ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
स तां पुष्करिणीं गत्वा पद्मोत्पलझषाकुलाम्।
रामः सौमित्रिसहितो विललापाकुलेन्द्रियः ॥ ४.१.१ ॥
蓮や睡蓮、魚に満ちたその蓮池に着いて、ラーマはサウミトリと共に、乱れた感覚で嘆き悲しんだ。
4.1.2
तत्र दृष्ट्वैव तां हर्षादिन्द्रियाणि चकम्पिरे।
स कामवशमापन्नः सौमित्रिमिदमब्रवीत् ॥ ४.१.२ ॥
そこで彼女を見るや、喜びに感覚が震えた。欲望に支配された彼はサウミトリにこう言った。
4.1.3
सौमित्रे शोभते पम्पा वैदूर्यविमलोदका।
फुल्लपद्मोत्पलवती शोभिता विविधैर्द्रुमैः ॥ ४.१.३ ॥
サウミトリよ、パンパー湖は輝いている。瑠璃のように澄んだ水を湛え、咲き誇る蓮や睡蓮に満ち、様々な木々に飾られて。
4.1.4
सौमित्रे पश्य पम्पायाः काननं शुभदर्शनम्।
यत्र राजन्ति शैला वा द्रुमाः सशिखरा इव ॥ ४.१.४ ॥
サウミトリよ、パンパーの美しい森を見よ。そこでは木々が峰をいただく山々のように輝いている。
4.1.5
मां तु शोकाभिसंतप्तमाधयः पीडयन्ति वै।
भरतस्य च दुःखेन वैदेह्या हरणेन च ॥ ४.१.५ ॥
しかし悲しみに焼かれる私を、まことに心の苦悩が苛んでいる。バラタの悲しみと、ヴァイデーヒーの誘拐によって。
4.1.6
शोकार्तस्यापि मे पम्पा शोभते चित्रकानना।
व्यवकीर्णा बहुविधैः पुष्पैः शीतोदका शिवा ॥ ४.१.६ ॥
悲しみに苦しむ私にさえ、パンパーは奇しき森に輝いている。様々な花々が散り敷かれ、水は冷たく、吉祥である。
4.1.7
नलिनैरपि संछन्ना ह्यत्यर्थशुभदर्शना।
सर्पव्यालानुचरिता मृगद्विजसमाकुला ॥ ४.१.७ ॥
蓮に覆われ、非常に美しい眺めで、蛇や猛獣が歩き回り、鹿や鳥に満ちている。
4.1.8
अधिकं प्रविभात्येतन्नीलपीतं तु शाद्वलम्।
द्रुमाणां विविधैः पुष्पैः परिस्तोमैरिवार्पितम् ॥ ४.१.८ ॥
この草地は青と黄に格別に輝き、樹々の様々な花で敷かれた覆いのようだ。
4.1.9
पुष्पभारसमृद्धानि शिखराणि समन्ततः।
लताभिः पुष्पिताग्राभिरुपगूढानि सर्वतः ॥ ४.१.९ ॥
四方の峰々は花の重みに豊かで、花咲く先端の蔓が四方から絡みついている。
4.1.10
सुखानिलोऽयं सौमित्रे कालः प्रचुरमन्मथः।
गन्धवान् सुरभिर्मासो जातपुष्पफलद्रुमः ॥ ४.१.१० ॥
サウミトリよ、これは心地よい風だ。この季節はひどく愛欲を掻き立てる。香り高く甘い月であり、樹々は花を咲かせ実をつけている。
4.1.11
पश्य रूपाणि सौमित्रे वनानां पुष्पशालिनाम्।
सृजतां पुष्पवर्षाणि वर्षं तोयमुचामिव ॥ ४.१.११ ॥
サウミトリよ、花の咲く森の姿を見よ。雨を降らす雲のように、それらは花の雨を降らせている。
4.1.12
प्रस्तरेषु च रम्येषु विविधाः काननद्रुमाः।
वायुवेगप्रचलिताः पुष्पैरवकिरन्ति गाम् ॥ ४.१.१२ ॥
美しい岩場の上で、風の勢いに揺られた様々な森の木々が、花々を大地に撒き散らしている。
4.1.13
पतितैः पतमानैश्च पादपस्थैश्च मारुतः।
कुसुमैः पश्य सौमित्रे क्रीडतीव समन्ततः ॥ ४.१.१३ ॥
見よ、サウミトリよ。落ちた花、落ちつつある花、木に残る花とともに、風があたりで戯れているかのようだ。
4.1.14
विक्षिपन् विविधाः शाखां नगानां कुसुमोत्कटाः।
मारुतश्चलितस्थानैः षट्पदैरनुगीयते ॥ ४.१.१४ ॥
花に満ちた風が木々の様々な枝を揺らし、その場から舞い立った蜂たちがそれに合わせて唸る。
4.1.15
मत्तकोकिलसंनादैर्नर्तयन्निव पादपान्।
शैलकंदर निष्क्रान्तः प्रगीत इव चानिलः ॥ ४.१.१५ ॥
山の洞窟から出てきた風は、酔った郭公の声で木々を踊らせるかのようであり、歌われているかのようだ。
4.1.16
तेन विक्षिपतात्यर्थं पवनेन समन्ततः।
अमी संसक्तशाखाग्रा ग्रथिता इव पादपाः ॥ ४.१.१६ ॥
その風に四方から激しく揺さぶられたこれらの木々は、枝先が絡み合い、編み合わされたかのようだ。
4.1.17
स एव सुखसंस्पर्शो वाति चन्दनशीतलः।
गन्धमभ्यवहन् पुण्यं श्रमापनयनोऽनिलः ॥ ४.१.१७ ॥
その同じ風が吹く。触れて心地よく、白檀のように涼しく、清らかな香りを運び、疲れを取り去る。
4.1.18
अमी पवनविक्षिप्ता विनदन्तीव पादपाः।
