رامايانا فالميكي · السارغا 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
सुतीक्ष्णेनाभ्यनुज्ञातं प्रस्थितं रघुनन्दनम्।
हृद्यया स्निग्धया वाचा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ ३.९.१ ॥
لما أذن لهما سوتيكشنا وانطلقا، قالت سيتا لزوجها فرح الراغويين بصوت عذب يسر القلب ومليء بالمودة هذه الكلمات.
3.9.2
अधर्मं तु सुसूक्ष्मेण विधिना प्राप्यते महान्।
निवृत्तेन च शक्योऽयं व्यसनात् कामजादिह ॥ ३.९.२ ॥
يُكتسب الأدهرما بطريق دقيق جدًا فيعظم؛ لكن من رجع عنه يمكنه هنا أن ينجو منه، من البلاء المولود من الشهوة.
3.9.3
त्रीण्येव व्यसनान्यत्र कामजानि भवन्त्युत।
मिथ्यावाक्यं तु परमं तस्माद् गुरुतरावुभौ ॥ ३.९.३ ॥
هنا الرذائل المولودة من الشهوة ثلاث حقًا؛ لكن الكلام الكاذب أعظمها، ولذلك فهذان أثقل أيضًا.
3.9.4
परदाराभिगमनं विना वैरं च रौद्रता।
मिथ्यावाक्यं न ते भूतं न भविष्यति राघव ॥ ३.९.४ ॥
سوى الاقتراب من زوجة الغير، والعداوة والقسوة — يا راغافا، لم تنطق قط بكلام كاذب، ولن تنطق به أبدًا.
3.9.5
कुतोऽभिलषणं स्त्रीणां परेषां धर्मनाशनम्।
तव नास्ति मनुष्येन्द्र न चाभूत् ते कदाचन ॥ ३.९.५ ॥
يا سيد البشر، كيف تكون فيك رغبة النساء التي تهلك دهرما الآخرين؟ إنها ليست فيك، ولم تكن فيك قط.
3.9.6
मनस्यपि तथा राम न चैतद् विद्यते क्वचित्।
स्वदारनिरतश्चैव नित्यमेव नृपात्मज ॥ ३.९.६ ॥
يا راما، حتى في قلبك لا يوجد شيء من ذلك في أي مكان؛ فأنت دائمًا مخلص لزوجتك، يا أمير الملك.
3.9.7
धर्मिष्ठः सत्यसंधश्च पितुर्निर्देशकारकः।
त्वयि धर्मश्च सत्यं च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.९.७ ॥
أنت ثابت في الدَّهرما وصادق العهد، تنفّذ أمر أبيك. فيك الدَّهرما والحق، وفيك قامَ كل شيء.
3.9.8
तच्च सर्वं महाबाहो शक्यं वोढुं जितेन्द्रियैः।
तव वश्येन्द्रियत्वं च जानामि शुभदर्शन ॥ ३.९.८ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، لا يطيق كل هذا إلا من قهروا حواسهم. وأنا أعلم أنك تملك زمام حواسك، يا ذا المنظر المبارك.
3.9.9
तृतीयं यदिदं रौद्रं परप्राणाभिहिंसनम्।
निर्वैरं क्रियते मोहात् तच्च ते समुपस्थितम् ॥ ३.९.९ ॥
وهذا الثالث، وهو مروّع: إزهاق أرواح الآخرين. وما يُفعل بلا عداوة بل من الوهم، قد وقع أمامك.
3.9.10
प्रतिज्ञातस्त्वया वीर दण्डकारण्यवासिनाम्।
ऋषीणां रक्षणार्थाय वधः संयति रक्षसाम् ॥ ३.९.१० ॥
يا بطل، لقد عاهدت، لحماية الحكماء الساكنين في غابة دَنْدَكَا، على قتل الرَّاكشاسا في القتال.
3.9.11
एतन्निमित्तं च वनं दण्डका इति विश्रुतम्।
प्रस्थितस्त्वं सह भ्रात्रा धृतबाणशरासनः ॥ ३.९.११ ॥
ولهذا السبب بعينه انطلقت مع أخيك، حاملاً القوس والسهام، نحو تلك الغابة المشهورة باسم دَنْدَكَا.
