Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो लक्ष्मणेन महात्मना।
हनूमन्तं स्थितं पार्श्वे वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ४.३७.१ ॥
So angesprochen von dem hochherzigen Lakṣmaṇa, sprach Sugrīva diese Worte zu Hanumān, der an seiner Seite stand.
4.37.2
महेन्द्रहिमवद्विन्ध्यकैलासशिखरेषु च।
मन्दरे पाण्डुशिखरे पञ्चशैलेषु ये स्थिताः ॥ ४.३७.२ ॥
diejenigen, die auf den Gipfeln des Mahendra, Himavat, Vindhya und Kailāsa, auf dem Mandara, auf dem Pāṇḍu-Gipfel und auf den fünf Bergen wohnen—
4.37.3
तरुणादित्यवर्णेषु भ्राजमानेषु नित्यशः।
पर्वतेषु समुद्रान्ते पश्चिमस्यां तु ये दिशि ॥ ४.३७.३ ॥
diejenigen, die auf den stets im Glanz der jungen Sonne leuchtenden Bergen am Rande des Ozeans in der westlichen Richtung sind—
4.37.4
आदित्यभवने चैव गिरौ संध्याभ्रसंनिभे।
पद्माचलवनं भीमाः संश्रिता हरिपुंगवाः ॥ ४.३७.४ ॥
und die furchterregenden besten der Affen, die im Haus der Sonne, auf dem den Abendwolken gleichenden Berg und im Wald von Padmācala Zuflucht gesucht haben—
4.37.5
अञ्जनाम्बुदसंकाशाः कुञ्जरेन्द्रमहौजसः।
अञ्जने पर्वते चैव ये वसन्ति प्लवंगमाः ॥ ४.३७.५ ॥
diejenigen von der Farbe des Kohls und dunkler Wolken, von gewaltiger Kraft wie der Elefantenfürst, und die springenden Affen, die auf dem Berg Añjana wohnen—
4.37.6
महाशैलगुहावासा वानराः कनकप्रभाः।
मेरुपार्श्वगताश्चैव ये च धूम्रगिरिं श्रिताः ॥ ४.३७.६ ॥
die goldfarbenen Affen, die in den Höhlen großer Berge wohnen, die an der Seite des Meru sind, und die auf dem Berg Dhūmagiri Zuflucht gesucht haben—
4.37.7
तरुणादित्यवर्णाश्च पर्वते ये महारुणे।
पिबन्तो मधु मैरेयं भीमवेगाः प्लवंगमाः ॥ ४.३७.७ ॥
Jene springenden Affen von schrecklicher Geschwindigkeit, von der Farbe der jungen Sonne, die auf dem großen rötlichen Berg Honig und Maireya-Schnaps trinken.
4.37.8
वनेषु च सुरम्येषु सुगन्धिषु महत्सु च।
तापसाश्रमरम्येषु वनान्तेषु समन्ततः ॥ ४.३७.८ ॥
In den herrlichen, duftenden, großen Wäldern und an den Waldrändern, die durch die Einsiedeleien der Asketen lieblich sind, überall.
4.37.9
तांस्तांस्त्वमानय क्षिप्रं पृथिव्यां सर्ववानरान्।
सामदानादिभिः कल्पैर्वानरैर्वेगवत्तरैः ॥ ४.३७.९ ॥
Bring rasch alle diese Affen auf der Erde herbei, durch Güte, Gaben und andere Mittel, mit noch schnelleren Affen.
4.37.10
प्रेषिताः प्रथमं ये च मयाऽऽज्ञाता महाजवाः।
त्वरणार्थं तु भूयस्त्वं सम्प्रेषय हरीश्वरान् ॥ ४.३७.१० ॥
Jene Affen von großer Schnelligkeit, die zuerst ausgesandt und von mir beauftragt wurden; doch um zur Eile anzutreiben, sende nun erneut diese Herren der Affen.
4.37.11
ये प्रसक्ताश्च कामेषु दीर्घसूत्राश्च वानराः।
इहानयस्व तान् शीघ्रं सर्वानेव कपीश्वरान् ॥ ४.३७.११ ॥
Bring schnell hierher alle jene Herren der Affen, die in Lüste versunken und säumig sind.
4.37.12
अहोभिर्दशभिर्ये च नागच्छन्ति ममाज्ञया।
हन्तव्यास्ते दुरात्मानो राजशासनदूषकाः ॥ ४.३७.१२ ॥
Jene, die nicht innerhalb von zehn Tagen auf meinen Befehl kommen, diese bösgesinnten Verletzer des königlichen Gebots, sind zu töten.
