வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.62.1
सीतामपश्यन् धर्मात्मा शोकोपहतचेतनः।
विललाप महाबाहू रामः कमललोचनः ॥ ३.६२.१ ॥
தர்மாத்மாவான ராமன் சீதையைக் காணாமல், சோகத்தால் தாக்கப்பட்ட மனத்துடன் புலம்பினான் — அந்த மகாபாகு, தாமரைக் கண்ணன் ராமன்.
3.62.2
पश्यन्निव च तां सीतामपश्यन्मन्मथार्दितः।
उवाच राघवो वाक्यं विलापाश्रयदुर्वचम् ॥ ३.६२.२ ॥
அவளைக் காண்பது போலவே இருந்தும், சீதையைக் காணாமல் மன்மதனால் வருந்திய ராகவன் புலம்பலின் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினான்.
3.62.3
त्वमशोकस्य शाखाभिः पुष्पप्रियतरा प्रिये।
आवृणोषि शरीरं ते मम शोकविवर्धनी ॥ ३.६२.३ ॥
அன்பே, மலர்களை மிகவும் விரும்புபவளே, நீ அசோக மரக்கிளைகளால் உன் உடலை மூடிக்கொள்கிறாய் — அது என் சோகத்தை வளர்க்கிறது.
3.62.4
कदलीकाण्डसदृशौ कदल्या संवृतावुभौ।
ऊरू पश्यामि ते देवि नासि शक्ता निगूहितुम् ॥ ३.६२.४ ॥
தேவி, வாழை மரத்தண்டு போன்ற உன் இரு தொடைகளும் வாழையால் மூடப்பட்டிருப்பதை நான் காண்கிறேன்; நீ அவற்றை மறைக்க இயலாதவள்.
3.62.5
कर्णिकारवनं भद्रे हसन्ती देवि सेवसे।
अलं ते परिहासेन मम बाधावहेन वै ॥ ३.६२.५ ॥
நல்லவளே, தேவி, சிரித்தபடி கர்ணிகார வனத்தை நாடுகிறாய்; உன் இந்த கேலி போதும் — அது உண்மையில் என்னைத் துன்புறுத்துகிறது.
3.62.6
विशेषेणाश्रमस्थाने हासोऽयं न प्रशस्यते।
अवगच्छामि ते शीलं परिहासप्रियं प्रिये ॥ ३.६२.६ ॥
குறிப்பாக ஆசிரமத்தில் இந்தச் சிரிப்பு பாராட்டத்தக்கதல்ல. அன்பே, உன் இயல்பை நான் அறிவேன் — நீ கேலியை விரும்புபவள்.
3.62.7
आगच्छ त्वं विशालाक्षि शून्योऽयमुटजस्तव।
सुव्यक्तं राक्षसैः सीता भक्षिता वा हृतापि वा ॥ ३.६२.७ ॥
வருக, விசாலநேத்ரியே! இந்த உன் குடில் வெறிச்சோடிக் கிடக்கிறது. ராட்சசர்களால் சீதை பட்சிக்கப்பட்டாளோ அல்லது கவர்ந்து செல்லப்பட்டாளோ என்பது தெளிவு.
3.62.8
न हि सा विलपन्तं मामुपसम्प्रैति लक्ष्मण।
एतानि मृगयूथानि साश्रुनेत्राणि लक्ष्मण ॥ ३.६२.८ ॥
லக்ஷ்மணா, புலம்பும் என்னிடம் அவள் வருவதில்லை. லக்ஷ்மணா, இந்த மான் கூட்டங்கள் கண்ணீர் நிறைந்த விழிகளோடு உள்ளன.
3.62.9
शंसन्तीव हि मे देवीं भक्षितां रजनीचरैः।
हा ममार्ये क्व यातासि हा साध्वि वरवर्णिनि ॥ ३.६२.९ ॥
இரவில் திரிபவர்களால் தேவி பட்சிக்கப்பட்டாள் என்று இவை எனக்குச் சொல்வது போல் தோன்றுகிறது. ஐயோ என் ஆர்யையே, எங்கே சென்றாய்? ஐயோ சாத்வியே, அழகிய நிறமுடையவளே!
3.62.10
हा सकामाद्य कैकेयी देवि मेऽद्य भविष्यति।
सीतया सह निर्यातो विना सीतामुपागतः ॥ ३.६२.१० ॥
ஐயோ! இன்று கைகேயி தன் விருப்பம் நிறைவேறியவளாவாள். தேவீ, இன்று என் நிலை அப்படியாகும். சீதையுடன் புறப்பட்டேன்; இப்போது சீதையின்றி திரும்பி வந்தேன்.
