വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
तौ तु दृष्ट्वा महात्मानौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
वरायुधधरौ वीरौ सुग्रीवः शङ्कितोऽभवत् ॥ ४.२.१ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളായ സഹോദരന്മാരായ രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങൾ ധരിച്ച വീരന്മാരായ അവരെ കണ്ട് സുഗ്രീവൻ ശങ്കിതനായി.
4.2.2
उद्विग्नहृदयः सर्वा दिशः समवलोकयन्।
न व्यतिष्ठत कस्मिंश्चिद् देशे वानरपुंगवः ॥ ४.२.२ ॥
ഉദ്വിഗ്നമനസ്സോടെ ആ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ എല്ലാ ദിക്കുകളും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ഒരിടത്തും സ്ഥിരമായി നിൽക്കാനായില്ല.
4.2.3
नैव चक्रे मनः स्थातुं वीक्षमाणौ महाबलौ।
कपेः परमभीतस्य चित्तं व्यवससाद ह ॥ ४.२.३ ॥
ആ രണ്ട് മഹാബലന്മാരെ നോക്കിയിട്ടും അവന്റെ മനസ്സിന് സ്ഥിരത കിട്ടിയില്ല; അത്യന്തം ഭയന്ന ആ വാനരന്റെ ചിത്തം തളർന്നുപോയി.
4.2.4
चिन्तयित्वा स धर्मात्मा विमृश्य गुरुलाघवम्।
सुग्रीवः परमोद्विग्नः सर्वैस्तैर्वानरैः सह ॥ ४.२.४ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ സുഗ്രീവൻ ചിന്തിച്ച്, ഗുണദോഷങ്ങൾ വിചാരിച്ച്, അത്യന്തം ഉദ്വിഗ്നനായി, ആ വാനരന്മാരെല്ലാവരോടുമൊപ്പം (ആലോചിച്ചു).
4.2.5
ततः स सचिवेभ्यस्तु सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
शशंस परमोद्विग्नः पश्यंस्तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.२.५ ॥
പിന്നെ വാനരാധിപനായ സുഗ്രീവൻ അത്യന്തം ഉദ്വിഗ്നനായി, രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് പറഞ്ഞു.
4.2.6
एतौ वनमिदं दुर्गं वालिप्रणिहितौ ध्रुवम्।
छद्मना चीरवसनौ प्रचरन्ताविहागतौ ॥ ४.२.६ ॥
ഈ രണ്ടുപേർ വാലി അയച്ചവരാണെന്ന് തീർച്ച; കപടവേഷത്തിൽ, വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഈ ദുർഗമമായ വനത്തിൽ അലഞ്ഞ് ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
4.2.7
ततः सुग्रीवसचिवा दृष्ट्वा परमधन्विनौ।
जग्मुर्गिरितटात् तस्मादन्यच्छिखरमुत्तमम् ॥ ४.२.७ ॥
അപ്പോൾ സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിമാർ ആ രണ്ടു മഹാധനുർധരന്മാരെ കണ്ട്, ആ പർവതച്ചരിവിൽനിന്ന് മറ്റൊരു ഉത്തമശിഖരത്തിലേക്ക് പോയി.
4.2.8
ते क्षिप्रमभिगम्याथ यूथपा यूथपर्षभम्।
हरयो वानरश्रेष्ठं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२.८ ॥
ആ യൂഥപതികൾ വേഗത്തിൽ അടുത്തെത്തി, വാനരശ്രേഷ്ഠനായ യൂഥർഷഭനെ വളഞ്ഞു നിന്നു.
4.2.9
एवमेकायनगताः प्लवमाना गिरेर्गिरिम्।
प्रकम्पयन्तो वेगेन गिरीणां शिखराणि च ॥ ४.२.९ ॥
ഇങ്ങനെ ഒരേ വഴിയിൽ നീങ്ങി, ചാടിച്ചാടി ഒരു മലയിൽനിന്ന് മറ്റൊരു മലയിലേക്ക് പോയി, വേഗത്തിൽ പർവതശിഖരങ്ങളെയും കുലുക്കി.
4.2.10
ततः शाखामृगाः सर्वे प्लवमाना महाबलाः।
बभञ्जुश्च नगांस्तत्र पुष्पितान् दुर्गमाश्रितान् ॥ ४.२.१० ॥
അപ്പോൾ മഹാബലന്മാരായ എല്ലാ വാനരന്മാരും ചാടിക്കൊണ്ട്, അവിടെ ദുർഗമസ്ഥലങ്ങളിൽ വളർന്നിരുന്ന പൂത്ത മരങ്ങൾ ഒടിച്ചു.
