வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रमम्।
रूपमासीन्ममाचिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ३.७१.१ ॥
மகாபாகுவான ராமா! முன்பு என் உருவம், மகத்தான பலமும் வீரமும் கொண்டதாக, கற்பனைக்கு எட்டாததாக இருந்தது; மூன்று உலகங்களிலும் புகழ் பெற்றிருந்தது.
3.71.2
यथा सूर्यस्य सोमस्य शक्रस्य च यथा वपुः।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ ३.७१.२ ॥
சூரியன், சந்திரன், இந்திரன் ஆகியோரின் உடல்களைப் போன்ற என் உருவத்தை நான் பெற்றிருந்தேன்; இந்த மகத்தான உருவத்தை எடுத்து உலகங்களை நடுங்கச் செய்தேன்.
3.71.3
ऋषीन् वनगतान् राम त्रासयामि ततस्ततः।
ततः स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ ३.७१.३ ॥
ராமா! வனத்தில் சென்றிருந்த முனிவர்களை நான் பலமுறை அச்சுறுத்தினேன். அப்போது ஸ்தூலசிரஸ் என்னும் மகரிஷி என் மீது கோபமுற்றார்.
3.71.4
स चिन्वन् विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ ३.७१.४ ॥
பலவகையான காட்டுப் பொருட்களைச் சேகரித்துக்கொண்டிருந்த அவர், என் இந்த உருவத்தால் துன்புறுத்தப்பட்டார். என்னைப் பார்த்து, கொடிய சாபம் கூறுபவரான அவர் இவ்வாறு சொன்னார்.
3.71.5
एतदेवं नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम्।
स मया याचितः क्रुद्धः शापस्यान्तो भवेदिति ॥ ३.७१.५ ॥
உன் இந்தக் கொடூரமான, இகழத்தக்க உருவம் இவ்வாறே இருக்கட்டும். கோபமுற்ற அவரிடம் நான் வேண்டினேன்; சாபத்தின் முடிவு எப்போது வரும் என்று.
3.71.6
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद् विजने वने ॥ ३.७१.६ ॥
சபிக்கப்பட்டவனாகிய என்னிடம் அவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: 'ராமன் உன் புஜங்களை வெட்டி, ஆளற்ற காட்டில் உன்னை எரிக்கும்போது, இந்தச் சாபம் முடிவுறும்.'
3.71.7
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम्।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ ३.७१.७ ॥
அப்போது நீ உன் சொந்த விரிந்த, மங்கலமான உருவத்தை அடைவாய். ஸ்ரீயால் விளங்கும் தனுவின் மகனாக உன்னை அறிவாய், லட்சுமணா.
3.71.8
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ ३.७१.८ ॥
இந்திரனின் கோபத்தால் இந்த உருவம் போர்க்களத்தில் இவ்வாறு எனக்கு வந்தது. கடுமையான தவத்தால் நான் பிதாமகரை மகிழ்வித்தேன்.
3.71.9
दीर्घमायुः स मे प्रादात् ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मां शक्रः करिष्यति ॥ ३.७१.९ ॥
அவர் எனக்கு நீண்ட ஆயுளை அளித்தார்; பின்னர் மயக்கம் என்னைப் பற்றியது. நீண்ட ஆயுளை நான் பெற்றுவிட்டேன்; இந்திரன் என்ன செய்வான்?
3.71.10
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम्।
तस्य बाहुप्रमुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३.७१.१० ॥
இவ்வாறு உறுதியுடன் போரில் இந்திரனைத் தாக்கினேன். அவருடைய கையிலிருந்து எறியப்பட்ட நூறு கணுக்களுடைய வஜ்ரத்தால்—
3.71.11
सक्थिनी च शिरश्चैव शरीरे सम्प्रवेशितम्।
स मया याच्यमानः सन् नानयद् यमसादनम् ॥ ३.७१.११ ॥
அது என் இரு தொடைகளையும் தலையையும் உடலுக்குள் செலுத்தியது; நான் வேண்டிய போதும் அவர் என்னை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு கொண்டுசெல்லவில்லை.
