Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
सुतीक्ष्णेनाभ्यनुज्ञातं प्रस्थितं रघुनन्दनम्।
हृद्यया स्निग्धया वाचा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ ३.९.१ ॥
Nachdem sie von Sutīkṣṇa Abschied genommen hatten und aufgebrochen waren, sprach Sītā mit herzlicher, liebevoller Stimme diese Worte zu ihrem Gemahl, der Freude der Raghus.
3.9.2
अधर्मं तु सुसूक्ष्मेण विधिना प्राप्यते महान्।
निवृत्तेन च शक्योऽयं व्यसनात् कामजादिह ॥ ३.९.२ ॥
Unrecht wird auf sehr feinem Wege erlangt und wird groß; doch wer umgekehrt ist, kann hier davon frei werden, vom aus Begierde geborenen Unglück.
3.9.3
त्रीण्येव व्यसनान्यत्र कामजानि भवन्त्युत।
मिथ्यावाक्यं तु परमं तस्माद् गुरुतरावुभौ ॥ ३.९.३ ॥
Hier sind die aus Begierde entstehenden Laster in der Tat drei; doch die falsche Rede ist die höchste, und darum sind jene beiden noch schwerer.
3.9.4
परदाराभिगमनं विना वैरं च रौद्रता।
मिथ्यावाक्यं न ते भूतं न भविष्यति राघव ॥ ३.९.४ ॥
Abgesehen davon, sich der Frau eines anderen zu nähern, Feindschaft und Grausamkeit — o Rāghava, du hast niemals falsche Worte gesprochen, noch wirst du es je tun.
3.9.5
कुतोऽभिलषणं स्त्रीणां परेषां धर्मनाशनम्।
तव नास्ति मनुष्येन्द्र न चाभूत् ते कदाचन ॥ ३.९.५ ॥
O Herr der Menschen, wie könnte in dir das Verlangen nach Frauen sein, das das Dharma anderer zerstört? Es ist nicht in dir, und es war nie in dir.
3.9.6
मनस्यपि तथा राम न चैतद् विद्यते क्वचित्।
स्वदारनिरतश्चैव नित्यमेव नृपात्मज ॥ ३.९.६ ॥
O Rāma, selbst in deinem Geist gibt es so etwas nirgendwo; du bist stets deiner eigenen Gattin ergeben, o Prinz.
3.9.7
धर्मिष्ठः सत्यसंधश्च पितुर्निर्देशकारकः।
त्वयि धर्मश्च सत्यं च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.९.७ ॥
Du bist fest im Dharma und treu zur Wahrheit, der den Befehl deines Vaters ausführt. In dir wohnen Dharma und Wahrheit; in dir ist alles gegründet.
3.9.8
तच्च सर्वं महाबाहो शक्यं वोढुं जितेन्द्रियैः।
तव वश्येन्द्रियत्वं च जानामि शुभदर्शन ॥ ३.९.८ ॥
O du Starkarmiger, all dies können nur die ertragen, die ihre Sinne besiegt haben. Und ich weiß, dass du deine Sinne beherrschst, o du von glückverheißendem Anblick.
3.9.9
तृतीयं यदिदं रौद्रं परप्राणाभिहिंसनम्।
निर्वैरं क्रियते मोहात् तच्च ते समुपस्थितम् ॥ ३.९.९ ॥
Dies ist das dritte, das Schreckliche: das Töten des Lebens anderer. Was ohne Feindschaft aus Verblendung geschieht, ist nun vor dich getreten.
3.9.10
प्रतिज्ञातस्त्वया वीर दण्डकारण्यवासिनाम्।
ऋषीणां रक्षणार्थाय वधः संयति रक्षसाम् ॥ ३.९.१० ॥
O Held, du hast gelobt, zum Schutz der Weisen, die im Daṇḍaka-Wald wohnen, die Rākṣasas im Kampf zu erschlagen.
3.9.11
एतन्निमित्तं च वनं दण्डका इति विश्रुतम्।
प्रस्थितस्त्वं सह भ्रात्रा धृतबाणशरासनः ॥ ३.९.११ ॥
Aus diesem Grund bist du mit deinem Bruder, Bogen und Pfeile tragend, in jenen Wald aufgebrochen, der als Daṇḍaka berühmt ist.
