வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.66.1
अनेकशतसाहस्रीं विषण्णां हरिवाहिनीम्।
जाम्बवान् समुदीक्ष्यैवं हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ४.६६.१ ॥
நூறாயிரக்கணக்கான வானரப் படை துயருற்றிருப்பதைக் கண்ட ஜாம்பவான் பின்னர் அனுமனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
4.66.2
वीर वानरलोकस्य सर्वशास्त्रविदां वर।
तूष्णीमेकान्तमाश्रित्य हनूमन् किं न जल्पसि ॥ ४.६६.२ ॥
வீரனே! வானர உலகில் சகல சாஸ்திரங்களையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே! அனுமனே! மௌனமாக ஒதுங்கி நின்று ஏன் பேசாமல் இருக்கிறாய்?
4.66.3
हनूमन् हरिराजस्य सुग्रीवस्य समो ह्यसि।
रामलक्ष्मणयोश्चापि तेजसा च बलेन च ॥ ४.६६.३ ॥
அனுமனே! நீ வானர அரசன் சுக்ரீவனுக்கு இணையானவன்; தேஜஸிலும் பலத்திலும் ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் நிகரானவன்.
4.66.4
अरिष्टनेमिनः पुत्रो वैनतेयो महाबलः।
गरुत्मानिव विख्यात उत्तमः सर्वपक्षिणाम् ॥ ४.६६.४ ॥
அரிஷ்டநேமியின் மகனும் வைனதேயனுமான மகாபலசாலியான கருடன், எல்லாப் பறவைகளிலும் சிறந்தவனாகப் புகழ்பெற்றவன்.
4.66.5
बहुशो हि मया दृष्टः सागरे स महाबलः।
भुजङ्गानुद्धरन् पक्षी महाबाहुर्महाबलः ॥ ४.६६.५ ॥
கடலில் அந்த மகாபலசாலியை நான் பலமுறை கண்டிருக்கிறேன்; பாம்புகளைத் தூக்கிக் கொண்டிருந்த அந்தப் பறவை, நீண்ட கைகளும் மிகுந்த பலமும் கொண்டது.
4.66.6
पक्षयोर्यद् बलं तस्य भुजवीर्यबलं तव।
विक्रमश्चापि वेगश्च न ते तेनापहीयते ॥ ४.६६.६ ॥
அவனுடைய இறக்கைகளில் உள்ள பலம், உன் புஜங்களின் வீரியமும் பலமும் போன்றதே; உன் வீரமும் வேகமும் அதனால் குறைவுபடுவதில்லை.
4.66.7
बलं बुद्धिश्च तेजश्च सत्त्वं च हरिपुङ्गव।
विशिष्टं सर्वभूतेषु किमात्मानं न सज्जसे ॥ ४.६६.७ ॥
ஹரிபுங்கவா, பலம், புத்தி, தேஜஸ், சத்துவம் ஆகியவை எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவை; நீ உன்னை ஏன் அதில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவில்லை?
4.66.8
अप्सराऽप्सरसां श्रेष्ठा विख्याता पुञ्जिकस्थला।
अञ्जनेति परिख्याता पत्नी केसरिणो हरेः ॥ ४.६६.८ ॥
அப்சரஸ்களில் சிறந்தவளும் புகழ்பெற்ற புஞ்ஜிகஸ்தலையுமாகிய அஞ்சனா என்று பிரசித்தி பெற்றவள் வானரன் கேசரியின் மனைவி ஆனாள்.
4.66.9
विख्याता त्रिषु लोकेषु रूपेणाप्रतिमा भुवि।
अभिशापादभूत् तात कपित्वे कामरूपिणी ॥ ४.६६.९ ॥
மூவுலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவளும், பூமியில் அழகில் ஒப்பற்றவளுமான அவள், அன்பனே, சாபத்தால் குரங்கின் நிலையில் விருப்பம்போல் உருவம் கொள்பவளாக ஆனாள்.
4.66.10
दुहिता वानरेन्द्रस्य कुञ्जरस्य महात्मनः।
मानुषं विग्रहं कृत्वा रूपयौवनशालिनी ॥ ४.६६.१० ॥
அவள் மகாத்துமாவான வானரேந்திரன் குஞ்சரனின் மகள்; மனித உருவம் எடுத்து, அழகும் இளமையும் நிறைந்தவளாக இருந்தாள்.
