വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रमम्।
रूपमासीन्ममाचिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ३.७१.१ ॥
മഹാബാഹുവായ രാമാ! പണ്ട് എന്റെ രൂപം മഹാബലവും പരാക്രമവും നിറഞ്ഞതും ചിന്തയ്ക്കതീതവുമായിരുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.
3.71.2
यथा सूर्यस्य सोमस्य शक्रस्य च यथा वपुः।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ ३.७१.२ ॥
സൂര്യന്റെയും ചന്ദ്രന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും ശരീരം പോലെയുള്ള എന്റെ രൂപം ഞാൻ ധരിച്ച്, ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ മഹാരൂപത്തോടെ വിഹരിച്ചു.
3.71.3
ऋषीन् वनगतान् राम त्रासयामि ततस्ततः।
ततः स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ ३.७१.३ ॥
രാമാ! കാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന മുനിമാരെ ഞാൻ പലപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തി. അപ്പോൾ സ്ഥൂലശിരസ്സ് എന്ന മഹർഷി എന്നോട് കോപിച്ചു.
3.71.4
स चिन्वन् विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ ३.७१.४ ॥
പലതരം കാട്ടുവിഭവങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയായിരുന്ന അദ്ദേഹം എന്റെ ഈ രൂപത്താൽ പീഡിതനായി. എന്നെ കണ്ട് ഘോരശാപം ചൊരിയുന്ന അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
3.71.5
एतदेवं नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम्।
स मया याचितः क्रुद्धः शापस्यान्तो भवेदिति ॥ ३.७१.५ ॥
നിന്റെ ഈ ക്രൂരവും നിന്ദ്യവുമായ രൂപം ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ. കോപിച്ചു നിന്ന അദ്ദേഹത്തോട് ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു: ശാപത്തിന് അവസാനം എപ്പോൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന്.
3.71.6
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद् विजने वने ॥ ३.७१.६ ॥
ശാപബാധിതനായ എന്നോട് അദ്ദേഹം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'രാമൻ നിന്റെ ഭുജങ്ങൾ ഛേദിച്ച്, വിജനമായ കാട്ടിൽ നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഈ ശാപം അവസാനിക്കും.'
3.71.7
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम्।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ ३.७१.७ ॥
അപ്പോൾ നീ നിന്റെ സ്വന്തമായ വിശാലവും ശുഭവുമായ രൂപം പ്രാപിക്കും. ശ്രീയാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ദനുവിന്റെ പുത്രനാണ് നീയെന്ന് അറിയുക, ലക്ഷ്മണാ.
3.71.8
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ ३.७१.८ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ കോപത്താൽ ഈ രൂപം യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഇങ്ങനെ എനിക്ക് വന്നു. കഠിനതപസ്സിനാൽ ഞാൻ പിതാമഹനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.
3.71.9
दीर्घमायुः स मे प्रादात् ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मां शक्रः करिष्यति ॥ ३.७१.९ ॥
അദ്ദേഹം എനിക്ക് ദീർഘായുസ്സ് നൽകി; പിന്നീട് വിഭ്രമം എന്നെ പിടികൂടി. ദീർഘായുസ്സ് ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ എന്നെ എന്ത് ചെയ്യും?
3.71.10
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम्।
तस्य बाहुप्रमुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३.७१.१० ॥
ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച് ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ ആക്രമിച്ചു. അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് എറിയപ്പെട്ട ശതപർവ്വവജ്രത്താൽ—
3.71.11
सक्थिनी च शिरश्चैव शरीरे सम्प्रवेशितम्।
स मया याच्यमानः सन् नानयद् यमसादनम् ॥ ३.७१.११ ॥
അത് എന്റെ രണ്ടു തുടകളും തലയും ശരീരത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി; ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും അവൻ എന്നെ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയില്ല.
3.71.12
पितामहवचः सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत्।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ ३.७१.१२ ॥
'പിതാമഹന്റെ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ' എന്ന് അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു. ആഹാരമില്ലാതെ, ഒടിഞ്ഞ തുടകളും തലയും മുഖവുമുള്ള ഞാൻ എങ്ങനെ ശക്തനാകും?
