Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
अथ प्रतिसमादिष्टो लक्ष्मणः परवीरहा।
प्रविवेश गुहां रम्यां किष्किन्धां रामशासनात् ॥ ४.३३.१ ॥
Então Lakṣmaṇa, matador de heróis inimigos, tendo recebido a ordem de Rāma, entrou na caverna encantadora de Kiṣkindhā.
4.33.2
द्वारस्था हरयस्तत्र महाकाया महाबलाः।
बभूवुर्लक्ष्मणं दृष्ट्वा सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ४.३३.२ ॥
Ali, os macacos postados à porta, de corpos imensos e grande força, ao ver Lakṣmaṇa, ficaram todos de pé, com as palmas unidas.
4.33.3
निःश्वसन्तं तु तं दृष्ट्वा क्रुद्धं दशरथात्मजम्।
बभूवुर्हरयस्त्रस्ता न चैनं पर्यवारयन् ॥ ४.३३.३ ॥
Ao ver o filho de Daśaratha respirando pesadamente, irado, os macacos se assustaram e não ousaram cercá-lo.
4.33.4
स तां रत्नमयीं दिव्यां श्रीमान् पुष्पितकाननाम्।
रम्यां रत्नसमाकीर्णां ददर्श महतीं गुहाम् ॥ ४.३३.४ ॥
Aquele glorioso Lakṣmaṇa viu aquela grande caverna, feita de joias, divina, com bosques em flor, deliciosa e cheia de gemas.
4.33.5
हर्म्यप्रासादसम्बाधां नानारत्नोपशोभिताम्।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभिताम् ॥ ४.३३.५ ॥
Aquela caverna estava cheia de mansões e palácios, adornada com diversas joias e embelezada com árvores em flor que davam frutos de todo desejo.
4.33.6
देवगन्धर्वपुत्रैश्च वानरैः कामरूपिभिः।
दिव्यमाल्याम्बरधरैः शोभितां प्रियदर्शनैः ॥ ४.३३.६ ॥
Aquela caverna estava adornada com filhos de deuses e gandharvas, e com macacos capazes de assumir qualquer forma, vestindo guirlandas e roupas divinas, agradáveis de se ver.
4.33.7
चन्दनागुरुपद्मानां गन्धैः सुरभिगन्धिताम्।
मैरेयाणां मधूनां च सम्मोदितमहापथाम् ॥ ४.३३.७ ॥
Perfumada com a fragrância de sândalo, agaru e lótus, cujas grandes ruas se alegravam com o aroma do licor maireya e dos vinhos de mel.
4.33.8
विन्ध्यमेरुगिरिप्रख्यैः प्रासादैर्नैकभूमिभिः।
ददर्श गिरिनद्यश्च विमलास्तत्र राघवः ॥ ४.३३.८ ॥
Ali Rāghava viu mansões de muitos andares, altas como as montanhas Vindhya e Meru, e rios de montanha límpidos.
4.33.9
अङ्गदस्य गृहं रम्यं मैन्दस्य द्विविदस्य च।
गवयस्य गवाक्षस्य गजस्य शरभस्य च ॥ ४.३३.९ ॥
A bela casa de Aṅgada, as de Maindа e Dvivida, de Gavaya, Gavākṣa, Gaja e Śarabha.
4.33.10
विद्युन्मालेश्च सम्पातेः सूर्याक्षस्य हनूमतः।
वीरबाहोः सुबाहोश्च नलस्य च महात्मनः ॥ ४.३३.१० ॥
E as casas de Vidyunmālī e Sampāti, de Sūryākṣa, Hanumān, Vīrabāhu, Subāhu e do magnânimo Nala.
4.33.11
कुमुदस्य सुषेणस्य तारजाम्बवतोस्तथा।
दधिवक्त्रस्य नीलस्य सुपाटलसुनेत्रयोः ॥ ४.३३.११ ॥
E as casas de Kumuda e Suṣeṇa, de Tāra e Jāmbavān, de Dadhivaktra, Nīla, Supāṭala e Sunetra.
4.33.12
एतेषां कपिमुख्यानां राजमार्गे महात्मनाम्।
ददर्श गृहमुख्यानि महासाराणि लक्ष्मणः ॥ ४.३३.१२ ॥
Na estrada real, Lakṣmaṇa viu as principais casas, de grande solidez, destes magnânimos chefes macacos.
