رامايانا فالميكي · السارغا 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।
हनूमन्तं स्थितं पार्श्वे वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ४.३७.१ ॥
وبعد أن خاطبه لكشمانا النبيل بهذا، قال سوغريفا هذه الكلمات لهانومان الواقف إلى جانبه.
4.37.2
महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।
मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः ॥ ४.३७.२ ॥
الذين يسكنون قمم ماهيندرا وهيمافات وفيندهيا وكايلاسا، وعلى ماندارا وقمة باندو والجبال الخمسة—
4.37.3
तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु नित्यशः।
पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमस्यां तु ये दिशि ॥ ४.३७.३ ॥
الذين يقيمون على الجبال المتألقة دائمًا بلون الشمس الفتية، عند طرف البحر، في الاتجاه الغربي—
4.37.4
आदित्यभवने चैव गिरौ संध्याभ्रसंनिभे।
पद्माचलवनं भीमाः संश्रिता हरिपुंगवाः ॥ ४.३७.४ ॥
والقرود الأشداء الأفضل الذين لجأوا إلى مسكن الشمس، وإلى الجبل الشبيه بسحب المساء، وإلى غابة بادماتشالا—
4.37.5
अञ्जनाम्बुदसंकाशाः कुञ्जरेन्द्रमहौजसः।
अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवंगमाः ॥ ४.३७.५ ॥
الذين لونهم كلون الكحل والسحب الداكنة، عظيمو القوة كسيد الفيلة، والقرود الوثابة الساكنة في جبل أنجانا—
4.37.6
महाशैलगुहावासा वानराः कनकप्रभाः।
मेरुपार्श्वगताश्चैव ये च धूम्रगिरिं श्रिताः ॥ ४.३७.६ ॥
القرود ذات اللون الذهبي الساكنة في كهوف الجبال العظيمة، والموجودة بجانب ميرو، والذين لجأوا إلى جبل دهوماغيري—
4.37.7
तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।
पिबन्तो मधु मैरेयं भीमवेगाः प्लवंगमाः ॥ ४.३७.७ ॥
أولئك القرود الوثّابة ذات السرعة المرعبة، بلون الشمس الفتية، الذين على الجبل الأحمر العظيم يشربون العسل وخمر الميرية.
4.37.8
वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।
तापसाश्रमरम्येषु वनान्तेषु समन्ततः ॥ ४.३७.८ ॥
في الغابات الجميلة العطرة الكبيرة، وعند أطراف الغابات البهية بمساكن النساك، من كل جانب.
4.37.9
तांस्तांस्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।
सामदानादिभिः कल्पैर्वानरैर्वेगवत्तरैः ॥ ४.३७.९ ॥
أحضر بسرعة أولئك القرود جميعهم على الأرض بالمصالحة والعطايا وسائر الوسائل، عبر قرود أشد سرعة.
4.37.10
प्रेषिताः प्रथमं ये च मयाऽऽज्ञाता महाजवाः।
त्वरणार्थं तु भूयस्त्वं सम्प्रेषय हरीश्वरान् ॥ ४.३७.१० ॥
أولئك القرود عظيمو السرعة الذين أُرسلوا أولاً وأمرتهم؛ ومع ذلك، للإسراع، أرسل ثانية أولئك أمراء القرود.
4.37.11
ये प्रसक्ताश्च कामेषु दीर्घसूत्राश्च वानराः।
इहानयस्व तान् शीघ्रं सर्वानेव कपीश्वरान् ॥ ४.३७.११ ॥
أحضر إلى هنا بسرعة جميع أولئك أمراء القرود المنغمسين في الملذات والمتباطئين.
4.37.12
अहोभिर्दशभिर्ये च नागच्छन्ति ममाज्ञया।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो राजशासनदूषकाः ॥ ४.३७.१२ ॥
أولئك الذين لا يأتون بأمري خلال عشرة أيام، هم الأشرار المخالفون لأمر الملك، واجب قتلهم.
4.37.13
शतान्यथ सहस्राणि कोट्यश्च मम शासनात्।
प्रयान्तु कपिसिंहानां निदेशे मम ये स्थिताः ॥ ४.३७.१३ ॥
بأمري، فلينطلق مئات وألوف وعشرات الملايين من أسود القرود الواقفين عند أمري.
