Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रमम्।
रूपमासीन्ममाचिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ३.७१.१ ॥
O Rāma, du Starkarmiger! Einst war meine Gestalt, von großer Kraft und Tapferkeit, unvorstellbar und in den drei Welten berühmt.
3.71.2
यथा सूर्यस्य सोमस्य शक्रस्य च यथा वपुः।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ ३.७१.२ ॥
Wie der Leib der Sonne, des Mondes und Indras war meine Gestalt; und ich, diese große Gestalt annehmend, versetzte die Welten in Schrecken.
3.71.3
ऋषीन् वनगतान् राम त्रासयामि ततस्ततः।
ततः स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ ३.७१.३ ॥
O Rāma, ich erschreckte die in den Wald gegangenen Weisen immer wieder. Da zürnte mir der große Weise namens Sthūlaśiras.
3.71.4
स चिन्वन् विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ ३.७१.४ ॥
Als er verschiedene Waldfrüchte sammelte, wurde er durch diese meine Gestalt bedrängt. Mich erblickend, sprach der, der schreckliche Flüche ausspricht, so zu mir.
3.71.5
एतदेवं नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम्।
स मया याचितः क्रुद्धः शापस्यान्तो भवेदिति ॥ ३.७१.५ ॥
Möge diese deine grausame und verachtete Gestalt so bleiben. Ich bat ihn, den Zürnenden, wann der Fluch ein Ende haben würde.
3.71.6
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद् विजने वने ॥ ३.७१.६ ॥
Zu mir, dem Verfluchten, sprach er diese Worte: 'Wenn Rāma dir die Arme abschlägt und dich im einsamen Wald verbrennt, dann wird dein Fluch enden.'
3.71.7
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम्।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ ३.७१.७ ॥
Dann wirst du deine eigene weite und glückverheißende Gestalt wiedererlangen, leuchtend von Glanz. Wisse, Lakṣmaṇa, dass du der Sohn Danus bist.
3.71.8
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ ३.७१.८ ॥
Durch Indras Zorn kam mir diese Gestalt so auf dem Schlachtfeld zu. Denn ich hatte den Urahn durch harte Askese erfreut.
3.71.9
दीर्घमायुः स मे प्रादात् ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मां शक्रः करिष्यति ॥ ३.७१.९ ॥
Er verlieh mir ein langes Leben, dann ergriff mich Verblendung. Ein langes Leben habe ich erlangt; was kann Indra mir antun?
3.71.10
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम्।
तस्य बाहुप्रमुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३.७१.१० ॥
So entschlossen griff ich Indra im Kampf an; mit dem hundertgelenkigen Donnerkeil, der von seinem Arm geschleudert wurde—
3.71.11
सक्थिनी च शिरश्चैव शरीरे सम्प्रवेशितम्।
स मया याच्यमानः सन् नानयद् यमसादनम् ॥ ३.७१.११ ॥
Es trieb meine beiden Schenkel und den Kopf in meinen Leib; und obwohl ich ihn anflehte, führte er mich nicht zur Wohnstatt Yamas.
3.71.12
पितामहवचः सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत्।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ ३.७१.१२ ॥
»Das Wort des Urahns sei wahr; so sei es«, sprach er zu mir. Ohne Nahrung, mit zerbrochenen Schenkeln, Kopf und Gesicht, wie könnte ich fähig sein?
3.71.13
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम्।
स एवमुक्तः शक्रो मे बाहू योजनमायतौ ॥ ३.७१.१३ ॥
Vom Donnerkeil getroffen, konnte ich sehr lange leben. Als Indra so angesprochen wurde, streckte er meine beiden Arme auf eine Länge von einem Yojana aus.
3.71.14
तदा चास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां संक्षिप्यास्मिन् वनेचरान् ॥ ३.७१.१४ ॥
Da ließ er in meinem Bauch selbst einen Mund mit scharfen Zähnen entstehen. Mit jenen langen Armen raffte ich die Waldbewohner dieses Waldes zusammen.
3.71.15
सिंहद्वीपिमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.७१.१५ ॥
Löwen, Leoparden, Hirsche und Tiger verschlang ich von allen Seiten. Doch Indra sagte mir, wenn Rāma mit Lakṣmaṇa käme—
3.71.16
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि।
अनेन वपुषा तात वनेऽस्मिन् राजसत्तम ॥ ३.७१.१६ ॥
Im Kampf wird er dir die Arme abtrennen; dann wirst du in den Himmel gehen. Lieber, Bester der Könige, in diesem Wald, in diesem Körper—
3.71.17
यद् यत् पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ ३.७१.१७ ॥
Was immer ich alle ergreifen sehe, halte ich für gut. Ich glaube, Rāma wird sicherlich nahe kommen, um mich zu ergreifen.