4.66.11
विचित्रमाल्याभरणा कदाचित् क्षौमधारिणी।
अचरत् पर्वतस्याग्रे प्रावृडम्बुदसंनिभे ॥ ४.६६.११ ॥
பல வண்ண மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்து, ஒருமுறை பட்டாடை உடுத்தி, மழைமேகம்போன்ற மலையுச்சியில் அவள் சஞ்சரித்தாள்.
4.66.12
तस्या वस्त्रं विशालाक्ष्याः पीतं रक्तदशं शुभम्।
स्थितायाः पर्वतस्याग्रे मारुतोऽपाहरच्छनैः ॥ ४.६६.१२ ॥
மலையுச்சியில் நின்றிருந்த அந்த விசாலாக்ஷியின் சிவப்பு ஓரமுள்ள மஞ்சள் அழகிய ஆடையை காற்று மெல்ல அபகரித்தது.
4.66.13
स ददर्श ततस्तस्या वृत्तावूरू सुसंहतौ।
स्तनौ च पीनौ सहितौ सुजातं चारु चाननम् ॥ ४.६६.१३ ॥
பின்னர் அவன் அவளுடைய வட்டமான, நன்கு அமைந்த தொடைகளைக் கண்டான்; நிறைந்த, ஒன்றாகப் பொருந்திய மார்பகங்களைக் கண்டான்; நன்கு அமைந்த அழகிய முகத்தையும் கண்டான்.
4.66.14
तां बलादायतश्रोणीं तनुमध्यां यशस्विनीम्।
दृष्ट्वैव शुभसर्वाङ्गीं पवनः काममोहितः ॥ ४.६६.१४ ॥
அகன்ற இடையும் மெல்லிய இடையும் கொண்ட, புகழ்மிக்க, எல்லா அங்கங்களிலும் அழகான அவளை அவ்வாறு கண்டவுடனே, வாயுதேவன் காமத்தால் மயங்கினான்.
4.66.15
स तां भुजाभ्यां दीर्घाभ्यां पर्यष्वजत मारुतः।
मन्मथाविष्टसर्वाङ्गो गतात्मा तामनिन्दिताम् ॥ ४.६६.१५ ॥
வாயுதேவன் நீண்ட இரு கரங்களால் அவளைத் தழுவிக்கொண்டான்; மன்மதனால் எல்லா அங்கங்களும் பற்றப்பட்டவனாய், மனம் இழந்தவனாய், அந்தக் குற்றமற்ற பெண்ணை அவன் தழுவினான்.
4.66.16
सा तु तत्रैव सम्भ्रान्ता सुव्रता वाक्यमब्रवीत्।
एकपत्नीव्रतमिदं को नाशयितुमिच्छति ॥ ४.६६.१६ ॥
ஆனால் அவள் அங்கேயே பெரிதும் கலங்கி, நல்ல விரதம் கொண்டவளாய் இவ்வாறு கூறினாள்: "ஒரு மனைவி என்ற விரதத்தை இதை அழிக்க விரும்புபவன் யார்?"
4.66.17
अञ्जनाया वचः श्रुत्वा मारुतः प्रत्यभाषत।
न त्वां हिंसामि सुश्रोणि मा भूत् ते मनसो भयम् ॥ ४.६६.१७ ॥
அஞ்சனையின் சொற்களைக் கேட்ட வாயுதேவன் மறுமொழி கூறினான்: "அழகிய இடையுள்ளவளே, நான் உன்னை வருத்தமாட்டேன்; உன் மனத்தில் அச்சம் வேண்டாம்."
4.66.18
मनसास्मि गतो यत् त्वां परिष्वज्य यशस्विनि।
वीर्यवान् बुद्धिसम्पन्नस्तव पुत्रो भविष्यति ॥ ४.६६.१८ ॥
"புகழ்மிக்கவளே, நான் மனத்தால் உன்னைத் தழுவிவிட்டேன்; அதனால் உன் மகன் வீரனும் அறிவுள்ளவனுமாக இருப்பான்."
4.66.19
महासत्त्वो महातेजा महाबलपराक्रमः।
लङ्घने प्लवने चैव भविष्यति मया समः ॥ ४.६६.१९ ॥
மிகுந்த தைரியமும், மிகுந்த தேஜஸும், மிகுந்த பல-பராக்கிரமமும் கொண்ட அவன், தாண்டுவதிலும் நீந்துவதிலும் என்னைப் போலவே இருப்பான்.
