Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
अथ प्रतिसमादिष्टो लक्ष्मणः परवीरहा।
प्रविवेश गुहां रम्यां किष्किन्धां रामशासनात् ॥ ४.३३.१ ॥
Entonces Lakṣmaṇa, matador de héroes enemigos, habiendo sido así ordenado por la orden de Rāma, entró en la gruta encantadora de Kiṣkindhā.
4.33.2
द्वारस्था हरयस्तत्र महाकाया महाबलाः।
बभूवुर्लक्ष्मणं दृष्ट्वा सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ४.३३.२ ॥
Allí, los monos de pie en la puerta, de cuerpos enormes y gran fuerza, al ver a Lakṣmaṇa, se quedaron todos de pie con las palmas juntas.
4.33.3
निःश्वसन्तं तु तं दृष्ट्वा क्रुद्धं दशरथात्मजम्।
बभूवुर्हरयस्त्रस्ता न चैनं पर्यवारयन् ॥ ४.३३.३ ॥
Al ver al hijo de Daśaratha respirando con fuerza, airado, los monos se asustaron y no se atrevieron a rodearlo.
4.33.4
स तां रत्नमयीं दिव्यां श्रीमान् पुष्पितकाननाम्।
रम्यां रत्नसमाकीर्णां ददर्श महतीं गुहाम् ॥ ४.३३.४ ॥
Aquel glorioso Lakṣmaṇa contempló aquella gran gruta, hecha de joyas, divina, con bosques en flor, deliciosa, llena de gemas.
4.33.5
हर्म्यप्रासादसम्बाधां नानारत्नोपशोभिताम्।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभिताम् ॥ ४.३३.५ ॥
Aquella gruta estaba llena de mansiones y palacios, adornada con variadas joyas y embellecida con árboles en flor que daban frutos de todo deseo.
4.33.6
देवगन्धर्वपुत्रैश्च वानरैः कामरूपिभिः।
दिव्यमाल्याम्बरधरैः शोभितां प्रियदर्शनैः ॥ ४.३३.६ ॥
Aquella gruta estaba adornada con hijos de dioses y gandharvas, y con monos capaces de tomar cualquier forma, vestidos con guirnaldas y ropas divinas, agradables de contemplar.
4.33.7
चन्दनागुरुपद्मानां गन्धैः सुरभिगन्धिताम्।
मैरेयाणां मधूनां च सम्मोदितमहापथाम् ॥ ४.३३.७ ॥
Perfumada con la fragancia de sándalo, agarú y loto, cuyas grandes calles se alegraban con el aroma del licor maireya y de los vinos de miel.
4.33.8
विन्ध्यमेरुगिरिप्रख्यैः प्रासादैर्नैकभूमिभिः।
ददर्श गिरिनद्यश्च विमलास्तत्र राघवः ॥ ४.३३.८ ॥
Allí Rāghava vio mansiones de muchos pisos, altas como las montañas Vindhya y Meru, y ríos de montaña cristalinos.
4.33.9
अङ्गदस्य गृहं रम्यं मैन्दस्य द्विविदस्य च।
गवयस्य गवाक्षस्य गजस्य शरभस्य च ॥ ४.३३.९ ॥
La agradable casa de Aṅgada, las de Maindа y Dvivida, de Gavaya, Gavākṣa, Gaja y Śarabha.
4.33.10
विद्युन्मालेश्च सम्पातेः सूर्याक्षस्य हनूमतः।
वीरबाहोः सुबाहोश्च नलस्य च महात्मनः ॥ ४.३३.१० ॥
Y las casas de Vidyunmālī y Sampāti, de Sūryākṣa, Hanumān, Vīrabāhu, Subāhu y del magnánimo Nala.
4.33.11
कुमुदस्य सुषेणस्य तारजाम्बवतोस्तथा।
दधिवक्त्रस्य नीलस्य सुपाटलसुनेत्रयोः ॥ ४.३३.११ ॥
Y las casas de Kumuda y Suṣeṇa, de Tāra y Jāmbavān, de Dadhivaktra, Nīla, Supāṭala y Sunetra.
4.33.12
एतेषां कपिमुख्यानां राजमार्गे महात्मनाम्।
ददर्श गृहमुख्यानि महासाराणि लक्ष्मणः ॥ ४.३३.१२ ॥
En la calle real Lakṣmaṇa vio las principales casas, de gran solidez, de estos magnánimos jefes monos.