3.9.12
ततस्त्वां प्रस्थितं दृष्ट्वा मम चिन्ताकुलं मनः।
त्वद्धृत्तं चिन्तयन्त्या वै भवेन्निःश्रेयसं हितम् ॥ ३.९.१२ ॥
Darum ist mein Geist, da ich dich aufbrechen sehe, von Sorge erfüllt; denn an dein Verhalten zu denken wird wahrlich mein höchstes Heil und Wohl sein.
3.9.13
नहि मे रोचते वीर गमनं दण्डकान् प्रति।
कारणं तत्र वक्ष्यामि वदन्त्याः श्रूयतां मम ॥ ३.९.१३ ॥
Held, der Weg zum Daṇḍaka-Wald gefällt mir nicht. Ich werde den Grund nennen; höre, was ich sage.
3.9.14
त्वं हि बाणधनुष्पाणिर्भ्रात्रा सह वनं गतः।
दृष्ट्वा वनचरान् सर्वान् कच्चित् कुर्याः शरव्ययम् ॥ ३.९.१४ ॥
Du bist mit Bogen und Pfeilen in der Hand zusammen mit deinem Bruder in den Wald gegangen. Wirst du, wenn du all die Waldbewohner siehst, deine Pfeile verschwenden?
3.9.15
क्षत्रियाणामिह धनुर्हुताशस्येन्धनानि च।
समीपतः स्थितं तेजोबलमुच्छ्रयते भृशम् ॥ ३.९.१५ ॥
Hier ist für die Kṣatriyas der Bogen wie Brennstoff für das Feuer; die nahe stehende Kraft und Glanz wachsen gewaltig.
3.9.16
पुरा किल महाबाहो तपस्वी सत्यवान् शुचिः।
कस्मिंश्चिदभवत् पुण्ये वने रतमृगद्विजे ॥ ३.९.१६ ॥
Vor langer Zeit, o Starkarmiger, lebte ein wahrhaftiger und reiner Asket in einem heiligen Wald, wo Hirsche und Vögel sich erfreuten.
3.9.17
तस्यैव तपसो विघ्नं कर्तुमिन्द्रः शचीपतिः।
खड्गपाणिरथागच्छदाश्रमं भटरूपधृक् ॥ ३.९.१७ ॥
Um gerade die Askese jenes Asketen zu stören, kam Indra, der Gemahl der Śacī, mit dem Schwert in der Hand in die Einsiedelei, in der Gestalt eines Kriegers.
3.9.18
तस्मिंस्तदाश्रमपदे निहितः खड्ग उत्तमः।
स न्यासविधिना दत्तः पुण्ये तपसि तिष्ठतः ॥ ३.९.१८ ॥
An jenem Ort der Einsiedelei war damals ein vorzügliches Schwert niedergelegt; nach dem Brauch der Hinterlegung war es jenem Asketen anvertraut worden, der in heiliger Askese verharrte.
3.9.19
स तच्छस्त्रमनुप्राप्य न्यासरक्षणतत्परः।
वने तु विचरत्येव रक्षन् प्रत्ययमात्मनः ॥ ३.९.१९ ॥
Nachdem er jene Waffe empfangen hatte, ganz dem Hüten des Pfandes hingegeben, wanderte er im Wald umher und wahrte sein eigenes Vertrauen.
3.9.20
यत्र गच्छत्युपादातुं मूलानि च फलानि च।
न विना याति तं खड्गं न्यासरक्षणतत्परः ॥ ३.९.२० ॥
Wohin er auch ging, um Wurzeln und Früchte zu sammeln, ging er nie ohne jenes Schwert, ganz dem Hüten des Pfandes hingegeben.
3.9.21
नित्यं शस्त्रं परिवहन् क्रमेण स तपोधनः।
चकार रौद्रीं स्वां बुद्धिं त्यक्त्वा तपसि निश्चयम् ॥ ३.९.२१ ॥
Täglich das Schwert tragend, machte jener an Askese reiche Mann nach und nach seinen eigenen Sinn wild und gab seinen Entschluss in der Askese auf.
3.9.22
ततः स रौद्राभिरतः प्रमत्तोऽधर्मकर्षितः।
तस्य शस्त्रस्य संवासाज्जगाम नरकं मुनिः ॥ ३.९.२२ ॥
Dann fand er Gefallen an der Grausamkeit, achtlos und von Unrecht fortgerissen; durch den Umgang mit jener Waffe ging der Weise zur Hölle.
3.9.23
एवमेतत् पुरावृत्तं शस्त्रसंयोगकारणम्।
अग्निसंयोगवद्धेतुः शस्त्रसंयोग उच्यते ॥ ३.९.२३ ॥
So ist diese alte Begebenheit die Ursache des Umgangs mit Waffen; wie der Umgang mit Feuer eine Ursache ist, so heißt der Umgang mit Waffen eine Ursache.