4.66.20
एवमुक्ता ततस्तुष्टा जननी ते महाकपे।
गुहायां त्वां महाबाहो प्रजज्ञे प्लवगर्षभ ॥ ४.६६.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபின் மகிழ்ந்த உன் தாய், ஓ மகாகபியே, குகையில், ஓ மகாபாகுவே, ஓ வானரச்ரேஷ்டனே, உன்னைப் பெற்றெடுத்தாள்.
4.66.21
अभ्युत्थितं ततः सूर्यं बालो दृष्ट्वा महावने।
फलं चेति जिघृक्षुस्त्वमुत्प्लुत्याभ्युत्पतो दिवम् ॥ ४.६६.२१ ॥
பின்னர் மகாவனத்தில் எழுந்த சூரியனைக் கண்ட சிறுவனாகிய நீ, 'இது ஒரு பழம்' என்று நினைத்து அதைப் பற்ற விரும்பி, குதித்து வானத்தை நோக்கி எழுந்தாய்.
4.66.22
शतानि त्रीणि गत्वाथ योजनानां महाकपे।
तेजसा तस्य निर्धूतो न विषादं गतस्ततः ॥ ४.६६.२२ ॥
ஓ மகாகபியே, முந்நூறு யோஜனை தூரம் சென்ற பின், அவனுடைய தேஜஸால் தள்ளப்பட்டும் நீ விரக்தியடையவில்லை.
4.66.23
त्वामप्युपगतं तूर्णमन्तरिक्षं महाकपे।
क्षिप्तमिन्द्रेण ते वज्रं कोपाविष्टेन तेजसा ॥ ४.६६.२३ ॥
ஓ மகாகபியே, வானத்தில் நீ விரைவாக அணுகியபோது, கோபம் நிறைந்த இந்திரன் தன் தேஜஸுடன் உன்மீது வஜ்ராயுதத்தை எறிந்தான்.
4.66.24
तदा शैलाग्रशिखरे वामो हनुरभज्यत।
ततो हि नामधेयं ते हनुमानिति कीर्तितम् ॥ ४.६६.२४ ॥
அப்போது மலைச் சிகரத்தின் உச்சியில் உன் இடது தாடை உடைந்தது; அதனால் உனக்கு 'ஹனுமான்' என்ற பெயர் சொல்லப்பட்டது.
4.66.25
ततस्त्वां निहतं दृष्ट्वा वायुर्गन्धवहः स्वयम्।
त्रैलोक्यं भृशसंक्रुद्धो न ववौ वै प्रभञ्जनः ॥ ४.६६.२५ ॥
அப்போது நீ வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு, நறுமணம் சுமக்கும் வாயு தானே மிகவும் சினந்து மூன்று உலகங்களிலும் வீசாமல் நின்றான்.
4.66.26
सम्भ्रान्ताश्च सुराः सर्वे त्रैलोक्ये क्षुभिते सति।
प्रसादयन्ति संक्रुद्धं मारुतं भुवनेश्वराः ॥ ४.६६.२६ ॥
மூன்று உலகங்களும் கலங்கியபோது, தேவர்கள் அனைவரும் திகைத்து, உலகங்களின் அதிபதிகள் சினந்த மாருதனைச் சமாதானப்படுத்தினர்.
4.66.27
प्रसादिते च पवने ब्रह्मा तुभ्यं वरं ददौ।
अशस्त्रवध्यतां तात समरे सत्यविक्रम ॥ ४.६६.२७ ॥
வாயு சமாதானமடைந்ததும், பிரம்மா உனக்கு வரம் அளித்தார்: அன்பு மகனே, உண்மை வீரனே, போரில் ஆயுதங்களால் நீ கொல்லப்பட மாட்டாய்.
4.66.28
वज्रस्य च निपातेन विरुजं त्वां समीक्ष्य च।
सहस्रनेत्रः प्रीतात्मा ददौ ते वरमुत्तमम् ॥ ४.६६.२८ ॥
இடியின் அடியாலும் நீ காயமின்றி இருப்பதைக் கண்டு, ஆயிரங்கண்ணன் இந்திரன் மனமகிழ்ந்து உனக்கு உயர்ந்த வரம் அளித்தான்.
4.66.29
स्वच्छन्दतश्च मरणं तव स्यादिति वै प्रभो।
स त्वं केसरिणः पुत्रः क्षेत्रजो भीमविक्रमः ॥ ४.६६.२९ ॥
மேலும், ஓ பிரபுவே, உன் மரணம் உன் விருப்பப்படியே நிகழும் என்ற வரமும் அளிக்கப்பட்டது. நீ கேசரியின் மகன், க்ஷேத்ரஜன், பயங்கர வீரன்.
