Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.5.1
ऋष्यमूकात् तु हनुमान् गत्वा तं मलयं गिरिम्।
आचचक्षे तदा वीरौ कपिराजाय राघवौ ॥ ४.५.१ ॥
Von Ṛṣyamūka ging Hanumān zu jenem Malaya-Berg und berichtete dann dem Affenkönig von den beiden heldenhaften Rāghavas.
4.5.2
अयं रामो महाप्राज्ञ सम्प्राप्तो दृढविक्रमः।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा रामोऽयं सत्यविक्रमः ॥ ४.५.२ ॥
O Hochweiser, dieser Rāma von fester Tapferkeit ist mit seinem Bruder Lakṣmaṇa gekommen; dieser Rāma ist von wahrer Tapferkeit.
4.5.3
इक्ष्वाकूणां कुले जातो रामो दशरथात्मजः।
धर्मे निगदितश्चैव पितुर्निर्देशकारकः ॥ ४.५.३ ॥
Rāma, im Geschlecht der Ikṣvāku geboren und Sohn Daśarathas, ist für sein Dharma berühmt und vollzieht den Befehl seines Vaters.
4.5.4
राजसूयाश्वमेधैश्च वह्निर्येनाभितर्पितः।
दक्षिणाश्च तथोत्सृष्टा गावः शतसहस्रशः ॥ ४.५.४ ॥
Durch den das Feuer mit den Opfern Rājasūya und Aśvamedha gesättigt wurde und durch den Hunderttausende von Kühen als Opfergaben gegeben wurden.
4.5.5
तपसा सत्यवाक्येन वसुधा येन पालिता।
स्त्रीहेतोस्तस्य पुत्रोऽयं रामोऽरण्यं समागतः ॥ ४.५.५ ॥
Dieser Rāma, Sohn dessen, der die Erde durch Askese und wahrhaftige Rede beschützte, ist wegen einer Frau in den Wald gekommen.
4.5.6
तस्यास्य वसतोऽरण्ये नियतस्य महात्मनः।
रावणेन हृता भार्या स त्वां शरणमागतः ॥ ४.५.६ ॥
Die Gattin dieses beherrschten, großherzigen Mannes, der im Wald wohnte, wurde von Rāvaṇa entführt; er ist nun gekommen, um deinen Schutz zu suchen.
4.5.7
भवता सख्यकामौ तौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
प्रगृह्य चार्चयस्वैतौ पूजनीयतमावुभौ ॥ ४.५.७ ॥
Nehmt jene beiden Brüder, Rāma und Lakṣmaṇa, die Freundschaft mit Euch suchen, auf und ehrt sie; beide sind höchst verehrungswürdig.
4.5.8
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं सुग्रीवो वानराधिपः।
दर्शनीयतमो भूत्वा प्रीत्योवाच च राघवम् ॥ ४.५.८ ॥
Als Sugrīva, der Herr der Affen, Hanumāns Worte hörte, nahm er eine höchst angenehme Gestalt an und sprach liebevoll zu Rāghava.
4.5.9
भवान् धर्मविनीतश्च सुतपाः सर्ववत्सलः।
आख्याता वायुपुत्रेण तत्त्वतो मे भवद्गुणाः ॥ ४.५.९ ॥
Ihr seid im Dharma geschult, ein Beschützer der Frommen und allen liebevoll zugetan; der Sohn des Windes hat mir Eure Tugenden wahrhaft geschildert.
4.5.10
तन्ममैवैष सत्कारो लाभश्चैवोत्तमः प्रभो।
यत्त्वमिच्छसि सौहार्दं वानरेण मया सह ॥ ४.५.१० ॥
O Herr, dass Ihr die Freundschaft mit mir, einem Affen, begehrt, ist wahrlich meine höchste Ehre und mein größter Gewinn.
4.5.11
रोचते यदि मे सख्यं बाहुरेष प्रसारितः।
गृह्यतां पाणिना पाणिर्मर्यादा बध्यतां ध्रुवा ॥ ४.५.११ ॥
Wenn Euch die Freundschaft mit mir gefällt, so ist dies mein ausgestreckter Arm; die Hand nehme die Hand, und ein fester Bund werde geschlossen.
