Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.55.1
संदिश्य राक्षसान् घोरान् रावणोऽष्टौ महाबलान्।
आत्मानं बुद्धिवैक्लव्यात् कृत्कृत्यममन्यत ॥ ३.५५.१ ॥
Tendo dado ordens a oito rākṣasas temíveis e muito poderosos, Rāvaṇa, confuso de mente, julgou sua tarefa cumprida.
3.55.2
स चिन्तयानो वैदेहीं कामबाणैः प्रपीडितः।
प्रविवेश गृहं रम्यं सीतां द्रष्टुमभित्वरन् ॥ ३.५५.२ ॥
Pensando em Vaidehī, atormentado pelas flechas do desejo, entrou apressadamente na bela casa para ver Sītā.
3.55.3
स प्रविश्य तु तद्वेश्म रावणो राक्षसाधिपः।
अपश्यद् राक्षसीमध्ये सीतां दुःखपरायणाम् ॥ ३.५५.३ ॥
Ao entrar naquela casa, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, viu Sītā, entregue inteiramente à dor, no meio das rākṣasīs.
3.55.4
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां शोकभारावपीडिताम्।
वायुवेगैरिवाक्रान्तां मज्जन्तीं नावमर्णवे ॥ ३.५५.४ ॥
Com o rosto cheio de lágrimas, miserável, esmagada pelo peso da dor, parecia um barco assaltado pela força do vento, afundando no oceano.
3.55.5
मृगयूथपरिभ्रष्टां मृगीं श्वभिरिवावृताम्।
अधोगतमुखीं सीतां तामभ्येत्य निशाचरः ॥ ३.५५.५ ॥
Como uma corça afastada do rebanho de veados e cercada por cães, Sītā tinha o rosto baixo; aproximando-se dela, o andarilho da noite.
3.55.6
तां तु शोकवशाद् दीनामवशां राक्षसाधिपः।
सबलाद् दर्शयामास गृहं देवगृहोपमम् ॥ ३.५५.६ ॥
Dominada pela dor, miserável e impotente, o senhor dos rākṣasas mostrou-lhe à força a morada, semelhante a um templo dos deuses.
3.55.7
हर्म्यप्रासादसम्बाधं स्त्रीसहस्रनिषेवितम्।
नानापक्षिगणैर्जुष्टं नानारत्नसमन्वितम् ॥ ३.५५.७ ॥
Aquela mansão estava repleta de salões e palácios, servida por milhares de mulheres, habitada por bandos de muitas aves e adornada com todo tipo de joias.
3.55.8
दान्तकैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैस्तथा।
वज्रवैदूर्यचित्रैश्च स्तम्भैर्दृष्टिमनोरमैः ॥ ३.५५.८ ॥
Seus pilares eram feitos de marfim, ouro refinado, cristal e prata, incrustados de diamantes e lápis-lazúli em variadas cores, e agradáveis à vista e ao coração.
3.55.9
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषं तप्तकाञ्चनभूषणम्।
सोपानं काञ्चनं चित्रमारुरोह तया सह ॥ ३.५५.९ ॥
Por aquela maravilhosa escada de ouro, que ressoava como tambores celestiais e era adornada com ouro polido, subiu junto com ela.
3.55.10
दान्तका राजताश्चैव गवाक्षाः प्रियदर्शनाः।
हेमजालावृताश्चासंस्तत्र प्रासादपङ्क्तयः ॥ ३.५५.१० ॥
Havia ali fileiras de palácios, com janelas de marfim e prata, agradáveis à vista e cobertas de treliças douradas.
3.55.11
सुधामणिविचित्राणि भूमिभागानि सर्वशः।
दशग्रीवः स्वभवने प्रादर्शयत मैथिलीम् ॥ ३.५५.११ ॥
Em sua própria morada, Rāvaṇa, o de dez pescoços, mostrou a Maithilī, por toda parte, pisos variados com estuque polido e joias.
3.55.12
दीर्घिकाः पुष्करिण्यश्च नानापुष्पसमावृताः।
रावणो दर्शयामास सीतां शोकपरायणाम् ॥ ३.५५.१२ ॥
Lagos alongados e tanques de lótus cobertos de muitas flores, Rāvaṇa os mostrou a Sītā, imersa em dor.