4.66.30
मारुतस्यौरसः पुत्रस्तेजसा चापि तत्समः।
त्वं हि वायुसुतो वत्स प्लवने चापि तत्समः ॥ ४.६६.३० ॥
நீ மாருதனின் உண்மையான மகன், தேஜஸிலும் அவனுக்கு ஒப்பானவன். அன்பு மகனே, நீ வாயுவின் புதல்வன்; தாண்டுவதிலும் அவனுக்கு ஒப்பானவன்.
4.66.31
वयमद्य गतप्राणा भवानस्मासु साम्प्रतम्।
दाक्ष्यविक्रमसम्पन्नः कपिराज इवापरः ॥ ४.६६.३१ ॥
இன்று நாங்கள் உயிரற்றவர்கள் போல் ஆகிவிட்டோம்; இப்போது நீங்களே எங்களிடையே இருக்கிறீர்கள், திறமையும் வீரமும் நிறைந்தவராய், மற்றொரு கபிராஜனைப் போல்.
4.66.32
त्रिविक्रमे मया तात सशैलवनकानना।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी परिक्रान्ता प्रदक्षिणम् ॥ ४.६६.३२ ॥
அன்பே! திரிவிக்ரமனின் காலத்தில் நான் மலைகள், காடுகள், வனங்களுடன் பூமியை இருபத்தொரு முறை வலமாகச் சுற்றி வந்தேன்.
4.66.33
तथा चौषधयोऽस्माभिः संचिता देवशासनात्।
निर्मथ्यममृतं याभिस्तदानीं नो महद्बलम् ॥ ४.६६.३३ ॥
தேவர்களின் கட்டளையால் நாங்கள் மூலிகைகளைச் சேகரித்தோம்; அவற்றால் அமிர்தம் கடையப்பட்ட அக்காலத்தில் எங்களுக்கு மாபெரும் வலிமை இருந்தது.
4.66.34
स इदानीमहं वृद्धः परिहीनपराक्रमः।
साम्प्रतं कालमस्माकं भवान् सर्वगुणान्वितः ॥ ४.६६.३४ ॥
இப்போது நான் முதியவனாகி, வீரம் குன்றிவிட்டேன்; இப்போது நமக்கு இந்த நேரத்தில் எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த நீங்களே.
4.66.35
तद् विजृम्भस्व विक्रान्त प्लवतामुत्तमो ह्यसि।
त्वद्वीर्यं द्रष्टुकामा हि सर्वा वानरवाहिनी ॥ ४.६६.३५ ॥
ஆகவே, வீரரே! உங்கள் வலிமையை விரியுங்கள்; தாவுபவர்களில் நீங்களே சிறந்தவர்; வானரப் படை முழுவதும் உங்கள் வீரத்தைக் காண விரும்புகிறது.
4.66.36
उत्तिष्ठ हरिशार्दूल लङ्घयस्व महार्णवम्।
परा हि सर्वभूतानां हनुमन् या गतिस्तव ॥ ४.६६.३६ ॥
எழுந்திருங்கள், வானரச் சிங்கமே! பெருங்கடலைத் தாண்டுங்கள்; அனுமானே, உங்கள் வேகம் எல்லா உயிர்களையும் விஞ்சியது.
4.66.37
विषण्णा हरयः सर्वे हनुमन् किमुपेक्षसे।
विक्रमस्व महावेग विष्णुस्त्रीन् विक्रमानिव ॥ ४.६६.३७ ॥
குரங்குகள் அனைத்தும் வருந்துகின்றன. அனுமனே, ஏன் பாராமுகமாக இருக்கிறாய்? பெரு வேகம் கொண்டவனே, விஷ்ணு மூன்று அடிகளை எடுத்து வைத்தது போல் பராக்கிரமம் காட்டு.
4.66.38
ततः कपीनामृषभेण चोदितः
प्रतीतवेगः पवनात्मजः कपिः।
प्रहर्षयंस्तां हरिवीरवाहिनीं
चकार रूपं महदात्मनस्तदा ॥ ४.६६.३८ ॥
அப்போது குரங்குகளின் தலைவனால் தூண்டப்பட்டு, வேகம் அறியப்பட்ட வாயுபுத்திரனான அனுமன், வானர வீரர்களின் அந்தப் படையை மகிழ்வித்து, அப்போது தன் பெரிய உருவத்தை எடுத்தான்.