رامايانا فالميكي · السارغا 4.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.67.1
तं दृष्ट्वा जृम्भमाणं ते क्रमितुं शतयोजनम्।
वेगेनापूर्यमाणं च सहसा वानरोत्तमम् ॥ ४.६७.१ ॥
فلما رأوا ذلك القرد الأفضل يتمدد فجأة ويمتلئ بالقوة استعدادا للقفز مئة يوجانة،
4.67.2
सहसा शोकमुत्सृज्य प्रहर्षेण समन्विताः।
विनेदुस्तुष्टुवुश्चापि हनूमन्तं महाबलम् ॥ ४.६७.२ ॥
فألقوا الحزن فجأة وامتلأوا فرحا، فزأروا وأثنوا على هنومان ذي القوة العظيمة.
4.67.3
प्रहृष्टा विस्मिताश्चापि ते वीक्षन्ते समन्ततः।
त्रिविक्रमं कृतोत्साहं नारायणमिव प्रजाः ॥ ४.६७.३ ॥
فرحين مندهشين ينظرون حولهم، كما ينظر الخلق إلى نارايانا ترivikrama ذي الخطوات الثلاث، المملوء عزيمة.
4.67.4
संस्तूयमानो हनुमान् व्यवर्धत महाबलः।
समाविद्ध्य च लाङ्गूलं हर्षाद् बलमुपेयिवान् ॥ ४.६७.४ ॥
فازداد هنومان ذو القوة العظيمة وهو يُمدح؛ هزّ ذنبه فنال القوة من الفرح.
4.67.5
तस्य संस्तूयमानस्य वृद्धैर्वानरपुङ्गवैः।
तेजसाऽऽपूर्यमाणस्य रूपमासीदनुत्तमम् ॥ ४.६७.५ ॥
وبينما كان الكبار والأفضلون من القرود يمدحونه وهو يمتلئ بالبهاء، صارت صورته لا تُضاهى.
4.67.6
यथा विजृम्भते सिंहो विवृते गिरिगह्वरे।
मारुतस्यौरसः पुत्रस्तथा सम्प्रति जृम्भते ॥ ४.६७.६ ॥
كما يتمطى الأسد في كهف جبلي مفتوح، كذلك يتمطى الآن ابن إله الريح الصلبي.
4.67.7
अशोभत मुखं तस्य जृम्भमाणस्य धीमतः।
अम्बरीषोपमं दीप्तं विधूम इव पावकः ॥ ४.६७.७ ॥
وجه ذلك الحكيم وهو يتثاءب أشرق كنار متقدة بلا دخان، كقرص الشمس.
4.67.8
हरीणामुत्थितो मध्यात् सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
अभिवाद्य हरीन् वृद्धान् हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ४.६७.८ ॥
نهض هنومان من وسط القرود، وقد قام شعر جسده فرحاً، فحيّا القرود الكبار وقال هذا.
4.67.9
आरुजन् पर्वताग्राणि हुताशनसखोऽनिलः।
बलवानप्रमेयश्च वायुराकाशगोचरः ॥ ४.६७.९ ॥
الريح، التي تكسر قمم الجبال، صديقة النار، القوية الذي لا يُقاس، السائرة في السماء.
4.67.10
तस्याहं शीघ्रवेगस्य शीघ्रगस्य महात्मनः।
मारुतस्यौरसः पुत्रः प्लवनेनास्मि तत्समः ॥ ४.६७.१० ॥
أنا الابن الحقيقي لذلك الماروتا، سريع السرعة، سريع الخطى، عظيم النفس؛ وفي الوثب أنا مثله.
4.67.11
उत्सहेयं हि विस्तीर्णमालिखन्तमिवाम्बरम्।
मेरुं गिरिमसङ्गेन परिगन्तुं सहस्रशः ॥ ४.६७.११ ॥
إنني قادر حقاً على الطواف بجبل ميرو، الواسع كأنه يكشط السماء، ألف مرة دون توقف.
4.67.12
बाहुवेगप्रणुन्नेन सागरेणाहमुत्सहे।
समाप्लावयितुं लोकं सपर्वतनदीह्रदम् ॥ ४.६७.१२ ॥
بقوة زخم ذراعيّ يتحرك البحر، فأستطيع أن أغمر العالم كله بجباله وأنهاره وبحيراته.
4.67.13
ममोरुजङ्घावेगेन भविष्यति समुत्थितः।
समुत्थितमहाग्राहः समुद्रो वरुणालयः ॥ ४.६७.१३ ॥
بقوة فخذيّ وساقيّ سينهض المحيط، مسكن فارونا، وتنهض فيه الحيتان العظيمة.
