வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः।
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमालयम् ॥ ४.६३.१ ॥
இவற்றையும் வேறு பல சொற்களையும் கொண்டு, சொல்லில் வல்லவரான அவர் என்னைப் புகழ்ந்து, விடைபெற்று தம் இருப்பிடத்திற்குள் நுழைந்தார்.
4.63.2
कन्दरात् तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः।
अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये ॥ ४.६३.२ ॥
குகையிலிருந்து மெல்ல மெல்ல ஊர்ந்து வந்து, மலையின் மீது ஏறி, விந்திய மலையில் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.
4.63.3
अद्य त्वेतस्य कालस्य वर्षं साग्रशतं गतम्।
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥ ४.६३.३ ॥
இப்போது இந்தக் காலத்தில் நூற்று ஓர் ஆண்டுகள் கழிந்துவிட்டன. முனிவரின் சொல்லை மனதில் கொண்டு, உரிய இடமும் காலமும் வருவதை எதிர்பார்த்திருக்கிறேன்.
4.63.4
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे।
मां निर्दहति संतापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ४.६३.४ ॥
மகா பயணத்தை அடைந்து, சந்திரன் விண்ணுலகம் சென்ற பின், பல எண்ணங்களால் சூழப்பட்ட என்னை துயரம் எரிக்கிறது.
4.63.5
उदितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर्निवर्तये।
बुद्धिर्या तेन मे दत्ता प्राणानां रक्षणे मम ॥ ४.६३.५ ॥
மரணத்தை நோக்கி எழுந்த எண்ணத்தை முனிவரின் சொற்களால் திருப்புகிறேன்; அவர் எனக்கு என் உயிரைக் காக்க அளித்த அறிவு அது.
4.63.6
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः।
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.६३.६ ॥
அந்த அறிவு என் துயரை நீக்குகிறது, எரியும் தீச்சுடர் இருளை நீக்குவது போல; தீய மனத்தவன் ராவணனின் வீரியத்தையும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்.
4.63.7
पुत्रः संतर्जितो वाग्भिर्न त्राता मैथिली कथम्।
तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीतावियोजितौ ॥ ४.६३.७ ॥
மகன் சொற்களால் அச்சுறுத்தப்பட்டான்; மைதிலியை எவ்வாறு காக்க முடியவில்லை? அவள் புலம்பலைக் கேட்டு சீதையிடமிருந்து பிரிந்த அவ்விருவரும் (துயருற்றனர்).
4.63.8
न मे दशरथस्नेहात् पुत्रेणोत्पादितं प्रियम्।
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य संहतैर्वानरैः सह ॥ ४.६३.८ ॥
தசரதரின் அன்பால் மகன் எனக்காக எந்த இனிய செயலையும் செய்யவில்லை; ஆனால் அவன் இவ்வாறு சொல்லிக்கொண்டிருந்தபோது குரங்குகள் கூடியிருந்தனர்.
4.63.9
उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम्।
स दृष्ट्वा स्वां तनुं पक्षैरुद्गतैररुणच्छदैः ॥ ४.६३.९ ॥
அப்போது காட்டில் வாழ்வோர் கண்முன் அவனுக்கு இரு சிறகுகள் எழுந்தன. அவன் தன் உடலைக் கண்டான்; சிவந்த இறகுகளுடன் சிறகுகள் முளைத்திருந்தன.
4.63.10
प्रहर्षमतुलं लेभे वानरांश्चेदमब्रवीत्।
निशाकरस्य राजर्षेः प्रसादादमितौजसः ॥ ४.६३.१० ॥
அவன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; குரங்குகளிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: "அளவற்ற ஒளியுடைய, மன்னரிஷியான நிசாகரரின் அருளால் (இது நிகழ்ந்தது)."
4.63.11
आदित्यरश्मिनिर्दग्धौ पक्षौ पुनरुपस्थितौ।
यौवने वर्तमानस्य ममासीद् यः पराक्रमः ॥ ४.६३.११ ॥
சூரிய ஒளிக்கதிர்களால் எரிந்த இரு சிறகுகளும் மீண்டும் தோன்றின. இளமையில் எனக்கு இருந்த வீரமும் (மீண்டும் வந்தது).
4.63.12
तमेवाद्यावगच्छामि बलं पौरुषमेव च।
सर्वथा क्रियतां यत्नः सीतामधिगमिष्यथ ॥ ४.६३.१२ ॥
அதே வலிமையையும் ஆண்மையையும் இப்போது நான் உணர்கிறேன். எல்லா வகையிலும் முயற்சி செய்யுங்கள்; நீங்கள் சீதையைக் கண்டடைவீர்கள்.
4.63.13
पक्षलाभो ममायं वः सिद्धिप्रत्ययकारकः।
इत्युक्त्वा तान् हरीन् सर्वान् सम्पातिः पतगोत्तमः ॥ ४.६३.१३ ॥
என் சிறகுகள் மீண்டும் முளைத்தது இது; இது உங்களுக்கு வெற்றியின் நம்பிக்கையைத் தரும். இவ்வாறு கூறி, பறவைகளில் சிறந்த சம்பாதி அந்த வானரர்கள் அனைவரிடமும் சொன்னான்.
4.63.14
उत्पपात गिरेः शृङ्गाज्जिज्ञासुः खगमो गतिम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा प्रतिसंहृष्टमानसाः।
बभूवुर्हरिशार्दूला विक्रमाभ्युदयोन्मुखाः ॥ ४.६३.१४ ॥
பறவை சீதையின் நிலையை அறிய விரும்பி மலைச்சிகரத்திலிருந்து மேலெழுந்தது. அவனுடைய சொல்லைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனம் கொண்ட வானர-சிங்கங்கள் வீரத்தால் உயர்வு பெற ஆவல் கொண்டன.
4.63.15
अथ पवनसमानविक्रमाः
प्लवगवराः प्रतिलब्धपौरुषाः।
अभिजिदभिमुखां दिशं ययु-
र्जनकसुतापरिमार्गणोन्मुखाः ॥ ४.६३.१५ ॥
பின்னர் காற்றுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட சிறந்த வானரர்கள், மீண்டும் ஆண்மை பெற்று, ஜனகன் மகளைத் தேட ஆவலுடன் அபிஜித் நட்சத்திரம் நோக்கிய திசையில் சென்றனர்.