4.33.13
पाण्डुराभ्रप्रकाशानि गन्धमाल्ययुतानि च।
प्रभूतधनधान्यानि स्त्रीरत्नैः शोभितानि च ॥ ४.३३.१३ ॥
Aquelas casas brilhavam como nuvens brancas, eram dotadas de fragrâncias e guirlandas, abundavam em riqueza e grãos, e eram adornadas com as joias entre as mulheres.
4.33.14
पाण्डुरेण तु शैलेन परिक्षिप्तं दुरासदम्।
वानरेन्द्रगृहं रम्यं महेन्द्रसदनोपमम् ॥ ४.३३.१४ ॥
A bela morada do rei dos macacos, cercada por uma montanha branca, de difícil acesso, era semelhante à morada de Mahendra.
4.33.15
शुक्लैः प्रासादशिखरैः कैलासशिखरोपमैः।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभितम् ॥ ४.३३.१५ ॥
Aquela morada, com cumeeiras de palácios brancas como os picos do Kailāsa, estava adornada com árvores floridas que davam o fruto de todo desejo.
4.33.16
महेन्द्रदत्तैः श्रीमद्भिर्नीलजीमूतसंनिभैः।
दिव्यपुष्पफलैर्वृक्षैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ४.३३.१६ ॥
Árvores esplêndidas dadas por Indra, semelhantes a nuvens escuras de trovoada, portadoras de flores e frutos divinos, de sombra fresca, eram encantadoras.
4.33.17
हरिभिः संवृतद्वारं बलिभिः शस्त्रपाणिभिः।
दिव्यमाल्यावृतं शुभ्रं तप्तकाञ्चनतोरणम् ॥ ४.३३.१७ ॥
Seu portão era guardado por macacos fortes com armas nas mãos; estava coberto de guirlandas divinas, reluzente, com um arco de ouro refinado.
4.33.18
सुग्रीवस्य गृहं रम्यं प्रविवेश महाबलः।
अवार्यमाणः सौमित्रिर्महाभ्रमिव भास्करः ॥ ४.३३.१८ ॥
O poderoso Saumitri entrou na bela morada de Sugrīva, sem ser impedido, como o sol atravessa uma grande nuvem.
4.33.19
स सप्त कक्ष्या धर्मात्मा यानासनसमावृताः।
ददर्श सुमहद्गुप्तं ददर्शान्तःपुरं महत् ॥ ४.३३.१९ ॥
O de alma justa viu sete câmaras cheias de veículos e assentos, e viu o grande antaḥpura, muito bem guardado.
4.33.20
हैमराजतपर्यङ्कैर्बहुभिश्च वरासनैः।
महार्हास्तरणोपेतैस्तत्र तत्र समावृतम् ॥ ४.३३.२० ॥
Cheio aqui e ali de muitos leitos de ouro e prata, excelentes assentos e preciosas colchas.
4.33.21
प्रविशन्नेव सततं शुश्राव मधुरस्वनम्।
तन्त्रीगीतसमाकीर्णं समतालपदाक्षरम् ॥ ४.३३.२१ ॥
Ao entrar, ouviu continuamente um som doce, cheio de cantos acompanhados por cordas, cujas palavras e sílabas seguiam o mesmo compasso.
4.33.22
बह्वीश्च विविधाकारा रूपयौवनगर्विताः।
स्त्रियः सुग्रीवभवने ददर्श स महाबलः ॥ ४.३३.२२ ॥
Na morada de Sugrīva, o de grande força viu muitas mulheres de formas variadas, orgulhosas de sua beleza e juventude.
4.33.23
दृष्ट्वाभिजनसम्पन्नास्तत्र माल्यकृतस्रजः।
वरमाल्यकृतव्यग्रा भूषणोत्तमभूषिताः ॥ ४.३३.२३ ॥
Tendo visto ali mulheres de nobre linhagem, fazendo guirlandas, ocupadas com finas guirlandas, adornadas com as melhores joias.
4.33.24
नातृप्तान् नाति चाव्यग्रान् नानुदात्तपरिच्छदान्।
सुग्रीवानुचरांश्चापि लक्षयामास लक्ष्मणः ॥ ४.३३.२४ ॥
Lakṣmaṇa observou os servidores de Sugrīva, que não estavam insatisfeitos nem demasiado agitados, e não vestiam roupas pobres.