3.71.13
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम्।
स एवमुक्तः शक्रो मे बाहू योजनमायतौ ॥ ३.७१.१३ ॥
വജ്രാഘാതമേറ്റ് ഞാൻ വളരെക്കാലം ജീവിച്ചിരുന്നു. ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ എന്റെ രണ്ടു കൈകളും ഒരു യോജനം നീളത്തിൽ നീട്ടി.
3.71.14
तदा चास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां संक्षिप्यास्मिन् वनेचरान् ॥ ३.७१.१४ ॥
അപ്പോൾ അവൻ എന്റെ വയറ്റിൽത്തന്നെ മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള വായ ഉണ്ടാക്കി. അപ്പോൾ ഞാൻ ആ നീണ്ട കൈകളാൽ ഈ വനത്തിലെ ജീവികളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
3.71.15
सिंहद्वीपिमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.७१.१५ ॥
സിംഹം, പുള്ളിപ്പുലി, മാൻ, കടുവ എന്നിവയെ ഞാൻ എല്ലായിടത്തുനിന്നും ഭക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുള്ള രാമൻ വരുമ്പോൾ.
3.71.16
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि।
अनेन वपुषा तात वनेऽस्मिन् राजसत्तम ॥ ३.७१.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവൻ നിന്റെ കൈകൾ മുറിക്കും; അപ്പോൾ നീ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും. പ്രിയനേ, രാജശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ വനത്തിൽ ഈ ശരീരത്തോടെ.
3.71.17
यद् यत् पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ ३.७१.१७ ॥
എല്ലാവരും എന്തെല്ലാം പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുവോ അത് ഞാൻ നല്ലതായി കരുതുന്നു. രാമൻ തീർച്ചയായും എന്നെ പിടിക്കാൻ അടുത്തെത്തും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
3.71.18
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ ३.७१.१८ ॥
ഈ ബുദ്ധി മുന്നിൽ വെച്ച്, ശരീരം വിടാൻ ശ്രമിച്ച ഞാൻ—നീ തന്നെയാണ് ആ രാമൻ. നിനക്ക് മംഗളം. രാഘവാ, ഞാൻ മറ്റൊരാളാൽ അല്ല.
3.71.19
शक्यो हन्तुं यथा तत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ ३.७१.१९ ॥
മഹർഷി പറഞ്ഞതുപോലെ അവനെ വധിക്കാൻ സാധിക്കും. ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ആലോചനയിൽ ഉപദേശകനായിരിക്കും.
3.71.20
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ ३.७१.२० ॥
അഗ്നിയാൽ ശുദ്ധരാക്കപ്പെട്ട നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഞാൻ തന്നെ സൗഹൃദം നിർദ്ദേശിക്കും. അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ ധർമാത്മാവായ രാഘവൻ (മറുപടി നൽകി).
3.71.21
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्य च पश्यतः।
रावणेन हृता भार्या सीता मम यशस्विनी ॥ ३.७१.२१ ॥
ലക്ഷ്മണൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: "രാവണൻ എന്റെ യശസ്വിനിയായ ഭാര്യ സീതയെ അപഹരിച്ചു."
3.71.22
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ ३.७१.२२ ॥
ജനസ്ഥാനത്തുനിന്ന് സഹോദരനോടൊപ്പം സുഖമായി പോയ അവന്റെ പേര് മാത്രമേ എനിക്കറിയൂ; ആ രാക്ഷസന്റെ രൂപം ഞാൻ അറിയില്ല.
3.71.23
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ ३.७१.२३ ॥
അവന്റെ വാസസ്ഥലമോ പ്രഭാവമോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. ദുഃഖത്താൽ പീഡിതരായി, അനാഥരായി ഇങ്ങനെ അലഞ്ഞുതിരിയുകയാണ് ഞങ്ങൾ.