षट्पदैरनुकूजद्भिर्वनेषु मधुगन्धिषु ॥ ४.१.१८ ॥
風に揺れるこれらの木々は響いているかのようだ。蜜の香る森では、蜂たちがそれに応えて唸っている。
4.1.19
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु पुष्पवद्भिर्मनोरमैः।
संसक्तशिखराः शैला विराजन्ति महाद्रुमैः ॥ ४.१.१९ ॥
美しい山の斜面に、花咲く大木に頂を包まれた山々が輝いている。
4.1.20
पुष्पसंछन्नशिखरा मारुतोत्क्षेपचञ्चलाः।
अमी मधुकरोत्तंसाः प्रगीता इव पादपाः ॥ ४.१.२० ॥
花に覆われた梢を持ち、風に揺れ、蜂を冠飾りとするこれらの木々は、まるで歌っているかのようだ。
4.1.21
सुपुष्पितांस्तु पश्यैतान् कर्णिकारान् समन्ततः।
हाटकप्रतिसंछन्नान् नरान् पीताम्बरानिव ॥ ४.१.२१ ॥
見よ、四方に美しく咲いたカルニカーラの木々を。黄金に覆われ、黄色い衣をまとった人々のようだ。
4.1.22
अयं वसन्तः सौमित्रे नानाविहगनादितः।
सीतया विप्रहीणस्य शोकसंदीपनो मम ॥ ४.१.२२ ॥
ああ、スミトラの子よ、この春は様々な鳥の声で響いている。シーターと離れた私にとって、それは悲しみを燃え上がらせる。
4.1.23
मां हि शोकसमाक्रान्तं संतापयति मन्मथः।
हृष्टं प्रवदमानश्च समाह्वयति कोकिलः ॥ ४.१.२३ ॥
悲しみに打ちひしがれた私を、愛の神は苦しめる。喜びに鳴く郭公は、まるで私を呼んでいるかのようだ。
4.1.24
एष दात्यूहको हृष्टो रम्ये मां वननिर्झरे।
प्रणदन्मन्मथाविष्टं शोचयिष्यति लक्ष्मण ॥ ४.१.२४ ॥
ラクシュマナよ、この喜ばしいダートゥーハ鳥は、この美しい森の滝で鳴き、愛に取り憑かれた私を嘆かせるだろう。
4.1.25
श्रुत्वैतस्य पुरा शब्दमाश्रमस्था मम प्रिया।
मामाहूय प्रमुदिताः परमं प्रत्यनन्दत ॥ ४.१.२५ ॥
以前その声を聞くと、庵に住む私の愛しい人は私を呼び、大いに喜んで応えたものだ。
4.1.26
एवं विचित्राः पतगा नानारावविराविणः।
वृक्षगुल्मलताः पश्य सम्पतन्ति समन्ततः ॥ ४.१.२६ ॥
見よ、色とりどりの鳥たちが様々な声で鳴きながら、木々や灌木や蔓の上を四方に飛び交っている。
4.1.27
विमिश्रा विहगाः पुंभिरात्मव्यूहाभिनन्दिताः।
भृङ्गराजप्रमुदिताः सौमित्रे मधुरस्वराः ॥ ४.१.२७ ॥
サウミトリよ、雄鳥と交じったこれらの鳥は自らの装いを喜び、ブリンガラージャの鳥たちと楽しみ、甘い声で鳴いている。
4.1.28
अस्याः कूले प्रमुदिताः सङ्घशः शकुनास्त्विह।
दात्यूहरतिविक्रन्दैः पुंस्कोकिलरुतैरपि ॥ ४.१.२८ ॥
この川の岸辺では、群れをなした鳥たちが喜んでおり、ダートユーハ鳥の歓喜の鳴き声や雄のカッコウの歌声も響いている。
4.1.29
स्वनन्ति पादपाश्चेमे ममानङ्गप्रदीपकाः।
अशोकस्तबकाङ्गारः षट्पदस्वननिःस्वनः ॥ ४.१.२९ ॥
この木々もまた響き渡り、私の内に愛の灯を点す。無憂樹の花房は燃え残りの炭のようで、蜂の羽音に満ちている。
4.1.30
मां हि पल्लवताम्रार्चिर्वसन्ताग्निः प्रधक्ष्यति।
नहि तां सूक्ष्मपक्ष्माक्षीं सुकेशीं मृदुभाषिणीम् ॥ ४.१.३० ॥
新芽のように赤い炎を持つ春の火は、きっと私を焼き尽くすだろう。しかし、睫毛の細やかな、美しい髪の、穏やかに語るあの人（シーター）を焼くことはない。
4.1.31
अपश्यतो मे सौमित्रे जीवितेऽस्ति प्रयोजनम्।
अयं हि रुचिरस्तस्याः कालो रुचिरकाननः ॥ ४.१.३१ ॥
サウミトリよ、彼女を見ずして、我が命に何の意味があろうか。彼女の季節は、美しい森とともにまことに心地よい。
4.1.32
कोकिलाकुलसीमान्तो दयिताया ममानघ।
मन्मथायाससम्भूतो वसन्तगुणवर्धितः ॥ ४.१.३२ ॥
罪なき者よ、愛しい人の季節は、その境界に郭公が満ち、愛の苦しみより生じ、春の徳によって増したものだ。
4.1.33
अयं मां धक्ष्यति क्षिप्रं शोकाग्निर्नचिरादिव।
अपश्यतस्तां वनितां पश्यतो रुचिरान् द्रुमान् ॥ ४.१.३३ ॥
この悲しみの炎は、まもなく私を焼き尽くすだろう。長くはかからない。あの女性を見ず、美しい木々を見ながら。
4.1.34
ममायमात्मप्रभवो भूयस्त्वमुपयास्यति।
अदृश्यमाना वैदेही शोकं वर्धयतीह मे ॥ ४.१.३४ ॥
我から生じたこの悲しみは、またお前にも及ぶだろう。見えぬヴァイデーヒーが、ここで私の悲しみを増している。