4.33.25
कूजितं नूपुराणां च काञ्चीनां निःस्वनं तथा।
स निशम्य ततः श्रीमान् सौमित्रिर्लज्जितोऽभवत् ॥ ४.३३.२५ ॥
Ao ouvir o tinido dos nūpuras e o tilintar das kāñcīs, o glorioso Saumitri ficou envergonhado.
4.33.26
रोषवेगप्रकुपितः श्रुत्वा चाभरणस्वनम्।
चकार ज्यास्वनं वीरो दिशः शब्देन पूरयन् ॥ ४.३३.२६ ॥
Enfurecido pela força da ira ao ouvir o som dos adornos, o herói fez ressoar a corda do arco, enchendo as direções com o estrondo.
4.33.27
चारित्रेण महाबाहुरपकृष्टः स लक्ष्मणः।
तस्थावेकान्तमाश्रित्य रामकोपसमन्वितः ॥ ४.३३.२७ ॥
O de braços poderosos, Lakṣmaṇa, contido por sua conduta e cheio da cólera de Rāma, afastou-se e ficou de pé em isolamento.
4.33.28
तेन चापस्वनेनाथ सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
विज्ञायागमनं त्रस्तः स चचाल वरासनात् ॥ ४.३३.२८ ॥
Pelo estrondo do arco, Sugrīva, senhor dos macacos, reconheceu a chegada de Lakṣmaṇa; amedrontado, tremeu e se ergueu de seu excelente assento.
4.33.29
अङ्गदेन यथा मह्यं पुरस्तात् प्रतिवेदितम्।
सुव्यक्तमेष सम्प्राप्तः सौमित्रिर्भ्रातृवत्सलः ॥ ४.३३.२९ ॥
Como Aṅgada me relatou antes, agora é claro que Saumitri, afeiçoado ao irmão, chegou aqui.
4.33.30
अङ्गदेन समाख्यातो ज्यास्वनेन च वानरः।
बुबुधे लक्ष्मणं प्राप्तं मुखं चास्य व्यशुष्यत ॥ ४.३३.३० ॥
Informado por Aṅgada e pelo som da corda do arco, o macaco compreendeu que Lakṣmaṇa havia chegado, e seu rosto secou.
4.33.31
ततस्तारां हरिश्रेष्ठः सुग्रीवः प्रियदर्शनाम्।
उवाच हितमव्यग्रस्त्राससम्भ्रान्तमानसः ॥ ४.३३.३१ ॥
Então Sugrīva, o melhor dos macacos, com a mente não abalada pelo medo, falou palavras benéficas a Tārā, de aparência agradável.
4.33.32
किं नु रुट्कारणं सुभ्रु प्रकृत्या मृदुमानसः।
सरोष इव सम्प्राप्तो येनायं राघवानुजः ॥ ४.३३.३२ ॥
Ó tu, de belas sobrancelhas, por que veio este irmão mais novo de Rāghava, de mente naturalmente gentil, como se estivesse irado? Qual é a causa da sua ira?
4.33.33
किं पश्यसि कुमारस्य रोषस्थानमनिन्दिते।
न खल्वकारणे कोपमाहरेन्नरपुङ्गवः ॥ ४.३३.३३ ॥
Ó irrepreensível, vês alguma causa para a ira do príncipe? Na verdade, o melhor dos homens não se irrita sem causa.
4.33.34
यद्यस्य कृतमस्माभिर्बुध्यसे किंचिदप्रियम्।
तद्बुद्ध्या सम्प्रधार्याशु क्षिप्रमेवाभिधीयताम् ॥ ४.३३.३४ ॥
Se percebes que lhe fizemos algo desagradável, considera-o com a tua sabedoria e diz-o depressa.
4.33.35
अथवा स्वयमेवैनं द्रष्टुमर्हसि भामिनि।
वचनैः सान्त्वयुक्तैश्च प्रसादयितुमर्हसि ॥ ४.३३.३५ ॥
Ou então, ó radiante senhora, tu própria deves vê-lo e apaziguá-lo com palavras reconfortantes.
4.33.36
त्वद्दर्शने विशुद्धात्मा न स्म कोपं करिष्यति।
नहि स्त्रीषु महात्मानः क्वचित् कुर्वन्ति दारुणम् ॥ ४.३३.३६ ॥
À tua vista, aquele de alma pura não se irará. Os de grande alma nunca cometem atos cruéis contra as mulheres.