3.9.12
ततस्त्वां प्रस्थितं दृष्ट्वा मम चिन्ताकुलं मनः।
त्वद्धृत्तं चिन्तयन्त्या वै भवेन्निःश्रेयसं हितम् ॥ ३.९.१२ ॥
فلما رأيتُك منطلقاً، اضطربت نفسي بالقلق؛ فإن التفكّر في سيرتك هو حقّاً خيري الأعظم ونفعي.
3.9.13
नहि मे रोचते वीर गमनं दण्डकान् प्रति।
कारणं तत्र वक्ष्यामि वदन्त्याः श्रूयतां मम ॥ ३.९.१३ ॥
أيها البطل، لا يروق لي الذهاب نحو غابة دانداكا. سأذكر السبب، فاستمع إلى كلامي.
3.9.14
त्वं हि बाणधनुष्पाणिर्भ्रात्रा सह वनं गतः।
दृष्ट्वा वनचरान् सर्वान् कच्चित् कुर्याः शरव्ययम् ॥ ३.९.१४ ॥
لقد ذهبت إلى الغابة ومعك القوس والسهام في يدك مع أخيك. أفتطلق سهامك حين ترى كل سكان الغابة؟
3.9.15
क्षत्रियाणामिह धनुर्हुताशस्येन्धनानि च।
समीपतः स्थितं तेजोबलमुच्छ्रयते भृशम् ॥ ३.९.१५ ॥
هنا، القوس للكشاتريا كالحطب للنار؛ والقوة والبهاء القريبان منه يعظمان جدًا.
3.9.16
पुरा किल महाबाहो तपस्वी सत्यवान् शुचिः।
कस्मिंश्चिदभवत् पुण्ये वने रतमृगद्विजे ॥ ३.९.१६ ॥
في زمن مضى، أيها ذو الذراعين القويتين، كان يعيش زاهد صادق طاهر في غابة مقدسة ما، تمرح فيها الغزلان والطيور بسرور.
3.9.17
तस्यैव तपसो विघ्नं कर्तुमिन्द्रः शचीपतिः।
खड्गपाणिरथागच्छदाश्रमं भटरूपधृक् ॥ ३.९.१७ ॥
ولإعاقة تقشف ذلك الزاهد نفسه، جاء إندرا، سيد شاتشي، إلى الصومعة وفي يده سيف، متخذًا هيئة محارب.
3.9.18
तस्मिंस्तदाश्रमपदे निहितः खड्ग उत्तमः।
स न्यासविधिना दत्तः पुण्ये तपसि तिष्ठतः ॥ ३.९.१८ ॥
وكان في ذلك الموضع من الصومعة سيف فاخر قد وُضع هناك؛ وقد سُلّم إلى ذلك الزاهد الماكث في التقشف المقدس وفق طقس الأمانة.
3.9.19
स तच्छस्त्रमनुप्राप्य न्यासरक्षणतत्परः।
वने तु विचरत्येव रक्षन् प्रत्ययमात्मनः ॥ ३.९.१९ ॥
فلما تسلّم ذلك السلاح، وقد انشغل بحراسة الوديعة، جال في الغابة نفسها حافظًا لثقته بنفسه.
3.9.20
यत्र गच्छत्युपादातुं मूलानि च फलानि च।
न विना याति तं खड्गं न्यासरक्षणतत्परः ॥ ३.९.२० ॥
أينما ذهب لجمع الجذور والثمار، لم يذهب قط دون ذلك السيف، منشغلًا بحراسة الوديعة.
3.9.21
नित्यं शस्त्रं परिवहन् क्रमेण स तपोधनः।
चकार रौद्रीं स्वां बुद्धिं त्यक्त्वा तपसि निश्चयम् ॥ ३.९.२१ ॥
وهو يحمل السلاح كل يوم، شيئًا فشيئًا جعل ذلك الغني بالتقشف عقله شرسًا، وترك عزمه في التقشف.
3.9.22
ततः स रौद्राभिरतः प्रमत्तोऽधर्मकर्षितः।
तस्य शस्त्रस्य संवासाज्जगाम नरकं मुनिः ॥ ३.९.२२ ॥
ثم استمتع بالقسوة، غافلًا ومجرورًا بالظلم؛ وبسبب مصاحبته لذلك السلاح، ذهب ذلك الحكيم إلى الجحيم.