4.1.35
दृश्यमानो वसन्तश्च स्वेदसंसर्गदूषकः।
मां हि सा मृगशावाक्षी चिन्ताशोकबलात्कृतम् ॥ ४.१.३५ ॥
目に映る春は、交わりの汗を汚し、私を苦しめる。まことに鹿の子のような目の彼女は、憂いと悲しみの力に打ちひしがれている。
4.1.36
संतापयति सौमित्रे क्रूरश्चैत्रवनानिलः।
अमी मयूराः शोभन्ते प्रनृत्यन्तस्ततस्ततः ॥ ४.१.३६ ॥
サウミトリよ、チャイトラの森の残酷な風が私を苦しめる。ここかしこに舞う孔雀が美しく映える。
4.1.37
स्वैः पक्षैः पवनोद्धूतैर्गवाक्षैः स्फाटिकैरिव।
शिखिनीभिः परिवृतास्त एते मदमूर्च्छिताः ॥ ४.१.३७ ॥
風に揺れる自らの羽で、水晶の窓のように、雌孔雀に囲まれ、歓喜に酔いしれて気を失っているこれらは。
4.1.38
मन्मथाभिपरीतस्य मम मन्मथवर्धनाः।
पश्य लक्ष्मण नृत्यन्तं मयूरमुपनृत्यति ॥ ४.१.३८ ॥
愛神に苦しめられた私にとって、これらは愛を増すもの。ラクシュマナよ、舞う孔雀を見よ。その傍らで雌が舞っている。
4.1.39
शिखिनी मन्मथार्तैषा भर्तारं गिरिसानुनि।
तामेव मनसा रामां मयूरोऽप्यनुधावति ॥ ४.१.३९ ॥
愛に苦しむこの雌孔雀は、山の斜面で夫を探している。その雌だけを心に思い、雄孔雀もまた彼女を追いかける。
4.1.40
वितत्य रुचिरौ पक्षौ रुतैरुपहसन्निव।
मयूरस्य वने नूनं रक्षसा न हृता प्रिया ॥ ४.१.४० ॥
美しい羽を広げ、鳴き声で私をあざ笑うかのように。きっとこの森では、羅刹が孔雀の愛しい人を奪ってはいないのだ。
4.1.41
तस्मान्नृत्यति रम्येषु वनेषु सह कान्तया।
मम त्वयं विना वासः पुष्पमासे सुदुःसहः ॥ ४.१.४१ ॥
だから彼は麗しい森で愛しい人と踊る。しかし私には、花の月に彼女のいないこの住まいは、とうてい耐えがたい。
4.1.42
पश्य लक्ष्मण संरागस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि।
यदेषा शिखिनी कामाद् भर्तारमभिवर्तते ॥ ४.१.४२ ॥
見よ、ラクシュマナよ。畜生に生まれたものたちの中にさえ、愛の執着はこれほどだ。この雌孔雀は欲情のゆえに夫のほうへ向かっている。
4.1.43
ममाप्येवं विशालाक्षी जानकी जातसम्भ्रमा।
मदनेनाभिवर्तेत यदि नापहृता भवेत् ॥ ४.१.४३ ॥
もし広い目のジャーナキーが連れ去られていなければ、彼女もまた動揺し欲情に駆られて、このように私の方へ向きを変えたことだろう。
4.1.44
पश्य लक्ष्मण पुष्पाणि निष्फलानि भवन्ति मे।
पुष्पभारसमृद्धानां वनानां शिशिरात्यये ॥ ४.१.४४ ॥
見よ、ラクシュマナ。シシラの季節が終わった今、花の重みに満ちた森の花々が、私にはむなしく映る。
4.1.45
रुचिराण्यपि पुष्पाणि पादपानामतिश्रिया।
निष्फलानि महीं यान्ति समं मधुकरोत्करैः ॥ ४.१.४५ ॥
木々の美しい花も、その大いなる輝きにもかかわらず、むなしく蜂の群れとともに大地へ散っていく。
4.1.46
नदन्ति कामं शकुना मुदिताः सङ्घशः कलम्।
आह्वयन्त इवान्योन्यं कामोन्मादकरा मम ॥ ४.१.४६ ॥
喜びに満ちた鳥たちが群れをなして、思う存分に甘く鳴き交わしている。互いに呼び合うかのように、私の内に愛欲の狂おしさをかき立てる。
4.1.47
वसन्तो यदि तत्रापि यत्र मे वसति प्रिया।
नूनं परवशा सीता सापि शोचत्यहं यथा ॥ ४.१.४७ ॥
もし春が、愛する人の住まうところにも訪れているのなら、きっと他人の支配下にあるシーターも、私と同じように嘆いているのだろう。
4.1.48
नूनं न तु वसन्तस्तं देशं स्पृशति यत्र सा।
कथं ह्यसितपद्माक्षी वर्तयेत् सा मया विना ॥ ४.१.४८ ॥
きっと春はあの方のいる土地には訪れていないのだろう。青蓮の眼をしたあの方は、私なしでどうやって日々を過ごしているのだろうか。
4.1.49
अथवा वर्तते तत्र वसन्तो यत्र मे प्रिया।
किं करिष्यति सुश्रोणी सा तु निर्भर्त्सिता परैः ॥ ४.१.४९ ॥
あるいは愛しい人のいるところに春はあるのだろうか。美しい腰の彼女は、他人に責められて何をするだろうか。
4.1.50
श्यामा पद्मपलाशाक्षी मृदुभाषा च मे प्रिया।
नूनं वसन्तमासाद्य परित्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ४.१.५० ॥