3.71.12
पितामहवचः सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत्।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ ३.७१.१२ ॥
'பிதாமகரின் சொல் உண்மையாகட்டும், அது அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று அவர் எனக்குச் சொன்னார். உணவின்றி, உடைந்த தொடைகளும் தலையும் முகமும் உடையவனாய் நான் எவ்வாறு வலிமையுடன் இருக்க முடியும்?
3.71.13
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम्।
स एवमुक्तः शक्रो मे बाहू योजनमायतौ ॥ ३.७१.१३ ॥
இடியால் தாக்கப்பட்டு நான் மிக நீண்ட காலம் உயிர் வாழ்ந்தேன். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, இந்திரன் என் இரண்டு கைகளையும் ஒரு யோஜனை தூரம் நீட்டினான்.
3.71.14
तदा चास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां संक्षिप्यास्मिन् वनेचरान् ॥ ३.७१.१४ ॥
அப்போது அவன் என் வயிற்றிலேயே கூரிய பற்களுடைய வாயை உண்டாக்கினான். பின்னர் நான் அந்த நீண்ட கைகளால் இந்தக் காட்டில் வாழும் உயிரினங்களை வளைத்துப் பிடித்தேன்.
3.71.15
सिंहद्वीपिमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.७१.१५ ॥
சிங்கங்கள், சிறுத்தைகள், மான்கள், புலிகள் ஆகியவற்றை நான் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தின்றுவிடுவேன். ஆனால் இந்திரன் என்னிடம் கூறினான்: லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய ராமன் வரும்போது.
3.71.16
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि।
अनेन वपुषा तात वनेऽस्मिन् राजसत्तम ॥ ३.७१.१६ ॥
போரில் அவன் உன் கைகளை வெட்டுவான்; அப்போது நீ சொர்க்கத்திற்குச் செல்வாய். அன்பனே, அரசர்களில் சிறந்தவனே, இந்தக் காட்டில் இந்த உடலுடன்.
3.71.17
यद् यत् पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ ३.७१.१७ ॥
எல்லோரும் எதையெல்லாம் பிடிப்பதை நான் காண்கிறேனோ, அதை நல்லதென்று ஏற்கிறேன். ராமன் நிச்சயம் என்னைப் பிடிக்க அருகில் வருவான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
3.71.18
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ ३.७१.१८ ॥
இந்த எண்ணத்தை முன்னிறுத்தி, உடலை விடுவதற்காக முயன்றவனாகிய நான்—நீயே அந்த ராமன். உனக்கு மங்களம். ராகவா, நான் வேறொருவரால் அல்ல.
3.71.19
शक्यो हन्तुं यथा तत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ ३.७१.१९ ॥
மகரிஷி கூறியபடி அவனை வீழ்த்துவது உண்மையிலேயே இயலக்கூடியதே. ஆகவே, ஓ நரசிரேஷ்டனே, நான் அறிவுரையாளனாக இருப்பேன்.
3.71.20
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ ३.७१.२० ॥
அக்னியால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட நீங்கள் இருவருக்கும் நானே நட்புறவை ஏற்படுத்துவேன். இவ்வாறு அவன் கூறியபோது, தர்மாத்மாவான ராகவன் (பதில் சொன்னான்).
3.71.21
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्य च पश्यतः।
रावणेन हृता भार्या सीता मम यशस्विनी ॥ ३.७१.२१ ॥
லக்ஷ்மணன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்: "ராவணனால் என் புகழ்மிக்க மனைவி சீதை கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்."
3.71.22
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ ३.७१.२२ ॥
ஜனஸ்தானத்திலிருந்து சகோதரனுடன் சுகமாகப் புறப்பட்டுச் சென்றவனின் பெயரை மட்டுமே நான் அறிவேன்; அந்த ராட்சசனின் உருவத்தை அறியேன்.
3.71.23
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ ३.७१.२३ ॥
அவனுடைய வசிப்பிடத்தையோ அவனுடைய வல்லமையையோ நாங்கள் அறியோம். துயரத்தால் வாடி, துணையற்றவர்களாக இப்படி அலைந்து திரிகிறோம்.
