رامايانا فالميكي · السارغا 4.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.12.1
एतच्च वचनं श्रुत्वा सुग्रीवस्य सुभाषितम्।
प्रत्ययार्थं महातेजा रामो जग्राह कार्मुकम् ॥ ४.१२.१ ॥
ولما سمع راما ذو الجلال العظيم هذه الكلمات الحسنة من سوغريفا، أخذ قوسه ليمنحه الطمأنينة.
4.12.2
स गृहीत्वा धनुर्घोरं शरमेकं च मानदः।
सालमुद्दिश्य चिक्षेप पूरयन् स रवैर्दिशः ॥ ४.१२.२ ॥
أخذ القوس الرهيب وسهمًا واحدًا، وصوّب نحو شجرة سالا، ذلك المُكرِم، فأطلقه، ملأ الجهات بصوت وتره.
4.12.3
स विसृष्टो बलवता बाणः स्वर्णपरिष्कृतः।
भित्त्वा सालान् गिरिप्रस्थं सप्तं भूमिं विवेश ह ॥ ४.१२.३ ॥
ذلك السهم المزين بالذهب، المنطلق من القوي، اخترق أشجار سالا وحافة الجبل، ودخل الأرض السابعة.
4.12.4
सायकस्तु मुहूर्तेन सालान् भित्त्वा महाजवः।
निष्पत्य च पुनस्तूणं तमेव प्रविवेश ह ॥ ४.१२.४ ॥
ذلك السهم السريع اخترق أشجار سالا في لحظة، ثم خرج، ثم عاد فدخل كنانته نفسها.
4.12.5
तान् दृष्ट्वा सप्त निर्भिन्नान् सालान् वानरपुङ्गवः।
रामस्य शरवेगेन विस्मयं परमं गतः ॥ ४.१२.५ ॥
ولما رأى سوغريفا، أفضل القرود، تلك الأشجار السبع السالا مخترقة بقوة سهم راما، أصابه عجب عظيم.
4.12.6
स मूर्ध्ना न्यपतद् भूमौ प्रलम्बीकृतभूषणः।
सुग्रीवः परमप्रीतो राघवाय कृताञ्जलिः ॥ ४.१२.६ ॥
فرحًا غاية الفرح، سقط سوغريفا بوجهه على الأرض أمام راغافا، والأكاليل تتدلى من زينته، ويداه مضمومتان تواضعًا.
4.12.7
इदं चोवाच धर्मज्ञं कर्मणा तेन हर्षितः।
रामं सर्वास्त्रविदुषां श्रेष्ठं शूरमवस्थितम् ॥ ४.१२.७ ॥
وفرحًا بذلك العمل قال هذا لراما، العارف بالدهرما، أفضل جميع العارفين بالأسلحة، البطل الثابت القائم.
4.12.8
सेन्द्रानपि सुरान् सर्वांस्त्वं बाणैः पुरुषर्षभ।
समर्थः समरे हन्तुं किं पुनर्वालिनं प्रभो ॥ ४.१२.८ ॥
يا ثور بين الرجال، يا سيدي! أنت قادر على قتل جميع الآلهة بالسهام في المعركة، حتى مع إندرا، فكيف بقتل فالين؟
4.12.9
येन सप्त महासाला गिरिर्भूमिश्च दारिताः।
बाणेनैकेन काकुत्स्थ स्थाता ते को रणाग्रतः ॥ ४.१२.९ ॥
يا كاكوتستها، يا من بسهم واحد شقّ سبع أشجار سال عظيمة والجبل والأرض، من يقف أمامك في مقدمة المعركة؟
4.12.10
अद्य मे विगतः शोकः प्रीतिरद्य परा मम।
सुहृदं त्वां समासाद्य महेन्द्रवरुणोपमम् ॥ ४.१२.१० ॥
اليوم زال حزني، واليوم نشأ في فرح عظيم، إذ وجدت فيك صديقًا مثل ماهيندرا وفارونا.