4.67.14
पन्नगाशनमाकाशे पतन्तं पक्षिसेवितम्।
वैनतेयमहं शक्तः परिगन्तुं सहस्रशः ॥ ४.६७.१४ ॥
حتى فاينتيا (غارودا)، آكل الثعابين، الطائر في السماء المحاط بالطيور، أستطيع أن أتجاوزه ألف مرة.
4.67.15
उदयात् प्रस्थितं वापि ज्वलन्तं रश्मिमालिनम्।
अनस्तमितमादित्यमहं गन्तुं समुत्सहे ॥ ४.६७.१५ ॥
حتى الشمس، المنطلقة من مشرقها، المتوهجة، المتوّجة بعقد الأشعة، التي لا تغرب أبداً، أنا متلهف للذهاب إليها.
4.67.16
ततो भूमिमसंस्पृष्ट्वा पुनरागन्तुमुत्सहे।
प्रवेगेनैव महता भीमेन प्लवगर्षभाः ॥ ४.६७.१६ ॥
ثم دون أن ألمس الأرض، أستطيع أن أعود مرة أخرى، بسرعة عظيمة مهيبة حقاً، يا خيار القرود!
4.67.17
उत्सहेयमतिक्रान्तुं सर्वानाकाशगोचरान्।
सागरान् शोषयिष्यामि दारयिष्यामि मेदिनीम् ॥ ४.६७.१७ ॥
أستطيع أن أتجاوز كل ما يسير في السماء؛ سأجفف البحار وأشق الأرض.
4.67.18
पर्वतांश्चूर्णयिष्यामि प्लवमानः प्लवङ्गमः।
हरिष्याम्युरुवेगेन प्लवमानो महार्णवम् ॥ ४.६७.१८ ॥
سأسحق الجبال؛ وأنا القرد القافز، بسرعة عظيمة، سأعبر المحيط العظيم قافزاً طوال الطريق.
4.67.19
लतानां विविधं पुष्पं पादपानां च सर्वशः।
अनुयास्यति मामद्य प्लवमानं विहायसा ॥ ४.६७.१९ ॥
اليوم ستتبعني أزهار النباتات المتسلقة والأشجار المتنوعة من كل جانب وأنا أقفز في السماء.
4.67.20
भविष्यति हि मे पन्थाः स्वातेः पन्था इवाम्बरे।
चरन्तं घोरमाकाशमुत्पतिष्यन्तमेव च ॥ ४.६७.२० ॥
سيكون طريقي كطريق نجم سواتي في السماء، وأنا أجوب السماء المرعبة وأرتفع.
4.67.21
द्रक्ष्यन्ति निपतन्तं च सर्वभूतानि वानराः।
महामेरुप्रतीकाशं मां द्रक्ष्यध्वं प्लवङ्गमाः ॥ ४.६७.२१ ॥
أيها القرود، سترى كل المخلوقات نزولي؛ أيها القرود القافزة، سترونني كجبل ميرو العظيم.
4.67.22
दिवमावृत्य गच्छन्तं ग्रसमानमिवाम्बरम्।
विधमिष्यामि जीमूतान् कम्पयिष्यामि पर्वतान्।
सागरं शोषयिष्यामि प्लवमानः समाहितः ॥ ४.६७.२२ ॥
سأغطي السماء وأمضي كأنني أبتلع الفضاء، فأبدد السحب وأهز الجبال وأجفف المحيط، وأقفز بذهن مجتمع.
4.67.23
वैनतेयस्य वा शक्तिर्मम वा मारुतस्य वा।
ऋते सुपर्णराजानं मारुतं वा महाबलम्।
न तद् भूतं प्रपश्यामि यन्मां प्लुतमनुव्रजेत् ॥ ४.६७.२३ ॥
ما عدا قوة فاينتيا أو قوتي أو قوة إله الريح، لا أرى كائنًا يستطيع أن يتبعني وأنا أقفز.
4.67.24
निमेषान्तरमात्रेण निरालम्बनमम्बरम्।
सहसा निपतिष्यामि घनाद् विद्युदिवोत्थिता ॥ ४.६७.२४ ॥
في لمح البصر، سأهبط فجأة من السماء دون سند، كالبرق ينبثق من السحابة.
4.67.25
भविष्यति हि मे रूपं प्लवमानस्य सागरम्।
विष्णोः प्रक्रममाणस्य तदा त्रीन् विक्रमानिव ॥ ४.६७.२५ ॥
عندما أقفز فوق المحيط، سيكون شكلي كشكل فيشنو حين خطا خطواته الثلاث.
4.67.26
बुद्ध्या चाहं प्रपश्यामि मनश्चेष्टा च मे तथा।
अहं द्रक्ष्यामि वैदेहीं प्रमोदध्वं प्लवङ्गमाः ॥ ४.६७.२६ ॥
أرى بعقلي بوضوح، وكذلك حركة ذهني. سأرى فيدهي. افرحوا أيها القرود القافزة!
