வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
पुनरेवाब्रवीत् प्रीतो राघवं रघुनन्दनम्।
अयमाख्याति ते राम सचिवो मन्त्रिसत्तमः ॥ ४.६.१ ॥
மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் ரகுவின் மகிழ்ச்சியான ராகவனிடம் அவர் கூறினார்: ராமா, இதோ உம்முடைய சிறந்த அமைச்சர் உங்களிடம் அறிவிக்கிறார்.
4.6.2
हनुमान् यन्निमित्तं त्वं निर्जनं वनमागतः।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वसतश्च वने तव ॥ ४.६.२ ॥
அனுமான் (கூறுகிறார்) — எந்த காரணத்திற்காக நீங்கள் தம்பி லக்ஷ்மணனுடன் இந்த ஆள் அரவமற்ற காட்டிற்கு வந்து வசிக்கிறீர்கள்?
4.6.3
रक्षसापहृता भार्या मैथिली जनकात्मजा।
त्वया वियुक्ता रुदती लक्ष्मणेन च धीमता ॥ ४.६.३ ॥
ராட்சதனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட உம் மனைவி, ஜனகனின் மகள் மைதிலி, உங்களிடமிருந்தும் அறிவுடைய லக்ஷ்மணனிடமிருந்தும் பிரிந்து அழுகிறாள்.
4.6.4
अन्तरं प्रेप्सुना तेन हत्वा गृध्रं जटायुषम्।
भार्यावियोगजं दुःखं प्रापितस्तेन रक्षसा ॥ ४.६.४ ॥
அவன் வாய்ப்பைத் தேடி கழுகு ஜடாயுவைக் கொன்றான்; அந்த ராட்சதனால் நீங்கள் மனைவியின் பிரிவால் விளைந்த துயரை அடைந்தீர்கள்.
4.6.5
भार्यावियोगजं दुःखं नचिरात् त्वं विमोक्ष्यसे।
अहं तामानयिष्यामि नष्टां वेदश्रुतीमिव ॥ ४.६.५ ॥
மனைவியின் பிரிவால் விளைந்த இத் துயரத்திலிருந்து நீங்கள் விரைவில் விடுபடுவீர்கள். இழந்த வேத ஸ்ருதியைப் போல அவளை நான் மீட்டுக் கொண்டுவருவேன்.
4.6.6
रसातले वा वर्तन्तीं वर्तन्तीं वा नभस्तले।
अहमानीय दास्यामि तव भार्यामरिंदम ॥ ४.६.६ ॥
அவள் பாதாளத்தில் இருந்தாலும் அல்லது வானத்தில் இருந்தாலும், அவளைக் கொண்டுவந்து உங்கள் மனைவியை உங்களிடம் ஒப்படைப்பேன், எதிரிகளை அடக்குபவரே!
4.6.7
इदं तथ्यं मम वचस्त्वमवेहि च राघव।
न शक्या सा जरयितुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ ४.६.७ ॥
ராகவா, என் இந்த வார்த்தையை உண்மையென அறிக. இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுரர்களும் அவளை வெல்ல இயலாது.
4.6.8
तव भार्या महाबाहो भक्ष्यं विषकृतं यथा।
त्यज शोकं महाबाहो तां कान्तामानयामि ते ॥ ४.६.८ ॥
மகாபாகுவே, உன் மனைவி விஷம் கலந்த உணவைப் போல (ராவணனுக்கு ஏற்காதவள்). மகாபாகுவே, துயரை விடு; அந்த அன்பிற்குரியவளை உனக்காகக் கொண்டு வருவேன்.
4.6.9
अनुमानात् तु जानामि मैथिली सा न संशयः।
ह्रियमाणा मया दृष्टा रक्षसा रौद्रकर्मणा ॥ ४.६.९ ॥
ஊகத்தால் அறிகிறேன், அவள் மைதிலியே; ஐயமில்லை. கொடுஞ்செயல் செய்யும் ராட்சசனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட அவளை நான் கண்டேன்.