4.2.11
आप्लवन्तो हरिवराः सर्वतस्तं महागिरिम्।
मृगमार्जारशार्दूलांस्त्रासयन्तो ययुस्तदा ॥ ४.२.११ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആ മഹാപർവതത്തിൽ എല്ലായിടത്തും ചാടി, മാനുകളെയും പൂച്ചകളെയും കടുവകളെയും ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അപ്പോൾ നീങ്ങി.
4.2.12
ततः सुग्रीवसचिवाः पर्वतेन्द्रे समाहिताः।
संगम्य कपिमुख्येन सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ४.२.१२ ॥
അപ്പോൾ സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിമാരെല്ലാം പർവതരാജനിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച്, വാനരമുഖ്യനെ സമീപിച്ച്, കൂപ്പുകൈകളോടെ നിന്നു.
4.2.13
ततस्तु भयसंत्रस्तं वालिकिल्बिषशङ्कितम्।
उवाच हनुमान् वाक्यं सुग्रीवं वाक्यकोविदः ॥ ४.२.१३ ॥
അപ്പോൾ ഭയത്താൽ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, വാലിയുടെ കുറ്റത്തെ ശങ്കിച്ചിരുന്ന സുഗ്രീവനോട് വാക്കുകളിൽ നിപുണനായ ഹനുമാൻ ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു.
4.2.14
सम्भ्रमस्त्यज्यतामेष सर्वैर्वालिकृते महान्।
मलयोऽयं गिरिवरो भयं नेहास्ति वालिनः ॥ ४.२.१४ ॥
ഈ പരിഭ്രമം വിട്ടുകളയുക; വാലിമൂലം എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടായ വലിയ ഭയം ഇവിടെയില്ല. ഇത് പർവതശ്രേഷ്ഠമായ മലയം ആണ്; ഇവിടെ വാലിയിൽ നിന്ന് ഭയമില്ല.
4.2.15
यस्मादुद्विग्नचेतास्त्वं विद्रुतो हरिपुङ्गव।
तं क्रूरदर्शनं क्रूरं नेह पश्यामि वालिनम् ॥ ४.२.१५ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ! മനസ്സ് ഇളകി നീ ഓടിപ്പോന്നതിനാൽ, ക്രൂരരൂപിയായ ആ ക്രൂരനായ വാലിയെ ഇവിടെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
4.2.16
यस्मात् तव भयं सौम्य पूर्वजात् पापकर्मणः।
स नेह वाली दुष्टात्मा न ते पश्याम्यहं भयम् ॥ ४.२.१६ ॥
സൗമ്യനായവനേ! പാപകർമിയായ നിന്റെ മൂത്ത സഹോദരനിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഭയമുണ്ട്; ആ ദുഷ്ടാത്മാവായ വാലി ഇവിടെയില്ല. ഇവിടെ നിനക്ക് ഒരു ഭയവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
4.2.17
अहो शाखामृगत्वं ते व्यक्तमेव प्लवङ्गम।
लघुचित्ततयाऽऽत्मानं न स्थापयसि यो मतौ ॥ ४.२.१७ ॥
അയ്യോ! ചാടുന്ന കുരങ്ങേ! നിന്റെ വാനരസ്വഭാവം വ്യക്തമാണ്; ചഞ്ചലമനസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ നീ ബുദ്ധിയിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നില്ല.
4.2.18
बुद्धिविज्ञानसम्पन्न इङ्गितैः सर्वमाचर।
नह्यबुद्धिं गतो राजा सर्वभूतानि शास्ति हि ॥ ४.२.१८ ॥
ബുദ്ധിയും വിജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞവനായി, സൂചനകളാൽ എല്ലാം ചെയ്യുക; അബുദ്ധിയിൽ വീഴാത്ത രാജാവ് മാത്രമാണ് സർവഭൂതങ്ങളെയും ഭരിക്കുന്നത്.
4.2.19
सुग्रीवस्तु शुभं वाक्यं श्रुत्वा सर्वं हनूमतः।
ततः शुभतरं वाक्यं हनूमन्तमुवाच ह ॥ ४.२.१९ ॥
സുഗ്രീവൻ ഹനുമാന്റെ ശുഭവചനങ്ങളെല്ലാം കേട്ടശേഷം, കൂടുതൽ ശുഭകരമായ വാക്കുകൾ ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
4.2.20
दीर्घबाहू विशालाक्षौ शरचापासिधारिणौ।
कस्य न स्याद् भयं दृष्ट्वा ह्येतौ सुरसुतोपमौ ॥ ४.२.२० ॥
നീണ്ട ബാഹുക്കളും വിശാലമായ കണ്ണുകളുമുള്ള, അമ്പും വില്ലും വാളും ധരിച്ച, ദേവപുത്രന്മാർക്ക് തുല്യരായ ഈ ഇരുവരെ കണ്ടാൽ ആർക്കാണ് ഭയം തോന്നാത്തത്?
