Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.66.1
अनेकशतसाहस्रीं विषण्णां हरिवाहिनीम्।
जाम्बवान् समुदीक्ष्यैवं हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ४.६६.१ ॥
Als Jāmbavān das niedergeschlagene Affenheer, Hunderttausende stark, erblickte, sprach er so zu Hanumān.
4.66.2
वीर वानरलोकस्य सर्वशास्त्रविदां वर।
तूष्णीमेकान्तमाश्रित्य हनूमन् किं न जल्पसि ॥ ४.६६.२ ॥
O Held, Bester unter dem Affenvolk, der alle Wissenschaften kennt! Hanumān, warum sitzt du schweigend abseits und sprichst nicht?
4.66.3
हनूमन् हरिराजस्य सुग्रीवस्य समो ह्यसि।
रामलक्ष्मणयोश्चापि तेजसा च बलेन च ॥ ४.६६.३ ॥
Hanumān, du bist wahrlich Sugrīva gleich, dem Herrn der Affen, und an Glanz und Kraft bist du auch Rāma und Lakṣmaṇa ebenbürtig.
4.66.4
अरिष्टनेमिनः पुत्रो वैनतेयो महाबलः।
गरुत्मानिव विख्यात उत्तमः सर्वपक्षिणाम् ॥ ४.६६.४ ॥
Wie Garuḍa, der Sohn des Ariṣṭanemi und der Vinatā, der Mächtige, berühmt als der Beste aller Vögel.
4.66.5
बहुशो हि मया दृष्टः सागरे स महाबलः।
भुजङ्गानुद्धरन् पक्षी महाबाहुर्महाबलः ॥ ४.६६.५ ॥
Oft habe ich ihn im Meer gesehen, jenen Mächtigen: den Vogel mit den großen Armen und der großen Kraft, der die Schlangen emporhob.
4.66.6
पक्षयोर्यद् बलं तस्य भुजवीर्यबलं तव।
विक्रमश्चापि वेगश्च न ते तेनापहीयते ॥ ४.६६.६ ॥
Die Kraft seiner Flügel ist gleich der Kraft und Tapferkeit deiner Arme; deine Tapferkeit und deine Schnelligkeit werden durch den Vergleich mit ihm nicht geringer.
4.66.7
बलं बुद्धिश्च तेजश्च सत्त्वं च हरिपुङ्गव।
विशिष्टं सर्वभूतेषु किमात्मानं न सज्जसे ॥ ४.६६.७ ॥
O bester der Affen, Kraft, Verstand, Glanz und Mut, die unter allen Wesen hervorragen — warum setzt du dich nicht selbst dafür ein?
4.66.8
अप्सराऽप्सरसां श्रेष्ठा विख्याता पुञ्जिकस्थला।
अञ्जनेति परिख्याता पत्नी केसरिणो हरेः ॥ ४.६६.८ ॥
Puñjikasthalā, die vornehmste der Apsaras, berühmt und unter dem Namen Añjanā bekannt, wurde die Gattin des Affen Kesarin.
4.66.9
विख्याता त्रिषु लोकेषु रूपेणाप्रतिमा भुवि।
अभिशापादभूत् तात कपित्वे कामरूपिणी ॥ ४.६६.९ ॥
Berühmt in den drei Welten und unvergleichlich an Schönheit auf Erden, mein Lieber, wurde sie durch einen Fluch zu einer Affenfrau, die jede Gestalt nach Belieben annehmen konnte.
4.66.10
दुहिता वानरेन्द्रस्य कुञ्जरस्य महात्मनः।
मानुषं विग्रहं कृत्वा रूपयौवनशालिनी ॥ ४.६६.१० ॥
Sie war die Tochter des großherzigen Herrn der Affen, Kuñjara; in menschlicher Gestalt angenommen, strahlte sie in Schönheit und Jugend.
4.66.11
विचित्रमाल्याभरणा कदाचित् क्षौमधारिणी।
अचरत् पर्वतस्याग्रे प्रावृडम्बुदसंनिभे ॥ ४.६६.११ ॥
Mit bunten Girlanden und Schmuck geschmückt, wanderte sie einmal, in seidenes Gewand gehüllt, auf dem Gipfel eines Berges, der einer Regenwolke glich.
4.66.12
तस्या वस्त्रं विशालाक्ष्याः पीतं रक्तदशं शुभम्।
स्थितायाः पर्वतस्याग्रे मारुतोऽपाहरच्छनैः ॥ ४.६६.१२ ॥
Das schöne gelbe Gewand mit roten Säumen jener Großäugigen, während sie auf dem Gipfel des Berges stand, wurde vom Wind sanft davongetragen.
4.66.13
स ददर्श ततस्तस्या वृत्तावूरू सुसंहतौ।
स्तनौ च पीनौ सहितौ सुजातं चारु चाननम् ॥ ४.६६.१३ ॥
Dann sah er ihre runden, wohlgeformten Schenkel, ihre vollen, wohlgeformten Brüste und ihr liebliches, ebenmäßiges Antlitz.