4.37.13
शतान्यथ सहस्राणि कोट्यश्च मम शासनात्।
प्रयान्तु कपिसिंहानां निदेशे मम ये स्थिताः ॥ ४.३७.१३ ॥
Auf meinen Befehl sollen Hunderte, Tausende und zehn Millionen der löwengleichen Affen, die auf meinen Befehl bereitstehen, aufbrechen.
4.37.14
मेघपर्वतसंकाशाश्छादयन्त इवाम्बरम्।
घोररूपाः कपिश्रेष्ठा यान्तु मच्छासनादितः ॥ ४.३७.१४ ॥
Wie Wolkenberge, als bedeckten sie den Himmel, sollen die schrecklich aussehenden besten der Affen auf meinen Befehl von hier aufbrechen.
4.37.15
ते गतिज्ञा गतिं गत्वा पृथिव्यां सर्ववानराः।
आनयन्तु हरीन् सर्वांस्त्वरिताः शासनान्मम ॥ ४.३७.१५ ॥
Jene Affen, die die Wege kennen, sollen die Erde durchstreifen und auf meinen Befehl rasch alle Affen herbeibringen.
4.37.16
तस्य वानरराजस्य श्रुत्वा वायुसुतो वचः।
दिक्षु सर्वासु विक्रान्तान् प्रेषयामास वानरान् ॥ ४.३७.१६ ॥
Als der Sohn des Windes die Worte des Affenkönigs hörte, sandte er die tapferen Affen in alle Richtungen aus.
4.37.17
ते पदं विष्णुविक्रान्तं पतत्त्रिज्योतिरध्वगाः।
प्रयाताः प्रहिता राज्ञा हरयस्तु क्षणेन वै ॥ ४.३७.१७ ॥
Vom König gesandt, brachen jene Affen in einem Augenblick auf und folgten dem Pfad der Vögel und Sterne, dem Schritt Viṣṇus gleich.
4.37.18
ते समुद्रेषु गिरिषु वनेषु च सरस्सु च।
वानरा वानरान् सर्वान् रामहेतोरचोदयन् ॥ ४.३७.१८ ॥
Über die Meere, Berge, Wälder und Seen hinweg trieben jene Affen alle Affen um Rāmas willen an.
4.37.19
मृत्युकालोपमस्याज्ञां राजराजस्य वानराः।
सुग्रीवस्याययुः श्रुत्वा सुग्रीवभयशङ्किताः ॥ ४.३७.१९ ॥
Als die Affen den Befehl Sugrīvas, des Königs der Könige, gleich der Todesstunde, vernahmen, kamen sie, von Furcht vor Sugrīva erfüllt.
4.37.20
ततस्तेऽञ्जनसंकाशा गिरेस्तस्मान्महाबलाः।
तिस्रः कोट्यः प्लवंगानां निर्ययुर्यत्र राघवः ॥ ४.३७.२० ॥
Da brachen jene mächtigen Affen, dunkel wie Antimon, drei Koti Springer, von jenem Berg auf, dorthin, wo Rāghava war.
4.37.21
अस्तं गच्छति यत्रार्कस्तस्मिन् गिरिवरे रताः।
संतप्तहेमवर्णाभास्तस्मात् कोट्यो दश च्युताः ॥ ४.३७.२१ ॥
Zehn Koti Affen, von der Farbe geschmolzenen Goldes, die auf jenem vortrefflichen Berg, wo die Sonne untergeht, sich ergötzt hatten, zogen von dort fort.
4.37.22
कैलासशिखरेभ्यश्च सिंहकेसरवर्चसाम्।
ततः कोटिसहस्राणि वानराणां समागमन् ॥ ४.३७.२२ ॥
Von den Gipfeln des Kailāsa und Affen von der Pracht der Löwenmähnen; dann versammelten sich Tausende von Koti Affen.
4.37.23
फलमूलेन जीवन्तो हिमवन्तमुपाश्रिताः।
तेषां कोटिसहस्राणां सहस्रं समवर्तत ॥ ४.३७.२३ ॥
Von jenen Tausenden von Koti Affen, die sich von Früchten und Wurzeln nährten und im Himālaya Zuflucht gesucht hatten, versammelte sich noch ein Tausend.
4.37.24
अङ्गारकसमानानां भीमानां भीमकर्मणाम्।
विन्ध्याद् वानरकोटीनां सहस्राण्यपतन् द्रुतम् ॥ ४.३७.२४ ॥
Tausende von Koti jener furchtbaren Affen, gleich glühenden Kohlen, von schrecklichen Taten, stiegen schnell vom Vindhya herab.
