ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 3.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.63.1
स राजपुत्रः प्रियया विहीनः
शोकेन मोहेन च पीड्यमानः।
विषादयन् भ्रातरमार्तरूपो
भूयो विषादं प्रविवेश तीव्रम् ॥ ३.६३.१ ॥
最愛の人を失った王子は、悲しみと迷いに苛まれ、悲嘆に暮れた姿で弟をも苦しめ、再び深い絶望に沈んだ。
3.63.2
स लक्ष्मणं शोकवशाभिपन्नं
शोके निमग्नो विपुले तु रामः।
उवाच वाक्यं व्यसनानुरूप-
मुष्णं विनिःश्वस्य रुदन् सशोकम् ॥ ३.६३.२ ॥
悲しみに支配されたラクシュマナを見て、深い悲嘆に沈んだラーマは、その災難にふさわしい言葉を語った。熱い溜息をつき、悲しみに泣きながら。
3.63.3
न मद्विधो दुष्कृतकर्मकारी
मन्ये द्वितीयोऽस्ति वसुंधरायाम्।
शोकानुशोको हि परम्पराया
मामेति भिन्दन् हृदयं मनश्च ॥ ३.६३.३ ॥
私のように悪い行いをした者は、この大地にもう一人いないと思う。悲しみが次々と連なり、私の心と意識を突き刺している。
3.63.4
पूर्वं मया नूनमभीप्सितानि
पापानि कर्माण्यसकृत्कृतानि।
तत्रायमद्यापतितो विपाको
दुःखेन दुःखं यदहं विशामि ॥ ३.६३.४ ॥
私は以前、確かに望んで悪行を何度も重ねた。今その熟した報いが我が身に降りかかり、苦しみから苦しみへと入っていく。
3.63.5
राज्यप्रणाशः स्वजनैर्वियोगः
पितुर्विनाशो जननीवियोगः।
सर्वाणि मे लक्ष्मण शोकवेग-
मापूरयन्ति प्रविचिन्तितानि ॥ ३.६३.५ ॥
王国の喪失、親族との別離、父の死、母との別れ——ラクシュマナよ、私が思い巡らしたこれらすべてが、私の悲しみの勢いを満たしている。
3.63.6
सर्वं तु दुःखं मम लक्ष्मणेदं
शान्तं शरीरे वनमेत्य क्लेशम्।
सीतावियोगात् पुनरप्युदीर्णं
काष्ठैरिवाग्निः सहसोपदीप्तः ॥ ३.६३.६ ॥
ラクシュマナよ、森に来て私の身の内に鎮まっていたこの悲しみと苦しみのすべては、シーターとの別れによって再び燃え上がった。薪で突然燃やされた火のように。
3.63.7
सा नूनमार्या मम राक्षसेन
ह्यभ्याहृता खं समुपेत्य भीरुः।
अपस्वरं सुस्वरविप्रलापा
भयेन विक्रन्दितवत्यभीक्ष्णम् ॥ ३.६३.७ ॥
その高貴なシーターは、恐れのあまり、きっと羅刹に空を連れ去られたのだ。甘い声で嘆きながら、恐怖のあまり何度も耳障りな声で叫んだに違いない。
3.63.8
तौ लोहितस्य प्रियदर्शनस्य
सदोचितावुत्तमचन्दनस्य।
वृत्तौ स्तनौ शोणितपङ्कदिग्धौ
नूनं प्रियाया मम नाभिपातः ॥ ३.६३.८ ॥
いつも最上の白檀で飾られ、赤く美しかった、私の愛しい人の丸い二つの乳房は、血の泥にまみれて地に落ちてしまったに違いない。
3.63.9
तच्छ्लक्ष्णसुव्यक्तमृदुप्रलापं
तस्या मुखं कुञ्चितकेशभारम्।
रक्षोवशं नूनमुपागताया
न भ्राजते राहुमुखे यथेन्दुः ॥ ३.६३.९ ॥
柔らかく、澄んで、優しく嘆いた彼女の顔は、巻き毛の重みを湛え、羅刹の手に落ちた今、きっとラーフの口の中の月のように輝いてはいない。
3.63.10
तां हारपाशस्य सदोचितान्तां
ग्रीवां प्रियाया मम सुव्रतायाः।
रक्षांसि नूनं परिपीतवन्ति
शून्ये हि भित्त्वा रुधिराशनानि ॥ ३.६३.१० ॥
私の愛しい、誓願の堅い人の首は、いつも首飾りの紐の端にふさわしかったが、羅刹たちが空を裂き血を啜るものとなって、きっとそれを飲み尽くしてしまったのだ。
3.63.11
मया विहीना विजने वने सा