3.9.23
एवमेतत् पुरावृत्तं शस्त्रसंयोगकारणम्।
अग्निसंयोगवद्धेतुः शस्त्रसंयोग उच्यते ॥ ३.९.२३ ॥
هكذا هي هذه الحكاية القديمة، سبب الاتصال بالسلاح؛ فكما أن الاتصال بالنار سبب، يُقال إن الاتصال بالسلاح سبب.
3.9.24
स्नेहाच्च बहुमानाच्च स्मारये त्वां तु शिक्षये।
न कथंचन सा कार्या गृहीतधनुषा त्वया ॥ ३.९.२४ ॥
من محبة واحترام عظيم أذكّرك وأوصيك: أنت الذي تحمل القوس، لا ينبغي لك بأي حال أن تفعل ذلك.
3.9.25
बुद्धिर्वैरं विना हन्तुं राक्षसान् दण्डकाश्रितान्।
अपराधं विना हन्तुं लोको वीर न मंस्यते ॥ ३.९.२५ ॥
أيها البطل، إن نية قتل الراكشاسا الساكنين في غابة دانداكا بلا عداوة، والقتل بلا جرم، لا يقرّه العالم.
3.9.26
क्षत्रियाणां तु वीराणां वनेषु नियतात्मनाम्।
धनुषा कार्यमेतावदार्तानामभिरक्षणम् ॥ ३.९.२६ ॥
إن واجب الكشاتريين الأبطال المقيمين في الغابات، المنضبطين النفس، بالقوس هو هذا وحده: حماية المنكوبين.
3.9.27
क्व च शस्त्रं क्व च वनं क्व च क्षात्रं तपः क्व च।
व्याविद्धमिदमस्माभिर्देशधर्मस्तु पूज्यताम् ॥ ३.९.२७ ॥
أين السلاح، وأين الغابة، وأين واجب المحارب، وأين التقشف! لقد خلطنا هذا؛ ومع ذلك فإن عرف البلاد جدير بالتوقير.
3.9.28
कदर्यकलुषा बुद्धिर्जायते शस्त्रसेवनात्।
पुनर्गत्वा त्वयोध्यायां क्षत्रधर्मं चरिष्यसि ॥ ३.९.२८ ॥
بممارسة السلاح يتلوّث العقل بالدناءة. وإذا عدتَ إلى أيوديا فستؤدي واجب المحارب.
3.9.29
अक्षया तु भवेत् प्रीतिः श्वश्रूश्वशुरयोर्मम।
यदि राज्यं हि संन्यस्य भवेस्त्वं निरतो मुनिः ॥ ३.९.२९ ॥
إن تخلّيتَ عن المملكة وصرتَ حكيماً منقطعاً للتقشف، فستبقى محبتي لحماتي وحماي دائمة لا تنقص.
3.9.30
धर्मादर्थः प्रभवति धर्मात् प्रभवते सुखम्।
धर्मेण लभते सर्वं धर्मसारमिदं जगत् ॥ ३.९.३० ॥
من الدهرما ينشأ المال، ومن الدهرما تنشأ السعادة؛ وبالدهرما يُنال كل شيء — فهذا جوهر الدهرما في هذا العالم.
3.9.31
आत्मानं नियमैस्तैस्तैः कर्षयित्वा प्रयत्नतः।
प्राप्तये निपुणैर्धर्मो न सुखाल्लभते सुखम् ॥ ३.९.३१ ॥
إنّ الماهرين ينالون الدharma بعد أن يُنهِكوا أنفسهم بجهدٍ متواصل بأنواع الضوابط، فالسعادة لا تُنال بالراحة.
3.9.32
नित्यं शुचिमतिः सौम्य चर धर्मं तपोवने।
सर्वं तु विदितं तुभ्यं त्रैलोक्यामपि तत्त्वतः ॥ ३.९.३२ ॥
أيها اللطيف، اعمل الدharma دائمًا بقلبٍ نقيّ في غابة التقشّف؛ فكل ما يُعلم في العوالم الثلاثة معلومٌ لك على الحقيقة.
3.9.33
स्त्रीचापलादेतदुपाहृतं मे
धर्मं च वक्तुं तव कः समर्थः।
विचार्य बुद्ध्या तु सहानुजेन
यद् रोचते तत् कुरु माचिरेण ॥ ३.९.३३ ॥
لقد قلتُ هذا من طيش النساء؛ فمن ذا الذي يقدر أن يعلّمك الدharma؟ فبعد أن تتدبّر بعقلك مع أخيك الأصغر، افعل دون إبطاء ما يحلو لك.