4.5.12
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सुग्रीवस्य सुभाषितम्।
सम्प्रहृष्टमना हस्तं पीडयामास पाणिना ॥ ४.५.१२ ॥
Als er diese wohlgesprochenen Worte Sugrīvas hörte, drückte Rāma, sein Herz voller Freude, dessen Hand mit der seinen.
4.5.13
हृष्टः सौहृदमालम्ब्य पर्यष्वजत पीडितम्।
ततो हनूमान् संत्यज्य भिक्षुरूपमरिंदमः ॥ ४.५.१३ ॥
Erfreut, die Freundschaft ergreifend, umarmte er Sugrīva fest. Dann legte Hanumān, der Bezwinger der Feinde, die Gestalt eines Bettelmönchs ab.
4.5.14
काष्ठयोः स्वेन रूपेण जनयामास पावकम्।
दीप्यमानं ततो वह्निं पुष्पैरभ्यर्च्य सत्कृतम् ॥ ४.५.१४ ॥
Aus zwei Hölzern entzündete er durch seine eigene Kraft Feuer. Dann verehrte er das lodernde Feuer mit Blumen und ehrte es.
4.5.15
तयोर्मध्ये तु सुप्रीतो निदधौ सुसमाहितः।
ततोऽग्निं दीप्यमानं तौ चक्रतुश्च प्रदक्षिणम् ॥ ४.५.१५ ॥
Sehr erfreut und gesammelt stellte er das lodernde Feuer zwischen die beiden. Dann umschritten die beiden das Feuer und hielten es zur Rechten.
4.5.16
सुग्रीवो राघवश्चैव वयस्यत्वमुपागतौ।
ततः सुप्रीतमनसौ तावुभौ हरिराघवौ ॥ ४.५.१६ ॥
Sugrīva und Rāghava erlangten beide den Zustand der Freundschaft. Dann wurden die beiden, der Affe und der Rāghava, mit hocherfreuten Herzen, Freunde.
4.5.17
अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ न तृप्तिमभिजग्मतुः।
त्वं वयस्योऽसि हृद्यो मे ह्येकं दुःखं सुखं च नौ ॥ ४.५.१७ ॥
Einander anblickend, konnten die beiden nicht genug bekommen. (Sugrīva sprach:) Du bist mein Freund, dem Herzen lieb; Leid und Freude sind für uns beide eins.
4.5.18
सुग्रीवो राघवं वाक्यमित्युवाच प्रहृष्टवत्।
ततः सुपर्णबहुलां भङ्क्त्वा शाखां सुपुष्पिताम् ॥ ४.५.१८ ॥
Sugrīva sprach diese Worte zu Rāghava, als wäre er hocherfreut. Dann brach er einen blattreichen, schön blühenden Zweig ab,
4.5.19
सालस्यास्तीर्य सुग्रीवो निषसाद सराघवः।
लक्ष्मणायाथ संहृष्टो हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ४.५.१९ ॥
Nachdem Sugrīva Sāla-Blätter ausgebreitet hatte, setzte er sich mit Rāghava nieder. Da bereitete der erfreute Hanumān, Sohn des Windes, für Lakṣmaṇa einen Sitz.
4.5.20
शाखां चन्दनवृक्षस्य ददौ परमपुष्पिताम्।
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवः श्लक्ष्णं मधुरया गिरा ॥ ४.५.२० ॥
(Hanumān) reichte einen Zweig eines Sandelbaums in voller Blüte. Da sprach der erfreute Sugrīva mit sanfter, süßer Stimme.
4.5.21
प्रत्युवाच तदा रामं हर्षव्याकुललोचनः।
अहं विनिकृतो राम चरामीह भयार्दितः ॥ ४.५.२१ ॥
Da antwortete Sugrīva Rāma, die Augen von Freude getrübt: "O Rāma, mir wurde Unrecht getan, und ich bin enteignet; ich irre hier umher, von Furcht gequält."
4.5.22
हृतभार्यो वने त्रस्तो दुर्गमेतदुपाश्रितः।
सोऽहं त्रस्तो वने भीतो वसाम्युद्भ्रान्तचेतनः ॥ ४.५.२२ ॥
Da meine Gemahlin geraubt wurde und ich im Wald verängstigt bin, habe ich auf diesem unzugänglichen (Berg) Zuflucht genommen. Ich, so verängstigt, furchtsam und mit verwirrtem Geist, wohne im Wald.