4.33.37
त्वया सान्त्वैरुपक्रान्तं प्रसन्नेन्द्रियमानसम्।
ततः कमलपत्राक्षं द्रक्ष्याम्यहमरिंदमम् ॥ ४.३३.३७ ॥
Quando o tiveres acalmado com palavras de consolo e seus sentidos e mente estiverem serenos, então verei aquele de olhos de pétala de lótus, domador de inimigos.
4.33.38
सा प्रस्खलन्ती मदविह्वलाक्षी
प्रलम्बकाञ्चीगुणहेमसूत्रा।
सलक्षणा लक्ष्मणसंनिधानं
जगाम तारा नमिताङ्गयष्टिः ॥ ४.३३.३८ ॥
Cambaleando, com os olhos turvos pela embriaguez, usando um longo cordão dourado na cintura, graciosa e marcada por sinais auspiciosos, com o corpo esbelto inclinado, Tārā foi à presença de Lakṣmaṇa.
4.33.39
स तां समीक्ष्यैव हरीशपत्नीं
तस्थावुदासीनतया महात्मा।
अवाङ्मुखोऽभून्मनुजेन्द्रपुत्रः
स्त्रीसंनिकर्षाद् विनिवृत्तकोपः ॥ ४.३३.३९ ॥
Ao vê-la, a esposa do senhor dos macacos, o magnânimo permaneceu com ar indiferente; o príncipe, filho do senhor dos homens, baixou o rosto, e sua ira se aplacou pela proximidade da mulher.
4.33.40
सा पानयोगाच्च निवृत्तलज्जा
दृष्टिप्रसादाच्च नरेन्द्रसूनोः।
उवाच तारा प्रणयप्रगल्भं
वाक्यं महार्थं परिसान्त्वरूपम् ॥ ४.३३.४० ॥
Com a vergonha dissipada pelo efeito da bebida e pelo olhar gracioso do príncipe, Tārā, ousada pelo afeto, falou palavras de grande sentido e forma consoladora.
4.33.41
किं कोपमूलं मनुजेन्द्रपुत्र
कस्ते न संतिष्ठति वाङ्निदेशे।
कः शुष्कवृक्षं वनमापतन्तं
दावाग्निमासीदति निर्विशङ्कः ॥ ४.३३.४१ ॥
Ó príncipe, filho do senhor dos homens, qual é a raiz da tua ira? Quem não permanece na ordem das tuas palavras? Quem, sem temor, se aproxima do incêndio da floresta que cai sobre uma mata de árvores secas?
4.33.42
स तस्या वचनं श्रुत्वा सान्त्वपूर्वमशङ्कितः।
भूयः प्रणयदृष्टार्थं लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.३३.४२ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Lakṣmaṇa, sem temor, primeiro com consolo e considerando a afeição de Sugrīva, falou novamente estas palavras.
4.33.43
किमयं कामवृत्तस्ते लुप्तधर्मार्थसंग्रहः।
भर्ता भर्तृहिते युक्ते न चैनमवबुध्यसे ॥ ४.३३.४३ ॥
Teu marido, guiado pelo desejo, perdeu a conquista do dharma e do artha? Nem percebes aquele que deveria dedicar-se ao bem de seu senhor.
4.33.44
न चिन्तयति राज्यार्थं सोऽस्मान् शोकपरायणान्।
सामात्यपरिषत् तारे काममेवोपसेवते ॥ ४.३३.४४ ॥
Ele não pensa nos assuntos do reino, nem em nós, entregues à dor. Ó Tārā, com seus ministros e assembleia, entrega-se apenas ao prazer.
4.33.45
स मासांश्चतुरः कृत्वा प्रमाणं प्लवगेश्वरः।
व्यतीतांस्तान् मदोदग्रो विहरन् नावबुध्यते ॥ ४.३३.४५ ॥
Aquele senhor dos macacos fixou quatro meses como medida, mas, orgulhoso da embriaguez e entregue aos folguedos, não percebe que esses meses já se passaram.
4.33.46
नहि धर्मार्थसिद्ध्यर्थं पानमेवं प्रशस्यते।
पानादर्थश्च कामश्च धर्मश्च परिहीयते ॥ ४.३३.४६ ॥
De fato, beber desse modo não é louvado para a realização do dharma e do artha. Pela bebida, o artha, o kāma e também o dharma são diminuídos.
