Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः।
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमालयम् ॥ ४.६३.१ ॥
Mit diesen und vielen anderen Worten, der Meister der Rede, pries er mich, nahm Abschied und trat in seine Behausung ein.
4.63.2
कन्दरात् तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः।
अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये ॥ ४.६३.२ ॥
Aus der Höhle langsam hervorgekrochen, bin ich auf den Vindhya des Berges gestiegen und erwarte euch.
4.63.3
अद्य त्वेतस्य कालस्य वर्षं साग्रशतं गतम्।
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥ ४.६३.३ ॥
Nun sind einhundertundein Jahre vergangen. Das Wort des Weisen im Herzen bewahrend, warte ich auf den passenden Ort und die passende Zeit.
4.63.4
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे।
मां निर्दहति संतापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ४.६३.४ ॥
Am großen Aufbruch angelangt, da der Mond in den Himmel gegangen ist, verzehrt mich der Kummer, von vielen Gedanken umgeben.
4.63.5
उदितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर्निवर्तये।
बुद्धिर्या तेन मे दत्ता प्राणानां रक्षणे मम ॥ ४.६३.५ ॥
Die in mir aufgestiegene Absicht zu sterben wende ich durch die Worte des Weisen ab; jene Einsicht, die er mir zum Schutz meines Lebens gab.
4.63.6
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः।
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.६३.६ ॥
Jene Einsicht vertreibt meinen Kummer wie eine lodernde Feuerzunge die Finsternis; und ich habe die Macht des bösen Rāvaṇa erkannt.
4.63.7
पुत्रः संतर्जितो वाग्भिर्न त्राता मैथिली कथम्।
तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीतावियोजितौ ॥ ४.६३.७ ॥
Der Sohn wurde mit Worten bedroht; wie konnte Maithilī nicht beschützt werden? Als sie deren Klagen hörten, waren jene beiden, von Sītā getrennt, betrübt.
4.63.8
न मे दशरथस्नेहात् पुत्रेणोत्पादितं प्रियम्।
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य संहतैर्वानरैः सह ॥ ४.६३.८ ॥
Aus Liebe zu Daśaratha hat der Sohn mir nichts Liebes getan; doch während er so sprach, waren die Affen versammelt.
4.63.9
उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम्।
स दृष्ट्वा स्वां तनुं पक्षैरुद्गतैररुणच्छदैः ॥ ४.६३.९ ॥
Da erhoben sich vor den Augen der Waldbewohner seine beiden Flügel. Er sah seinen eigenen Körper, mit gewachsenen Flügeln und rötlichen Federn.
4.63.10
प्रहर्षमतुलं लेभे वानरांश्चेदमब्रवीत्।
निशाकरस्य राजर्षेः प्रसादादमितौजसः ॥ ४.६३.१० ॥
Er empfand unvergleichliche Freude und sprach zu den Affen: "Durch die Gnade des königlichen Weisen Niśākara, von unermesslicher Kraft, ist dies geschehen."
4.63.11
आदित्यरश्मिनिर्दग्धौ पक्षौ पुनरुपस्थितौ।
यौवने वर्तमानस्य ममासीद् यः पराक्रमः ॥ ४.६३.११ ॥
Die beiden von den Sonnenstrahlen verbrannten Flügel sind wieder erschienen. Die Tapferkeit, die ich in meiner Jugend hatte, (ist ebenfalls zurückgekehrt).
4.63.12
तमेवाद्यावगच्छामि बलं पौरुषमेव च।
सर्वथा क्रियतां यत्नः सीतामधिगमिष्यथ ॥ ४.६३.१२ ॥
Eben diese Stärke und männliche Tapferkeit erkenne ich nun. Man unternehme jede Anstrengung; ihr werdet Sītā finden.
4.63.13
पक्षलाभो ममायं वः सिद्धिप्रत्ययकारकः।
इत्युक्त्वा तान् हरीन् सर्वान् सम्पातिः पतगोत्तमः ॥ ४.६३.१३ ॥
Diese Wiedererlangung meiner Flügel ist euch ein Zeichen, das den Erfolg gewiss macht. So sprach Sampāti, der beste der Vögel, zu all jenen Affen.
4.63.14
उत्पपात गिरेः शृङ्गाज्जिज्ञासुः खगमो गतिम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा प्रतिसंहृष्टमानसाः।
बभूवुर्हरिशार्दूला विक्रमाभ्युदयोन्मुखाः ॥ ४.६३.१४ ॥
Begierig, Sītās Aufenthalt zu erfahren, erhob sich der Vogel vom Gipfel des Berges. Als die tigergleichen Affen seine Worte hörten, wurden ihre Herzen sehr froh, und sie waren begierig auf den Aufstieg durch Tapferkeit.
4.63.15
अथ पवनसमानविक्रमाः
प्लवगवराः प्रतिलब्धपौरुषाः।
अभिजिदभिमुखां दिशं ययु-
र्जनकसुतापरिमार्गणोन्मुखाः ॥ ४.६३.१५ ॥
Da zogen die besten der Affen, deren Tapferkeit der des Windes gleichkam, wieder mit Mannhaftigkeit erfüllt, in die dem Stern Abhijit zugewandte Richtung, begierig, die Tochter Janakas zu suchen.