4.37.14
मेघपर्वतसंकाशाश्छादयन्त इवाम्बरम्।
घोररूपाः कपिश्रेष्ठा यान्तु मच्छासनादितः ॥ ४.३७.१४ ॥
كجبال من سحاب تغطي السماء، فلينطلق من هنا بأمري أشد القرود رهبةً من خيرة القرود.
4.37.15
ते गतिज्ञा गतिं गत्वा पृथिव्यां सर्ववानराः।
आनयन्तु हरीन् सर्वांस्त्वरिताः शासनान्मम ॥ ४.३७.१५ ॥
فليمضِ أولئك القرود العارفون بالطرق في الأرض، ثم ليأتوا سريعًا بكل القرود بأمري.
4.37.16
तस्य वानरराजस्य श्रुत्वा वायुसुतो वचः।
दिक्षु सर्वासु विक्रान्तान् प्रेषयामास वानरान् ॥ ४.३७.१६ ॥
لما سمع ابن الريح كلام ملك القرود، أرسل القرود الشجعان في جميع الاتجاهات.
4.37.17
ते पदं विष्णुविक्रान्तं पतत्त्रिज्योतिरध्वगाः।
प्रयाताः प्रहिता राज्ञा हरयस्तु क्षणेन वै ॥ ४.३७.१७ ॥
أُرسلت القرود من الملك، فانطلقت في لحظة، تسلك طريق الطيور والنجوم، كخطوة فيشنو.
4.37.18
ते समुद्रेषु गिरिषु वनेषु च सरस्सु च।
वानरा वानरान् सर्वान् रामहेतोरचोदयन् ॥ ४.३७.१८ ॥
في البحار والجبال والغابات والبحيرات، كانت تلك القرود تحث جميع القرود من أجل راما.
4.37.19
मृत्युकालोपमस्याज्ञां राजराजस्य वानराः।
सुग्रीवस्याययुः श्रुत्वा सुग्रीवभयशङ्किताः ॥ ४.३७.१९ ॥
لما سمع القرود أمر سوغريفا، ملك الملوك، المشابه لساعة الموت، جاؤوا خائفين من غضب سوغريفا.
4.37.20
ततस्तेऽञ्जनसंकाशा गिरेस्तस्मान्महाबलाः।
तिस्रः कोट्यः प्लवंगानां निर्ययुर्यत्र राघवः ॥ ४.३७.२० ॥
ثم خرجت تلك القرود القوية، السوداء كالكحل، ثلاثة كرورات من القافزين، من ذلك الجبل نحو المكان الذي كان فيه راغافا.
4.37.21
अस्तं गच्छति यत्रार्कस्तस्मिन् गिरिवरे रताः।
संतप्तहेमवर्णाभास्तस्मात् कोट्यो दश च्युताः ॥ ४.३७.२१ ॥
عشرة كرورات من القرود، بلون الذهب المصهور، كانت تتنعم على ذلك الجبل الأفضل حيث تغرب الشمس، انطلقت من هناك.
4.37.22
कैलासशिखरेभ्यश्च सिंहकेसरवर्चसाम्।
ततः कोटिसहस्राणि वानराणां समागमन् ॥ ४.३७.२२ ॥
من قمم كايلاسا، والقرود ذات بهاء أعراف الأسد؛ ثم اجتمعت آلاف الكرورات من القرود.
4.37.23
फलमूलेन जीवन्तो हिमवन्तमुपाश्रिताः।
तेषां कोटिसहस्राणां सहस्रं समवर्तत ॥ ४.३७.२३ ॥
من بين تلك الآلاف من الكرورات من القرود، التي تعيش على الثمار والجذور وتلجأ إلى الهيمالايا، اجتمع ألف آخر.
4.37.24
अङ्गारकसमानानां भीमानां भीमकर्मणाम्।
विन्ध्याद् वानरकोटीनां सहस्राण्यपतन् द्रुतम् ॥ ४.३७.२४ ॥
آلاف الكرورات من تلك القرود المرعبة، كالجمر المتوهج، ذات الأفعال المروعة، نزلت مسرعة من الفينديا.
4.37.25
क्षीरोदवेलानिलयास्तमालवनवासिनः।
नारिकेलाशनाश्चैव तेषां संख्या न विद्यते ॥ ४.३७.२५ ॥
الذين يسكنون على ضفاف بحر اللبن، ويقيمون في غابات التمال، ويأكلون جوز الهند — لا يُعرف عددهم.