色は浅黒く、蓮の花びらのような目をし、穏やかに話す私の愛しい人は、春を迎えれば必ずや命を絶つだろう。
4.1.51
दृढं हि हृदये बुद्धिर्मम सम्परिवर्तते।
नालं वर्तयितुं सीता साध्वी मद्विरहं गता ॥ ४.१.५१ ॥
この思いが私の心に強く巡る。貞節なシーターは私と離れてしまえば、生き続けることはできない。
4.1.52
मयि भावो हि वैदेह्यास्तत्त्वतो विनिवेशितः।
ममापि भावः सीतायां सर्वथा विनिवेशितः ॥ ४.१.५२ ॥
実に、ヴァイデーヒーの想いは私の中にしっかりと定められ、私の想いもまたシーターの中に完全に定められている。
4.1.53
एष पुष्पवहो वायुः सुखस्पर्शो हिमावहः।
तां विचिन्तयतः कान्तां पावकप्रतिमो मम ॥ ४.१.५३ ॥
花を運び、心地よく触れ、涼しさをもたらすこの風も、あの愛しい人を思う私にとっては火のようだ。
4.1.54
सदा सुखमहं मन्ये यं पुरा सह सीतया।
मारुतः स विना सीतां शोकसंजननो मम ॥ ४.१.५४ ॥
以前シーターと共にいたときはいつも心地よいと思っていたこの風が、シーターのいない今は私に悲しみを生じさせる。
4.1.55
तां विनाथ विहङ्गोऽसौ पक्षी प्रणदितस्तदा।
वायसः पादपगतः प्रहृष्टमभिकूजति ॥ ४.१.५५ ॥
彼女なき今、その鳴き叫ぶ有翼の鳥、木に止まった鴉が喜びに満ちて鳴いている。
4.1.56
एष वै तत्र वैदेह्या विहगः प्रतिहारकः।
पक्षी मां तु विशालाक्ष्याः समीपमुपनेष्यति ॥ ४.१.५६ ॥
あそこにいるこの鳥はヴァイデーヒーの使者だ。この有翼の鳥が、広い眼の彼女のもとへ私を導くだろう。
4.1.57
पश्य लक्ष्मण संनादं वने मदविवर्धनम्।
पुष्पिताग्रेषु वृक्षेषु द्विजानामवकूजताम् ॥ ४.१.५७ ॥
見よ、ラクシュマナ。森に喜びを増す響きが満ちている。花咲く梢の木々で、鳥たちが鳴き交わしている。
4.1.58
विक्षिप्तां पवनेनैतामसौ तिलकमञ्जरीम्।
षट्पदः सहसाभ्येति मदोद्धूतामिव प्रियाम् ॥ ४.१.५८ ॥
風に揺れるこのティラカの花房へ、あの蜂が突然近づいていく。酔いに揺れる愛しい人へ向かうように。
4.1.59
कामिनामयमत्यन्तमशोकः शोकवर्धनः।
स्तबकैः पवनोत्क्षिप्तैस्तर्जयन्निव मां स्थितः ॥ ४.१.५९ ॥
恋する者にとって、このアショーカの木は悲しみを大きく増す。風に揺れる房をもって、まるで私を脅すかのように立っている。
4.1.60
अमी लक्ष्मण दृश्यन्ते चूताः कुसुमशालिनः।
विभ्रमोत्सिक्तमनसः साङ्गरागा नरा इव ॥ ४.१.६० ॥
見よ、ラクシュマナ。花に満ちたマンゴーの木々が見える。快楽に心を揺さぶられ、香油を塗った男たちのようだ。
4.1.61
सौमित्रे पश्य पम्पायाश्चित्रासु वनराजिषु।
किंनरा नरशार्दूल विचरन्ति यतस्ततः ॥ ४.१.६१ ॥
ラクシュマナよ、パンパー湖の色とりどりの林並みを見よ、人中の虎よ。キンナラたちがあちこちをさまよっている。
4.1.62
इमानि शुभगन्धीनि पश्य लक्ष्मण सर्वशः।
नलिनानि प्रकाशन्ते जले तरुणसूर्यवत् ॥ ४.१.६२ ॥
ラクシュマナよ、見よ。あたり一面、吉祥の香り高い蓮が水の上で朝日のように輝いている。
4.1.63
एषा प्रसन्नसलिला पद्मनीलोत्पलायुता।
हंसकारण्डवाकीर्णा पम्पा सौगन्धिकायुता ॥ ४.१.६३ ॥
澄んだ水をたたえ、蓮と青い睡蓮に満ち、白鳥と水鳥に覆われ、香り蓮に富むこのパンパー湖。
4.1.64
जले तरुणसूर्याभैः षट्पदाहतकेसरैः।
पङ्कजैः शोभते पम्पा समन्तादभिसंवृता ॥ ४.१.६४ ॥
水上に朝日のように輝き、蜜蜂に揺らされた雄蕊をもつ蓮に、パンパーは四方を囲まれて輝いている。
4.1.65
चक्रवाकयुता नित्यं चित्रप्रस्थवनान्तरा।
मातङ्गमृगयूथैश्च शोभते सलिलार्थिभिः ॥ ४.१.६५ ॥
常に赤鴨が集い、色とりどりの台地と林をもつパンパーは、水を求めて集まる象や鹿の群れで輝いている。
4.1.66
पवनाहतवेगाभिरूर्मिभिर्विमलेऽम्भसि।
पङ्कजानि विराजन्ते ताड्यमानानि लक्ष्मण ॥ ४.१.६६ ॥
ラクシュマナよ、風の勢いに打たれた波に叩かれながら、これらの蓮は澄んだ水の上で輝いている。
4.1.67
पद्मपत्रविशालाक्षीं सततं प्रियपङ्कजाम्।
अपश्यतो मे वैदेहीं जीवितं नाभिरोचते ॥ ४.१.६७ ॥
蓮の花びらのように広い目をし、いつも愛する蓮を持つヴァidehī（シーター）を見ないので、私は生きることに喜びを感じない。
4.1.68