4.12.11
तमद्यैव प्रियार्थं मे वैरिणं भ्रातृरूपिणम्।
वालिनं जहि काकुत्स्थ मया बद्धोऽयमञ्जलिः ॥ ४.१२.११ ॥
اليوم بعينه، يا كاكوتستها، من أجل خيري العزيز، اقتل فالين عدوي الذي يتخذ صورة الأخ؛ فقد ضممت كفيّ متضرعًا.
4.12.12
ततो रामः परिष्वज्य सुग्रीवं प्रियदर्शनम्।
प्रत्युवाच महाप्राज्ञो लक्ष्मणानुगतं वचः ॥ ४.१२.१२ ॥
ثم عانق راما، الحكيم العظيم، سوغريفا البهيّ المنظر، ثم قال هذا القول موجّهًا إلى لاكشمانا الذي كان يتبعه.
4.12.13
अस्माद्गच्छाम किष्किन्धां क्षिप्रं गच्छ त्वमग्रतः।
गत्वा चाह्वय सुग्रीव वालिनं भ्रातृगन्धिनम् ॥ ४.१२.१३ ॥
لنذهب من هنا إلى كِشكِندا. امضِ أنت مسرعًا إلى الأمام، واذهب وادعُ سوغريفا، وادعُ فالي الذي يحمل رائحة أخيه.
4.12.14
सर्वे ते त्वरितं गत्वा किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
वृक्षैरात्मानमावृत्य ह्यतिष्ठन् गहने वने ॥ ४.१२.१४ ॥
ذهبوا جميعًا مسرعين إلى كِشكِندا مدينة فالي، واختبأوا بين الأشجار، ووقفوا في الغابة الكثيفة.
4.12.15
सुग्रीवोऽप्यनदद् घोरं वालिनो ह्वानकारणात्।
गाढं परिहितो वेगान्नादैर्भिन्दन्निवाम्बरम् ॥ ४.१२.१५ ॥
وزأر سوغريفا أيضًا زئيرًا مرعبًا لاستدعاء فالي. كان مستعدًا بثبات، يزأر بقوة، كأنما يشق السماء نفسها.
4.12.16
तं श्रुत्वा निनदं भ्रातुः क्रुद्धो वाली महाबलः।
निष्पपात सुसंरब्धो भास्करोऽस्ततटादिव ॥ ४.१२.१६ ॥
وحين سمع فالي القوي زئير أخيه غضب، فانطلق بغضب شديد كما تشرق الشمس من شاطئ جبل الغروب.
4.12.17
ततः सुतुमुलं युद्धं वालिसुग्रीवयोरभूत्।
गगने ग्रहयोर्घोरं बुधाङ्गारकयोरिव ॥ ४.१२.१७ ॥
ثم نشبت بين فالي وسوغريفا معركة هائلة، كاصطدام عطارد والمريخ المروّع في السماء.
4.12.18
तलैरशनिकल्पैश्च वज्रकल्पैश्च मुष्टिभिः।
जघ्नतुः समरेऽन्योन्यं भ्रातरौ क्रोधमूर्च्छितौ ॥ ४.१२.१८ ॥
ضرب الأخوان بعضهما بعضًا في المعركة بكفوف كالصواعق وقبضات كالصواعق الماسية، وقد أذهلهما الغضب.
4.12.19
ततो रामो धनुष्पाणिस्तावुभौ समुदैक्षत।
अन्योन्यसदृशौ वीरावुभौ देवाविवाश्विनौ ॥ ४.१२.१९ ॥
فنظر راما، والقوس في يده، بتمعن إلى الاثنين، بطلين متشابهين، كأنهما التوأمان الإلهيان الأشوينان.
4.12.20
यन्नावगच्छत् सुग्रीवं वालिनं वापि राघवः।
ततो न कृतवान् बुद्धिं मोक्तुमन्तकरं शरम् ॥ ४.१२.२० ॥
لأن راغافا لم يستطع التمييز بين سوغريفا وفالي، لم يعقد العزم على إطلاق السهم المميت.
