รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
तौ तु दृष्ट्वा महात्मानौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
वरायुधधरौ वीरौ सुग्रीवः शङ्कितोऽभवत् ॥ ४.२.१ ॥
เมื่อเห็นสองพี่น้องผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ คือพระรามและพระลักษมณ์ ผู้กล้าหาญถืออาวุธอันวิเศษ สุครีพก็เกิดความหวาดหวั่น
4.2.2
उद्विग्नहृदयः सर्वा दिशः समवलोकयन्।
न व्यतिष्ठत कस्मिंश्चिद् देशे वानरपुंगवः ॥ ४.२.२ ॥
ด้วยใจที่กระวนกระวาย วานรผู้เป็นยอดแห่งวานรมองไปทั่วทุกทิศ แต่ไม่อาจอยู่นิ่งได้ที่ใดเลย
4.2.3
नैव चक्रे मनः स्थातुं वीक्षमाणौ महाबलौ।
कपेः परमभीतस्य चित्तं व्यवससाद ह ॥ ४.२.३ ॥
แม้จะมองดูสองวีรบุรุษผู้มีกำลังมหาศาล จิตใจก็ไม่อาจสงบตั้งมั่นได้ หัวใจของวานรผู้หวาดกลัวยิ่งนักก็ทรุดลง
4.2.4
चिन्तयित्वा स धर्मात्मा विमृश्य गुरुलाघवम्।
सुग्रीवः परमोद्विग्नः सर्वैस्तैर्वानरैः सह ॥ ४.२.४ ॥
สุครีพผู้มีใจประกอบด้วยธรรมได้คิดและชั่งน้ำหนักได้เสียแล้ว ด้วยความกระวนกระวายยิ่งนัก จึงปรึกษากับวานรทั้งหมดนั้น
4.2.5
ततः स सचिवेभ्यस्तु सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
शशंस परमोद्विग्नः पश्यंस्तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.२.५ ॥
ลำดับนั้น สุครีพ ผู้เป็นจอมแห่งวานร ด้วยความกระวนกระวายยิ่งนัก ขณะมองดูพระรามและพระลักษมณ์ จึงกล่าวกับเหล่าเสนามนตรีของตน
4.2.6
एतौ वनमिदं दुर्गं वालिप्रणिहितौ ध्रुवम्।
छद्मना चीरवसनौ प्रचरन्ताविहागतौ ॥ ४.२.६ ॥
สองคนนี้คงแน่นอนว่าถูกวาลีส่งมา มาถึงที่นี่ท่องเที่ยวอยู่ในป่าอันยากจะเข้าถึงนี้ แต่งกายด้วยผ้าเปลือกไม้เพื่อหลอกลวง
4.2.7
ततः सुग्रीवसचिवा दृष्ट्वा परमधन्विनौ।
जग्मुर्गिरितटात् तस्मादन्यच्छिखरमुत्तमम् ॥ ४.२.७ ॥
ลำดับนั้น เสนามนตรีของสุครีพเห็นนักธนูผู้ยอดเยี่ยมทั้งสองแล้ว จึงพากันจากไหล่เขานั้นไปยังยอดเขาอื่นที่ประเสริฐกว่า
4.2.8
ते क्षिप्रमभिगम्याथ यूथपा यूथपर्षभम्।
हरयो वानरश्रेष्ठं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२.८ ॥
บรรดาหัวหน้าฝูงเหล่านั้นรีบเข้าไปหาจ่าฝูงผู้ประเสริฐ คือวานรผู้เป็นยอดแห่งวานร แล้วล้อมรอบยืนประจำอยู่ข้างท่าน
4.2.9
एवमेकायनगताः प्लवमाना गिरेर्गिरिम्।
प्रकम्पयन्तो वेगेन गिरीणां शिखराणि च ॥ ४.२.९ ॥
ทั้งหมดนั้นเดินไปตามทางเดียวกัน กระโจนจากภูเขาลูกหนึ่งไปยังอีกลูกหนึ่ง จนยอดเขาทั้งหลายสั่นสะเทือนด้วยความเร็วของพวกมัน
4.2.10
ततः शाखामृगाः सर्वे प्लवमाना महाबलाः।
बभञ्जुश्च नगांस्तत्र पुष्पितान् दुर्गमाश्रितान् ॥ ४.२.१० ॥
