Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
पुरा राम महाबाहो महाबलपराक्रमम्।
रूपमासीन्ममाचिन्त्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ३.७१.१ ॥
Ó Rāma, de braços poderosos! Outrora, minha forma, dotada de grande força e valor, era inconcebível e famosa nos três mundos.
3.71.2
यथा सूर्यस्य सोमस्य शक्रस्य च यथा वपुः।
सोऽहं रूपमिदं कृत्वा लोकवित्रासनं महत् ॥ ३.७१.२ ॥
Como o corpo do sol, da lua e de Indra era minha forma; e eu, assumindo esta grande forma, espalhava o terror pelos mundos.
3.71.3
ऋषीन् वनगतान् राम त्रासयामि ततस्ततः।
ततः स्थूलशिरा नाम महर्षिः कोपितो मया ॥ ३.७१.३ ॥
Ó Rāma, eu aterrorizava repetidamente os sábios que haviam ido à floresta. Então o grande sábio chamado Sthūlaśiras irritou-se comigo.
3.71.4
स चिन्वन् विविधं वन्यं रूपेणानेन धर्षितः।
तेनाहमुक्तः प्रेक्ष्यैवं घोरशापाभिधायिना ॥ ३.७१.४ ॥
Enquanto colhia diversos frutos da floresta, foi atormentado por esta minha forma. Ao ver-me, aquele que profere terríveis maldições assim me falou.
3.71.5
एतदेवं नृशंसं ते रूपमस्तु विगर्हितम्।
स मया याचितः क्रुद्धः शापस्यान्तो भवेदिति ॥ ३.७१.५ ॥
Que esta tua forma cruel e desprezível seja assim. Eu supliquei a ele, que estava irado, que dissesse quando a maldição terminaria.
3.71.6
अभिशापकृतस्येति तेनेदं भाषितं वचः।
यदा छित्त्वा भुजौ रामस्त्वां दहेद् विजने वने ॥ ३.७१.६ ॥
A mim, o amaldiçoado, ele disse estas palavras: 'Quando Rāma te cortar os braços e te queimar na floresta solitária, tua maldição terminará.'
3.71.7
तदा त्वं प्राप्स्यसे रूपं स्वमेव विपुलं शुभम्।
श्रिया विराजितं पुत्रं दनोस्त्वं विद्धि लक्ष्मण ॥ ३.७१.७ ॥
Então recuperarás tua própria forma vasta e auspiciosa, radiante de glória. Sabe, Lakṣmaṇa, que és filho de Danu.
3.71.8
इन्द्रकोपादिदं रूपं प्राप्तमेवं रणाजिरे।
अहं हि तपसोग्रेण पितामहमतोषयम् ॥ ३.७१.८ ॥
Pela ira de Indra, esta forma me veio assim no campo de batalha. Pois eu havia agradado o avô com austeridade feroz.
3.71.9
दीर्घमायुः स मे प्रादात् ततो मां विभ्रमोऽस्पृशत् ।
दीर्घमायुर्मया प्राप्तं किं मां शक्रः करिष्यति ॥ ३.७१.९ ॥
Ele me concedeu longa vida, e então a confusão me tomou. Obtive longa vida; o que Indra poderá me fazer?
3.71.10
इत्येवं बुद्धिमास्थाय रणे शक्रमधर्षयम्।
तस्य बाहुप्रमुक्तेन वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३.७१.१० ॥
Assim resolvido, ataquei Indra na batalha; com o raio de cem juntas arremessado de seu braço—
3.71.11
सक्थिनी च शिरश्चैव शरीरे सम्प्रवेशितम्।
स मया याच्यमानः सन् नानयद् यमसादनम् ॥ ३.७१.११ ॥
Enterrou minhas duas coxas e a cabeça no meu corpo; e embora eu o implorasse, não me levou à morada de Yama.
3.71.12
पितामहवचः सत्यं तदस्त्विति ममाब्रवीत्।
अनाहारः कथं शक्तो भग्नसक्थिशिरोमुखः ॥ ३.७१.१२ ॥
"Que a palavra do avô seja verdadeira; assim seja", ele me disse. Sem alimento, com coxas, cabeça e rosto partidos, como poderia eu ser capaz?
3.71.13
वज्रेणाभिहतः कालं सुदीर्घमपि जीवितुम्।
स एवमुक्तः शक्रो मे बाहू योजनमायतौ ॥ ३.७१.१३ ॥
Atingido pelo raio, pude viver por muito tempo. Quando Indra foi assim invocado, estendeu meus dois braços por um yojana.
3.71.14
तदा चास्यं च मे कुक्षौ तीक्ष्णदंष्ट्रमकल्पयत् ।
सोऽहं भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां संक्षिप्यास्मिन् वनेचरान् ॥ ३.७१.१४ ॥
Então ele fez em meu próprio ventre uma boca de presas afiadas. E com aqueles longos braços eu recolhia os seres que habitam esta floresta.
3.71.15
सिंहद्वीपिमृगव्याघ्रान् भक्षयामि समन्ततः।
स तु मामब्रवीदिन्द्रो यदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.७१.१५ ॥
Leões, leopardos, veados e tigres eu devorava por todos os lados. Mas Indra me disse que, quando Rāma, junto com Lakṣmaṇa, viesse—
3.71.16
छेत्स्यते समरे बाहू तदा स्वर्गं गमिष्यसि।
अनेन वपुषा तात वनेऽस्मिन् राजसत्तम ॥ ३.७१.१६ ॥
Na batalha ele cortará teus braços; então irás ao céu. Querido, melhor dos reis, nesta floresta, neste mesmo corpo—
3.71.17
यद् यत् पश्यामि सर्वस्य ग्रहणं साधु रोचये।
अवश्यं ग्रहणं रामो मन्येऽहं समुपैष्यति ॥ ३.७१.१७ ॥
Tudo o que vejo todos agarrarem, considero bom. Acredito que Rāma certamente se aproximará para me agarrar.