4.33.13
पाण्डुराभ्रप्रकाशानि गन्धमाल्ययुतानि च।
प्रभूतधनधान्यानि स्त्रीरत्नैः शोभितानि च ॥ ४.३३.१३ ॥
Aquellas casas brillaban como nubes blancas, estaban llenas de fragancias y guirnaldas, abundaban en riqueza y grano, y estaban adornadas con las joyas entre las mujeres.
4.33.14
पाण्डुरेण तु शैलेन परिक्षिप्तं दुरासदम्।
वानरेन्द्रगृहं रम्यं महेन्द्रसदनोपमम् ॥ ४.३३.१४ ॥
La hermosa morada del rey de los monos, rodeada por una montaña blanca, difícil de alcanzar, era semejante a la morada de Mahendra.
4.33.15
शुक्लैः प्रासादशिखरैः कैलासशिखरोपमैः।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभितम् ॥ ४.३३.१५ ॥
Aquella morada, con cumbres de palacios blancas como las cumbres del Kailāsa, estaba adornada con árboles floridos que daban el fruto de todo deseo.
4.33.16
महेन्द्रदत्तैः श्रीमद्भिर्नीलजीमूतसंनिभैः।
दिव्यपुष्पफलैर्वृक्षैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ४.३३.१६ ॥
Árboles espléndidos dados por Indra, semejantes a nubes oscuras de tormenta, portadores de flores y frutos divinos, con sombra fresca, eran deliciosos.
4.33.17
हरिभिः संवृतद्वारं बलिभिः शस्त्रपाणिभिः।
दिव्यमाल्यावृतं शुभ्रं तप्तकाञ्चनतोरणम् ॥ ४.३३.१७ ॥
Su puerta estaba custodiada por fuertes monos con armas en mano; estaba cubierta de guirnaldas divinas, resplandeciente, con un arco de oro refinado.
4.33.18
सुग्रीवस्य गृहं रम्यं प्रविवेश महाबलः।
अवार्यमाणः सौमित्रिर्महाभ्रमिव भास्करः ॥ ४.३३.१८ ॥
El poderoso Saumitri entró en la hermosa morada de Sugrīva, sin ser detenido, como el sol atraviesa una gran nube.
4.33.19
स सप्त कक्ष्या धर्मात्मा यानासनसमावृताः।
ददर्श सुमहद्गुप्तं ददर्शान्तःपुरं महत् ॥ ४.३३.१९ ॥
El de alma justa vio siete cámaras llenas de vehículos y asientos, y vio el gran antaḥpura, muy bien custodiado.
4.33.20
हैमराजतपर्यङ्कैर्बहुभिश्च वरासनैः।
महार्हास्तरणोपेतैस्तत्र तत्र समावृतम् ॥ ४.३३.२० ॥
Repleto aquí y allá de muchos lechos de oro y plata, excelentes asientos y costosas colchas.
4.33.21
प्रविशन्नेव सततं शुश्राव मधुरस्वनम्।
तन्त्रीगीतसमाकीर्णं समतालपदाक्षरम् ॥ ४.३३.२१ ॥
Al entrar, oyó continuamente un dulce sonido, lleno de cantos con cuerdas, cuyas palabras y sílabas seguían un compás igual.
4.33.22
बह्वीश्च विविधाकारा रूपयौवनगर्विताः।
स्त्रियः सुग्रीवभवने ददर्श स महाबलः ॥ ४.३३.२२ ॥
En la morada de Sugrīva, el de gran fuerza vio muchas mujeres de diversas formas, orgullosas de su belleza y juventud.
4.33.23
दृष्ट्वाभिजनसम्पन्नास्तत्र माल्यकृतस्रजः।
वरमाल्यकृतव्यग्रा भूषणोत्तमभूषिताः ॥ ४.३३.२३ ॥
Habiendo visto allí a mujeres de noble linaje, que hacían guirnaldas, ocupadas en guirnaldas finas, adornadas con los mejores ornamentos.
4.33.24
नातृप्तान् नाति चाव्यग्रान् नानुदात्तपरिच्छदान्।
सुग्रीवानुचरांश्चापि लक्षयामास लक्ष्मणः ॥ ४.३३.२४ ॥
Lakṣmaṇa observó a los servidores de Sugrīva, que no estaban insatisfechos ni demasiado agitados, y no vestían con pobreza.