4.66.14
तां बलादायतश्रोणीं तनुमध्यां यशस्विनीम्।
दृष्ट्वैव शुभसर्वाङ्गीं पवनः काममोहितः ॥ ४.६६.१४ ॥
Als er sie sah, die ruhmreiche, breithüftige und schlankleibige, an allen Gliedern schöne, da wurde der Windgott von Begierde verwirrt.
4.66.15
स तां भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां पर्यष्वजत मारुतः।
मन्मथाविष्टसर्वाङ्गो गतात्मा तामनिन्दिताम् ॥ ४.६६.१५ ॥
Mit seinen beiden langen Armen umschlang er sie; von Liebe ergriffen am ganzen Leib, den Verstand verloren, umarmte der Windgott jene Makellose.
4.66.16
सा तु तत्रैव सम्भ्रान्ता सुव्रता वाक्यमब्रवीत्।
एकपत्नीव्रतमिदं को नाशयितुमिच्छति ॥ ४.६६.१६ ॥
Sie aber, dort heftig erschrocken, die Gelübdetreue, sprach: »Wer will dieses Gelübde der einen Gattin zerstören?«
4.66.17
अञ्जनाया वचः श्रुत्वा मारुतः प्रत्यभाषत।
न त्वां हिंसामि सुश्रोणि मा भूत् ते मनसो भयम् ॥ ४.६६.१७ ॥
Als der Windgott Añjanās Worte hörte, antwortete er: »O Schönhüftige, ich werde dir kein Leid zufügen; möge keine Furcht in deinem Herzen sein.«
4.66.18
मनसास्मि गतो यत् त्वां परिष्वज्य यशस्विनि।
वीर्यवान् बुद्धिसम्पन्नस्तव पुत्रो भविष्यति ॥ ४.६६.१८ ॥
»O Ruhmreiche, ich habe dich nur im Geiste umarmt; darum wird dein Sohn kraftvoll und klug sein.«
4.66.19
महासत्त्वो महातेजा महाबलपराक्रमः।
लङ्घने प्लवने चैव भविष्यति मया समः ॥ ४.६६.१९ ॥
Von großer Tapferkeit, großem Glanz und großer Stärke und Tatkraft wird er mir gleich sein im Springen über und im Schwimmen durch.
4.66.20
एवमुक्ता ततस्तुष्टा जननी ते महाकपे।
गुहायां त्वां महाबाहो प्रजज्ञे प्लवगर्षभ ॥ ४.६६.२० ॥
So angesprochen, gebar dich deine Mutter, erfreut, in einer Höhle, o großer Affe, o Starkarmiger, o bester der Affen.
4.66.21
अभ्युत्थितं ततः सूर्यं बालो दृष्ट्वा महावने।
फलं चेति जिघृक्षुस्त्वमुत्प्लुत्याभ्युत्पतो दिवम् ॥ ४.६६.२१ ॥
Als du, ein Kind, die im großen Wald aufgegangene Sonne sahst und dachtest: »Das ist eine Frucht«, sprangst du, um sie zu ergreifen, empor und flogst in den Himmel.
4.66.22
शतानि त्रीणि गत्वाथ योजनानां महाकपे।
तेजसा तस्य निर्धूतो न विषादं गतस्ततः ॥ ४.६६.२२ ॥
Nachdem du dreihundert Yojanas zurückgelegt hattest, o großer Affe, wurdest du zwar von seinem Glanz zurückgestoßen, verfielst aber nicht in Verzweiflung.
4.66.23
त्वामप्युपगतं तूर्णमन्तरिक्षं महाकपे।
क्षिप्तमिन्द्रेण ते वज्रं कोपाविष्टेन तेजसा ॥ ४.६६.२३ ॥
O großer Affe, als du dich schnell im Himmel näherst, schleuderte Indra, von Zorn erfüllt, mit seiner Kraft seinen Donnerkeil gegen dich.
4.66.24
तदा शैलाग्रशिखरे वामो हनुरभज्यत।
ततो हि नामधेयं ते हनुमानिति कीर्तितम् ॥ ४.६६.२४ ॥
Da brach dir auf dem Gipfel des Bergkamms der linke Kiefer; deshalb wurde dein Name Hanumān genannt.
4.66.25
ततस्त्वां निहतं दृष्ट्वा वायुर्गन्धवहः स्वयम्।
त्रैलोक्यं भृशसंक्रुद्धो न ववौ वै प्रभञ्जनः ॥ ४.६६.२५ ॥
Als er dich erschlagen sah, wurde der Wind Vāyu, der Träger des Duftes, selbst heftig zornig und wehte nicht mehr in den drei Welten.
4.66.26
सम्भ्रान्ताश्च सुराः सर्वे त्रैलोक्ये क्षुभिते सति।
प्रसादयन्ति संक्रुद्धं मारुतं भुवनेश्वराः ॥ ४.६६.२६ ॥
Als die drei Welten in Aufruhr gerieten, erschraken alle Götter, und die Herren der Welten begannen, den zornigen Māruta zu besänftigen.