3.71.18
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ ३.७१.१८ ॥
Diesen Gedanken vor Augen, ich, der sich bemühte, den Körper zu verlassen—du bist jener Rāma. Möge dir Gutes widerfahren. O Rāghava, ich werde nicht von einem anderen vernichtet.
3.71.19
शक्यो हन्तुं यथा तत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ ३.७१.१९ ॥
Es kann in der Tat geschehen, wie der große Weise sagte, ihn zu erschlagen. Ich werde in dieser Sache als Ratgeber dienen, o Bester der Menschen.
3.71.20
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ ३.७१.२० ॥
Auch einen Freund werde ich euch beiden benennen, die ihr vom Feuer geweiht seid. So angesprochen, antwortete der rechtschaffene Rāghava.
3.71.21
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्य च पश्यतः।
रावणेन हृता भार्या सीता मम यशस्विनी ॥ ३.७१.२१ ॥
Während Lakṣmaṇa zusah, sprach er diese Worte: »Meine ruhmreiche Gattin Sītā wurde von Rāvaṇa entführt.«
3.71.22
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ ३.७१.२२ ॥
Ich kenne nur den Namen dessen, der mit seinem Bruder ungestört aus Janasthāna fortging; die Gestalt jenes Rākṣasa kenne ich nicht.
3.71.23
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ ३.७१.२३ ॥
Seinen Wohnsitz und seine Macht kennen wir nicht; von Kummer gequält und ohne Schutz irren wir so umher.
3.71.24
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारेण वर्तताम्।
काष्ठान्यानीय भग्नानि काले शुष्काणि कुञ्जरैः ॥ ३.७१.२४ ॥
Er möge angemessenes Mitgefühl zeigen und mit Wohltat handeln, wie trockenes Holz, von Elefanten zur rechten Zeit gebrochen und herbeigebracht (wir wollen einander helfen).
3.71.25
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ ३.७१.२५ ॥
O Held, wir werden dich in einer großen, vorbereiteten Grube verbrennen. Darum sag, von wem und wohin Sītā entführt wurde.
3.71.26
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ ३.७१.२६ ॥
Wenn du es wirklich weißt, so tue das höchste Gute. So von Rāma angesprochen, sprach der Dānava diese überaus treffliche Rede.
3.71.27
प्रोवाच कुशलो वक्ता वक्तारमपि राघवम्।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ ३.७१.२७ ॥
Jener Dānava, redegewandt, sprach auch zu Rāghava, dem Sprecher: »Ich besitze göttliches Wissen, doch ich kenne Maithilī nicht.«
3.71.28
यस्तां वक्ष्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपमास्थितः।
योऽभिजानाति तद्रक्षस्तद् वक्ष्ये राम तत्परम् ॥ ३.७१.२८ ॥
Wer von ihr spricht, dem werde ich es sagen; verbrannt, in meiner eigenen Gestalt. O Rāma, dem Dämon, der sie kennt, werde ich jenes höchste Wort sagen.
3.71.29
अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो।
राक्षसं तु महावीर्यं सीता येन हृता तव ॥ ३.७१.२९ ॥
O Herr, wahrlich, ich habe nicht die Kraft, den zu erkennen, der nicht verbrannt ist. Doch den mächtigen Dämon, durch den deine Sītā entführt wurde, den kenne ich.
3.71.30
विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव।
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ॥ ३.७१.३० ॥
O Rāghava, durch den Fehler eines Fluches ist mein großes Wissen verloren gegangen. Durch meine eigene Tat habe ich diese von der Welt verachtete Gestalt erlangt.
3.71.31
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ॥ ३.७१.३१ ॥
Doch bevor die Sonne mit ermüdeten Rossen untergeht, wirf mich, Rāma, in diese Grube und verbrenne mich nach Vorschrift.
3.71.32
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्दन।
वक्ष्यामि तं महावीर यस्तं वेत्स्यति राक्षसम् ॥ ३.७१.३२ ॥
Wenn du mich, gerechterweise, in dieser Grube verbrannt hast, Wonne der Raghus, werde ich jenem Rākṣasa sagen, der dich kennenlernen wird, großer Held.
3.71.33
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव।
कल्पयिष्यति ते वीर साहाय्यं लघुविक्रम ॥ ३.७१.३३ ॥
Mit ihm, der gerecht handelt, sollst du Freundschaft schließen, Rāghava. Held, rasch an Tapferkeit, er wird dir Beistand verschaffen.
3.71.34
नहि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लोकेषु राघव।
सर्वान् परिवृतो लोकान् पुरा वै कारणान्तरे ॥ ३.७१.३४ ॥
Nichts in den drei Welten ist ihm unbekannt, Rāghava. Einst, aus einem anderen Grund, durchstreifte er und umschloss alle Welten.