3.9.24
स्नेहाच्च बहुमानाच्च स्मारये त्वां तु शिक्षये।
न कथंचन सा कार्या गृहीतधनुषा त्वया ॥ ३.९.२४ ॥
Aus Zuneigung und großer Achtung erinnere ich dich und unterweise dich: Du, der du den Bogen führst, darfst dies auf keinen Fall tun.
3.9.25
बुद्धिर्वैरं विना हन्तुं राक्षसान् दण्डकाश्रितान्।
अपराधं विना हन्तुं लोको वीर न मंस्यते ॥ ३.९.२५ ॥
O Held, der Gedanke, die im Daṇḍaka-Wald lebenden Rākṣasas ohne Feindschaft zu töten, und ohne Vergehen zu töten, wird von der Welt nicht gebilligt.
3.9.26
क्षत्रियाणां तु वीराणां वनेषु नियतात्मनाम्।
धनुषा कार्यमेतावदार्तानामभिरक्षणम् ॥ ३.९.२६ ॥
Für die heldenhaften Kṣatriyas, die in den Wäldern wohnen und sich selbst beherrschen, ist die Pflicht mit dem Bogen nur diese: den Bedrängten Schutz zu gewähren.
3.9.27
क्व च शस्त्रं क्व च वनं क्व च क्षात्रं तपः क्व च।
व्याविद्धमिदमस्माभिर्देशधर्मस्तु पूज्यताम् ॥ ३.९.२७ ॥
Wo ist die Waffe, wo der Wald, wo die Pflicht des Kriegers, wo die Askese! Wir haben dies durcheinandergebracht; doch der Brauch des Landes soll geehrt werden.
3.9.28
कदर्यकलुषा बुद्धिर्जायते शस्त्रसेवनात्।
पुनर्गत्वा त्वयोध्यायां क्षत्रधर्मं चरिष्यसि ॥ ३.९.२८ ॥
Durch den Umgang mit Waffen wird der Geist von Niedertracht befleckt. Wenn du wieder nach Ayodhyā zurückkehrst, wirst du die Pflicht des Kriegers erfüllen.
3.9.29
अक्षया तु भवेत् प्रीतिः श्वश्रूश्वशुरयोर्मम।
यदि राज्यं हि संन्यस्य भवेस्त्वं निरतो मुनिः ॥ ३.९.२९ ॥
Wenn du das Königreich aufgibst und ein Weiser wirst, ganz der Askese hingegeben, dann wird meine Zuneigung zu meinen Schwiegereltern unvermindert bleiben.
3.9.30
धर्मादर्थः प्रभवति धर्मात् प्रभवते सुखम्।
धर्मेण लभते सर्वं धर्मसारमिदं जगत् ॥ ३.९.३० ॥
Aus dem Dharma entsteht Reichtum; aus dem Dharma entsteht Glück; durch den Dharma erlangt man alles — dies ist das Wesen des Dharma in dieser Welt.
3.9.31
आत्मानं नियमैस्तैस्तैः कर्षयित्वा प्रयत्नतः।
प्राप्तये निपुणैर्धर्मो न सुखाल्लभते सुखम् ॥ ३.९.३१ ॥
Indem sie sich durch verschiedene Gelübde mit Sorgfalt selbst erschöpfen, erlangen die Geschickten das Dharma; Glück erlangt man nicht durch Bequemlichkeit.
3.9.32
नित्यं शुचिमतिः सौम्य चर धर्मं तपोवने।
सर्वं तु विदितं तुभ्यं त्रैलोक्यामपि तत्त्वतः ॥ ३.९.३२ ॥
Sanfter, reinen Sinnes übe stets das Dharma im Büßerwald; alles, was in den drei Welten bekannt ist, ist dir der Wahrheit nach bekannt.
3.9.33
स्त्रीचापलादेतदुपाहृतं मे
धर्मं च वक्तुं तव कः समर्थः।
विचार्य बुद्ध्या तु सहानुजेन
यद् रोचते तत् कुरु माचिरेण ॥ ३.९.३३ ॥
Aus weiblicher Wankelmut habe ich dies gesagt; wer wäre fähig, dir das Dharma zu lehren? Nachdem du mit deinem Verstand zusammen mit deinem jüngeren Bruder erwogen hast, tu ohne Verzug, was dir gefällt.