4.33.25
कूजितं नूपुराणां च काञ्चीनां निःस्वनं तथा।
स निशम्य ततः श्रीमान् सौमित्रिर्लज्जितोऽभवत् ॥ ४.३३.२५ ॥
Al oír el tintineo de los nūpuras y el tañido de las kāñcīs, el glorioso Saumitri se avergonzó.
4.33.26
रोषवेगप्रकुपितः श्रुत्वा चाभरणस्वनम्।
चकार ज्यास्वनं वीरो दिशः शब्देन पूरयन् ॥ ४.३३.२६ ॥
Enfurecido por la fuerza de su cólera al oír el sonido de los adornos, el héroe hizo resonar la cuerda de su arco, llenando las direcciones con el estruendo.
4.33.27
चारित्रेण महाबाहुरपकृष्टः स लक्ष्मणः।
तस्थावेकान्तमाश्रित्य रामकोपसमन्वितः ॥ ४.३३.२७ ॥
El de brazos poderosos, Lakṣmaṇa, contenido por su conducta y lleno de la cólera de Rāma, se apartó y se quedó de pie en un lugar aislado.
4.33.28
तेन चापस्वनेनाथ सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
विज्ञायागमनं त्रस्तः स चचाल वरासनात् ॥ ४.३३.२८ ॥
Con aquel sonido del arco, Sugrīva, señor de los monos, reconoció la llegada de Lakṣmaṇa; asustado, tembló y se levantó de su excelente asiento.
4.33.29
अङ्गदेन यथा मह्यं पुरस्तात् प्रतिवेदितम्।
सुव्यक्तमेष सम्प्राप्तः सौमित्रिर्भ्रातृवत्सलः ॥ ४.३३.२९ ॥
Como Aṅgada me informó antes, ahora está claro que Saumitri, amante de su hermano, ha llegado aquí.
4.33.30
अङ्गदेन समाख्यातो ज्यास्वनेन च वानरः।
बुबुधे लक्ष्मणं प्राप्तं मुखं चास्य व्यशुष्यत ॥ ४.३३.३० ॥
Informado por Aṅgada y por el sonido de la cuerda del arco, el mono comprendió que Lakṣmaṇa había llegado, y su rostro se secó.
4.33.31
ततस्तारां हरिश्रेष्ठः सुग्रीवः प्रियदर्शनाम्।
उवाच हितमव्यग्रस्त्राससम्भ्रान्तमानसः ॥ ४.३३.३१ ॥
Entonces Sugrīva, el mejor de los monos, con la mente no turbada por el miedo, habló palabras beneficiosas a Tārā, de hermoso aspecto.
4.33.32
किं नु रुट्कारणं सुभ्रु प्रकृत्या मृदुमानसः।
सरोष इव सम्प्राप्तो येनायं राघवानुजः ॥ ४.३३.३२ ॥
Oh tú de hermosas cejas, ¿por qué ha venido este hermano menor de Rāghava, de mente naturalmente dulce, como si estuviera airado? ¿Cuál es la causa de su ira?
4.33.33
किं पश्यसि कुमारस्य रोषस्थानमनिन्दिते।
न खल्वकारणे कोपमाहरेन्नरपुङ्गवः ॥ ४.३३.३३ ॥
Oh irreprochable, ¿ves alguna causa para la ira del príncipe? En verdad, el mejor de los hombres no se enoja sin causa.
4.33.34
यद्यस्य कृतमस्माभिर्बुध्यसे किंचिदप्रियम्।
तद्बुद्ध्या सम्प्रधार्याशु क्षिप्रमेवाभिधीयताम् ॥ ४.३३.३४ ॥
Si percibes que le hemos hecho algo desagradable, considéralo con tu sabiduría y dilo pronto.
4.33.35
अथवा स्वयमेवैनं द्रष्टुमर्हसि भामिनि।
वचनैः सान्त्वयुक्तैश्च प्रसादयितुमर्हसि ॥ ४.३३.३५ ॥
O bien, oh radiante señora, tú misma debes verlo, y debes apaciguarlo con palabras consoladoras.
4.33.36
त्वद्दर्शने विशुद्धात्मा न स्म कोपं करिष्यति।
नहि स्त्रीषु महात्मानः क्वचित् कुर्वन्ति दारुणम् ॥ ४.३३.३६ ॥
Al verte, aquel de alma pura no se enojará. Los de grandes almas nunca cometen actos crueles contra las mujeres.