4.37.25
क्षीरोदवेलानिलयास्तमालवनवासिनः।
नारिकेलाशनाश्चैव तेषां संख्या न विद्यते ॥ ४.३७.२५ ॥
Jene, die an den Ufern des Milchozeans wohnen, in den Tamāla-Wäldern leben und Kokosnüsse essen – ihre Zahl ist nicht bekannt.
4.37.26
वनेभ्यो गह्वरेभ्यश्च सरिद्भ्यश्च महाबलाः।
आगच्छद् वानरी सेना पिबन्तीव दिवाकरम् ॥ ४.३७.२६ ॥
Aus den Wäldern, den Höhlen und den Flüssen kam das mächtige Affenheer, als wollte es die Sonne trinken.
4.37.27
ये तु त्वरयितुं याता वानराः सर्ववानरान्।
ते वीरा हिमवच्छैले ददृशुस्तं महाद्रुमम् ॥ ४.३७.२७ ॥
Jene tapferen Affen, die ausgezogen waren, alle übrigen Affen zu beeilen, sahen auf dem Himālaya-Berg jenen großen Baum.
4.37.28
तस्मिन् गिरिवरे पुण्ये यज्ञो माहेश्वरः पुरा।
सर्वदेवमनस्तोषो बभूव सुमनोरमः ॥ ४.३७.२८ ॥
Auf jenem heiligen, erhabenen Berg fand einst ein Māheśvara-Opfer statt, das den Sinn aller Götter erfreute und überaus lieblich war.
4.37.29
अन्ननिस्यन्दजातानि मूलानि च फलानि च।
अमृतस्वादुकल्पानि ददृशुस्तत्र वानराः ॥ ४.३७.२९ ॥
Dort sahen die Affen Wurzeln und Früchte, aus dem Fluss der Speise entstanden, von nektargleichem Geschmack.
4.37.30
तदन्नसम्भवं दिव्यं फलमूलं मनोहरम्।
यः कश्चित् सकृदश्नाति मासं भवति तर्पितः ॥ ४.३७.३० ॥
Wer auch nur einmal von jenen göttlichen, reizenden Früchten und Wurzeln isst, die aus jener Speise entstanden sind, bleibt einen ganzen Monat lang gesättigt.
4.37.31
तानि मूलानि दिव्यानि फलानि च फलाशनाः।
औषधानि च दिव्यानि जगृहुर्हरिपुंगवाः ॥ ४.३७.३१ ॥
Die besten der Affen, die von Früchten leben, nahmen jene göttlichen Wurzeln und Früchte sowie die göttlichen Kräuter.
4.37.32
तस्माच्च यज्ञायतनात् पुष्पाणि सुरभीणि च।
आनिन्युर्वानरा गत्वा सुग्रीवप्रियकारणात् ॥ ४.३७.३२ ॥
Und aus jenem Opferbezirk gingen die Affen und brachten wohlriechende Blumen, um Sugrīva zu erfreuen.
4.37.33
ते तु सर्वे हरिवराः पृथिव्यां सर्ववानरान्।
संचोदयित्वा त्वरितं यूथानां जग्मुरग्रतः ॥ ४.३७.३३ ॥
Alle jene vortrefflichen Affen trieben eilig alle Affen auf der Erde an und zogen den Scharen voran.
4.37.34
ते तु तेन मुहूर्तेन कपयः शीघ्रचारिणः।
किष्किन्धां त्वरया प्राप्ताः सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ४.३७.३४ ॥
Jene schnell eilenden Affen erreichten im selben Augenblick eilig Kiṣkindhā, wo der Affenkönig Sugrīva war.
4.37.35
ते गृहीत्वौषधीः सर्वाः फलमूलं च वानराः।
तं प्रतिग्राहयामासुर्वचनं चेदमब्रुवन् ॥ ४.३७.३५ ॥
Die Affen nahmen alle Kräuter, Früchte und Wurzeln, ließen ihn sie annehmen und sprachen diese Worte.
4.37.36
सर्वे परिसृताः शैलाः सरितश्च वनानि च।
पृथिव्यां वानराः सर्वे शासनादुपयान्ति ते ॥ ४.३७.३६ ॥
Alle Berge, Flüsse und Wälder sind durchsucht; alle Affen auf der Erde kommen auf deinen Befehl.
4.37.37
एवं श्रुत्वा ततो हृष्टः सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
प्रतिजग्राह च प्रीतस्तेषां सर्वमुपायनम् ॥ ४.३७.३७ ॥
Als Sugrīva, der Herr der Affen, dies hörte, nahm er erfreut und gern alle ihre Gaben an.