4.12.21
एतस्मिन्नन्तरे भग्नः सुग्रीवस्तेन वालिना।
अपश्यन् राघवं नाथमृष्यमूकं प्रदुद्रुवे ॥ ४.१२.२१ ॥
وفي هذه الأثناء، هُزم سوغريفا على يد فالي، ولم يرَ سيده راغافا، فهرب نحو ريشياموكا.
4.12.22
क्लान्तो रुधिरसिक्ताङ्गः प्रहारैर्जर्जरीकृतः।
वालिनाभिद्रुतः क्रोधात् प्रविवेश महावनम् ॥ ४.१२.२२ ॥
منهكًا، جسده مغمور بالدماء، مُنهكًا بالضربات، يطارده فالي بغضب، دخل سوغريفا غابة عظيمة.
4.12.23
तं प्रविष्टं वनं दृष्ट्वा वाली शापभयात् ततः।
मुक्तो ह्यसि त्वमित्युक्त्वा स निवृत्तो महाबलः ॥ ४.१२.२३ ॥
ولما رأى فالي دخوله الغابة، قال، خشية اللعنة: «أنت قد أُطلق سراحك حقًا»، فعاد القوي أدراجه.
4.12.24
राघवोऽपि सह भ्रात्रा सह चैव हनूमता।
तदेव वनमागच्छत् सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ४.१२.२४ ॥
وجاء راغافا أيضًا مع أخيه ومع هانومان إلى تلك الغابة نفسها حيث كان القرد سوغريفا.
4.12.25
तं समीक्ष्यागतं रामं सुग्रीवः सहलक्ष्मणम्।
ह्रीमान् दीनमुवाचेदं वसुधामवलोकयन् ॥ ४.१२.२५ ॥
لما رأى راما قادما مع لاكشمانا، قال سوغريفا الخجل، منكسرا ناظرا إلى الأرض، هذه الكلمات.
4.12.26
आह्वयस्वेति मामुक्त्वा दर्शयित्वा च विक्रमम्।
वैरिणा घातयित्वा च किमिदानीं त्वया कृतम् ॥ ४.१२.२६ ॥
بعد أن قلت لي: "تحدّه"، وأظهرت شجاعتك، وجعلتني أُضرب من العدو، فماذا فعلت الآن؟
4.12.27
तामेव वेलां वक्तव्यं त्वया राघव तत्त्वतः।
वालिनं न निहन्मीति ततो नाहमितो व्रजे ॥ ४.१२.२७ ॥
يا راغافا، كان ينبغي لك في تلك اللحظة أن تقول الحق: "لن أقتل فالي"؛ عندها ما كنت لأرحل من هنا.
4.12.28
तस्य चैवं ब्रुवाणस्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
करुणं दीनया वाचा राघवः पुनरब्रवीत् ॥ ४.१२.२८ ॥
وبينما كان العظيم النفس سوغريفا يتكلم هكذا، قال راغافا مجددا بصوت حزين مُشفق.
4.12.29
सुग्रीव श्रूयतां तात क्रोधश्च व्यपनीयताम्।
कारणं येन बाणोऽयं स मया न विसर्जितः ॥ ४.१२.२९ ॥
اسمع يا سوغريفا يا عزيزي، واطرح عنك الغضب. واسمع السبب الذي لأجله لم أُطلق هذا السهم.
4.12.30
अलंकारेण वेषेण प्रमाणेन गतेन च।
त्वं च सुग्रीव वाली च सदृशौ स्थः परस्परम् ॥ ४.१२.३० ॥
يا سوغريفا، في الحلية والهيئة والقامة والمشية، أنت وفالي متشابهان.
4.12.31
स्वरेण वर्चसा चैव प्रेक्षितेन च वानर।
विक्रमेण च वाक्यैश्च व्यक्तिं वां नोपलक्षये ॥ ४.१२.३१ ॥
أيها القرد، حتى بالصوت والبهاء والنظرة والبأس والكلام لا أستطيع أن أميز بينكما.
