Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.62.1
सीतामपश्यन् धर्मात्मा शोकोपहतचेतनः।
विललाप महाबाहू रामः कमललोचनः ॥ ३.६२.१ ॥
Al no ver a Sītā, Rāma, el de alma justa, con la conciencia herida por el dolor, se lamentó — el de brazos poderosos, el de ojos de loto.
3.62.2
पश्यन्निव च तां सीतामपश्यन्मन्मथार्दितः।
उवाच राघवो वाक्यं विलापाश्रयदुर्वचम् ॥ ३.६२.२ ॥
Como si la viera, pero sin ver a Sītā, Rāghava, atormentado por el deseo, pronunció palabras duras nacidas del lamento.
3.62.3
त्वमशोकस्य शाखाभिः पुष्पप्रियतरा प्रिये।
आवृणोषि शरीरं ते मम शोकविवर्धनी ॥ ३.६२.३ ॥
Tú, amada, que amas sobremanera las flores, te cubres el cuerpo con las ramas del árbol aśoka, y eso aumenta mi dolor.
3.62.4
कदलीकाण्डसदृशौ कदल्या संवृतावुभौ।
ऊरू पश्यामि ते देवि नासि शक्ता निगूहितुम् ॥ ३.६२.४ ॥
Oh diosa, veo tus dos muslos, semejantes a troncos de plátano, cubiertos por la planta de plátano; no eres capaz de ocultarlos.
3.62.5
कर्णिकारवनं भद्रे हसन्ती देवि सेवसे।
अलं ते परिहासेन मम बाधावहेन वै ॥ ३.६२.५ ॥
Oh bienaventurada, oh diosa, riendo, frecuentas el bosque de karṇikāra; basta de tu burla, que de verdad me causa dolor.
3.62.6
विशेषेणाश्रमस्थाने हासोऽयं न प्रशस्यते।
अवगच्छामि ते शीलं परिहासप्रियं प्रिये ॥ ३.६२.६ ॥
Especialmente en un lugar de ermita, esta risa no es alabada. Amada, comprendo tu carácter — te gusta bromear.
3.62.7
आगच्छ त्वं विशालाक्षि शून्योऽयमुटजस्तव।
सुव्यक्तं राक्षसैः सीता भक्षिता वा हृतापि वा ॥ ३.६२.७ ॥
Ven, de ojos grandes; esta cabaña tuya está vacía. Es evidente que Sītā ha sido devorada por los rākṣasas o raptada.
3.62.8
न हि सा विलपन्तं मामुपसम्प्रैति लक्ष्मण।
एतानि मृगयूथानि साश्रुनेत्राणि लक्ष्मण ॥ ३.६२.८ ॥
Lakṣmaṇa, ella no se acerca a mí mientras me lamento. Lakṣmaṇa, estas manadas de ciervos tienen los ojos llenos de lágrimas.
3.62.9
शंसन्तीव हि मे देवीं भक्षितां रजनीचरैः।
हा ममार्ये क्व यातासि हा साध्वि वरवर्णिनि ॥ ३.६२.९ ॥
Es como si estos me dijeran que la diosa ha sido devorada por los errantes nocturnos. ¡Ay, mi noble señora, adónde has ido? ¡Ay, virtuosa, de hermoso color!
3.62.10
हा सकामाद्य कैकेयी देवि मेऽद्य भविष्यति।
सीतया सह निर्यातो विना सीतामुपागतः ॥ ३.६२.१० ॥
¡Ay! Hoy Kaikeyī verá cumplido su deseo; diosa, hoy será así también mi estado. Partí junto con Sītā; ahora he regresado sin Sītā.
3.62.11
कथं नाम प्रवेक्ष्यामि शून्यमन्तःपुरं मम।
निर्वीर्य इति लोको मां निर्दयश्चेति वक्ष्यति ॥ ३.६२.११ ॥
¿Cómo entraré en mi palacio interior vacío? La gente dirá de mí que soy impotente y también despiadado.
3.62.12
कातरत्वं प्रकाशं हि सीतापनयनेन मे।
निवृत्तवनवासश्च जनकं मिथिलाधिपम् ॥ ३.६२.१२ ॥
Por el rapto de Sītā mi cobardía quedará al descubierto; habiendo vuelto del exilio en el bosque, ¿cómo enfrentaré a Janaka, señor de Mithilā?
3.62.13
कुशलं परिपृच्छन्तं कथं शक्ष्ये निरीक्षितुम्।
विदेहराजो नूनं मां दृष्ट्वा विरहितं तया ॥ ३.६२.१३ ॥
¿Cómo podré mirarlo, mientras pregunta por mi bienestar? El rey de Videha, al verme privado de ella,
3.62.14
सुताविनाशसंतप्तो मोहस्य वशमेष्यति।
अथवा न गमिष्यामि पुरीं भरतपालिताम् ॥ ३.६२.१४ ॥
Atormentado por la pérdida de su hija, caerá en poder de la ofuscación. O bien, no iré a la ciudad custodiada por Bharata.
3.62.15
स्वर्गोऽपि हि तया हीनः शून्य एव मतो मम।
तन्मामुत्सृज्य हि वने गच्छायोध्यापुरीं शुभाम् ॥ ३.६२.१५ ॥
Incluso el cielo, sin ella, lo considero en verdad vacío. Por tanto, déjame en el bosque y ve a la auspiciosa ciudad de Ayodhyā.
3.62.16
न त्वहं तां विना सीतां जीवेयं हि कथंचन।
गाढमाश्लिष्य भरतो वाच्यो मद्वचनात् त्वया ॥ ३.६२.१६ ॥
Pero sin Sītā no podría vivir de ningún modo. Por mis palabras, abraza fuertemente a Bharata y dile:
3.62.17
अनुज्ञातोऽसि रामेण पालयेति वसुंधराम्।
अम्बा च मम कैकेयी सुमित्रा च त्वया विभो ॥ ३.६२.१७ ॥
Rāma te ha concedido permiso: «Protege la tierra». Oh poderoso, mis madres Kaikeyī y Sumitrā también deben ser protegidas por ti.
3.62.18
कौसल्या च यथान्यायमभिवाद्या ममाज्ञया।
रक्षणीया प्रयत्नेन भवता सूक्तचारिणा ॥ ३.६२.१८ ॥
Y a Kauśalyā, según corresponde, saluda por mi orden. Tú, que caminas en la rectitud, debes protegerla con esfuerzo.
3.62.19
सीतायाश्च विनाशोऽयं मम चामित्रसूदन।
विस्तरेण जनन्या मे विनिवेद्यस्त्वया भवेत् ॥ ३.६२.१९ ॥
Oh destructor de enemigos, esta pérdida de Sītā y mía debe ser comunicada por ti a mi madre con detalle.
3.62.20
वनमुपगम्य तया विना सुकेश्या।
भयविकलमुखस्तु लक्ष्मणोऽपि
व्यथितमना भृशमातुरो बभूव ॥ ३.६२.२० ॥
Al llegar al bosque sin ella, la de hermosa cabellera Sītā, también Lakṣmaṇa, con el rostro desfigurado por el miedo, quedó profundamente afligido de corazón y muy angustiado.