3.55.13
दर्शयित्वा तु वैदेहीं कृत्स्नं तद्भवनोत्तमम्।
उवाच वाक्यं पापात्मा सीतां लोभितुमिच्छया ॥ ३.५५.१३ ॥
Tendo mostrado a Vaidehī todo aquele excelente palácio, o de alma perversa disse estas palavras a Sītā, desejando seduzi-la.
3.55.14
दश राक्षसकोट्यश्च द्वाविंशतिरथापराः।
वर्जयित्वा जरावृद्धान् बालांश्च रजनीचरान् ॥ ३.५५.१४ ॥
Há dez crores de rākṣasas e mais vinte e dois guerreiros de carro, excluindo os velhos decrépitos, as crianças e os andarilhos da noite.
3.55.15
तेषां प्रभुरहं सीते सर्वेषां भीमकर्मणाम्।
सहस्रमेकमेकस्य मम कार्यपुरःसरम् ॥ ३.५५.१५ ॥
Ó Sītā, sou o senhor de todos aqueles de atos terríveis; para cada um deles há mil que vão à frente cumprindo a minha tarefa.
3.55.16
यदिदं राज्यतन्त्रं मे त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम्।
जीवितं च विशालाक्षि त्वं मे प्राणैर्गरीयसी ॥ ३.५५.१६ ॥
Todo este governo do meu reino repousa em ti; e, ó de olhos largos, és mais querida para mim do que os meus próprios alentos vitais.
3.55.17
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां मम योऽसौ परिग्रहः।
तासां त्वमीश्वरी सीते मम भार्या भव प्रिये ॥ ३.५५.१७ ॥
Das muitas excelentes mulheres que são minhas, tu serás a soberana sobre todas; ó Sītā, ó amada, torna-te minha esposa.
3.55.18
साधु किं तेऽन्यथाबुद्ध्या रोचयस्व वचो मम।
भजस्व माभितप्तस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ३.५५.१८ ॥
Muito bem, por que com mente enganada? Aprova as minhas palavras; busca refúgio em mim, que estou atormentado, e deves conceder-me o teu favor.
3.55.19
परिक्षिप्ता समुद्रेण लङ्केयं शतयोजना।
नेयं धर्षयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ३.५५.१९ ॥
Cercada pelo oceano, esta Laṅkā, de cem yojanas de extensão, não pode ser atacada nem mesmo por deuses e demônios junto com Indra.
3.55.20
न देवेषु न यक्षेषु न गन्धर्वेषु नर्षिषु।
अहं पश्यामि लोकेषु यो मे वीर्यसमो भवेत् ॥ ३.५५.२० ॥
Entre deuses, yakṣas, gandharvas ou sábios, e em todos os mundos, não vejo ninguém que possa igualar o meu valor.
3.55.21
राज्यभ्रष्टेन दीनेन तापसेन पदातिना।
किं करिष्यसि रामेण मानुषेणाल्पतेजसा ॥ ३.५५.२१ ॥
O que farás com Rāma, um homem que perdeu o seu reino, miserável, asceta, que anda a pé, um simples mortal de pouco esplendor?
3.55.22
भजस्व सीते मामेव भर्ताहं सदृशस्तव।
यौवनं त्वध्रुवं भीरु रमस्वेह मया सह ॥ ३.५५.२२ ॥
Aceita-me, Sītā; sou um marido digno de ti. Ó tímida, a juventude não dura; alegra-te aqui comigo.
3.55.23
दर्शने मा कृथा बुद्धिं राघवस्य वरानने।
कास्य शक्तिरिहागन्तुमपि सीते मनोरथैः ॥ ३.५५.२३ ॥
Desiste do pensamento de ver Rāghava, ó de belo rosto. Sītā, que poder tem ele para vir aqui, mesmo apenas em desejos?
3.55.24
न शक्यो वायुराकाशे पाशैर्बद्धुं महाजवः।
दीप्यमानस्य वाप्यग्नेर्ग्रहीतुं विमलाः शिखाः ॥ ३.५५.२४ ॥
Assim como o vento veloz no céu não pode ser atado com laços, nem as chamas puras de um fogo ardente podem ser agarradas.
3.55.25
त्रयाणामपि लोकानां न तं पश्यामि शोभने।
विक्रमेण नयेद् यस्त्वां मद्बाहुपरिपालिताम् ॥ ३.५५.२५ ॥
Bela, em todos os três mundos não vejo ninguém que possa levar-te pela força, tu que és protegida pelos meus braços.
