Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
पुनरेवाब्रवीत् प्रीतो राघवं रघुनन्दनम्।
अयमाख्याति ते राम सचिवो मन्त्रिसत्तमः ॥ ४.६.१ ॥
Erfreut sprach er erneut zu Rāghava, der Freude der Raghus: "Rāma, dieser, dein bester Ratgeber, verkündet dir."
4.6.2
हनुमान् यन्निमित्तं त्वं निर्जनं वनमागतः।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वसतश्च वने तव ॥ ४.६.२ ॥
Hanumān: "Aus welchem Grund bist du mit deinem Bruder Lakṣmaṇa in diesen einsamen Wald gekommen und wohnst im Wald?"
4.6.3
रक्षसापहृता भार्या मैथिली जनकात्मजा।
त्वया वियुक्ता रुदती लक्ष्मणेन च धीमता ॥ ४.६.३ ॥
Deine Gattin, die Maithilī, Tochter Janakas, von einem Rākṣasa entführt, von dir und dem weisen Lakṣmaṇa getrennt, weint.
4.6.4
अन्तरं प्रेप्सुना तेन हत्वा गृध्रं जटायुषम्।
भार्यावियोगजं दुःखं प्रापितस्तेन रक्षसा ॥ ४.६.४ ॥
Eine Gelegenheit suchend, tötete er den Geier Jaṭāyu; durch jenen Rākṣasa wurdest du in den Schmerz gestürzt, der aus der Trennung von deiner Gattin entsteht.
4.6.5
भार्यावियोगजं दुःखं नचिरात् त्वं विमोक्ष्यसे।
अहं तामानयिष्यामि नष्टां वेदश्रुतीमिव ॥ ४.६.५ ॥
Bald wirst du von diesem Schmerz der Trennung von deiner Gattin befreit sein. Ich werde sie zurückbringen, wie man die verlorene Veda-Offenbarung wiedergewinnt.
4.6.6
रसातले वा वर्तन्तीं वर्तन्तीं वा नभस्तले।
अहमानीय दास्यामि तव भार्यामरिंदम ॥ ४.६.६ ॥
Ob sie in der Unterwelt weilt oder im Himmel wohnt, ich werde sie bringen und dir deine Gattin übergeben, o Bezwinger der Feinde!
4.6.7
इदं तथ्यं मम वचस्त्वमवेहि च राघव।
न शक्या सा जरयितुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ ४.६.७ ॥
Wisse, Rāghava, dass dies meine wahren Worte sind: Nicht einmal die Götter und Dämonen mit Indra könnten sie bezwingen.
4.6.8
तव भार्या महाबाहो भक्ष्यं विषकृतं यथा।
त्यज शोकं महाबाहो तां कान्तामानयामि ते ॥ ४.६.८ ॥
Deine Gemahlin ist wie vergiftete Speise, o Starkarmiger. Lass ab von deinem Kummer, o Starkarmiger; ich werde dir diese Geliebte zurückbringen.
4.6.9
अनुमानात् तु जानामि मैथिली सा न संशयः।
ह्रियमाणा मया दृष्टा रक्षसा रौद्रकर्मणा ॥ ४.६.९ ॥
Aus Schlussfolgerung weiß ich, dass sie Maithilī ist, es besteht kein Zweifel. Ich sah sie von einem Rākṣasa mit grausamen Taten entführen.
4.6.10
क्रोशन्ती रामरामेति लक्ष्मणेति च विस्वरम्।
स्फुरन्ती रावणस्याङ्के पन्नगेन्द्रवधूर्यथा ॥ ४.६.१० ॥
Laut rufend "Rāma, Rāma!" und "Lakṣmaṇa!", sich auf Rāvaṇas Schoß windend wie die Gemahlin des Schlangenkönigs.
4.6.11
आत्मना पञ्चमं मां हि दृष्ट्वा शैलतले स्थितम्।
उत्तरीयं तया त्यक्तं शुभान्याभरणानि च ॥ ४.६.११ ॥
Als sie mich, den Fünften unter ihnen, auf dem Berghang stehen sah, warf sie ihr Obergewand und ihre glückbringenden Schmucksachen hinab.
4.6.12
तान्यस्माभिर्गृहीतानि निहितानि च राघव।
आनयिष्याम्यहं तानि प्रत्यभिज्ञातुमर्हसि ॥ ४.६.१२ ॥
Wir haben sie aufgehoben und beiseitegelegt, Rāghava. Ich werde sie dir bringen; du solltest sie wiedererkennen.
4.6.13
तमब्रवीत् ततो रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
आनयस्व सखे शीघ्रं किमर्थं प्रविलम्बसे ॥ ४.६.१३ ॥
Da sprach Rāma zu Sugrīva, der freundlich redete: "Freund, bring sie schnell. Warum zögerst du?"
4.6.14
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः शैलस्य गहनां गुहाम्।
प्रविवेश ततः शीघ्रं राघवप्रियकाम्यया ॥ ४.६.१४ ॥
So angeredet, trat Sugrīva rasch in die tiefe Höhle des Berges, aus dem Wunsch heraus, Rāghava zu gefallen.