4.5.23
वालिना निकृतो भ्रात्रा कृतवैरश्च राघव।
वालिनो मे महाभाग भयार्तस्याभयं कुरु ॥ ४.५.२३ ॥
Von meinem Bruder Vālin unrecht behandelt, mit dem ich in Feindschaft lebe. O Rāghava, o Glückseliger, gewähre mir Sicherheit, da ich von der Furcht vor Vālin gequält bin.
4.5.24
कर्तुमर्हसि काकुत्स्थ भयं मे न भवेद् यथा।
एवमुक्तस्तु तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मवत्सलः ॥ ४.५.२४ ॥
O Kākutstha, du solltest so handeln, dass ich keine Furcht mehr habe. So angesprochen, antwortete der strahlende Rāma, Kenner des Dharma, dem Dharma zugetan (...).
4.5.25
प्रत्यभाषत काकुत्स्थः सुग्रीवं प्रहसन्निव।
उपकारफलं मित्रं विदितं मे महाकपे ॥ ४.५.२५ ॥
Rāma, der Nachkomme des Kakutstha, antwortete Sugrīva lächelnd: »O großer Affe, ich kenne die Frucht der Güte eines Freundes.«
4.5.26
वालिनं तं वधिष्यामि तव भार्यापहारिणम्।
अमोघाः सूर्यसंकाशा ममेमे निशिताः शराः ॥ ४.५.२६ ॥
Ich werde Vālin, den Entführer deiner Gattin, erschlagen. Diese meine scharfen Pfeile, gleich der Sonne, verfehlen niemals ihr Ziel.
4.5.27
तस्मिन् वालिनि दुर्वृत्ते निपतिष्यन्ति वेगिताः।
कङ्कपत्रप्रतिच्छन्ना महेन्द्राशनिसंनिभाः ॥ ४.५.२७ ॥
Auf jenen frevelhaften Vālin werden diese Pfeile rasch niederfallen, mit Kranichfedern bedeckt, gleich Indras gewaltigem Donnerkeil.
4.5.28
तीक्ष्णाग्रा ऋजुपर्वाणः सरोषा भुजगा इव।
तमद्य वालिनं पश्य तीक्ष्णैराशीविषोपमैः ॥ ४.५.२८ ॥
Mit scharfen Spitzen und geraden Gelenken gleichen diese Pfeile zornigen Schlangen. Sieh heute Vālin an, getroffen von diesen scharfen Pfeilen, gleich giftigen Schlangen.
4.5.29
शरैर्विनिहतं भूमौ प्रकीर्णमिव पर्वतम्।
स तु तद् वचनं श्रुत्वा राघवस्यात्मनो हितम्।
सुग्रीवः परमप्रीतः परमं वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५.२९ ॥
Sieh Vālin an, von Pfeilen erschlagen, auf dem Boden liegend wie ein zerstreuter Berg. Als Sugrīva jene heilsamen Worte Rāghavas vernahm, sprach er, hoch erfreut, diese erhabenen Worte.
4.5.30
तव प्रसादेन नृसिंह वीर
प्रियां च राज्यं च समाप्नुयामहम्।
तथा कुरु त्वं नरदेव वैरिणं
यथा न हिंस्यात् स पुनर्ममाग्रजम् ॥ ४.५.३० ॥
Durch deine Gnade, o Löwe unter den Menschen, o Held, möge ich meine Geliebte und das Reich erlangen. O Herr der Menschen, handle so, dass dieser Feind meinen älteren Bruder nicht mehr verletze.
4.5.31
सीताकपीन्द्रक्षणदाचराणां
राजीवहेमज्वलनोपमानि।
सुग्रीवरामप्रणयप्रसङ्गे
वामानि नेत्राणि समं स्फुरन्ति ॥ ४.५.३१ ॥
Während des Gesprächs über die Freundschaft zwischen Sugrīva und Rāma zuckten gleichzeitig die linken Augen Sītās, des Herrn der Affen und der Nachtwandler, ähnlich dem Lotus und der Flamme des glühenden Goldes.