4.33.37
त्वया सान्त्वैरुपक्रान्तं प्रसन्नेन्द्रियमानसम्।
ततः कमलपत्राक्षं द्रक्ष्याम्यहमरिंदमम् ॥ ४.३३.३७ ॥
Cuando lo hayas calmado con palabras de consuelo y sus sentidos y mente estén apaciguados, entonces veré a aquel de ojos de pétalo de loto, domador de enemigos.
4.33.38
सा प्रस्खलन्ती मदविह्वलाक्षी
प्रलम्बकाञ्चीगुणहेमसूत्रा।
सलक्षणा लक्ष्मणसंनिधानं
जगाम तारा नमिताङ्गयष्टिः ॥ ४.३३.३८ ॥
Tambaleándose, con los ojos turbados por la embriaguez, ceñida con un largo cordón dorado de cintura, de hermosa figura y auspiciosas marcas, con el cuerpo esbelto inclinado, Tārā fue a la presencia de Lakṣmaṇa.
4.33.39
स तां समीक्ष्यैव हरीशपत्नीं
तस्थावुदासीनतया महात्मा।
अवाङ्मुखोऽभून्मनुजेन्द्रपुत्रः
स्त्रीसंनिकर्षाद् विनिवृत्तकोपः ॥ ४.३३.३९ ॥
Al ver a aquella esposa del señor de los monos, el magnánimo permaneció con aire indiferente; el príncipe, hijo del señor de los hombres, bajó el rostro, y su ira se apaciguó por la proximidad de una mujer.
4.33.40
सा पानयोगाच्च निवृत्तलज्जा
दृष्टिप्रसादाच्च नरेन्द्रसूनोः।
उवाच तारा प्रणयप्रगल्भं
वाक्यं महार्थं परिसान्त्वरूपम् ॥ ४.३३.४० ॥
Liberada de su vergüenza por el efecto de la bebida y por la mirada benévola del príncipe, Tārā, audaz por el afecto, habló palabras de gran sentido y forma consoladora.
4.33.41
किं कोपमूलं मनुजेन्द्रपुत्र
कस्ते न संतिष्ठति वाङ्निदेशे।
कः शुष्कवृक्षं वनमापतन्तं
दावाग्निमासीदति निर्विशङ्कः ॥ ४.३३.४१ ॥
¡Oh príncipe, hijo del señor de los hombres! ¿Cuál es la raíz de tu ira? ¿Quién no permanece en la orden de tus palabras? ¿Quién, sin temor, se acerca al fuego del bosque que cae sobre un bosque de árboles secos?
4.33.42
स तस्या वचनं श्रुत्वा सान्त्वपूर्वमशङ्कितः।
भूयः प्रणयदृष्टार्थं लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.३३.४२ ॥
Al oír sus palabras, Lakṣmaṇa, sin temor, primero con consuelo y teniendo en cuenta el afecto de Sugrīva, habló de nuevo estas palabras.
4.33.43
किमयं कामवृत्तस्ते लुप्तधर्मार्थसंग्रहः।
भर्ता भर्तृहिते युक्ते न चैनमवबुध्यसे ॥ ४.३३.४३ ॥
¿Tu esposo, guiado por el deseo, ha perdido la reunión del dharma y del artha? Ni siquiera percibes a quien debería estar entregado al bien de su señor.
4.33.44
न चिन्तयति राज्यार्थं सोऽस्मान् शोकपरायणान्।
सामात्यपरिषत् तारे काममेवोपसेवते ॥ ४.३३.४४ ॥
No piensa en los asuntos del reino, ni en nosotros, entregados al dolor. Oh Tārā, con sus ministros y su asamblea, se entrega solo al placer.
4.33.45
स मासांश्चतुरः कृत्वा प्रमाणं प्लवगेश्वरः।
व्यतीतांस्तान् मदोदग्रो विहरन् नावबुध्यते ॥ ४.३३.४५ ॥
Aquel señor de los monos ha fijado cuatro meses como plazo, pero, orgulloso por la embriaguez y entregado a sus juegos, no advierte que esos meses ya han pasado.
4.33.46
नहि धर्मार्थसिद्ध्यर्थं पानमेवं प्रशस्यते।
पानादर्थश्च कामश्च धर्मश्च परिहीयते ॥ ४.३३.४६ ॥
En verdad, beber de esta manera no se alaba para el logro del dharma y del artha. Por la bebida se merman el artha, el kāma y también el dharma.