अहो कामस्य वामत्वं यो गतामपि दुर्लभाम्।
स्मारयिष्यति कल्याणीं कल्याणतरवादिनीम् ॥ ४.१.६८ ॥
ああ、欲望の何と理不尽なことか！手に入りがたくなって去ってしまった、最も優しく語る吉祥な彼女を、それは私に思い出させる。
4.1.69
शक्यो धारयितुं कामो भवेदभ्यागतो मया।
यदि भूयो वसन्तो मां न हन्यात् पुष्पितद्रुमः ॥ ४.१.६९ ॥
私に訪れたこの欲望は抑えることができたであろう、花咲く木々をもつ春が再び私を打ち倒さなければ。
4.1.70
यानि स्म रमणीयानि तया सह भवन्ति मे।
तान्येवारमणीयानि जायन्ते मे तया विना ॥ ४.१.७० ॥
彼女と共にいたときに私にとって楽しかったものは、彼女なしではもはや楽しくなくなった。
4.1.71
पद्मकोशपलाशानि द्रष्टुं दृष्टिर्हि मन्यते।
सीताया नेत्रकोशाभ्यां सदृशानीति लक्ष्मण ॥ ४.१.७१ ॥
ラクシュマナよ、私の眼は蓮の蕾と花びらを見ることを望む。それらはシーターの眼の窩に似ているから。
4.1.72
पद्मकेसरसंसृष्टो वृक्षान्तरविनिःसृतः।
निःश्वास इव सीताया वाति वायुर्मनोहरः ॥ ४.१.७२ ॥
蓮の花粉に触れ、木々の間から吹いてくるこの心地よい風は、シーターの溜め息のように吹いている。
4.1.73
सौमित्रे पश्य पम्पाया दक्षिणे गिरिसानुषु।
पुष्पितां कर्णिकारस्य यष्टिं परमशोभिताम् ॥ ४.१.७३ ॥
サウミトリよ、パンパーの南の山の斜面を見よ。カルニカーラの木の枝が花開き、ひときわ美しく飾られている。
4.1.74
अधिकं शैलराजोऽयं धातुभिस्तु विभूषितः।
विचित्रं सृजते रेणुं वायुवेगविघट्टितम् ॥ ४.१.७४ ॥
この山々の王は鉱物でさらに飾られ、風の勢いに揺さぶられた不思議な塵を巻き上げている。
4.1.75
गिरिप्रस्थास्तु सौमित्रे सर्वतः सम्प्रपुष्पितैः।
निष्पत्रैः सर्वतो रम्यैः प्रदीप्ता इव किंशुकैः ॥ ४.१.७५ ॥
サウミトリよ、山の高原はどこも満開で、葉のない美しいキンシュカの木々が燃え上がるように輝いている。
4.1.76
पम्पातीररुहाश्चेमे संसिक्ता मधुगन्धिनः।
मालतीमल्लिकापद्मकरवीराश्च पुष्पिताः ॥ ४.१.७६ ॥
パンパーの岸辺に育つこれらの木々は水に潤され甘い香りを放ち、マーラティー、マッリカー、パドマ、カラヴィーラも花を咲かせている。
4.1.77
केतक्यः सिन्दुवाराश्च वासन्त्यश्च सुपुष्पिताः।
माधव्यो गन्धपूर्णाश्च कुन्दगुल्माश्च सर्वशः ॥ ४.१.७७ ॥
ケータキー、シンドゥヴァーラ、ヴァーサンティー蔓がよく花開き、マーダヴィー蔓は香りに満ち、クンダの茂みがあちこちに広がる。
4.1.78
चिरिबिल्वा मधूकाश्च वञ्जुला बकुलास्तथा।
चम्पकास्तिलकाश्चैव नागवृक्षाश्च पुष्पिताः ॥ ४.१.७८ ॥
チリビルヴァ、マドゥーカ、ヴァンジュラ、バクラの木々、そしてチャンパカ、ティラカ、ナーガの木々も花開いている。
4.1.79
पद्मकाश्चैव शोभन्ते नीलाशोकाश्च पुष्पिताः।
लोध्राश्च गिरिपृष्ठेषु सिंहकेसरपिञ्जराः ॥ ४.१.७९ ॥
蓮の木も輝き、青いアショーカの木は花を咲かせている。山の斜面のロードラの木は獅子のたてがみのように黄褐色である。
4.1.80
अङ्कोलाश्च कुरण्टाश्च चूर्णकाः पारिभद्रकाः।
चूताः पाटलयश्चापि कोविदाराश्च पुष्पिताः ॥ ४.१.८० ॥
アンコーラ、クランタ、チュールナカ、パーリバドラカの木、マンゴーの木、パータラ、コーヴィダーラの木も花を咲かせている。
4.1.81
मुचुकुन्दार्जुनाश्चैव दृश्यन्ते गिरिसानुषु।
केतकोद्दालकाश्चैव शिरीषाः शिंशपा धवाः ॥ ४.१.८१ ॥
山の尾根にはムチュクンダとアルジュナの木が見え、ケータカ、ウッダーラカ、シリーシャ、シンシャパー、ダヴァの木も見える。
4.1.82
शाल्मल्यः किंशुकाश्चैव रक्ताः कुरबकास्तथा।
तिनिशा नक्तमालाश्च चन्दनाः स्यन्दनास्तथा ॥ ४.१.८२ ॥
シャールマリーとキンシュカの木、赤いクラバカの木、ティニシャ、ナクタマーラ、チャンダナ、スヤンダナの木も見える。
4.1.83
हिन्तालास्तिलकाश्चैव नागवृक्षाश्च पुष्पिताः।
पुष्पितान् पुष्पिताग्राभिर्लताभिः परिवेष्टितान् ॥ ४.१.८३ ॥
ヒンターラ、ティラカ、ナーガの木も花を咲かせ、花の咲いた蔓に巻きつかれている。
4.1.84
द्रुमान् पश्येह सौमित्रे पम्पाया रुचिरान् बहून्।