3.55.26
लङ्कायाः सुमहद्राज्यमिदं त्वमनुपालय।
त्वत्प्रेष्या मद्विधाश्चैव देवाश्चापि चराचरम् ॥ ३.५५.२६ ॥
Governa este vasto reino de Laṅkā. Os que são como eu, os deuses e tudo o que se move e não se move serão teus servos.
3.55.27
अभिषेकजलक्लिन्ना तुष्टा च रमयस्व च।
दुष्कृतं यत्पुरा कर्म वनवासेन तद्गतम् ॥ ३.५५.२७ ॥
Banhada na água da consagração, fica contente e alegra-te. A má ação que cometeste outrora foi consumida pelo teu exílio na floresta.
3.55.28
यच्च ते सुकृतं कर्म तस्येह फलमाप्नुहि।
इह सर्वाणि माल्यानि दिव्यगन्धानि मैथिलि ॥ ३.५५.२८ ॥
E obtém aqui o fruto das tuas boas ações. Ó Maithilī, aqui estão todas as guirlandas de fragrância divina.
3.55.29
भूषणानि च मुख्यानि तानि सेव मया सह।
पुष्पकं नाम सुश्रोणि भ्रातुर्वैश्रवणस्य मे ॥ ३.५५.२९ ॥
Leva também comigo os ornamentos excelentes. Ó de belos quadris, existe também o carro aéreo chamado Puṣpaka, do meu irmão Vaiśravaṇa (Kubera).
3.55.30
विमानं सूर्यसंकाशं तरसा निर्जितं रणे।
विशालं रमणीयं च तद्विमानं मनोजवम् ॥ ३.५५.३० ॥
Aquele carro aéreo, que brilha como o sol, conquistei-o pela força na batalha. É vasto, deleitoso e veloz como a mente.
3.55.31
तत्र सीते मया सार्धं विहरस्व यथासुखम्।
वदनं पद्मसंकाशं विमलं चारुदर्शनम् ॥ ३.५५.३१ ॥
Sītā, lá, comigo, diverte-te como quiseres. Teu rosto é como um lótus, sem mácula e belo de se ver.
3.55.32
शोकार्तं तु वरारोहे न भ्राजति वरानने।
एवं वदति तस्मिन् सा वस्त्रान्तेन वराङ्गना ॥ ३.५५.३२ ॥
Ó tu de belas ancas, ó tu de belo rosto! O teu semblante não brilha, afligido pela dor. Enquanto ele assim falava, aquela excelente mulher cobriu-se com a ponta da sua veste.
3.55.33
पिधायेन्दुनिभं सीता मन्दमश्रूण्यवर्तयत्।
ध्यायन्तीं तामिवास्वस्थां सीतां चिन्ताहतप्रभाम् ॥ ३.५५.३३ ॥
Cobrindo seu rosto semelhante à lua, Sītā derramou suavemente lágrimas. Com o seu brilho ferido pela aflição, parecia absorta em pensamentos e inquieta.
3.55.34
उवाच वचनं वीरो रावणो रजनीचरः।
अलं व्रीडेन वैदेहि धर्मलोपकृतेन ते ॥ ३.५५.३४ ॥
Então o herói, o errante noturno Rāvaṇa, falou: Vaidehī, basta de vergonha. Essa tua vergonha nasce da violação do dharma.
3.55.35
आर्षोऽयं देवि निष्पन्दो यस्त्वामभिभविष्यति।
एतौ पादौ मया स्निग्धौ शिरोभिः परिपीडितौ ॥ ३.५५.३५ ॥
Ó deusa, este tremor sagrado é o que te vencerá. Estes teus dois pés delicados eu pressionei com as minhas cabeças.
3.55.36
प्रसादं कुरु मे क्षिप्रं वश्यो दासोऽहमस्मि ते।
इमाः शून्या मया वाचः शुष्यमाणेन भाषिताः ॥ ३.५५.३६ ॥
Concede-me o teu favor, depressa! Sou teu servo submisso. Estas palavras por mim ditas, ressequido, ficaram vazias.
3.55.37
न चापि रावणः कांचिन्मूर्ध्ना स्त्रीं प्रणमेत ह।
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं जनकात्मजाम्।
कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते ॥ ३.५५.३७ ॥
Rāvaṇa nunca curvava a cabeça diante de nenhuma mulher. Assim falando, o de dez pescoços, caído sob o poder da Morte, julga que Maithilī, filha de Janaka, é sua.