4.33.47
धर्मलोपो महांस्तावत् कृते ह्यप्रतिकुर्वतः।
अर्थलोपश्च मित्रस्य नाशे गुणवतो महान् ॥ ४.३३.४७ ॥
Para quien no retribuye lo que se le hizo, la pérdida del dharma es grande; y cuando un amigo virtuoso perece, la pérdida del artha también es grande.
4.33.48
मित्रं ह्यर्थगुणश्रेष्ठं सत्यधर्मपरायणम्।
तद्द्वयं तु परित्यक्तं न तु धर्मे व्यवस्थितम् ॥ ४.३३.४८ ॥
Un amigo sobresaliente en riqueza-beneficio y virtud, entregado a la verdad y al dharma: aquellas dos cosas (riqueza y virtud) han sido abandonadas, pero él no se ha mantenido firme en el dharma.
4.33.49
तदेवं प्रस्तुते कार्ये कार्यमस्माभिरुत्तरम्।
तत् कार्यं कार्यतत्त्वज्ञे त्वमुदाहर्तुमर्हसि ॥ ४.३३.४९ ॥
Planteado así el asunto, nuestro siguiente deber es este; tú, que conoces la esencia del deber, eres digno de declarar esa tarea.
4.33.50
सा तस्य धर्मार्थसमाधियुक्तं
निशम्य वाक्यं मधुरस्वभावम्।
तारा गतार्थे मनुजेन्द्रकार्ये
विश्वासयुक्तं तमुवाच भूयः ॥ ४.३३.५० ॥
Habiendo escuchado sus palabras, unidas al dharma y a la riqueza, de dulce naturaleza, Tārā, llena de confianza en el cumplimiento del asunto del señor de los hombres, volvió a hablarle.
4.33.51
न कोपकालः क्षितिपालपुत्र
न चापि कोपः स्वजने विधेयः।
त्वदर्थकामस्य जनस्य तस्य
प्रमादमप्यर्हसि वीर सोढुम् ॥ ४.३३.५१ ॥
Oh hijo del protector de la tierra, este no es tiempo de ira, ni se debe mostrar ira hacia los propios. Incluso el descuido de aquel hombre que desea tu propósito, oh héroe, debes soportarlo.
4.33.52
कोपं कथं नाम गुणप्रकृष्टः
कुमार कुर्यादपकृष्टसत्त्वे।
कस्त्वद्विधः कोपवशं हि गच्छेत्
सत्त्वावरुद्धस्तपसः प्रसूतिः ॥ ४.३३.५२ ॥
Oh príncipe, ¿cómo podría quien es eminente en virtudes mostrar ira contra alguien de naturaleza vil? ¿Quién como tú, dominado por la firmeza de carácter y fuente de austeridad, caería bajo el dominio de la ira?
4.33.53
जानामि कोपं हरिवीरबन्धो-
र्जानामि कार्यस्य च कालसङ्गम्।
जानामि कार्यं त्वयि यत्कृतं न-
स्तच्चापि जानामि यदत्र कार्यम् ॥ ४.३३.५३ ॥
Conozco la ira de Sugrīva, pariente de los héroes monos, y conozco la tarea y el momento oportuno para ella. Conozco el deber que hemos cumplido por ti, y conozco también el deber que hay que cumplir aquí.
4.33.54
तच्चापि जानामि तथाविषह्यं
बलं नरश्रेष्ठ शरीरजस्य।
जानामि यस्मिंश्च जनेऽवबद्धं
कामेन सुग्रीवमसक्तमद्य ॥ ४.३३.५४ ॥
Oh, mejor de los hombres, conozco esa fuerza insoportable del deseo nacido del cuerpo. Sé quién hoy está atado por el deseo, y quién es Sugrīva, que ahora no está apegado.
4.33.55
न कामतन्त्रे तव बुद्धिरस्ति
त्वं वै यथा मन्युवशं प्रपन्नः।
न देशकालौ हि यथार्थधर्मा-
ववेक्षते कामरतिर्मनुष्यः ॥ ४.३३.५५ ॥
Tu intelecto no está bajo el dominio del deseo; tú has caído bajo el poder de la ira. El hombre que se deleita en el deseo no considera el lugar y el tiempo adecuados para el dharma verdadero.