ลำดับนั้น วานรทั้งหมดผู้มีกำลังมหาศาลกระโดดโลดเต้น หักกิ่งต้นไม้ที่บานสะพรั่งและขึ้นอยู่ในที่ยากจะเข้าถึงตรงนั้น
4.2.11
आप्लवन्तो हरिवराः सर्वतस्तं महागिरिम्।
मृगमार्जारशार्दूलांस्त्रासयन्तो ययुस्तदा ॥ ४.२.११ ॥
วานรผู้ประเสริฐกระโจนข้ามภูเขาใหญ่ลูกนั้นไปทุกทิศทาง ทำให้กวาง แมว และเสือต้องหวาดกลัว แล้วก็เดินทางต่อไป
4.2.12
ततः सुग्रीवसचिवाः पर्वतेन्द्रे समाहिताः।
संगम्य कपिमुख्येन सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ४.२.१२ ॥
ลำดับนั้น เสนามนตรีของสุครีพผู้มีจิตตั้งมั่น มาถึงบนยอดเขาอันเป็นใหญ่ของภูเขา พบกับหัวหน้าวานรแล้วทุกคนยืนประนมมือ
4.2.13
ततस्तु भयसंत्रस्तं वालिकिल्बिषशङ्कितम्।
उवाच हनुमान् वाक्यं सुग्रीवं वाक्यकोविदः ॥ ४.२.१३ ॥
ลำดับนั้น หนุมานผู้ชำนาญในการพูด ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้กับสุครีพ ผู้หวาดหวั่นและระแวงต่อความผิดของวาลี
4.2.14
सम्भ्रमस्त्यज्यतामेष सर्वैर्वालिकृते महान्।
मलयोऽयं गिरिवरो भयं नेहास्ति वालिनः ॥ ४.२.१४ ॥
จงละความตื่นตระหนกนี้เสียเถิด ความกลัวอันยิ่งใหญ่ที่วาลีก่อขึ้นนั้นไม่มีที่นี่ นี่คือภูเขามลัยะ ยอดเยี่ยมแห่งขุนเขา ที่นี่ไม่มีความกลัวต่อวาลี
4.2.15
यस्मादुद्विग्नचेतास्त्वं विद्रुतो हरिपुङ्गव।
तं क्रूरदर्शनं क्रूरं नेह पश्यामि वालिनम् ॥ ४.२.१५ ॥
ข้าแต่วานรผู้ประเสริฐ เพราะใจของท่านกระวนกระวายและท่านได้หนีมา ที่นี่ข้าไม่เห็นวาลีผู้มีรูปร่างน่าสะพรึงและจิตใจโหดร้ายนั้นเลย
4.2.16
यस्मात् तव भयं सौम्य पूर्वजात् पापकर्मणः।
स नेह वाली दुष्टात्मा न ते पश्याम्यहं भयम् ॥ ४.२.१६ ॥
ข้าแต่ท่านผู้อ่อนโยน เพราะความกลัวของท่านมาจากพี่ชายคนโต ผู้กระทำบาป วาลีจิตใจชั่วร้ายนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ ข้าไม่เห็นความกลัวของท่านที่นี่เลย
4.2.17
अहो शाखामृगत्वं ते व्यक्तमेव प्लवङ्गम।
लघुचित्ततयाऽऽत्मानं न स्थापयसि यो मतौ ॥ ४.२.१७ ॥
อ้า วานรผู้กระโดดได้! ความเป็นลิงของท่านปรากฏชัดแล้ว ท่านไม่อาจตั้งตนให้มั่นคงในความคิดได้ เพราะใจของท่านเบาและว่องไวเกินไป
4.2.18
बुद्धिविज्ञानसम्पन्न इङ्गितैः सर्वमाचर।
नह्यबुद्धिं गतो राजा सर्वभूतानि शास्ति हि ॥ ४.२.१८ ॥
จงประกอบด้วยปัญญาและความรู้แจ้ง แล้วทำทุกสิ่งด้วยการใช้สัญญาณ เพราะพระราชาผู้ไม่หลงผิดเท่านั้นที่ปกครองสรรพสัตว์ทั้งปวงได้
4.2.19
सुग्रीवस्तु शुभं वाक्यं श्रुत्वा सर्वं हनूमतः।
ततः शुभतरं वाक्यं हनूमन्तमुवाच ह ॥ ४.२.१९ ॥
สุครีพได้ฟังถ้อยคำอันเป็นมงคลทั้งหมดของหนุมานแล้ว ลำดับนั้นจึงกล่าวถ้อยคำที่เป็นมงคลยิ่งกว่านั้นแก่หนุมาน
4.2.20
दीर्घबाहू विशालाक्षौ शरचापासिधारिणौ।
