Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः।
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमालयम् ॥ ४.६३.१ ॥
Con estas y otras muchas palabras, el hábil en el discurso me alabó, pidió permiso y entró en su morada.
4.63.2
कन्दरात् तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः।
अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये ॥ ४.६३.२ ॥
Saliendo lentamente de la cueva y subiendo al Vindhya de la montaña, os aguardo.
4.63.3
अद्य त्वेतस्य कालस्य वर्षं साग्रशतं गतम्।
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥ ४.६३.३ ॥
Ahora han pasado ciento un años. Guardando la palabra del sabio en el corazón, aguardo el lugar y el tiempo propicios.
4.63.4
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे।
मां निर्दहति संतापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ४.६३.४ ॥
Habiendo llegado al gran viaje, ahora que la luna ha ido al cielo, la angustia me consume, rodeado de muchos pensamientos.
4.63.5
उदितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर्निवर्तये।
बुद्धिर्या तेन मे दत्ता प्राणानां रक्षणे मम ॥ ४.६३.५ ॥
Hago retroceder la intención de morir que ha surgido en mí con las palabras del sabio; aquella sabiduría que él me dio para proteger mi vida.
4.63.6
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः।
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.६३.६ ॥
Esa sabiduría disipa mi dolor como una llama encendida disipa la oscuridad; y he conocido el poder del malvado Rāvaṇa.
4.63.7
पुत्रः संतर्जितो वाग्भिर्न त्राता मैथिली कथम्।
तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीतावियोजितौ ॥ ४.६३.७ ॥
El hijo fue amenazado con palabras; ¿cómo no pudo proteger a Maithilī? Al oír su lamento, aquellos dos, separados de Sītā, quedaron afligidos.
4.63.8
न मे दशरथस्नेहात् पुत्रेणोत्पादितं प्रियम्।
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य संहतैर्वानरैः सह ॥ ४.६३.८ ॥
Por amor a Daśaratha, el hijo no ha hecho nada querido para mí; pero mientras hablaba así, los monos estaban reunidos.
4.63.9
उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम्।
स दृष्ट्वा स्वां तनुं पक्षैरुद्गतैररुणच्छदैः ॥ ४.६३.९ ॥
Entonces, ante los ojos de los moradores del bosque, se alzaron sus dos alas. Vio su propio cuerpo, con alas crecidas y plumas rojizas.
4.63.10
प्रहर्षमतुलं लेभे वानरांश्चेदमब्रवीत्।
निशाकरस्य राजर्षेः प्रसादादमितौजसः ॥ ४.६३.१० ॥
Obtuvo un gozo incomparable y dijo a los monos: "Por la gracia del rey-sabio Niśākara, de fuerza inmensurable, esto ha ocurrido."
4.63.11
आदित्यरश्मिनिर्दग्धौ पक्षौ पुनरुपस्थितौ।
यौवने वर्तमानस्य ममासीद् यः पराक्रमः ॥ ४.६३.११ ॥
Las dos alas, quemadas por los rayos del sol, han reaparecido de nuevo. El valor que tuve en mi juventud (también ha regresado).
4.63.12
तमेवाद्यावगच्छामि बलं पौरुषमेव च।
सर्वथा क्रियतां यत्नः सीतामधिगमिष्यथ ॥ ४.६३.१२ ॥
Ahora percibo esa misma fuerza y valor viril. Que se haga todo esfuerzo; encontraréis a Sītā.
4.63.13
पक्षलाभो ममायं वः सिद्धिप्रत्ययकारकः।
इत्युक्त्वा तान् हरीन् सर्वान् सम्पातिः पतगोत्तमः ॥ ४.६३.१३ ॥
Esta recuperación de mis alas es para vosotros señal que asegura el éxito. Habiendo dicho esto, Sampāti, el mejor de los pájaros, habló a todos aquellos monos.
4.63.14
उत्पपात गिरेः शृङ्गाज्जिज्ञासुः खगमो गतिम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा प्रतिसंहृष्टमानसाः।
बभूवुर्हरिशार्दूला विक्रमाभ्युदयोन्मुखाः ॥ ४.६३.१४ ॥
Deseoso de conocer el paradero de Sītā, el ave se elevó desde la cima de la montaña. Al oír sus palabras, los monos como tigres, con el ánimo muy alegrado, se volvieron ansiosos por alcanzar la gloria del valor.
4.63.15
अथ पवनसमानविक्रमाः
प्लवगवराः प्रतिलब्धपौरुषाः।
अभिजिदभिमुखां दिशं ययु-
र्जनकसुतापरिमार्गणोन्मुखाः ॥ ४.६३.१५ ॥
Entonces los mejores de los monos, cuyo valor igualaba al del viento, recobrado su vigor viril, partieron hacia la dirección que mira a la estrella Abhijit, ansiosos por buscar a la hija de Janaka.