3.62.11
कथं नाम प्रवेक्ष्यामि शून्यमन्तःपुरं मम।
निर्वीर्य इति लोको मां निर्दयश्चेति वक्ष्यति ॥ ३.६२.११ ॥
வெறிச்சோடிய என் அந்தப்புரத்தில் நான் எப்படி நுழைவேன்? ஆற்றலற்றவன் என்றும், இரக்கமற்றவன் என்றும் மக்கள் என்னைப் பற்றிச் சொல்வார்கள்.
3.62.12
कातरत्वं प्रकाशं हि सीतापनयनेन मे।
निवृत्तवनवासश्च जनकं मिथिलाधिपम् ॥ ३.६२.१२ ॥
சீதையின் கவர்ச்சியால் என் கோழைத்தனம் வெளிப்படையாக வெளித்தெரியும். வனவாசம் முடிந்து திரும்பி, மிதிலையின் அதிபதியாகிய ஜனகனிடம் (எப்படிச் செல்வேன்).
3.62.13
कुशलं परिपृच्छन्तं कथं शक्ष्ये निरीक्षितुम्।
विदेहराजो नूनं मां दृष्ट्वा विरहितं तया ॥ ३.६२.१३ ॥
நலம் விசாரிக்கும் அவரை நான் எப்படிப் பார்க்க முடியும்? விதேஹ மன்னர் நிச்சயமாக அவளிடமிருந்து பிரிந்த என்னைக் கண்டு.
3.62.14
सुताविनाशसंतप्तो मोहस्य वशमेष्यति।
अथवा न गमिष्यामि पुरीं भरतपालिताम् ॥ ३.६२.१४ ॥
மகள் இழப்பால் துன்புற்ற அவர் மயக்கத்தின் வசப்படுவார். அல்லது பரதனால் காக்கப்படும் நகரத்துக்கு நான் செல்லமாட்டேன்.
3.62.15
स्वर्गोऽपि हि तया हीनः शून्य एव मतो मम।
तन्मामुत्सृज्य हि वने गच्छायोध्यापुरीं शुभाम् ॥ ३.६२.१५ ॥
அவள் இல்லாத சொர்க்கமும் எனக்கு வெறுமையாகவே தோன்றும். ஆகையால் என்னை காட்டில் விட்டுவிட்டு மங்கல அயோத்தி நகருக்குச் செல்.
3.62.16
न त्वहं तां विना सीतां जीवेयं हि कथंचन।
गाढमाश्लिष्य भरतो वाच्यो मद्वचनात् त्वया ॥ ३.६२.१६ ॥
ஆனால் சீதை இல்லாமல் நான் எந்த வகையிலும் உயிர் வாழ மாட்டேன். என் சொல்லின்படி நீ பரதனை இறுகத் தழுவி இதைச் சொல்.
3.62.17
अनुज्ञातोऽसि रामेण पालयेति वसुंधराम्।
अम्बा च मम कैकेयी सुमित्रा च त्वया विभो ॥ ३.६२.१७ ॥
'பூமியைக் காப்பாயாக' என்று ராமன் உனக்கு அனுமதி அளித்துள்ளார். ஓ வல்லவனே, என் தாய் கைகேயியும் சுமித்திரையும் உன்னால் காக்கப்பட வேண்டும்.
3.62.18
कौसल्या च यथान्यायमभिवाद्या ममाज्ञया।
रक्षणीया प्रयत्नेन भवता सूक्तचारिणा ॥ ३.६२.१८ ॥
கௌசல்யைக்கும் என் ஆணைப்படி முறையாக வணங்கு. நல்வழியில் நடப்பவனான நீ முயற்சியுடன் அவளைக் காக்க வேண்டும்.
3.62.19
सीतायाश्च विनाशोऽयं मम चामित्रसूदन।
विस्तरेण जनन्या मे विनिवेद्यस्त्वया भवेत् ॥ ३.६२.१९ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே, சீதையின் இந்த இழப்பும் என் இழப்பும் என் தாயிடம் நீ விரிவாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.
3.62.20
वनमुपगम्य तया विना सुकेश्या।
भयविकलमुखस्तु लक्ष्मणोऽपि
व्यथितमना भृशमातुरो बभूव ॥ ३.६२.२० ॥
அழகிய கூந்தலுடைய சீதை இல்லாமல் காட்டை அடைந்தபோது, பயத்தால் வாடிய முகத்துடன் இலக்குவனும் மனம் மிகவும் வருந்தித் துயருற்றான்.