कस्य न स्याद् भयं दृष्ट्वा ह्येतौ सुरसुतोपमौ ॥ ४.२.२० ॥
ใครเล่าจะไม่หวาดกลัวเมื่อเห็นสองคนนี้ แขนยาวตาโต ถืออาวุธคือธนู ลูกศร และดาบ เหมือนบุตรของเหล่าเทพ
4.2.21
वालिप्रणिहितावेव शङ्केऽहं पुरुषोत्तमौ।
राजानो बहुमित्राश्च विश्वासो नात्र हि क्षमः ॥ ४.२.२१ ॥
ข้าพเจ้าสงสัยว่าชายผู้ประเสริฐทั้งสองนี้ถูกวาลีส่งมา กษัตริย์ย่อมมีพันธมิตรมาก การไว้วางใจในที่นี้จึงไม่เหมาะสม
4.2.22
अरयश्च मनुष्येण विज्ञेयाश्छद्मचारिणः।
विश्वस्तानामविश्वस्ताश्छिद्रेषु प्रहरन्त्यपि ॥ ४.२.२२ ॥
มนุษย์ต้องรู้จักศัตรูที่ปฏิบัติด้วยการหลอกลวง ผู้ไม่ไว้วางใจย่อมโจมตีจุดอ่อนของผู้ที่ไว้วางใจ
4.2.23
कृत्येषु वाली मेधावी राजानो बहुदर्शिनः।
भवन्त परहन्तारस्ते ज्ञेयाः प्राकृतैर्नरैः ॥ ४.२.२३ ॥
ในการงานที่ต้องลงมือ วาลีผู้ฉลาดและกษัตริย์ผู้มองการณ์ไกลเป็นผู้สังหารศัตรู คนธรรมดาย่อมจำแนกพวกเขาได้
4.2.24
तौ त्वया प्राकृतेनेव गत्वा ज्ञेयौ प्लवंगम।
इङ्गितानां प्रकारैश्च रूपव्याभाषणेन च ॥ ४.२.२४ ॥
ข้าแต่ผู้เลิศในการกระโดด จงไปในฐานะคนธรรมดาและเรียนรู้เกี่ยวกับทั้งสองคนนั้นจากท่าทางต่าง ๆ รูปลักษณ์ และถ้อยคำของเขา
4.2.25
लक्षयस्व तयोर्भावं प्रहृष्टमनसौ यदि।
विश्वासयन् प्रशंसाभिरिङ्गितैश्च पुनः पुनः ॥ ४.२.२५ ॥
จงสังเกตจิตใจของทั้งสองว่ายินดีในใจหรือไม่ จงทำให้เขาไว้วางใจด้วยคำสรรเสริญและท่าทาง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
4.2.26
ममैवाभिमुखं स्थित्वा पृच्छ त्वं हरिपुङ्गव।
प्रयोजनं प्रवेशस्य वनस्यास्य धनुर्धरौ ॥ ४.२.२६ ॥
จงยืนต่อหน้าข้าพเจ้านี่แหละ แล้วถามพวกเขา ข้าแต่ผู้เลิศในหมู่ลิง ข้าแต่ผู้ถืออาวุธธนูทั้งสอง ว่าเหตุใดจึงเข้ามาในป่านี้
4.2.27
शुद्धात्मानौ यदि त्वेतौ जानीहि त्वं प्लवङ्गम।
व्याभाषितैर्वा रूपैर्वा विज्ञेया दुष्टतानयोः ॥ ४.२.२७ ॥
ข้าแต่ผู้กระโดดได้ หากทั้งสองมีจิตใจบริสุทธิ์ ท่านก็จะรู้ได้ ส่วนความชั่วร้ายของพวกเขาอาจรู้ได้จากถ้อยคำหรือจากรูปลักษณ์
4.2.28
इत्येवं कपिराजेन संदिष्टो मारुतात्मजः।
चकार गमने बुद्धिं यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.२.२८ ॥
เมื่อพระราชาแห่งวานรได้สั่งไว้ดังนี้ บุตรแห่งพระพาย หนุมานจึงตั้งใจไปยังที่ที่พระรามและพระลักษมณ์อยู่
4.2.29
तथेति सम्पूज्य वचस्तु तस्य
कपेः सुभीतस्य दुरासदस्य।
महानुभावो हनुमान् ययौ तदा
स यत्र रामोऽतिबली सलक्ष्मणः ॥ ४.२.२९ ॥
หนุมานผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ กล่าวว่า "เช่นนั้นเถิด" และให้เกียรติถ้อยคำของวานรผู้หวาดกลัวอย่างยิ่งและเข้าถึงได้ยาก แล้วจึงไปยังที่ที่พระรามผู้มีกำลังมหาศาลอยู่พร้อมด้วยพระลักษมณ์