4.66.27
प्रसादिते च पवने ब्रह्मा तुभ्यं वरं ददौ।
अशस्त्रवध्यतां तात समरे सत्यविक्रम ॥ ४.६६.२७ ॥
Als der Wind besänftigt war, gewährte dir Brahmā einen Segen: O lieber Sohn, o du von wahrer Tapferkeit, im Kampf sollst du nicht durch Waffen erschlagen werden.
4.66.28
वज्रस्य च निपातेन विरुजं त्वां समीक्ष्य च।
सहस्रनेत्रः प्रीतात्मा ददौ ते वरमुत्तमम् ॥ ४.६६.२८ ॥
Als er sah, dass du selbst durch den Schlag von Indras Donnerkeil unversehrt warst, gewährte dir der Tausendäugige, im Herzen erfreut, einen höchsten Segen.
4.66.29
स्वच्छन्दतश्च मरणं तव स्यादिति वै प्रभो।
स त्वं केसरिणः पुत्रः क्षेत्रजो भीमविक्रमः ॥ ४.६६.२९ ॥
Und er gewährte den Segen, dass dein Tod nach deinem eigenen Willen geschehen solle, o Herr. Du bist der Sohn Kesarins, auf dem Feld gezeugt, von schrecklicher Tapferkeit.
4.66.30
मारुतस्यौरसः पुत्रस्तेजसा चापि तत्समः।
त्वं हि वायुसुतो वत्स प्लवने चापि तत्समः ॥ ४.६६.३० ॥
Du bist der leibliche Sohn Mārutas, ihm auch an Glanz gleich. Du bist der Sohn des Windes, lieber Sohn, und ihm auch im Sprung gleich.
4.66.31
वयमद्य गतप्राणा भवानस्मासु साम्प्रतम्।
दाक्ष्यविक्रमसम्पन्नः कपिराज इवापरः ॥ ४.६६.३१ ॥
Heute sind wir wie ohne Lebensatem; nun bist allein du unter uns, mit Geschick und Tapferkeit begabt, wie ein anderer Affenkönig.
4.66.32
त्रिविक्रमे मया तात सशैलवनकानना।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी परिक्रान्ता प्रदक्षिणम् ॥ ४.६६.३२ ॥
Lieber Sohn, bei den drei Schritten umkreiste ich die Erde mit ihren Bergen, Hainen und Wäldern einundzwanzigmal, sie zu meiner Rechten haltend.
4.66.33
तथा चौषधयोऽस्माभिः संचिता देवशासनात्।
निर्मथ्यममृतं याभिस्तदानीं नो महद्बलम् ॥ ४.६६.३३ ॥
Und auf Geheiß der Götter sammelten wir Kräuter, durch die wir beim Quirlen des Nektars große Kraft hatten.
4.66.34
स इदानीमहं वृद्धः परिहीनपराक्रमः।
साम्प्रतं कालमस्माकं भवान् सर्वगुणान्वितः ॥ ४.६६.३४ ॥
Nun bin ich alt, und meine Tapferkeit hat nachgelassen; für unsere gegenwärtige Zeit bist du allein mit allen Vorzügen begabt.
4.66.35
तद् विजृम्भस्व विक्रान्त प्लवतामुत्तमो ह्यसि।
त्वद्वीर्यं द्रष्टुकामा हि सर्वा वानरवाहिनी ॥ ४.६६.३५ ॥
Darum, o Tapferer, entfalte deine Macht; du bist der beste der Springer, und das ganze Affenheer verlangt danach, deine Tapferkeit zu sehen.
4.66.36
उत्तिष्ठ हरिशार्दूल लङ्घयस्व महार्णवम्।
परा हि सर्वभूतानां हनुमन् या गतिस्तव ॥ ४.६६.३६ ॥
Erhebe dich, o Tiger unter den Affen, und überspringe den großen Ozean; denn dein Lauf, o Hanumān, übertrifft den aller Wesen.
4.66.37
विषण्णा हरयः सर्वे हनुमन् किमुपेक्षसे।
विक्रमस्व महावेग विष्णुस्त्रीन् विक्रमानिव ॥ ४.६६.३७ ॥
Alle Affen sind niedergeschlagen. Hanumān, warum zögerst du? O Schneller, zeige deine Tapferkeit, wie Viṣṇu in drei Schritten ausschritt.
4.66.38
ततः कपीनामृषभेण चोदितः
प्रतीतवेगः पवनात्मजः कपिः।
प्रहर्षयंस्तां हरिवीरवाहिनीं
चकार रूपं महदात्मनस्तदा ॥ ४.६६.३८ ॥
Da, angespornt vom Besten der Affen, nahm Hanumān, Sohn des Windes, dessen Schnelligkeit erprobt war, zur Freude des Affenheeres seine gewaltige Gestalt an.