4.33.47
धर्मलोपो महांस्तावत् कृते ह्यप्रतिकुर्वतः।
अर्थलोपश्च मित्रस्य नाशे गुणवतो महान् ॥ ४.३३.४७ ॥
Para quem não retribui o que lhe foi feito, a perda do dharma é grande; e quando um amigo virtuoso perece, a perda do artha também é grande.
4.33.48
मित्रं ह्यर्थगुणश्रेष्ठं सत्यधर्मपरायणम्।
तद्द्वयं तु परित्यक्तं न तु धर्मे व्यवस्थितम् ॥ ४.३३.४८ ॥
Um amigo eminente em riqueza-proveito e virtude, devotado à verdade e ao dharma: aqueles dois (riqueza e virtude) foram abandonados, mas ele não se firmou no dharma.
4.33.49
तदेवं प्रस्तुते कार्ये कार्यमस्माभिरुत्तरम्।
तत् कार्यं कार्यतत्त्वज्ञे त्वमुदाहर्तुमर्हसि ॥ ४.३३.४९ ॥
Exposto assim o assunto, nosso próximo dever é este; tu, que conheces a essência do dever, és digno de declarar essa tarefa.
4.33.50
सा तस्य धर्मार्थसमाधियुक्तं
निशम्य वाक्यं मधुरस्वभावम्।
तारा गतार्थे मनुजेन्द्रकार्ये
विश्वासयुक्तं तमुवाच भूयः ॥ ४.३३.५० ॥
Tendo ouvido suas palavras, unidas ao dharma e à riqueza, de natureza doce, Tārā, cheia de confiança no cumprimento do assunto do senhor dos homens, voltou a falar-lhe.
4.33.51
न कोपकालः क्षितिपालपुत्र
न चापि कोपः स्वजने विधेयः।
त्वदर्थकामस्य जनस्य तस्य
प्रमादमप्यर्हसि वीर सोढुम् ॥ ४.३३.५१ ॥
Ó filho do protetor da terra, este não é tempo de ira, nem se deve mostrar ira contra os seus. Mesmo a falha daquele homem que deseja o teu propósito, ó herói, deves suportar.
4.33.52
कोपं कथं नाम गुणप्रकृष्टः
कुमार कुर्यादपकृष्टसत्त्वे।
कस्त्वद्विधः कोपवशं हि गच्छेत्
सत्त्वावरुद्धस्तपसः प्रसूतिः ॥ ४.३३.५२ ॥
Ó príncipe, como poderia quem é eminente em virtudes mostrar ira contra alguém de natureza baixa? Quem como tu, contido pela firmeza de caráter e fonte de austeridade, cairia sob o domínio da ira?
4.33.53
जानामि कोपं हरिवीरबन्धो-
र्जानामि कार्यस्य च कालसङ्गम्।
जानामि कार्यं त्वयि यत्कृतं न-
स्तच्चापि जानामि यदत्र कार्यम् ॥ ४.३३.५३ ॥
Conheço a ira de Sugrīva, parente dos heróis-macacos, e conheço a tarefa e o momento oportuno para ela. Conheço o dever que cumprimos por ti, e conheço também o dever que aqui deve ser cumprido.
4.33.54
तच्चापि जानामि तथाविषह्यं
बलं नरश्रेष्ठ शरीरजस्य।
जानामि यस्मिंश्च जनेऽवबद्धं
कामेन सुग्रीवमसक्तमद्य ॥ ४.३३.५४ ॥
Ó melhor dos homens, conheço aquela força insuportável do desejo nascido do corpo. Sei quem hoje está preso pelo desejo, e quem é Sugrīva, agora desapegado.
4.33.55
न कामतन्त्रे तव बुद्धिरस्ति
त्वं वै यथा मन्युवशं प्रपन्नः।
न देशकालौ हि यथार्थधर्मा-
ववेक्षते कामरतिर्मनुष्यः ॥ ४.३३.५५ ॥
Tua inteligência não está sob o domínio do desejo; tu caíste sob o poder da ira. O homem que se compraz no desejo não considera o lugar e o tempo adequados para o dharma verdadeiro.