4.6.10
क्रोशन्ती रामरामेति लक्ष्मणेति च विस्वरम्।
स्फुरन्ती रावणस्याङ्के पन्नगेन्द्रवधूर्यथा ॥ ४.६.१० ॥
'ராமா, ராமா' என்றும் 'லட்சுமணா' என்றும் கதறிக் கொண்டு, ராவணனின் மடியில் துடித்தவளாய், நாகராஜனின் மனைவியைப் போல்.
4.6.11
आत्मना पञ्चमं मां हि दृष्ट्वा शैलतले स्थितम्।
उत्तरीयं तया त्यक्तं शुभान्याभरणानि च ॥ ४.६.११ ॥
ஐந்தாவதாக நின்ற என்னை மலைச்சரிவில் கண்டு, அவள் தன் மேலாடையையும் சுபமான ஆபரணங்களையும் கீழே போட்டாள்.
4.6.12
तान्यस्माभिर्गृहीतानि निहितानि च राघव।
आनयिष्याम्यहं तानि प्रत्यभिज्ञातुमर्हसि ॥ ४.६.१२ ॥
அவற்றை நாங்கள் எடுத்து பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோம். ராகவா, அவற்றை நான் கொண்டு வருவேன்; நீ அவற்றை அடையாளம் காண வேண்டும்.
4.6.13
तमब्रवीत् ततो रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
आनयस्व सखे शीघ्रं किमर्थं प्रविलम्बसे ॥ ४.६.१३ ॥
அப்போது ராமன் இனிய சொல்லுடைய சுக்ரீவனிடம் கூறினான்: "நண்பா, விரைவில் கொண்டு வா. ஏன் தாமதிக்கிறாய்?"
4.6.14
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः शैलस्य गहनां गुहाम्।
प्रविवेश ततः शीघ्रं राघवप्रियकाम्यया ॥ ४.६.१४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் சுக்ரீவன் மலையின் ஆழமான குகைக்குள் விரைவாக நுழைந்தான், ராகவனுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்பி.
4.6.15
उत्तरीयं गृहीत्वा तु स तान्याभरणानि च।
इदं पश्येति रामाय दर्शयामास वानरः ॥ ४.६.१५ ॥
பின்னர் அந்தக் குரங்கு மேலாடையையும் அந்த ஆபரணங்களையும் எடுத்து, "இதைப் பார்" என்று கூறி ராமனுக்குக் காட்டினான்.
4.6.16
ततो गृहीत्वा वासस्तु शुभान्याभरणानि च।
अभवद् बाष्पसंरुद्धो नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ ४.६.१६ ॥
பின்னர் அந்த ஆடையையும் அழகிய ஆபரணங்களையும் எடுத்த ராமன், பனியால் மூடப்பட்ட சந்திரனைப் போல கண்ணீரால் நிறைந்தான்.
4.6.17
सीतास्नेहप्रवृत्तेन स तु बाष्पेण दूषितः।
हा प्रियेति रुदन् धैर्यमुत्सृज्य न्यपतत् क्षितौ ॥ ४.६.१७ ॥
சீதையின் மீதான அன்பிலிருந்து பெருகிய கண்ணீரால் துன்புற்ற அவன், "ஐயோ, அன்பே!" என்று அழுது, மனத்திடத்தை விட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
4.6.18
हृदि कृत्वा स बहुशस्तमलंकारमुत्तमम्।
निशश्वास भृशं सर्पो बिलस्थ इव रोषितः ॥ ४.६.१८ ॥
அந்த உயர்ந்த ஆபரணத்தை நெஞ்சில் பலமுறை வைத்து அவன், வளையில் இருக்கும் சினம் கொண்ட பாம்பைப் போல பெருமூச்சு விட்டான்.