3.71.24
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारेण वर्तताम्।
काष्ठान्यानीय भग्नानि काले शुष्काणि कुञ्जरैः ॥ ३.७१.२४ ॥
தகுந்த இரக்கத்தைக் காட்டி அவன் உதவியாக நடந்துகொள்ளட்டும். யானைகளால் காலத்தில் உடைத்து கொண்டு வரப்பட்ட உலர்ந்த விறகுகள் போல் (நாம் பரஸ்பரம் உதவுவோம்).
3.71.25
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ ३.७१.२५ ॥
வீரனே, நாங்கள் உன்னை தயார் செய்யப்பட்ட பெரிய குழியில் எரித்துவிடுவோம். ஆகையால் சீதை யாரால், எங்கே கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள் என்பதைச் சொல்.
3.71.26
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ ३.७१.२६ ॥
நீ உண்மையை அறிந்திருந்தால் மிக்க நன்மை செய். இவ்வாறு ராமனால் சொல்லப்பட்டபோது தானவன் மிகச் சிறந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.71.27
प्रोवाच कुशलो वक्ता वक्तारमपि राघवम्।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ ३.७१.२७ ॥
பேச்சில் வல்லவனான அவன், பேசுபவனான ராகவனிடம் சொன்னான்: எனக்கு தெய்வீக ஞானம் உண்டு, ஆனால் மைதிலியை நான் அறியேன்.
3.71.28
यस्तां वक्ष्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपमास्थितः।
योऽभिजानाति तद्रक्षस्तद् वक्ष्ये राम तत्परम् ॥ ३.७१.२८ ॥
அவளைப் பற்றி யார் சொல்வானோ, அவனுக்கு நான் சொல்வேன்; எரிக்கப்பட்டு என் சொந்த வடிவத்தை ஏற்றவனாக. ராமா, அவளை அறிந்த அரக்கனுக்கு அந்த மேலானதைச் சொல்வேன்.
3.71.29
अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो।
राक्षसं तु महावीर्यं सीता येन हृता तव ॥ ३.७१.२९ ॥
ஓ பிரபுவே, எரிக்கப்படாதவருக்கு அறியும் சக்தி என்னிடம் இல்லை. ஆனால் உன் சீதையை கவர்ந்த மகாவலிமையுள்ள அரக்கனை (நான் அறிவேன்).
3.71.30
विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव।
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ॥ ३.७१.३० ॥
ஓ ராகவா, சாபத்தின் குற்றத்தால் என் பெரிய ஞானம் அழிந்துவிட்டது. என் சொந்தச் செயலால் உலகம் இகழும் இந்த வடிவத்தை நான் அடைந்தேன்.
3.71.31
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ॥ ३.७१.३१ ॥
களைத்த குதிரைகளையுடைய சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வரை, என்னை இந்தக் குழியில் போட்டு, ராமா, சாஸ்திரப்படி எரித்துவிடு.
3.71.32
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्दन।
वक्ष्यामि तं महावीर यस्तं वेत्स्यति राक्षसम् ॥ ३.७१.३२ ॥
ரகுநந்தனா, முறைப்படி இந்தக் குழியில் நீ என்னை எரித்ததும், மகாவீரா, உன்னை அறியவிருக்கும் அந்த ராக்ஷஸனிடம் நான் சொல்வேன்.
3.71.33
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव।
कल्पयिष्यति ते वीर साहाय्यं लघुविक्रम ॥ ३.७१.३३ ॥
ராகவா, நியாயமாக நடக்கும் அவனோடு நட்பு கொள்ள வேண்டும். வீரா, விரைந்த வீரம் கொண்டவனே, அவன் உனக்கு உதவி செய்ய ஏற்பாடு செய்வான்.
3.71.34
नहि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लोकेषु राघव।
सर्वान् परिवृतो लोकान् पुरा वै कारणान्तरे ॥ ३.७१.३४ ॥
ராகவா, மூன்று உலகங்களிலும் அவனுக்கு அறியப்படாதது எதுவுமில்லை. முன்பு வேறொரு காரணத்தால் அவன் எல்லா உலகங்களையும் சூழ்ந்து நின்றான்.