رامايانا فالميكي · السارغا 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रमम्।
रूपमासीन्ममाचिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ३.७१.१ ॥
يا راما ذا الذراعين القويتين! كان شكلي في الماضي، المتّصف بقوة عظيمة وبأس شديد، غير قابل للتصور، ومشهورًا في العوالم الثلاثة.
3.71.2
यथा सूर्यस्य सोमस्य शक्रस्य च यथा वपुः।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ ३.७१.२ ॥
كان جسمي مثل جسد الشمس والقمر وإندرا؛ وكنت، متخذًا هذه الصورة العظيمة، أبثّ الرعب في العوالم.
3.71.3
ऋषीन् वनगतान् राम त्रासयामि ततस्ततः।
ततः स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ ३.७१.३ ॥
يا راما، كنت أروّع مرارًا الحكماء الذين ذهبوا إلى الغابة. فغضب علي الحكيم العظيم المسمّى سْتهولاشيراس.
3.71.4
स चिन्वन् विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ ३.७१.४ ॥
وبينما كان يجمع أنواعًا شتى من ثمار الغابة، أصابه الأذى من هذه الصورة التي لي. فلما رآني، تكلم بهذا الكلام، وهو من يلفظ اللعنات المروعة.
3.71.5
एतदेवं नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम्।
स मया याचितः क्रुद्धः शापस्यान्तो भवेदिति ॥ ३.७१.५ ॥
ليبقَ هذا الشكل القاسي المذموم لك كما هو. فسألته، وهو غاضب، متوسلًا أن يُبيَّن متى ينتهي اللعن.
3.71.6
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद् विजने वने ॥ ३.७१.६ ॥
قال لي هذه الكلمات، وأنا المصاب باللعنة: «حين يقطع راما ذراعيك ويحرقك في الغابة الخالية، ينتهي لعنك.»
3.71.7
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम्।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ ३.७१.७ ॥
عندئذ ستستعيد صورتك الفسيحة المباركة، متألقة بالجلال. فاعلم يا لاكشمانا أنك ابن دانو.
3.71.8
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ ३.७१.८ ॥
بغضب إندرا جاءتني هذه الهيئة هكذا في ساحة المعركة. فقد أرضيت الجد بتقشف شديد.
3.71.9
दीर्घमायुः स मे प्रादात् ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मां शक्रः करिष्यति ॥ ३.७१.९ ॥
منحني طول العمر، ثم استولى عليّ الوهم. لقد نلت طول العمر؛ فماذا يستطيع إندرا أن يفعل بي؟
3.71.10
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम्।
तस्य बाहुप्रमुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३.७१.१० ॥
وقد عقدت العزم هكذا، فهاجمت إندرا في القتال؛ بالصاعقة ذات المئة عقدة المقذوفة من ذراعه—
3.71.11
सक्थिनी च शिरश्चैव शरीरे सम्प्रवेशितम्।
स मया याच्यमानः सन् नानयद् यमसादनम् ॥ ३.७१.११ ॥
غرز فخذيّ ورأسي في جسدي؛ وحين توسلت إليه لم يقدني إلى مسكن يما.
3.71.12
पितामहवचः सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत्।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ ३.७१.१२ ॥
«فليكن قول الجد صادقاً، ولتكن كذلك»، قال لي. وبلا طعام، ومع فخذين وجمجمة ووجه مكسورة، كيف لي أن أكون قادراً؟
3.71.13
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम्।
स एवमुक्तः शक्रो मे बाहू योजनमायतौ ॥ ३.७१.१३ ॥
وقد أُصبتُ بالصاعقة فعشتُ زمنًا طويلًا جدًّا. ولما خوطب إندرا بذلك مدّ ذراعيَّ إلى مسافة يوجانة.
3.71.14
तदा चास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां संक्षिप्यास्मिन् वनेचरान् ॥ ३.७१.१४ ॥
فصنع في بطني فمًا ذا أنياب حادة. وبتلك الذراعين الطويلتين كنتُ أجمع سكّان هذه الغابة.
3.71.15
सिंहद्वीपिमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.७१.१५ ॥
كنتُ أفترس الأسود والنمور والغزلان والفهود من كل جانب. غير أن إندرا قال لي إنه متى جاء راما مع لاكشمانا—
3.71.16
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि।
अनेन वपुषा तात वनेऽस्मिन् राजसत्तम ॥ ३.७१.१६ ॥
وفي القتال سيقطع ذراعيك، فحينئذ تمضي إلى السماء. يا عزيزي، يا خير الملوك، في هذه الغابة، بهذا الجسد نفسه—
3.71.17
यद् यत् पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ ३.७१.१७ ॥
كل ما أرى الجميع يقبضون عليه أراه حسنًا. وأظن أن راما سيقترب حتمًا ليقبض عليّ.