रक्षोभिराहृत्य विकृष्यमाणा।
नूनं विनादं कुररीव दीना
सा मुक्तवत्यायतकान्तनेत्रा ॥ ३.६३.११ ॥
私と離れ、人気のない森で羅刹に奪われ引きずられていく哀れなシーターは、長く美しい目を持つ彼女は、きっとクララ鳥のように嘆き叫んでいることだろう。
3.63.12
अस्मिन् मया सार्धमुदारशीला
शिलातले पूर्वमुपोपविष्टा।
कान्तस्मिता लक्ष्मण जातहासा
त्वामाह सीता बहुवाक्यजातम् ॥ ३.६३.१२ ॥
この岩の上で以前私と共に座っていた、高潔な性質のシーターは、愛らしく微笑み笑いながら、ラクシュマナよ、お前に多くの言葉を語ったものだ。
3.63.13
गोदावरीयं सरितां वरिष्ठा
प्रिया प्रियाया मम नित्यकालम्।
अप्यत्र गच्छेदिति चिन्तयामि
नैकाकिनी याति हि सा कदाचित् ॥ ३.६३.१३ ॥
この川の中で最もすぐれたゴーダーヴァリーは、いつも私の愛しい妻に愛されてきた。彼女はもしやここへ来たのではと私は考える。しかし彼女は決して一人では行かないのだ。
3.63.14
पद्मानना पद्मपलाशनेत्रा
पद्मानि वानेतुमभिप्रयाता।
तदप्ययुक्तं नहि सा कदाचि-
न्मया विना गच्छति पङ्कजानि ॥ ३.६३.१४ ॥
蓮の顔、蓮の花弁のような目を持つ彼女は、蓮を取りに出かけたのかもしれない。しかしそれもおかしい。私なしに蓮を取りに行くことは決してないのだから。
3.63.15
कामं त्विदं पुष्पितवृक्षषण्डं
नानाविधैः पक्षिगणैरुपेतम्।
वनं प्रयाता नु तदप्ययुक्त-
मेकाकिनी सातिबिभेति भीरुः ॥ ३.६३.१५ ॥
花咲く木々の茂みと、さまざまな種類の鳥の群れに満ちたこの森に、彼女は行ったのかもしれない。しかしそれもおかしい。ひとりでは、あの臆病な女性はひどく怖がるのだから。
3.63.16
आदित्य भो लोककृताकृतज्ञ
लोकस्य सत्यानृतकर्मसाक्षिन्।
मम प्रिया सा क्व गता हृता वा
शंसस्व मे शोकहतस्य सर्वम् ॥ ३.६३.१६ ॥
おお太陽よ、世界の為されたこととされなかったことを知り、世界の真実と虚偽の行為の証人であるあなたよ。私の愛しい人はどこへ行ったのか、それとも奪われたのか。悲しみに打ちひしがれた私に、すべてを告げてください。
3.63.17
लोकेषु सर्वेषु न नास्ति किंचिद्
यत् ते न नित्यं विदितं भवेत् तत्।
शंसस्व वायो कुलपालिनीं तां
मृता हृता वा पथि वर्तते वा ॥ ३.६३.१७ ॥
すべての世界において、あなたが常に知らないことは何もない。おお風よ、家を守るあの人について告げよ。彼女は死んだのか、奪われたのか、それとも道の途中にいるのか。
3.63.18
इतीव तं शोकविधेयदेहं
रामं विसंज्ञं विलपन्तमेव।
उवाच सौमित्रिरदीनसत्त्वो
न्याय्ये स्थितः कालयुतं च वाक्यम् ॥ ३.६३.१८ ॥
このように悲しみに身を崩し、混乱して嘆き続けるラーマに、意気盛んで正義に立つサウミトリ（ラクシュマナ）は、時にふさわしい言葉を語った。
3.63.19
शोकं विसृज्याद्य धृतिं भजस्व
सोत्साहता चास्तु विमार्गणेऽस्याः।
उत्साहवन्तो हि नरा न लोके
सीदन्ति कर्मस्वतिदुष्करेषु ॥ ३.६३.१९ ॥
今こそ悲しみを捨てて気力を取り戻し、彼女を探す努力にも意気を込めよ。世の中で意気盛んな人は、どれほど困難な事業にあっても挫けることがないのだから。
3.63.20
इतीव सौमित्रिमुदग्रपौरुषं
ब्रुवन्तमार्तो रघुवंशवर्धनः।
न चिन्तयामास धृतिं विमुक्तवान्
पुनश्च दुःखं महदभ्युपागमत् ॥ ३.६३.२० ॥
気高い勇気を持つサウミトリ（ラクシュマナ）がこのように語っていたが、ラグ族を栄えさせる悲しみに沈んだラーマは、それを顧みなかった。彼は落ち着きを手放し、再び大きな悲しみに襲われた。