4.6.15
उत्तरीयं गृहीत्वा तु स तान्याभरणानि च।
इदं पश्येति रामाय दर्शयामास वानरः ॥ ४.६.१५ ॥
Da nahm der Affe das Obergewand und jene Schmuckstücke und zeigte sie Rāma mit den Worten: "Schau dir das an."
4.6.16
ततो गृहीत्वा वासस्तु शुभान्याभरणानि च।
अभवद् बाष्पसंरुद्धो नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ ४.६.१६ ॥
Da nahm Rāma das Tuch und jene glänzenden Schmuckstücke, und er wurde von Tränen übermannt, wie der Mond, der vom Nebel verhüllt ist.
4.6.17
सीतास्नेहप्रवृत्तेन स तु बाष्पेण दूषितः।
हा प्रियेति रुदन् धैर्यमुत्सृज्य न्यपतत् क्षितौ ॥ ४.६.१७ ॥
Von Tränen aus Liebe zu Sītā überwältigt, weinte er: "Ach, Geliebte!" und, die Fassung verlierend, stürzte er zu Boden.
4.6.18
हृदि कृत्वा स बहुशस्तमलंकारमुत्तमम्।
निशश्वास भृशं सर्पो बिलस्थ इव रोषितः ॥ ४.६.१८ ॥
Immer wieder den herrlichen Schmuck an sein Herz drückend, seufzte er tief, wie eine erzürnte Schlange in ihrem Loch.
4.6.19
अविच्छिन्नाश्रुवेगस्तु सौमित्रिं प्रेक्ष्य पार्श्वतः।
परिदेवयितुं दीनं रामः समुपचक्रमे ॥ ४.६.१९ ॥
Rāma, dessen Tränen unaufhörlich flossen, blickte zu Lakṣmaṇa, dem Sohn Sumitrās, an seiner Seite und begann, kläglich zu klagen.
4.6.20
पश्य लक्ष्मण वैदेह्या संत्यक्तं ह्रियमाणया।
उत्तरीयमिदं भूमौ शरीराद् भूषणानि च ॥ ४.६.२० ॥
Sieh, Lakṣmaṇa: Während man sie fortschleppte, ließ Vaidehī dieses Obergewand und die Schmuckstücke von ihrem Körper auf den Boden fallen.
4.6.21
शाद्वलिन्यां ध्रुवं भूम्यां सीतया ह्रियमाणया।
उत्सृष्टं भूषणमिदं तथा रूपं हि दृश्यते ॥ ४.६.२१ ॥
Auf diesem grasbewachsenen Boden hat Sītā, während man sie fortschleppte, gewiss dieses Schmuckstück fallen lassen; seine Gestalt ist deutlich zu sehen.
4.6.22
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत्।
नाहं जानामि केयूरे नाहं जानामि कुण्डले ॥ ४.६.२२ ॥
Als Rāma so gesprochen hatte, antwortete Lakṣmaṇa: »Die Armreifen erkenne ich nicht, und auch die Ohrringe erkenne ich nicht.«
4.6.23
नूपुरे त्वभिजानामि नित्यं पादाभिवन्दनात्।
ततस्तु राघवो वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ४.६.२३ ॥
Doch die Fußringe erkenne ich, denn ich verneigte mich stets zu ihren Füßen. Da sprach Rāghava diese Worte zu Sugrīva.
4.6.24
ब्रूहि सुग्रीव कं देशं ह्रियन्ती लक्षिता त्वया।
रक्षसा रौद्ररूपेण मम प्राणप्रिया हृता ॥ ४.६.२४ ॥
Sag mir, Sugrīva, in welche Gegend hast du sie fortgebracht gesehen? Ein Rākṣasa von schrecklicher Gestalt hat meine Geliebte entführt, die mir lieber ist als mein Leben.
4.6.25
क्व वा वसति तद् रक्षो महद् व्यसनदं मम।
यन्निमित्तमहं सर्वान् नाशयिष्यामि राक्षसान् ॥ ४.६.२५ ॥
Wo wohnt jener große Rākṣasa, der mir so großes Unglück gebracht hat? Seinetwegen werde ich alle Rākṣasas vernichten.
4.6.26
हरता मैथिलीं येन मां च रोषयता ध्रुवम्।
आत्मनो जीवितान्ताय मृत्युद्वारमपावृतम् ॥ ४.६.२६ ॥
Indem er Maithilī entführt und mich erzürnt hat, hat er gewiss das Tor des Todes für das Ende seines eigenen Lebens geöffnet.
4.6.27
मम दयिततमा हृता वनाद्
रजनिचरेण विमथ्य येन सा।
कथय मम रिपुं तमद्य वै
प्लवगपते यमसंनिधिं नयामि ॥ ४.६.२७ ॥
Meine liebste Gemahlin wurde von einem Nachtwandler gewaltsam aus dem Wald entführt. Sag mir, Herr der Affen, wer dieser Feind ist; noch heute werde ich ihn vor Yama schicken.