4.6.19
अविच्छिन्नाश्रुवेगस्तु सौमित्रिं प्रेक्ष्य पार्श्वतः।
परिदेवयितुं दीनं रामः समुपचक्रमे ॥ ४.६.१९ ॥
இடைவிடாத கண்ணீர்ப் பெருக்கோடு இருந்த ராமன், அருகில் நின்ற சௌமித்திரியைப் பார்த்து துயரத்துடன் புலம்பத் தொடங்கினான்.
4.6.20
पश्य लक्ष्मण वैदेह्या संत्यक्तं ह्रियमाणया।
उत्तरीयमिदं भूमौ शरीराद् भूषणानि च ॥ ४.६.२० ॥
லட்சுமணா, பார். கடத்தப்பட்டபோது வைதேஹி இந்த மேலாடையையும் உடலிலிருந்து கழற்றிய ஆபரணங்களையும் நிலத்தில் விட்டுச் சென்றிருக்கிறாள்.
4.6.21
शाद्वलिन्यां ध्रुवं भूम्यां सीतया ह्रियमाणया।
उत्सृष्टं भूषणमिदं तथा रूपं हि दृश्यते ॥ ४.६.२१ ॥
புல் நிறைந்த இந்த நிலத்தில், கடத்தப்பட்ட சீதை நிச்சயமாக இந்த ஆபரணத்தை வீசியிருக்கிறாள்; அதன் வடிவம் அப்படியே தெரிகிறது.
4.6.22
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत्।
नाहं जानामि केयूरे नाहं जानामि कुण्डले ॥ ४.६.२२ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், லட்சுமணன் சொன்னான்: 'அங்கதங்களை நான் அறியேன்; குண்டலங்களையும் நான் அறியேன்.'
4.6.23
नूपुरे त्वभिजानामि नित्यं पादाभिवन्दनात्।
ततस्तु राघवो वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ४.६.२३ ॥
ஆனால் சிலம்புகளை நான் அறிவேன், ஏனெனில் நான் நாள்தோறும் அவளுடைய பாதங்களை வணங்கி வந்தேன். பின்னர் ராகவன் சுக்ரீவனிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
4.6.24
ब्रूहि सुग्रीव कं देशं ह्रियन्ती लक्षिता त्वया।
रक्षसा रौद्ररूपेण मम प्राणप्रिया हृता ॥ ४.६.२४ ॥
சுக்ரீவா, கடத்தப்பட்டுச் செல்லப்படுவதை நீ எந்தத் திசையில் கண்டாய் என்று சொல். கொடிய உருவம் கொண்ட ஓர் அரக்கன் என் உயிரினும் அன்பான அவளைக் கவர்ந்து சென்றான்.
4.6.25
क्व वा वसति तद् रक्षो महद् व्यसनदं मम।
यन्निमित्तमहं सर्वान् नाशयिष्यामि राक्षसान् ॥ ४.६.२५ ॥
எனக்குப் பெரும் துன்பம் தரும் அந்த அரக்கன் எங்கே வசிக்கிறான்? அவனுக்காக நான் எல்லா அரக்கர்களையும் அழிப்பேன்.
4.6.26
हरता मैथिलीं येन मां च रोषयता ध्रुवम्।
आत्मनो जीवितान्ताय मृत्युद्वारमपावृतम् ॥ ४.६.२६ ॥
மைதிலியைக் கவர்ந்து என்னையும் சினமூட்டியவன் நிச்சயமாகத் தன் வாழ்வின் முடிவுக்கான மரணத்தின் வாயிலைத் திறந்துவிட்டான்.
4.6.27
मम दयिततमा हृता वनाद्
रजनिचरेण विमथ्य येन सा।
कथय मम रिपुं तमद्य वै
प्लवगपते यमसंनिधिं नयामि ॥ ४.६.२७ ॥
என் அன்புக்குரியவளை வனத்திலிருந்து இரவில் திரிபவன் பலவந்தமாகக் கவர்ந்து சென்றான். வானரத் தலைவனே! அந்தப் பகைவனை எனக்குச் சொல். இன்றே அவனை யமனிடம் அனுப்புவேன்.