Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.6.1
पुनरेवाब्रवीत् प्रीतो राघवं रघुनन्दनम्।
अयमाख्याति ते राम सचिवो मन्त्रिसत्तमः ॥ ४.६.१ ॥
De novo, satisfeito, falou a Rāghava, a alegria dos Raghus: "Rāma, este, teu melhor conselheiro, te declara."
4.6.2
हनुमान् यन्निमित्तं त्वं निर्जनं वनमागतः।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वसतश्च वने तव ॥ ४.६.२ ॥
Hanumān: "Por que motivo vieste a esta floresta solitária, com teu irmão Lakṣmaṇa, e vives na floresta?"
4.6.3
रक्षसापहृता भार्या मैथिली जनकात्मजा।
त्वया वियुक्ता रुदती लक्ष्मणेन च धीमता ॥ ४.६.३ ॥
Tua esposa, a Maithilī, filha de Janaka, arrebatada por um rākṣasa, separada de ti e do sábio Lakṣmaṇa, chora.
4.6.4
अन्तरं प्रेप्सुना तेन हत्वा गृध्रं जटायुषम्।
भार्यावियोगजं दुःखं प्रापितस्तेन रक्षसा ॥ ४.६.४ ॥
Buscando a ocasião, matou o abutre Jaṭāyu; por aquele rākṣasa foste lançado na dor nascida da separação da tua esposa.
4.6.5
भार्यावियोगजं दुःखं नचिरात् त्वं विमोक्ष्यसे।
अहं तामानयिष्यामि नष्टां वेदश्रुतीमिव ॥ ४.६.५ ॥
Em breve serás libertado desta dor nascida da separação da tua esposa. Eu a trarei de volta, como se recupera a revelação védica perdida.
4.6.6
रसातले वा वर्तन्तीं वर्तन्तीं वा नभस्तले।
अहमानीय दास्यामि तव भार्यामरिंदम ॥ ४.६.६ ॥
Esteja ela no mundo inferior ou habitando o céu, eu a trarei e entregarei a tua esposa, ó domador dos inimigos!
4.6.7
इदं तथ्यं मम वचस्त्वमवेहि च राघव।
न शक्या सा जरयितुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ ४.६.७ ॥
Saiba, Rāghava, que estas minhas palavras são verdadeiras: nem os deuses e demônios, com Indra, poderiam vencê-la.
4.6.8
तव भार्या महाबाहो भक्ष्यं विषकृतं यथा।
त्यज शोकं महाबाहो तां कान्तामानयामि ते ॥ ४.६.८ ॥
Tua esposa é como alimento envenenado, ó de braços poderosos. Abandona a tristeza, ó de braços poderosos; trarei a ti aquela amada.
4.6.9
अनुमानात् तु जानामि मैथिली सा न संशयः।
ह्रियमाणा मया दृष्टा रक्षसा रौद्रकर्मणा ॥ ४.६.९ ॥
Por inferência sei que ela é Maithilī, não há dúvida. Eu a vi sendo levada por um rākṣasa de atos cruéis.
4.6.10
क्रोशन्ती रामरामेति लक्ष्मणेति च विस्वरम्।
स्फुरन्ती रावणस्याङ्के पन्नगेन्द्रवधूर्यथा ॥ ४.६.१० ॥
Gritando "Rāma, Rāma!" e "Lakṣmaṇa!", debatendo-se no colo de Rāvaṇa como a esposa do rei das serpentes.
4.6.11
आत्मना पञ्चमं मां हि दृष्ट्वा शैलतले स्थितम्।
उत्तरीयं तया त्यक्तं शुभान्याभरणानि च ॥ ४.६.११ ॥
Ao me ver de pé na encosta da montanha, como o quinto deles, ela jogou fora seu manto superior e seus ornamentos auspiciosos.
4.6.12
तान्यस्माभिर्गृहीतानि निहितानि च राघव।
आनयिष्याम्यहं तानि प्रत्यभिज्ञातुमर्हसि ॥ ४.६.१२ ॥
Nós os recolhemos e guardamos, Rāghava. Eu os trarei; deves reconhecê-los.
4.6.13
तमब्रवीत् ततो रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
आनयस्व सखे शीघ्रं किमर्थं प्रविलम्बसे ॥ ४.६.१३ ॥
Então Rāma disse a Sugrīva, que falava com doçura: "Amigo, traga-os logo. Por que demoras?"
4.6.14
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः शैलस्य गहनां गुहाम्।
प्रविवेश ततः शीघ्रं राघवप्रियकाम्यया ॥ ४.६.१४ ॥
Assim instruído, Sugrīva entrou rapidamente na profunda caverna da montanha, desejando agradar a Rāghava.