4.37.26
वनेभ्यो गह्वरेभ्यश्च सरिद्भ्यश्च महाबलाः।
आगच्छद् वानरी सेना पिबन्तीव दिवाकरम् ॥ ४.३७.२६ ॥
من الغابات والكهوف والأنهار جاء جيش القرود الجبار، كأنه يريد أن يشرب الشمس.
4.37.27
ये तु त्वरयितुं याता वानराः सर्ववानरान्।
ते वीरा हिमवच्छैले ददृशुस्तं महाद्रुमम् ॥ ४.३७.२७ ॥
أولئك القرود الشجعان الذين ذهبوا لاستعجال سائر القرود رأوا تلك الشجرة العظيمة على جبل الهيمالايا.
4.37.28
तस्मिन् गिरिवरे पुण्ये यज्ञो माहेश्वरः पुरा।
सर्वदेवमनस्तोषो बभूव सुमनोरमः ॥ ४.३७.२८ ॥
على ذلك الجبل المقدس الفاضل، في الزمن القديم، أُقيم قربان ماهيشفارا الذي أسعد قلوب جميع الآلهة، وكان بالغ البهجة.
4.37.29
अन्ननिस्यन्दजातानि मूलानि च फलानि च।
अमृतस्वादुकल्पानि ददृशुस्तत्र वानराः ॥ ४.३७.२९ ॥
هناك رأت القرود جذورًا وثمارًا وُلدت من تدفق الطعام، طعمها كالرحيق.
4.37.30
तदन्नसम्भवं दिव्यं फलमूलं मनोहरम्।
यः कश्चित् सकृदश्नाति मासं भवति तर्पितः ॥ ४.३७.३० ॥
من أكل مرة واحدة من تلك الثمار والجذور الإلهية البهية المولودة من ذلك الطعام، شبع شهرًا كاملًا.
4.37.31
तानि मूलानि दिव्यानि फलानि च फलाशनाः।
औषधानि च दिव्यानि जगृहुर्हरिपुंगवाः ॥ ४.३७.३१ ॥
أخذ أفضلُ القرود، الذين يعيشون على الثمار، تلك الجذور والثمار الإلهية والأعشاب الإلهية.
4.37.32
तस्माच्च यज्ञायतनात् पुष्पाणि सुरभीणि च।
आनिन्युर्वानरा गत्वा सुग्रीवप्रियकारणात् ॥ ४.३७.३२ ॥
ومن ذلك المكان المخصص للقربان ذهبت القرود وأحضرت الأزهار العطرة لإرضاء سوغريفا.
4.37.33
ते तु सर्वे हरिवराः पृथिव्यां सर्ववानरान्।
संचोदयित्वा त्वरितं यूथानां जग्मुरग्रतः ॥ ४.३७.३३ ॥
فحثّت تلك القرود الممتازة جميعها كل القرود على الأرض بسرعة، ومضت أمام الأفواج.
4.37.34
ते तु तेन मुहूर्तेन कपयः शीघ्रचारिणः।
किष्किन्धां त्वरया प्राप्ताः सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ४.३७.३४ ॥
وصلت تلك القرود سريعة الحركة في تلك اللحظة مسرعةً إلى كيشكينداه، حيث كان ملك القرود سوغريفا.
4.37.35
ते गृहीत्वौषधीः सर्वाः फलमूलं च वानराः।
तं प्रतिग्राहयामासुर्वचनं चेदमब्रुवन् ॥ ४.३७.३५ ॥
أخذت القرود جميع الأعشاب والثمار والجذور، وجعلته يتقبّلها، ثم قالت هذا القول.
4.37.36
सर्वे परिसृताः शैलाः सरितश्च वनानि च।
पृथिव्यां वानराः सर्वे शासनादुपयान्ति ते ॥ ४.३७.३६ ॥
لقد فُتشت جميع الجبال والأنهار والغابات؛ وكل القرود على الأرض تأتي بأمرك.
4.37.37
एवं श्रुत्वा ततो हृष्टः सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
प्रतिजग्राह च प्रीतस्तेषां सर्वमुपायनम् ॥ ४.३७.३७ ॥
فلما سمع ذلك، فرح سوغريفا، سيد القرود، وقبل بسرور جميع قرابينهم.