4.2.21
वालिप्रणिहितावेव शङ्केऽहं पुरुषोत्तमौ।
राजानो बहुमित्राश्च विश्वासो नात्र हि क्षमः ॥ ४.२.२१ ॥
ഈ ഇരുവരും വാലി അയച്ചവരാണെന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാർക്ക് അനേകം മിത്രങ്ങളുണ്ടാകും, അതിനാൽ ഇവിടെ വിശ്വാസം വയ്ക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
4.2.22
अरयश्च मनुष्येण विज्ञेयाश्छद्मचारिणः।
विश्वस्तानामविश्वस्ताश्छिद्रेषु प्रहरन्त्यपि ॥ ४.२.२२ ॥
വഞ്ചനയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശത്രുക്കളെ മനുഷ്യൻ തിരിച്ചറിയണം; വിശ്വസിക്കാത്തവർ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ അവരുടെ ദുർബലസ്ഥലങ്ങളിൽ ആക്രമിക്കുന്നു.
4.2.23
कृत्येषु वाली मेधावी राजानो बहुदर्शिनः।
भवन्त परहन्तारस्ते ज्ञेयाः प्राकृतैर्नरैः ॥ ४.२.२३ ॥
കാര്യങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാനായ വാലിയും ദൂരദർശികളായ രാജാക്കന്മാരും ശത്രുസംഹാരകരാണ്; സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് അവരെ തിരിച്ചറിയാം.
4.2.24
तौ त्वया प्राकृतेनेव गत्वा ज्ञेयौ प्लवंगम।
इङ्गितानां प्रकारैश्च रूपव्याभाषणेन च ॥ ४.२.२४ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ! സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ ചെന്ന്, ആംഗ്യങ്ങളുടെ വിവിധ രീതികളാലും അവരുടെ രൂപത്താലും സംസാരത്താലും ആ ഇരുവരെയും അറിയുക.
4.2.25
लक्षयस्व तयोर्भावं प्रहृष्टमनसौ यदि।
विश्वासयन् प्रशंसाभिरिङ्गितैश्च पुनः पुनः ॥ ४.२.२५ ॥
അവർ ഇരുവരും സന്തുഷ്ടമനസ്കരാണെങ്കിൽ അവരുടെ ഭാവം തിരിച്ചറിയുക; സ്തുതികളാലും ആംഗ്യങ്ങളാലും അവരുടെ വിശ്വാസം നേടി വീണ്ടും വീണ്ടും.
4.2.26
ममैवाभिमुखं स्थित्वा पृच्छ त्वं हरिपुङ्गव।
प्रयोजनं प्रवेशस्य वनस्यास्य धनुर्धरौ ॥ ४.२.२६ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നീ അവരോട് ചോദിക്കുക: ഈ വനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെന്ത്, വില്ലാളികളേ.
4.2.27
शुद्धात्मानौ यदि त्वेतौ जानीहि त्वं प्लवङ्गम।
व्याभाषितैर्वा रूपैर्वा विज्ञेया दुष्टतानयोः ॥ ४.२.२७ ॥
ചാടുന്നവനേ, ഇവർ ശുദ്ധഹൃദയരാണോ എന്ന് നീ അറിയുക; അവരുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ടോ രൂപം കൊണ്ടോ അവരുടെ ദുഷ്ടത തിരിച്ചറിയാം.
4.2.28
इत्येवं कपिराजेन संदिष्टो मारुतात्मजः।
चकार गमने बुद्धिं यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.२.२८ ॥
വാനരരാജാവ് ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ വായുപുത്രൻ രാമലക്ഷ്മണന്മാരുള്ളിടത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
4.2.29
तथेति सम्पूज्य वचस्तु तस्य
कपेः सुभीतस्य दुरासदस्य।
महानुभावो हनुमान् ययौ तदा
स यत्र रामोऽतिबली सलक्ष्मणः ॥ ४.२.२९ ॥
"അങ്ങനെ തന്നെ" എന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ അതിഭയന്നവനും ദുർഗമനുമായ വാനരന്റെ വാക്കിനെ ആദരിച്ച്, മഹാപ്രഭാവനായ ഹനുമാൻ അപ്പോൾ അതിബലശാലിയായ രാമനും ലക്ഷ്മണനുമുള്ളിടത്തേക്ക് പോയി.