ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 4.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.63.1
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः।
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमालयम् ॥ ४.६३.१ ॥
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁ ବାକ୍ୟରେ ବାକ୍ୟବିଶାରଦ ସେ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କରି ଅନୁମତି ନେଇ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
4.63.2
कन्दरात् तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः।
अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये ॥ ४.६३.२ ॥
ଗୁମ୍ଫାରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଘୋଷାରି ବାହାରି, ପର୍ବତର ବିନ୍ଧ୍ୟ ଉପରେ ଚଢ଼ି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି।
4.63.3
अद्य त्वेतस्य कालस्य वर्षं साग्रशतं गतम्।
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥ ४.६३.३ ॥
ଏବେ ଏହି ସମୟ ଏକଶହ ଏକ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି। ମୁନିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହୃଦୟରେ ରଖି ଯୋଗ୍ୟ ଦେଶ ଓ କାଳର ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି।
4.63.4
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे।
मां निर्दहति संतापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ४.६३.४ ॥
ମହାପ୍ରସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି, ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ବହୁ ଚିନ୍ତାରେ ଘେରା ମୋତେ ସନ୍ତାପ ଦହୁଛି।
4.63.5
उदितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर्निवर्तये।
बुद्धिर्या तेन मे दत्ता प्राणानां रक्षणे मम ॥ ४.६३.५ ॥
ମରଣ ଦିଗକୁ ଉଠିଥିବା ବୁଦ୍ଧିକୁ ମୁଁ ମୁନିଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଫେରାଇ ଦିଏ; ସେହି ବୁଦ୍ଧି ସେ ମୋ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ।
4.63.6
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः।
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.६३.६ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧି ମୋ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ଭଳି; ଦୁରାତ୍ମା ରାବଣର ପରାକ୍ରମ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣିଛି।
4.63.7
पुत्रः संतर्जितो वाग्भिर्न त्राता मैथिली कथम्।
तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीतावियोजितौ ॥ ४.६३.७ ॥
ପୁତ୍ର ବାକ୍ୟରେ ଭର୍ତ୍ସିତ ହେଲା; ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ କିପରି ରକ୍ଷା ହେଲା ନାହିଁ? ତାଙ୍କର ବିଳାପ ଶୁଣି ସୀତାଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ସେହି ଦୁଇଜଣ (ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ)।
4.63.8
न मे दशरथस्नेहात् पुत्रेणोत्पादितं प्रियम्।
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य संहतैर्वानरैः सह ॥ ४.६३.८ ॥
ଦଶରଥଙ୍କ ସ୍ନେହ ହେତୁ ପୁତ୍ର ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେ ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ ବାନରମାନେ ଏକତ୍ର ଥିଲେ।
4.63.9
उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम्।
स दृष्ट्वा स्वां तनुं पक्षैरुद्गतैररुणच्छदैः ॥ ४.६३.९ ॥
ସେତେବେଳେ ବନଚାରୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପକ୍ଷ ଉଠିଲା। ଲାଲ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ଉଠିଥିବା ପକ୍ଷସହ ସେ ନିଜ ଶରୀର ଦେଖିଲା।
4.63.10
प्रहर्षमतुलं लेभे वानरांश्चेदमब्रवीत्।
निशाकरस्य राजर्षेः प्रसादादमितौजसः ॥ ४.६३.१० ॥
ସେ ଅତୁଳ ହର୍ଷ ଲାଭ କଲା, ଏବଂ ବାନରମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲା: "ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜର୍ଷି ନିଶାକରଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ (ଏହା ହେଲା)।"
4.63.11
आदित्यरश्मिनिर्दग्धौ पक्षौ पुनरुपस्थितौ।
यौवने वर्तमानस्य ममासीद् यः पराक्रमः ॥ ४.६३.११ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ପକ୍ଷ ପୁଣି ଉଠିଲା। ଯୌବନରେ ମୋର ଯେଉଁ ପରାକ୍ରମ ଥିଲା, (ତାହା ମଧ୍ୟ ଫେରିଲା)।
4.63.12
तमेवाद्यावगच्छामि बलं पौरुषमेव च।
सर्वथा क्रियतां यत्नः सीतामधिगमिष्यथ ॥ ४.६३.१२ ॥
ସେହି ବଳ ଓ ପୌରୁଷ ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜାଣୁଛି। ସବୁ ପ୍ରକାରେ ଯତ୍ନ କର; ତୁମେ ସୀତାଙ୍କୁ ପାଇବ।
4.63.13
पक्षलाभो ममायं वः सिद्धिप्रत्ययकारकः।
इत्युक्त्वा तान् हरीन् सर्वान् सम्पातिः पतगोत्तमः ॥ ४.६३.१३ ॥
ମୋ ଡେଣା ଫେରି ପାଇଛି; ଏହା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳତାର ବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ। ଏହା କହି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ପାତି ସେହି ବାନରମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
4.63.14
उत्पपात गिरेः शृङ्गाज्जिज्ञासुः खगमो गतिम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा प्रतिसंहृष्टमानसाः।
बभूवुर्हरिशार्दूला विक्रमाभ्युदयोन्मुखाः ॥ ४.६३.१४ ॥
ସୀତାଙ୍କ ସନ୍ଧାନ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ପକ୍ଷୀ ପର୍ବତ-ଶିଖରରୁ ଉଡ଼ିଗଲା। ତାହାର କଥା ଶୁଣି ହର୍ଷିତ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ବାନର-ସିଂହମାନେ ପରାକ୍ରମରେ ଉନ୍ନତି ପାଇବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
4.63.15
अथ पवनसमानविक्रमाः
प्लवगवराः प्रतिलब्धपौरुषाः।
अभिजिदभिमुखां दिशं ययु-
र्जनकसुतापरिमार्गणोन्मुखाः ॥ ४.६३.१५ ॥
ତା'ପରେ ପବନ ସମାନ ପରାକ୍ରମ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ, ପୁଣି ପୌରୁଷ ଲାଭ କରି, ଜନକ-ତନୟାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଅଭିଜିତ ନକ୍ଷତ୍ର ଅଭିମୁଖୀ ଦିଗକୁ ଗଲେ।