वातविक्षिप्तविटपान् यथासन्नान् द्रुमानिमान् ॥ ४.१.८४ ॥
サウミトリよ、ここにパンパー湖の美しい多くの木々を見よ。風に揺れる枝をもち、すぐ近くに立っている。
4.1.85
लताः समनुवर्तन्ते मत्ता इव वरस्त्रियः।
पादपात् पादपं गच्छन् शैलाच्छैलं वनाद् वनम् ॥ ४.१.८५ ॥
蔓草は酔いしれた良家の女性のように寄り添い従い、木から木へ、山から山へ、林から林へと移っていく。
4.1.86
वाति नैकरसास्वादसम्मोदित इवानिलः।
केचित् पर्याप्तकुसुमाः पादपा मधुगन्धिनः ॥ ४.१.८६ ॥
風はさまざまな味わいを楽しんで喜んだかのように吹き、満開の木々は蜜の香を漂わせている。
4.1.87
केचिन्मुकुलसंवीताः श्यामवर्णा इवाबभुः।
इदं मृष्टमिदं स्वादु प्रफुल्लमिदमित्यपि ॥ ४.१.८७ ॥
蕾に包まれた木々は暗い色の者のように輝いている。「これは甘い、これは美味しい、これは花開いた」とも言えるかのように。
4.1.88
रागरक्तो मधुकरः कुसुमेष्वेव लीयते।
निलीय पुनरुत्पत्य सहसान्यत्र गच्छति।
मधुलुब्धो मधुकरः पम्पातीरद्रुमेष्वसौ ॥ ४.१.८८ ॥
情熱に染まった蜜蜂は花の上にだけ止まり、止まるとまた飛び立ち、突然別の所へ行く。蜜を貪るその蜜蜂はパンパーの岸辺の木々を巡る。
4.1.89
इयं कुसुमसंघातैरुपस्तीर्णा सुखाकृता।
स्वयं निपतितैर्भूमिः शयनप्रस्तरैरिव ॥ ४.१.८९ ॥
この大地は花の山に敷き詰められ、ひとりでに落ちた寝床の石で整えられたかのように心地よい。
4.1.90
विविधा विविधैः पुष्पैस्तैरेव नगसानुषु।
विस्तीर्णाः पीतरक्ताभाः सौमित्रे प्रस्तराः कृताः ॥ ४.१.९० ॥
ああ、スミトラーの子よ、様々な花で、まさにその花によって、山の斜面に黄と赤の色合いの広い石板が出来ている。
4.1.91
हिमान्ते पश्य सौमित्रे वृक्षाणां पुष्पसम्भवम्।
पुष्पमासे हि तरवः संघर्षादिव पुष्पिताः ॥ ४.१.९१ ॥
冬の終わりを見よ、サウミトリよ。木々が花をつけている。花の月に、木々はまるで摩擦によって花開いたかのようだ。
4.1.92
आह्वयन्त इवान्योन्यं नगाः षट्पदनादिताः।
कुसुमोत्तंसविटपाः शोभन्ते बहु लक्ष्मण ॥ ४.१.९२ ॥
互いに呼び合うかのように、蜂の羽音に満ちた木々は、花の冠のような枝を持ち、ラクシュマナよ、とても輝いている。
4.1.93
एष कारण्डवः पक्षी विगाह्य सलिलं शुभम्।
रमते कान्तया सार्धं काममुद्दीपयन्निव ॥ ४.१.९३ ॥
このカーランダヴァの鳥は美しい水に潜り、愛する妻と戯れている。まるで欲望をかき立てるかのように。
4.1.94
मन्दाकिन्यास्तु यदिदं रूपमेतन्मनोरमम्।
स्थाने जगति विख्याता गुणास्तस्या मनोरमाः ॥ ४.१.९४ ॥
マンダーキニーのこの姿は実に魅力的だ。その魅力的な徳が世に知られているのも当然である。
4.1.95
यदि दृश्येत सा साध्वी यदि चेह वसेमहि।
स्पृहयेयं न शक्राय नायोध्यायै रघूत्तम ॥ ४.१.९५ ॥
もしあの貞淑な女性がここに見え、もし我々がここに住むなら、ラグの最良の者よ、私はインドラの世界もアヨーディヤーも望まないだろう。
4.1.96
न ह्येवं रमणीयेषु शाद्वलेषु तया सह।
रमतो मे भवेच्चिन्ता न स्पृहान्येषु वा भवेत् ॥ ४.१.९६ ॥
実に、彼女と共にこの美しい草原で戯れていれば、私には憂いもなく、他のものへの渇望もないだろう。
4.1.97
अमी हि विविधैः पुष्पैस्तरवो विविधच्छदाः।
काननेऽस्मिन् विना कान्तां चिन्तामुत्पादयन्ति मे ॥ ४.१.९७ ॥
さまざまな花と多彩な葉をつけたこれらの木々は、この森で愛しい人がいないため、私の心に憂いを生じさせる。
4.1.98
पश्य शीतजलां चेमां सौमित्रे पुष्करायुताम्।
चक्रवाकानुचरितां कारण्डवनिषेविताम् ॥ ४.१.९८ ॥
見よ、サウミトリよ。冷たい水をたたえ、蓮に満ち、チャクラヴァーカが行き交い、カーランダヴァの鴨が集うこのパンパー湖を。
4.1.99
प्लवैः क्रौञ्चैश्च सम्पूर्णां महामृगनिषेविताम्।
अधिकं शोभते पम्पा विकूजद्भिर्विहंगमैः ॥ ४.१.९९ ॥
水鳥と鶴に満ち、大鹿が集うこのパンパー湖は、鳴き交わす鳥たちによっていっそう輝いている。
4.1.100
दीपयन्तीव मे कामं विविधा मुदिता द्विजाः।
श्यामां चन्द्रमुखीं स्मृत्वा प्रियां पद्मनिभेक्षणाम् ॥ ४.१.१०० ॥