4.12.32
ततोऽहं रूपसादृश्यान्मोहितो वानरोत्तम।
नोत्सृजामि महावेगं शरं शत्रुनिबर्हणम् ॥ ४.१२.३२ ॥
لذلك، وقد حيّرني تشابه الهيئة، أيها أفضل القرود، لم أطلق السهم السريع المهلك للأعداء.
4.12.33
जीवितान्तकरं घोरं सादृश्यात् तु विशङ्कितः।
मूलघातो न नौ स्याद्धि द्वयोरिति कृतो मया ॥ ४.१२.३३ ॥
سهم رهيب يُنهي الحياة؛ ومن شدة الشك للتشابه، رأيت أن الهلاك الجذري قد يصيب كلينا.
4.12.34
त्वयि वीर विपन्ने हि अज्ञानाल्लाघवान्मया।
मौढ्यं च मम बाल्यं च ख्यापितं स्यात् कपीश्वर ॥ ४.१२.३४ ॥
أيها البطل، لو قُتلتَ لاشتهرت حماقتي وطيشي بسبب جهلي وعجلتي، أيها أمير القرود.
4.12.35
दत्ताभयवधो नाम पातकं महदद्भुतम्।
अहं च लक्ष्मणश्चैव सीता च वरवर्णिनी ॥ ४.१२.३५ ॥
قتل من مُنح الأمان إثمٌ عظيم وعجيب؛ وأنا ولكشمانا والجميلة اللون سيتا سنشارك في وزره.
4.12.36
त्वदधीना वयं सर्वे वनेऽस्मिन् शरणं भवान्।
तस्माद् युध्यस्व भूयस्त्वं मा माशङ्कीश्च वानर ॥ ४.१२.३६ ॥
نحن جميعًا نعتمد عليك في هذه الغابة؛ أنت ملاذنا. فلهذا، أيها القرد، قاتِل مجددًا ولا تَرتب.
4.12.37
एतन्मुहूर्ते तु मया पश्य वालिनमाहवे।
निरस्तमिषुणैकेन चेष्टमानं महीतले ॥ ४.१२.३७ ॥
انظر الآن إلى فالين، وقد أسقطته في القتال بسهم واحد مني، يتلوى على الأرض.
4.12.38
अभिज्ञानं कुरुष्व त्वमात्मनो वानरेश्वर।
येन त्वामभिजानीयां द्वन्द्वयुद्धमुपागतम् ॥ ४.१२.३८ ॥
أيها ملك القرود، اجعل لنفسك علامة أعرفك بها، وأنت الآتي إلى المبارزة الثنائية.
4.12.39
गजपुष्पीमिमां फुल्लामुत्पाट्य शुभलक्षणाम्।
कुरु लक्ष्मण कण्ठेऽस्य सुग्रीवस्य महात्मनः ॥ ४.१२.३९ ॥
يا لكشمانا، اقطع زهرة الغاجابوشبي المزهرة ذات العلامات المباركة، وضعها على عنق سوغريفا العظيم.
4.12.40
ततो गिरितटे जातामुत्पाट्य कुसुमायुताम्।
लक्ष्मणो गजपुष्पीं तां तस्य कण्ठे व्यसर्जयत् ॥ ४.१२.४० ॥
ثم قطف لكشمانا تلك الغاجابوشبي النامية على سفح الجبل والمليئة بالزهور، ووضعها على عنقه.
4.12.41
स तया शुशुभे श्रीमाँल्लतया कण्ठसक्तया।
मालयेव बलाकानां ससंध्य इव तोयदः ॥ ४.१२.४१ ॥
تألق ذلك المجيد بالإكليل الملتصق بعنقه كالكرمة، كسحابة مطر عند الغسق مع صف من طيور الكركي.
4.12.42
विभ्राजमानो वपुषा रामवाक्यसमाहितः।
जगाम सह रामेण किष्किन्धां पुनराप सः ॥ ४.१२.४२ ॥
متألقًا في جسده، ومنصرف القلب إلى كلام راما، ذهب مع راما وبلغ كيشكيندا مرة أخرى.