4.33.56
तं कामवृत्तं मम संनिकृष्टं
कामाभियोगाच्च विमुक्तलज्जम्।
क्षमस्व तावत् परवीरहन्त-
स्त्वद्भ्रातरं वानरवंशनाथम् ॥ ४.३३.५६ ॥
Oh, matador de héroes enemigos, perdona por ahora a aquel que actúa por deseo, que está cerca de mí y que, asaltado por el deseo, ha dejado la vergüenza: tu hermano Sugrīva, señor del linaje de los monos.
4.33.57
महर्षयो धर्मतपोऽभिरामाः
कामानुकामाः प्रतिबद्धमोहाः।
अयं प्रकृत्या चपलः कपिस्तु
कथं न सज्जेत सुखेषु राजा ॥ ४.३३.५७ ॥
Los grandes sabios que se deleitan en el dharma y la austeridad quedan atados por la ilusión, siguiendo deseo tras deseo. Este mono es voluble por naturaleza; ¿cómo no se aferraría el rey a los placeres?
4.33.58
इत्येवमुक्त्वा वचनं महार्थं
सा वानरी लक्ष्मणमप्रमेयम्।
पुनः सखेदं मदविह्वलाक्षी
भर्तुर्हितं वाक्यमिदं बभाषे ॥ ४.३३.५८ ॥
Habiendo dicho estas palabras de gran sentido, la mujer mona, con los ojos aturdidos por la embriaguez, volvió a hablar con pesar al inconmensurable Lakṣmaṇa estas palabras beneficiosas para su esposo.
4.33.59
उद्योगस्तु चिराज्ञप्तः सुग्रीवेण नरोत्तम।
कामस्यापि विधेयेन तवार्थप्रतिसाधने ॥ ४.३३.५९ ॥
Oh, el mejor de los hombres, el esfuerzo por cumplir tu propósito fue ordenado hace mucho por Sugrīva, y también por quien está sujeto al deseo se lleva a cabo.
4.33.60
आगता हि महावीर्या हरयः कामरूपिणः।
कोटीः शतसहस्राणि नानानगनिवासिनः ॥ ४.३३.६० ॥
Los monos, de gran valor, capaces de tomar cualquier forma a voluntad y que habitan en diversas montañas, han llegado en efecto por decenas de millones y cientos de miles.
4.33.61
तदागच्छ महाबाहो चारित्रं रक्षितं त्वया।
अच्छलं मित्रभावेन सतां दारावलोकनम् ॥ ४.३३.६१ ॥
Por tanto, oh de brazos poderosos, ven. Has conservado tu conducta intacta. Con sentimiento de amistad y sin engaño, es correcto que los buenos miren a sus esposas.
4.33.62
तारया चाभ्यनुज्ञातस्त्वरया वापि चोदितः।
प्रविवेश महाबाहुरभ्यन्तरमरिंदमः ॥ ४.३३.६२ ॥
Permitido por Tārā y apremiado con prisa, el de brazos poderosos, domador de enemigos, entró en el interior.
4.33.63
ततः सुग्रीवमासीनं काञ्चने परमासने।
महार्हास्तरणोपेते ददर्शादित्यसंनिभम् ॥ ४.३३.६३ ॥
Entonces vio a Sugrīva sentado en un trono de oro supremo, adornado con una cubierta de gran valor, semejante al sol.
4.33.64
दिव्याभरणचित्राङ्गं दिव्यरूपं यशस्विनम्।
दिव्यमाल्याम्बरधरं महेन्द्रमिव दुर्जयम् ॥ ४.३३.६४ ॥
Con el cuerpo adornado de maravillosos ornamentos divinos, de forma divina y glorioso, vestido con guirnaldas y ropas divinas, era invencible como Mahendra.
4.33.65
दिव्याभरणमाल्याभिः प्रमदाभिः समावृतम्।
संरब्धतररक्ताक्षो बभूवान्तकसंनिभः ॥ ४.३३.६५ ॥
Rodeado de mujeres adornadas con ornamentos y guirnaldas divinas, con los ojos muy enrojecidos de ira, se volvió semejante a la Muerte.
4.33.66
रुमां तु वीरः परिरभ्य गाढं
वरासनस्थो वरहेमवर्णः।
ददर्श सौमित्रिमदीनसत्त्वं
विशालनेत्रः स विशालनेत्रम् ॥ ४.३३.६६ ॥
El héroe abrazó estrechamente a Rumā y, sentado en un noble trono, de un noble color dorado, vio a Saumitri, de espíritu intrépido y ojos grandes.