さまざまな喜ぶ鳥たちが、私の愛欲を燃え立たせるかのようだ。月の顔、濃い肌、蓮の眼をした愛しい人を思い出させて。
4.1.101
पश्य सानुषु चित्रेषु मृगीभिः सहितान् मृगान्।
मां पुनर्मृगशावाक्ष्या वैदेह्या विरहीकृतम्।
व्यथयन्तीव मे चित्तं संचरन्तस्ततस्ततः ॥ ४.१.१०१ ॥
見よ、色とりどりの斜面で雌鹿と共にいる鹿たちを。鹿の目をした女神ヴァイデーヒーと引き離された私の心を、あちこち歩き回る彼らは悩ませているかのようだ。
4.1.102
अस्मिन् सानुनि रम्ये हि मत्तद्विजगणाकुले।
पश्येयं यदि तां कान्तां ततः स्वस्ति भवेन्मम ॥ ४.१.१०२ ॥
酔ったような鳥の群れに満ちたこの美しい斜面で、もしあの愛しい人を見ることができたなら、私には幸いがあるだろう。
4.1.103
जीवेयं खलु सौमित्रे मया सह सुमध्यमा।
सेवेत यदि वैदेही पम्पायाः पवनं शुभम् ॥ ४.१.१०३ ॥
サウミトリよ、もし細い腰のヴァイデーヒーが私と共にパンパーの心地よい風を楽しんでいたならば、私はきっと生きていられただろう。
4.1.104
पद्मसौगन्धिकवहं शिवं शोकविनाशनम्।
धन्या लक्ष्मण सेवन्ते पम्पाया वनमारुतम् ॥ ४.१.१०४ ॥
ラクシュマナよ、蓮と薫りの花の香を運び、吉祥で悲しみを払うパンパーの森の風を味わう者は幸いである。
4.1.105
श्यामा पद्मपलाशाक्षी प्रिया विरहिता मया।
कथं धारयति प्राणान् विवशा जनकात्मजा ॥ ४.१.१०५ ॥
浅黒く、蓮の花びらのような目をした私の愛しい人、私と引き離された無力なジャナカの娘は、どうして命を保っているのだろうか。
4.1.106
किं नु वक्ष्यामि धर्मज्ञं राजानं सत्यवादिनम्।
जनकं पृष्टसीतं तं कुशलं जनसंसदि ॥ ४.१.१०६ ॥
ダルマを知る真実の王ジャナカが、民衆の集会で「シーターは無事か」と尋ねたとき、私は何と答えようか。
4.1.107
या मामनुगता मन्दं पित्रा प्रस्थापितं वनम्।
सीता धर्मं समास्थाय क्व नु सा वर्तते प्रिया ॥ ४.१.१०७ ॥
父に森へ送られたとき、ゆっくりと私の後を追い、ダルマを守ったあの愛しいシーターは、今どこにいるのだろうか。
4.1.108
तया विहीनः कृपणः कथं लक्ष्मण धारये।
या मामनुगता राज्याद् भ्रष्टं विहतचेतसम् ॥ ४.१.१०८ ॥
ラクシュマナよ、彼女を失った哀れな私はどうして耐えられようか。王国を追われ、心の砕けた私に従ってきたのは、ほかならぬ彼女なのだ。
4.1.109
तच्चार्वाञ्चितपद्माक्षं सुगन्धि शुभमव्रणम्।
अपश्यतो मुखं तस्याः सीदतीव मतिर्मम ॥ ४.१.१०९ ॥
蓮華のような目をした、美しく芳しく、吉祥で傷のない彼女の顔を見られず、私の心は沈んでいくかのようだ。
4.1.110
स्मितहास्यान्तरयुतं गुणवन्मधुरं हितम्।
वैदेह्या वाक्यमतुलं कदा श्रोष्यामि लक्ष्मण ॥ ४.१.११० ॥
微笑と笑いに満ち、徳があり、甘く、有益な、比類なきヴァイデーヒーの言葉を、私はいつ聞くのだろうか、ラクシュマナよ。
4.1.111
प्राप्य दुःखं वने श्यामा मां मन्मथविकर्शितम्।
नष्टदुःखेव हृष्टेव साध्वी साध्वभ्यभाषत ॥ ४.१.१११ ॥
森で苦しみを味わったのに、あの細身の貞淑な女性は、愛欲に痩せ衰えた私に、まるで悲しみを忘れて喜んでいるかのように、よく話しかけた。
4.1.112
किं नु वक्ष्याम्ययोध्यायां कौसल्यां हि नृपात्मज।
क्व सा स्नुषेति पृच्छन्तीं कथं चापि मनस्विनीम् ॥ ४.१.११२ ॥
王子よ、アヨーディヤーでカウサリヤーに何と言えばよいのか。「私の嫁はどこ？」と尋ねる気高い方に、どう向き合えばよいのか。
4.1.113
गच्छ लक्ष्मण पश्य त्वं भरतं भ्रातृवत्सलम्।
नह्यहं जीवितुं शक्तस्तामृते जनकात्मजाम् ॥ ४.१.११३ ॥
ラクシュマナよ、行って、兄弟を愛するバラタを見よ。ジャナカの娘なくして、私は本当に生きていけない。
4.1.114
उवाच लक्ष्मणो भ्राता वचनं युक्तमव्ययम् ॥ ४.१.११४ ॥
兄のラクシュマナは、適切で不滅の言葉を述べた。
4.1.115
संस्तम्भ राम भद्रं ते मा शुचः पुरुषोत्तम।
नेदृशानां मतिर्मन्दा भवत्यकलुषात्मनाम् ॥ ४.१.११५ ॥
ラーマよ、あなたに幸いあれ。心を落ち着け、嘆くな、人中の最上の者よ。心の清らかな者の判断は、このように弱まることはない。
4.1.116
स्मृत्वा वियोगजं दुःखं त्यज स्नेहं प्रिये जने।
