५.२४ ॥
ஆகாயத்தில் வேகமாக வீசும் காற்றைக் கயிறுகளால் கட்ட முடியாது; எரியும் நெருப்பின் தூய சுடர்களைப் பிடிக்கவும் முடியாது.
3.55.25
त्रयाणामपि लोकानां न तं पश्यामि शोभने।
विक्रमेण नयेद् यस्त्वां मद्बाहुपरिपालिताम् ॥ ३.५५.२५ ॥
அழகியே! மூன்று உலகங்களிலும் என் புயங்களால் காக்கப்படும் உன்னை வலிமையால் கொண்டு செல்லக்கூடியவன் எவனையும் நான் காணவில்லை.
3.55.26
लङ्कायाः सुमहद्राज्यमिदं त्वमनुपालय।
त्वत्प्रेष्या मद्विधाश्चैव देवाश्चापि चराचरम् ॥ ३.५५.२६ ॥
இந்த இலங்கையின் மிகப்பெரிய அரசை நீ ஆட்சி செய். என்னைப் போன்றோரும் தேவர்களும் அசையும் அசையாப் பொருட்கள் அனைத்தும் உன் ஏவலர்கள் ஆவர்.
3.55.27
अभिषेकजलक्लिन्ना तुष्टा च रमयस्व च।
दुष्कृतं यत्पुरा कर्म वनवासेन तद्गतम् ॥ ३.५५.२७ ॥
அபிஷேக நீரால் நனைந்தவளே, மகிழ்ந்து இன்புறு. முன்பு செய்த தீய செயல் காட்டு வாசத்தால் கழிந்துவிட்டது.
3.55.28
यच्च ते सुकृतं कर्म तस्येह फलमाप्नुहि।
इह सर्वाणि माल्यानि दिव्यगन्धानि मैथिलि ॥ ३.५५.२८ ॥
உன் நல்ல செயல்களின் பலனை இங்கேயே அடை. மைதிலியே, இங்கே எல்லா தெய்வீக நறுமண மாலைகளும் உள்ளன.
3.55.29
भूषणानि च मुख्यानि तानि सेव मया सह।
पुष्पकं नाम सुश्रोणि भ्रातुर्वैश्रवणस्य मे ॥ ३.५५.२९ ॥
சிறந்த அணிகலன்களையும் என்னுடன் வைத்துக்கொள். அழகிய இடையுடையவளே, என் சகோதரன் வைசிரவணனின் புஷ்பகம் என்ற விமானமும் உள்ளது.
3.55.30
विमानं सूर्यसंकाशं तरसा निर्जितं रणे।
विशालं रमणीयं च तद्विमानं मनोजवम् ॥ ३.५५.३० ॥
சூரியனைப் போல ஒளிரும் அந்த விமானம், போரில் நான் வலிமையால் வென்றது. அது விசாலமானது, அழகியது, மனத்தைப் போல் வேகமானது.
3.55.31
तत्र सीते मया सार्धं विहरस्व यथासुखम्।
वदनं पद्मसंकाशं विमलं चारुदर्शनम् ॥ ३.५५.३१ ॥
சீதையே! அங்கே என்னுடன் உனக்கு விருப்பம்போல் இன்புற்று விளையாடு. உன் முகம் தாமரைபோல், மாசற்றதாய், அழகாகக் காட்சியளிக்கிறது.
3.55.32
शोकार्तं तु वरारोहे न भ्राजति वरानने।
एवं वदति तस्मिन् सा वस्त्रान्तेन वराङ्गना ॥ ३.५५.३२ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, அழகிய முகத்தவளே! துயரால் வாடியிருப்பதால் உன் முகம் பொலிவு பெறவில்லை. அவன் இவ்வாறு சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில், அந்த சிறந்த பெண் தன் ஆடையின் முனையால் (முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்).
3.55.33
पिधायेन्दुनिभं सीता मन्दमश्रूण्यवर्तयत्।
ध्यायन्तीं तामिवास्वस्थां सीतां चिन्ताहतप्रभाम् ॥ ३.५५.३३ ॥
நிலவைப் போன்ற தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு சீதை மெல்ல கண்ணீர் சிந்தினாள். கவலையால் அவளுடைய ஒளி கெட்டிருந்தது; அவள் மனம் கலங்கி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தவள் போல் இருந்தாள்.
3.55.34
उवाच वचनं वीरो रावणो रजनीचरः।
अलं व्रीडेन वैदेहि धर्मलोपकृतेन ते ॥ ३.५५.३४ ॥
அப்போது வீரனான இரவுலாவி ராவணன் சொன்னான்: வைதேகியே! வெட்கம் போதும். உன் இந்த நிலை தர்மத்தை மீறியதால் வந்த வெட்கம் தான்.
3.55.35
आर्षोऽयं देवि निष्पन्दो यस्त्वामभिभविष्यति।
एतौ पादौ मया स्निग्धौ शिरोभिः परिपीडितौ ॥ ३.५५.३५ ॥
தேவியே! இது பழமையான நடுக்கம்; இது உன்னை வென்றுவிடும். என் தலைகளால் இந்த மென்மையான பாதங்களை நான் தொட்டு வணங்கியிருக்கிறேன்.
3.55.36
प्रसादं कुरु मे क्षिप्रं वश्यो दासोऽहमस्मि ते।
इमाः शून्या मया वाचः शुष्यमाणेन भाषिताः ॥ ३.५५.३६ ॥
எனக்கு அருள் புரிவாயாக, விரைவில்! நான் உன் வசப்பட்ட அடிமை. வறண்டு போன நான் சொன்ன இந்த வார்த்தைகள் பயனற்றுப் போயின.
3.55.37
न चापि रावणः कांचिन्मूर्ध्ना स्त्रीं प्रणमेत ह।
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं जनकात्मजाम्।
कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते ॥ ३.५५.३७ ॥
ராவணன் எந்தப் பெண்ணையும் தலை வணங்கி வணங்கமாட்டான். இவ்வாறு கூறிய தசக்கிரீவன், மைதிலியும் ஜனகனின் மகளுமான அவளிடம், மரணத்தின் வசத்தில் சிக்கியவனாக, இவள் என்னுடையவள் என்று எண்ணுகிறான்.