4.33.56
तं कामवृत्तं मम संनिकृष्टं
कामाभियोगाच्च विमुक्तलज्जम्।
क्षमस्व तावत् परवीरहन्त-
स्त्वद्भ्रातरं वानरवंशनाथम् ॥ ४.३३.५६ ॥
Ó matador de heróis inimigos, perdoa por agora aquele que age movido pelo desejo, que está perto de mim e que, assaltado pelo desejo, abandonou a vergonha: teu irmão Sugrīva, senhor da linhagem dos macacos.
4.33.57
महर्षयो धर्मतपोऽभिरामाः
कामानुकामाः प्रतिबद्धमोहाः।
अयं प्रकृत्या चपलः कपिस्तु
कथं न सज्जेत सुखेषु राजा ॥ ४.३३.५७ ॥
Os grandes sábios que se deleitam no dharma e na austeridade são presos pela ilusão, seguindo um desejo após outro. Este macaco é volúvel por natureza; como não se apegaria o rei aos prazeres?
4.33.58
इत्येवमुक्त्वा वचनं महार्थं
सा वानरी लक्ष्मणमप्रमेयम्।
पुनः सखेदं मदविह्वलाक्षी
भर्तुर्हितं वाक्यमिदं बभाषे ॥ ४.३३.५८ ॥
Tendo dito estas palavras de grande sentido, a mulher-macaca, de olhos turvados pela embriaguez, falou de novo, com tristeza, ao incomensurável Lakṣmaṇa, estas palavras benéficas ao seu marido.
4.33.59
उद्योगस्तु चिराज्ञप्तः सुग्रीवेण नरोत्तम।
कामस्यापि विधेयेन तवार्थप्रतिसाधने ॥ ४.३३.५९ ॥
Ó melhor dos homens, o esforço para cumprir o teu propósito foi há muito ordenado por Sugrīva, e é executado também por aquele que obedece ao desejo.
4.33.60
आगता हि महावीर्या हरयः कामरूपिणः।
कोटीः शतसहस्राणि नानानगनिवासिनः ॥ ४.३३.६० ॥
Os macacos, de grande valor, capazes de tomar qualquer forma à vontade, habitantes de muitas montanhas, realmente chegaram, às dezenas de milhões e centenas de milhares.
4.33.61
तदागच्छ महाबाहो चारित्रं रक्षितं त्वया।
अच्छलं मित्रभावेन सतां दारावलोकनम् ॥ ४.३३.६१ ॥
Portanto, ó de braços poderosos, vem. Preservaste a tua conduta intacta. Com sentimento de amizade e sem engano, é justo que os bons olhem para as suas esposas.
4.33.62
तारया चाभ्यनुज्ञातस्त्वरया वापि चोदितः।
प्रविवेश महाबाहुरभ्यन्तरमरिंदमः ॥ ४.३३.६२ ॥
Autorizado por Tārā e apressado, o de braços poderosos, domador dos inimigos, entrou no interior.
4.33.63
ततः सुग्रीवमासीनं काञ्चने परमासने।
महार्हास्तरणोपेते ददर्शादित्यसंनिभम् ॥ ४.३३.६३ ॥
Então viu Sugrīva sentado num trono de ouro supremo, guarnecido com uma cobertura de grande valor, semelhante ao sol.
4.33.64
दिव्याभरणचित्राङ्गं दिव्यरूपं यशस्विनम्।
दिव्यमाल्याम्बरधरं महेन्द्रमिव दुर्जयम् ॥ ४.३३.६४ ॥
Com o corpo adornado de maravilhosos ornamentos divinos, de forma divina e glorioso, vestido com guirlandas e vestes divinas, era invencível como Mahendra.
4.33.65
दिव्याभरणमाल्याभिः प्रमदाभिः समावृतम्।
संरब्धतररक्ताक्षो बभूवान्तकसंनिभः ॥ ४.३३.६५ ॥
Cercado de mulheres adornadas com ornamentos e guirlandas divinas, com os olhos muito vermelhos de ira, tornou-se semelhante à Morte.
4.33.66
रुमां तु वीरः परिरभ्य गाढं
वरासनस्थो वरहेमवर्णः।
ददर्श सौमित्रिमदीनसत्त्वं
विशालनेत्रः स विशालनेत्रम् ॥ ४.३३.६६ ॥
O herói abraçou Rumā com força e, sentado num nobre trono, de cor dourada e nobre, viu Saumitri, de espírito destemido e olhos grandes.