अतिस्नेहपरिष्वङ्गाद् वर्तिरार्द्रापि दह्यते ॥ ४.१.११६ ॥
離別から生じた苦しみを思い出し、愛する人への執着を捨てよ。湿った灯心でさえ、過度の愛情の抱擁に焼かれてしまうのだ。
4.1.117
यदि गच्छति पातालं ततोऽभ्यधिकमेव वा।
सर्वथा रावणस्तात न भविष्यति राघव ॥ ४.१.११७ ॥
ラーヴァナが冥界へ行こうとも、あるいはそれ以上に遠くへ行こうとも、ラーガヴァよ、彼は決して逃れられまい。
4.1.118
प्रवृत्तिर्लभ्यतां तावत् तस्य पापस्य रक्षसः।
ततो हास्यति वा सीतां निधनं वा गमिष्यति ॥ ४.१.११८ ॥
まずはあの悪しき羅刹の消息を得よう。そうすれば彼はシーターを手放すか、破滅に向かうだろう。
4.1.119
यदि याति दितेर्गर्भं रावणं सह सीतया।
तत्राप्येनं हनिष्यामि न चेद् दास्यति मैथिलीम् ॥ ४.१.११९ ॥
ラーヴァナがシーターとともにディティの胎内へ逃げても、そこでも私は彼を討つ。もしマイティリーを返さないならば。
4.1.120
स्वास्थ्यं भद्रं भजस्वार्य त्यज्यतां कृपणा मतिः।
अर्थो हि नष्टकार्यार्थैरयत्नेनाधिगम्यते ॥ ४.१.१२० ॥
気高き者よ、吉祥の落ち着きを身につけ、卑小な心を捨てよ。事業を失った者でさえ、努力なしに目的を得ることがあるのだ。
4.1.121
उत्साहो बलवानार्य नास्त्युत्साहात् परं बलम्।
सोत्साहस्य हि लोकेषु न किंचिदपि दुर्लभम् ॥ ४.१.१२१ ॥
高貴なる者よ、気概こそ最大の力である。気概に勝る力はない。気概ある者にとって、世界に得難いものは何もない。
4.1.122
उत्साहवन्तः पुरुषा नावसीदन्ति कर्मसु।
उत्साहमात्रमाश्रित्य प्रतिलप्स्याम जानकीम् ॥ ४.१.१२२ ॥
気概に満ちた者は事業において挫けない。ただ気概を頼りに、我々はジャーナキーを取り戻すであろう。
4.1.123
त्यजतां कामवृत्तत्वं शोकं संन्यस्य पृष्ठतः।
महात्मानं कृतात्मानमात्मानं नावबुध्यसे ॥ ४.१.१२३ ॥
欲望に駆られた振る舞いを捨て、悲しみを後ろに投げ捨てよ。大いなる魂を持ち、自己を制した自分自身を、あなたは見失っている。
4.1.124
एवं सम्बोधितस्तेन शोकोपहतचेतनः।
त्यज्य शोकं च मोहं च रामो धैर्यमुपागमत् ॥ ४.१.१२४ ॥
彼にこう諭され、悲しみに心を打ちのめされたラーマは、悲しみと迷いを捨て、気丈さを取り戻した。
4.1.125
सोऽभ्यतिक्रामदव्यग्रस्तामचिन्त्यपराक्रमः।
रामः पम्पां सुरुचिरां रम्यां पारिप्लवद्रुमाम् ॥ ४.१.१२५ ॥
思いも及ばぬ勇武のラーマは、心静かに、風に揺れる木々のある、美しく麗しいパンパー湖を通り過ぎて進んだ。
4.1.126
निरीक्षमाणः सहसा महात्मा
सर्वं वनं निर्झरकन्दरं च।
उद्विग्नचेताः सह लक्ष्मणेन
विचार्य दुःखोपहतः प्रतस्थे ॥ ४.१.१२६ ॥
偉大な魂のラーマは、滝と洞窟のある森全体を突然見渡し、心を乱しながらラクシュマナと思案し、悲しみに打ちひしがれて出発した。
4.1.127
तं मत्तमातङ्गविलासगामी
गच्छन्तमव्यग्रमना महात्मा।
स लक्ष्मणो राघवमिष्टचेष्टो
ररक्ष धर्मेण बलेन चैव ॥ ४.१.१२७ ॥
ラクシュマナは、ラーガヴァに慕われる振る舞いで、発情した象のような優雅な歩みで進む、心乱れぬ大いなる魂のラーガヴァを、法と力によって守った。
4.1.128
तावृष्यमूकस्य समीपचारी
चरन् ददर्शाद्भुतदर्शनीयौ।
शाखामृगाणामधिपस्तरस्वी
वितत्रसे नैव विचेष्ट चेष्टाम् ॥ ४.१.१२८ ॥
リシュヤムーカ山の近くをさまよっていた、俊敏な猿の王は、驚くべき美しい二人を見た。彼は恐れたが、その身の構えを動かすことはなかった。
4.1.129
स तौ महात्मा गजमन्दगामी
शाखामृगस्तत्र चरंश्चरन्तौ।
दृष्ट्वा विषादं परमं जगाम
चिन्तापरीतो भयभारभग्नः ॥ ४.१.१२९ ॥
その大いなる魂の猿は、象のようにゆったりと歩み、そこをさまよう二人を見て深い憂いに沈み、不安に囲まれ、恐怖の重みに打ちひしがれた。
4.1.130
तमाश्रमं पुण्यसुखं शरण्यं
सदैव शाखामृगसेवितान्तम्।
त्रस्ताश्च दृष्ट्वा हरयोऽभिजग्मु-
र्महौजसौ राघवलक्ष्मणौ तौ ॥ ४.१.१३० ॥
その庵は聖なる安らぎに満ち、人々が身を寄せる所であり、その周辺はいつも猿たちが集っていた。怯えた猿たちは、あの二人の大力のラーガヴァとラクシュマナを見て、そばへ近づいていった。