3.71.24
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारेण वर्तताम्।
काष्ठान्यानीय भग्नानि काले शुष्काणि कुञ्जरैः ॥ ३.७१.२४ ॥
യോജിച്ച കാരുണ്യം കാണിച്ച് അവൻ ഉപകാരമായി പെരുമാറട്ടെ. ആനകൾ കാലത്ത് ഒടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ഉണങ്ങിയ വിറകുപോലെ (നമ്മൾ പരസ്പരം സഹായിക്കട്ടെ).
3.71.25
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ ३.७१.२५ ॥
വീരാ, തയ്യാറാക്കിയ വലിയ കുഴിയിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കും. അതിനാൽ സീതയെ ആരാണ്, എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയതെന്ന് പറയുക.
3.71.26
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ ३.७१.२६ ॥
നീ സത്യമായി അറിയുന്നുവെങ്കിൽ വലിയ നന്മ ചെയ്യുക. രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദാനവൻ അത്യുത്തമമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.71.27
प्रोवाच कुशलो वक्ता वक्तारमपि राघवम्।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ ३.७१.२७ ॥
വാക്കിൽ സമർത്ഥനായ ആ ദാനവൻ സംസാരിക്കുന്ന രാഘവനോട് പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ദിവ്യജ്ഞാനമുണ്ട്, പക്ഷേ മൈഥിലിയെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.
3.71.28
यस्तां वक्ष्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपमास्थितः।
योऽभिजानाति तद्रक्षस्तद् वक्ष्ये राम तत्परम् ॥ ३.७१.२८ ॥
അവളെപ്പറ്റി ആരാണ് പറയുന്നത്, അവനോട് ഞാൻ പറയാം; ദഹിച്ച്, എന്റെ സ്വരൂപം ധരിച്ച്. രാമാ, അവളെ അറിയുന്ന രാക്ഷസനോട് ആ പരമമായത് ഞാൻ പറയാം.
3.71.29
अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो।
राक्षसं तु महावीर्यं सीता येन हृता तव ॥ ३.७१.२९ ॥
പ്രഭോ, ദഹിക്കാത്തവനെക്കുറിച്ച് അറിയാനുള്ള ശക്തി എനിക്കില്ല. പക്ഷേ നിന്റെ സീതയെ കവർന്ന മഹാബലനായ രാക്ഷസനെ (ഞാൻ അറിയുന്നു).
3.71.30
विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव।
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ॥ ३.७१.३० ॥
രാഘവാ, ശാപദോഷം കൊണ്ട് എന്റെ മഹാജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്റെ സ്വന്തം കർമ്മത്താൽ ലോകം നിന്ദിക്കുന്ന ഈ രൂപം ഞാൻ നേടി.
3.71.31
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ॥ ३.७१.३१ ॥
ക്ഷീണിച്ച കുതിരകളുള്ള സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിനു മുൻപ്, രാമാ, എന്നെ ഈ കുഴിയിലിട്ട് വിധിപ്രകാരം ദഹിപ്പിക്കുക.
3.71.32
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्दन।
वक्ष्यामि तं महावीर यस्तं वेत्स्यति राक्षसम् ॥ ३.७१.३२ ॥
രഘുനന്ദനാ, ന്യായപ്രകാരം നീ ഈ കുഴിയിൽ എന്നെ ദഹിപ്പിച്ചാൽ, മഹാവീരാ, നിന്നെ അറിയാൻ പോകുന്ന ആ രാക്ഷസനോട് ഞാൻ പറയും.
3.71.33
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव।
कल्पयिष्यति ते वीर साहाय्यं लघुविक्रम ॥ ३.७१.३३ ॥
രാഘവാ, ന്യായമായി നടക്കുന്ന അവനുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കണം. വീരാ, വേഗവിക്രമനേ, അവൻ നിനക്ക് സഹായമൊരുക്കും.
3.71.34
नहि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लोकेषु राघव।
सर्वान् परिवृतो लोकान् पुरा वै कारणान्तरे ॥ ३.७१.३४ ॥
രാഘവാ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും അവന് അറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. മുൻപ് മറ്റൊരു കാരണത്താൽ അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.