4.6.15
उत्तरीयं गृहीत्वा तु स तान्याभरणानि च।
इदं पश्येति रामाय दर्शयामास वानरः ॥ ४.६.१५ ॥
Então o macaco pegou a veste superior e aqueles ornamentos e mostrou-os a Rāma, dizendo: "Olha isto."
4.6.16
ततो गृहीत्वा वासस्तु शुभान्याभरणानि च।
अभवद् बाष्पसंरुद्धो नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ ४.६.१६ ॥
Então, pegando o tecido e aqueles ornamentos brilhantes, Rāma ficou embargado de lágrimas, como a lua velada pela névoa.
4.6.17
सीतास्नेहप्रवृत्तेन स तु बाष्पेण दूषितः।
हा प्रियेति रुदन् धैर्यमुत्सृज्य न्यपतत् क्षितौ ॥ ४.६.१७ ॥
Afligido pelas lágrimas nascidas do amor por Sītā, chorou dizendo: "Ai, amada!" e, abandonando a firmeza, caiu ao chão.
4.6.18
हृदि कृत्वा स बहुशस्तमलंकारमुत्तमम्।
निशश्वास भृशं सर्पो बिलस्थ इव रोषितः ॥ ४.६.१८ ॥
Pressionando repetidamente aquele excelente ornamento contra o coração, suspirava profundamente, como uma serpente irada em seu buraco.
4.6.19
अविच्छिन्नाश्रुवेगस्तु सौमित्रिं प्रेक्ष्य पार्श्वतः।
परिदेवयितुं दीनं रामः समुपचक्रमे ॥ ४.६.१९ ॥
Rāma, com lágrimas que corriam sem cessar, olhou para Lakṣmaṇa, filho de Sumitrā, ao seu lado, e começou a lamentar-se com desalento.
4.6.20
पश्य लक्ष्मण वैदेह्या संत्यक्तं ह्रियमाणया।
उत्तरीयमिदं भूमौ शरीराद् भूषणानि च ॥ ४.६.२० ॥
Olha, Lakṣmaṇa: enquanto a levavam, Vaidehī deixou cair no chão este manto e as joias do seu corpo.
4.6.21
शाद्वलिन्यां ध्रुवं भूम्यां सीतया ह्रियमाणया।
उत्सृष्टं भूषणमिदं तथा रूपं हि दृश्यते ॥ ४.६.२१ ॥
Sobre este chão coberto de relva, com certeza, Sītā, sendo levada, deixou cair esta joia; a sua forma é claramente visível.
4.6.22
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत्।
नाहं जानामि केयूरे नाहं जानामि कुण्डले ॥ ४.६.२२ ॥
Quando Rāma assim falou, Lakṣmaṇa respondeu: «Não reconheço os braceletes, nem reconheço os brincos.»
4.6.23
नूपुरे त्वभिजानामि नित्यं पादाभिवन्दनात्।
ततस्तु राघवो वाक्यं सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ४.६.२३ ॥
Mas as tornozeleiras eu reconheço, pois sempre me curvava aos seus pés. Então Rāghava dirigiu estas palavras a Sugrīva.
4.6.24
ब्रूहि सुग्रीव कं देशं ह्रियन्ती लक्षिता त्वया।
रक्षसा रौद्ररूपेण मम प्राणप्रिया हृता ॥ ४.६.२४ ॥
Diz-me, Sugrīva, para que região a viste sendo levada? Um rākṣasa de aparência terrível raptou a minha amada, tão querida quanto a minha própria vida.
4.6.25
क्व वा वसति तद् रक्षो महद् व्यसनदं मम।
यन्निमित्तमहं सर्वान् नाशयिष्यामि राक्षसान् ॥ ४.६.२५ ॥
Onde habita aquele grande rākṣasa, causador de minha desgraça? Por causa dele destruirei todos os rākṣasas.
4.6.26
हरता मैथिलीं येन मां च रोषयता ध्रुवम्।
आत्मनो जीवितान्ताय मृत्युद्वारमपावृतम् ॥ ४.६.२६ ॥
Ao raptar Maithilī e provocar-me, ele certamente abriu a porta da morte para o fim da própria vida.
4.6.27
मम दयिततमा हृता वनाद्
रजनिचरेण विमथ्य येन सा।
कथय मम रिपुं तमद्य वै
प्लवगपते यमसंनिधिं नयामि ॥ ४.६.२७ ॥
Minha amadíssima esposa foi arrancada à força da floresta por um andarilho da noite. Diga-me, senhor dos macacos, quem é esse inimigo; hoje mesmo o enviarei à presença de Yama.