3.71.18
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ ३.७१.१८ ॥
وقد جعلتُ هذا القصد نصب عيني، أنا الذي سعيتُ إلى ترك الجسد—أنت ذلك راما. ليكن لك الخير. يا راغava، لستُ ممن يُقتل على يد غيره.
3.71.19
शक्यो हन्तुं यथा तत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ ३.७१.१९ ॥
كما قال الحكيم العظيم، يمكن قتله حقًا. وسأكون مستشارًا في الرأي، يا أفضل الرجال.
3.71.20
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ ३.७१.२० ॥
وسأعيّن لكما صديقًا أيضًا، أنتما اللذان طهّرتهما النار. فلما قال له ذلك، أجاب الراغافا الصالح.
3.71.21
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्य च पश्यतः।
रावणेन हृता भार्या सीता मम यशस्विनी ॥ ३.७१.२१ ॥
وبينما كان لاكشمانا ينظر، قال هذه الكلمات: "لقد اختطف راڤانا زوجتي المجيدة سيتا."
3.71.22
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ ३.७१.२२ ॥
لا أعرف إلا اسم من خرج من جاناستانا مع أخيه في سلام، ولا أعرف هيئة ذلك الراكشاسا.
3.71.23
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ ३.७१.२३ ॥
لا نعرف مسكنه ولا قوته؛ فنحن المكلومون بالحزن والبلا معين، نتجوّل هكذا.
3.71.24
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारेण वर्तताम्।
काष्ठान्यानीय भग्नानि काले शुष्काणि कुञ्जरैः ॥ ३.७१.२४ ॥
ليُظهر رحمةً تليق به، وليتصرف بالإحسان، كالحطب الجاف الذي كسرته الفيلة وجاءت به في وقته (فلنتعاون نحن أيضًا).
3.71.25
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ ३.७१.२५ ॥
أيها البطل، سنحرقك في حفرة كبيرة قد أُعدّت. فأخبرنا من ومن أين اختُطفت سيتا.
3.71.26
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ ३.७१.२६ ॥
إن كنت تعلم حقًّا فافعل أعظم الخير. ولما خاطبه راما بذلك، قال الدانافا هذا الكلام الأسمى.
3.71.27
प्रोवाच कुशलो वक्ता वक्तारमपि राघवम्।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ ३.७१.२७ ॥
قال ذلك الدانافا البارع في الكلام حتى لراغافا المتكلم: «عندي علم إلهي، لكنني لا أعرف مَيْثيلي.»
3.71.28
यस्तां वक्ष्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपमास्थितः।
योऽभिजानाति तद्रक्षस्तद् वक्ष्ये राम तत्परम् ॥ ३.७१.२८ ॥
من يخبرك عنها، أخبره؛ وقد احترقت، متّخذًا صورتي الأصلية. أيها راما، إلى الرakshasa الذي يعرفها سأقول ذلك الأسمى.
3.71.29
अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो।
राक्षसं तु महावीर्यं सीता येन हृता तव ॥ ३.७१.२९ ॥
أيها السيد، ليست لي قدرة على معرفة من لم يُحرق. أما الرakshasa العظيم القوة الذي اختطف سيتاك، فإني أعرفه.
3.71.30
विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव।
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ॥ ३.७१.३० ॥
أيها راغافا، بسبب ذنب اللعنة ضاعت معرفتي العظيمة. وبفعلي أنا نلت هذه الصورة التي يحتقرها العالم.
3.71.31
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ॥ ३.७१.३१ ॥
ولكن قبل أن تغرب الشمس ذات الخيل المنهكة، ألقني في هذه الحفرة يا راما، وأحرقني وفق الشعائر.
3.71.32
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्दन।
वक्ष्यामि तं महावीर यस्तं वेत्स्यति राक्षसम् ॥ ३.७१.३२ ॥
بعد أن تحرقني في هذه الحفرة بالحق، يا بهجة الرغوييين، سأخبر ذلك الراكشاسا الذي سيعرفك، أيها البطل العظيم.
3.71.33
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव।
कल्पयिष्यति ते वीर साहाय्यं लघुविक्रम ॥ ३.७१.३३ ॥
ينبغي أن تقيم صداقة معه، وهو الذي يسلك طريق العدل يا راغافا. أيها البطل، سريع البأس، سيدبّر لك العون.
3.71.34
नहि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लोकेषु राघव।
सर्वान् परिवृतो लोकान् पुरा वै कारणान्तरे ॥ ३.७१.३४ ॥
ليس في العوالم الثلاثة شيء يخفى عليه يا راغافا. كان في الماضي، لسبب آخر، يطوف بجميع العوالم ويحيط بها.