Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.8.1
रामस्तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः।
परिणाम्य निशां तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत ॥ ३.८.१ ॥
Rāma, zusammen mit Saumitri, von Sutīkṣṇa geehrt, verbrachte dort die Nacht und erwachte im Morgengrauen.
3.8.2
उत्थाय च यथाकालं राघवः सह सीतया।
उपस्पृश्य सुशीतेन तोयेनोत्पलगन्धिना ॥ ३.८.२ ॥
Rāghava erhob sich zur rechten Zeit und reinigte sich mit Sītā durch kühles, lotusduftendes Wasser.
3.8.3
अथ तेऽग्निं सुरांश्चैव वैदेही रामलक्ष्मणौ।
काल्यं विधिवदभ्यर्च्य तपस्विशरणे वने ॥ ३.८.३ ॥
Dann verehrten Vaidehī, Rāma und Lakṣmaṇa im Morgengrauen Agni und die Götter gemäß den Regeln, im Wald, der Zuflucht der Asketen ist.
3.8.4
उदयन्तं दिनकरं दृष्ट्वा विगतकल्मषाः।
सुतीक्ष्णमभिगम्येदं श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन् ॥ ३.८.४ ॥
Als sie die aufgehende Sonne sahen, traten sie, von Schuld gereinigt, zu Sutīkṣṇa und sprachen diese sanften Worte.
3.8.5
सुखोषिताः स्म भगवंस्त्वया पूज्येन पूजिताः।
आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयस्त्वरयन्ति नः ॥ ३.८.५ ॥
O Verehrungswürdiger, wir wurden von dir, dem Ehrwürdigen, gut beherbergt und geehrt. Nun verabschieden wir uns und werden gehen; die Weisen drängen uns.
3.8.6
त्वरामहे वयं द्रष्टुं कृत्स्नमाश्रममण्डलम्।
ऋषीणां पुण्यशीलानां दण्डकारण्यवासिनाम् ॥ ३.८.६ ॥
Wir eilen, den ganzen Kreis der Einsiedeleien der tugendhaften Weisen zu sehen, die im Daṇḍaka-Wald wohnen.
3.8.7
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामः सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
धर्मनित्यैस्तपोदान्तैर्विशिखैरिव पावकैः ॥ ३.८.७ ॥
Wir wünschen, uns von diesen besten der Weisen zu verabschieden, stets dem Dharma ergeben, durch Askese gezügelt, leuchtend wie Pfeile und Feuer.
3.8.8
अविषह्यातपो यावत् सूर्यो नातिविराजते।
अमार्गेणागतां लक्ष्मीं प्राप्येवान्वयवर्जितः ॥ ३.८.८ ॥
Solange die unerträgliche Hitze der Sonne noch nicht heftig leuchtet, lasst uns aufbrechen, wie einer, der ohne Nachkommen ist und einen Reichtum erlangt hat, der auf unrechtem Weg kam.
3.8.9
तावदिच्छामहे गन्तुमित्युक्त्वा चरणौ मुनेः।
ववन्दे सहसौमित्रिः सीतया सह राघवः ॥ ३.८.९ ॥
Nachdem er gesagt hatte: "Jetzt wünschen wir zu gehen", verneigte sich Rāghava zusammen mit Saumitri und Sītā zu den Füßen des Weisen.
3.8.10
तौ संस्पृशन्तौ चरणावुत्थाप्य मुनिपुंगवः।
गाढमाश्लिष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.८.१० ॥
Als die beiden seine Füße berührten, richtete der beste der Weisen sie auf, umarmte sie innig und sprach mit Zuneigung diese Worte.
3.8.11
अरिष्टं गच्छ पन्थानं राम सौमित्रिणा सह।
सीतया चानया सार्धं छाययेवानुवृत्तया ॥ ३.८.११ ॥
O Rāma, geh sicher den Weg mit Saumitri; und geh auch mit dieser Sītā, die dir wie ein Schatten folgt.
3.8.12
पश्याश्रमपदं रम्यं दण्डकारण्यवासिनाम्।
एषां तपस्विनां वीर तपसा भावितात्मनाम् ॥ ३.८.१२ ॥
Sieh, o Held, die liebliche Einsiedelei dieser Asketen, die im Daṇḍaka-Wald wohnen und deren Seelen durch Askese gereinigt sind.
3.8.13
सुप्राज्यफलमूलानि पुष्पितानि वनानि च।
प्रशस्तमृगयूथानि शान्तपक्षिगणानि च ॥ ३.८.१३ ॥
Die Wälder sind reich an Früchten und Wurzeln und voller Blüten, mit Herden prächtiger Hirsche und Scharen stiller Vögel.
3.8.14
फुल्लपङ्कजखण्डानि प्रसन्नसलिलानि च।
कारण्डवविकीर्णानि तटाकानि सरांसि च ॥ ३.८.१४ ॥
Es gibt Teiche und Seen mit klarem Wasser und Büscheln blühender Lotusse, übersät mit Kāraṇḍava-Enten.
3.8.15
द्रक्ष्यसे दृष्टिरम्याणि गिरिप्रस्रवणानि च।
रमणीयान्यरण्यानि मयूराभिरुतानि च ॥ ३.८.१५ ॥
Du wirst die Bergquellen sehen, die das Auge erfreuen, und die reizvollen Wälder, die vom Ruf der Pfauen widerhallen.
3.8.16
गम्यतां वत्स सौमित्रे भवानपि च गच्छतु।
आगन्तव्यं च ते दृष्ट्वा पुनरेवाश्रमं प्रति ॥ ३.८.१६ ॥
Geh, lieber Saumitri, und auch er möge gehen; nachdem du sie gesehen hast, musst du wieder zur Einsiedelei zurückkehren.
3.8.17
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः।
प्रदक्षिणं मुनिं कृत्वा प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ ३.८.१७ ॥
So angesprochen, sagte Rāma aus dem Kākutstha-Geschlecht: „So sei es“, und mit Lakṣmaṇa, nachdem er den Weisen umrundet hatte, machte er sich auf den Weg.
3.8.18
ततः शुभतरे तूणी धनुषी चायतेक्षणा।
ददौ सीता तयोर्भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः ॥ ३.८.१८ ॥
Dann gab Sītā, die Langäugige, den beiden Brüdern zwei höchst verheißungsvolle Köcher, zwei Bögen und dann zwei makellose Schwerter.
3.8.19
आबध्य च शुभे तूणी चापे चादाय सस्वने।
निष्क्रान्तावाश्रमाद् गन्तुमुभौ तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.८.१९ ॥
Nachdem sie zwei schöne Köcher umgebunden und ihre Bogen mit einem Surren ergriffen hatten, brachen die beiden, Rāma und Lakṣmaṇa, aus der Einsiedelei auf.
3.8.20
शीघ्रं तौ रूपसम्पन्नावनुज्ञातौ महर्षिणा।
प्रस्थितौ धृतचापासी सीतया सह राघवौ ॥ ३.८.२० ॥
Eilends, mit Erlaubnis des großen Weisen, brachen die beiden Rāghavas, schön von Gestalt, Bogen und Schwert haltend, zusammen mit Sītā auf.