3.71.18
इमां बुद्धिं पुरस्कृत्य देहन्यासकृतश्रमः।
स त्वं रामोऽसि भद्रं ते नाहमन्येन राघव ॥ ३.७१.१८ ॥
Tendo essa intenção diante de mim, eu que me esforcei por deixar o corpo—tu és esse Rāma. Que o bem te acompanhe. Ó Rāghava, não sou aquele que deva ser destruído por outro.
3.71.19
शक्यो हन्तुं यथा तत्त्वमेवमुक्तं महर्षिणा।
अहं हि मतिसाचिव्यं करिष्यामि नरर्षभ ॥ ३.७१.१९ ॥
Pode de fato ser feito, como disse o grande sábio, abatê-lo. Certamente serei conselheiro nesta questão, ó melhor dos homens.
3.71.20
मित्रं चैवोपदेक्ष्यामि युवाभ्यां संस्कृतोऽग्निना।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा दनुना तेन राघवः ॥ ३.७१.२० ॥
Também designarei um amigo para vocês dois, consagrados pelo fogo. Assim interpelado, o justo Rāghava respondeu.
3.71.21
इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्य च पश्यतः।
रावणेन हृता भार्या सीता मम यशस्विनी ॥ ३.७१.२१ ॥
Enquanto Lakṣmaṇa observava, disse estas palavras: "Minha gloriosa esposa Sītā foi raptada por Rāvaṇa."
3.71.22
निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्।
नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः ॥ ३.७१.२२ ॥
Conheço apenas o nome daquele que partiu de Janasthāna com seu irmão, com tranquilidade; não conheço a forma daquele rākṣasa.
3.71.23
निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे।
शोकार्तानामनाथानामेवं विपरिधावताम् ॥ ३.७१.२३ ॥
Não conhecemos sua morada nem seu poder; atormentados pela dor e sem protetor, vagamos assim.
3.71.24
कारुण्यं सदृशं कर्तुमुपकारेण वर्तताम्।
काष्ठान्यानीय भग्नानि काले शुष्काणि कुञ्जरैः ॥ ३.७१.२४ ॥
Que ele mostre compaixão adequada e aja com benefício, como lenha seca quebrada por elefantes e trazida a tempo (ajudemo-nos mutuamente).
3.71.25
धक्ष्यामस्त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते।
स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता ॥ ३.७१.२५ ॥
Ó herói, queimar-te-emos num grande fosso que foi preparado. Por isso, diz-nos por quem e para onde Sītā foi levada.
3.71.26
कुरु कल्याणमत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः।
एवमुक्तस्तु रामेण वाक्यं दनुरनुत्तमम् ॥ ३.७१.२६ ॥
Se realmente sabes, faz o maior bem. Assim interpelado por Rāma, o Dānava proferiu esta fala suprema.
3.71.27
प्रोवाच कुशलो वक्ता वक्तारमपि राघवम्।
दिव्यमस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम् ॥ ३.७१.२७ ॥
Aquele dānava, hábil na fala, disse até a Rāghava, que falava: «Tenho conhecimento divino, mas não conheço Maithilī.»
3.71.28
यस्तां वक्ष्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपमास्थितः।
योऽभिजानाति तद्रक्षस्तद् वक्ष्ये राम तत्परम् ॥ ३.७१.२८ ॥
Àquele que falar dela, a ele direi; queimado, tomando a minha própria forma. Ó Rāma, ao demónio que a conhece direi aquela coisa suprema.
3.71.29
अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिरस्ति न मे प्रभो।
राक्षसं तु महावीर्यं सीता येन हृता तव ॥ ३.७१.२९ ॥
Ó senhor, na verdade não tenho poder para conhecer quem não está queimado. Mas o demónio de grande poder por quem a tua Sītā foi levada, esse eu conheço.
3.71.30
विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव।
स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम् ॥ ३.७१.३० ॥
Ó Rāghava, por falta de uma maldição, o meu grande conhecimento perdeu-se. Pelo meu próprio ato obtive esta forma, desprezada pelo mundo.
3.71.31
किं तु यावन्न यात्यस्तं सविता श्रान्तवाहनः।
तावन्मामवटे क्षिप्त्वा दह राम यथाविधि ॥ ३.७१.३१ ॥
Mas, antes que o sol, de cavalos cansados, se ponha, lança-me nesta cova, Rāma, e queima-me segundo o rito.
3.71.32
दग्धस्त्वयाहमवटे न्यायेन रघुनन्दन।
वक्ष्यामि तं महावीर यस्तं वेत्स्यति राक्षसम् ॥ ३.७१.३२ ॥
Quando me tiveres queimado nesta cova, com justiça, deleite dos Raghu, direi ao rākṣasa que virá a conhecer-te, grande herói.
3.71.33
तेन सख्यं च कर्तव्यं न्याय्यवृत्तेन राघव।
कल्पयिष्यति ते वीर साहाय्यं लघुविक्रम ॥ ३.७१.३३ ॥
Com ele, que age com justiça, deves fazer amizade, Rāghava. Herói, rápido em valor, ele providenciará ajuda para ti.
3.71.34
नहि तस्यास्त्यविज्ञातं त्रिषु लोकेषु राघव।
सर्वान् परिवृतो लोकान् पुरा वै कारणान्तरे ॥ ३.७१.३४ ॥
Nada nos três mundos lhe é desconhecido, Rāghava. Outrora, por outra causa, percorria e envolvia todos os mundos.