4.67.27
मारुतस्य समो वेगे गरुडस्य समो जवे।
अयुतं योजनानां तु गमिष्यामीति मे मतिः ॥ ४.६७.२७ ॥
في السرعة أنا مساوٍ للريح، وفي الخفة مساوٍ لجارودا. عزمي أن أقطع عشرة آلاف يوجانا.
4.67.28
वासवस्य सवज्रस्य ब्रह्मणो वा स्वयम्भुवः।
विक्रम्य सहसा हस्तादमृतं तदिहानये ॥ ४.६७.२८ ॥
حتى من يد إندرا حامل الصاعقة، أو من يد براهما الذي خلق نفسه، سأنتزع ذلك الأمرت بالقوة فجأة وأجيء به إلى هنا.
4.67.29
लङ्कां वापि समुत्क्षिप्य गच्छेयमिति मे मतिः।
तमेवं वानरश्रेष्ठं गर्जन्तममितप्रभम् ॥ ४.६७.२९ ॥
أو أقتلع لنكا نفسها وأحملها بعيدًا، فهذا عزمي. هكذا، أفضل القرود، زائرًا، ذو لمعان لا حدّ له.
4.67.30
प्रहृष्टा हरयस्तत्र समुदैक्षन्त विस्मिताः।
तच्चास्य वचनं श्रुत्वा ज्ञातीनां शोकनाशनम् ॥ ४.६७.३० ॥
فحدّق فيه القرود المبتهجة المندهشة هناك. ولما سمعوا كلماته التي تزيل حزن ذويهم—
4.67.31
उवाच परिसंहृष्टो जाम्बवान् प्लवगेश्वरः।
वीर केसरिणः पुत्र वेगवन् मारुतात्मज ॥ ४.६७.३१ ॥
قال جامبافان، سيد القرود، وقد غمره السرور: أيها البطل، يا ابن كيسارين، يا سريع الوثب، يا ابن الريح!
4.67.32
ज्ञातीनां विपुलः शोकस्त्वया तात प्रणाशितः।
तव कल्याणरुचयः कपिमुख्याः समागताः ॥ ४.६७.३२ ॥
يا عزيزي، لقد أزلت الحزن العظيم عن ذوينا. وقد اجتمع هنا كبار القرود الذين يتمنون لك الخير.
4.67.33
मङ्गलान्यर्थसिद्ध्यर्थं करिष्यन्ति समाहिताः।
ऋषीणां च प्रसादेन कपिवृद्धमतेन च ॥ ४.६७.३३ ॥
وبقلوب مطمئنة سيقيمون الطقوس المباركة لإنجاح المسعى، بفضل نعمة الحكماء ومشورة كبار القرود.
4.67.34
गुरूणां च प्रसादेन सम्प्लव त्वं महार्णवम्।
स्थास्यामश्चैकपादेन यावदागमनं तव ॥ ४.६७.३४ ॥
بفضل نعمة الكبار، اعبر البحر العظيم. وسنظل واقفين على قدم واحدة حتى عودتك.
4.67.35
त्वद्गतानि च सर्वेषां जीवनानि वनौकसाम्।
ततश्च हरिशार्दूलस्तानुवाच वनौकसः ॥ ४.६७.३५ ॥
إن أرواح جميع القرود القاطنة في الغابة معلقة بك. عندها قال هانومان، نمر القرود، لأولئك سكان الغابة.
4.67.36
कोऽपि लोके न मे वेगं प्लवने धारयिष्यति।
एतानीह नगस्यास्य शिलासंकटशालिनः ॥ ४.६७.३६ ॥
لن يصمد أحد في العالم أمام سرعة وثبتي. وهذه القمم لهذا الجبل الزاخر بالصخور...
4.67.37
शिखराणि महेन्द्रस्य स्थिराणि च महान्ति च।
येषु वेगं गमिष्यामि महेन्द्रशिखरेष्वहम् ॥ ४.६७.३७ ॥
قِمم مهيندرا راسخةٌ وعظيمة؛ وعلى تلك القمم بعينها من مهيندرا سأُطلق قوّة اندفاعي.
4.67.38
नानाद्रुमविकीर्णेषु धातुनिष्पन्दशोभिषु।
एतानि मम वेगं हि शिखराणि महान्ति च ॥ ४.६७.३८ ॥
هذه القمم العظيمة، المكسوّة بأشجار شتى والمتلألئة بجداول المعادن المتدفقة، ستحمل قوّة اندفاعي حقًّا.
4.67.39
प्लवतो धारयिष्यन्ति योजनानामितः शतम्।
ततस्तु मारुतप्रख्यः स हरिर्मारुतात्मजः।
आरुरोह नगश्रेष्ठं महेन्द्रमरिमर्दनः ॥ ४.६७.३९ ॥
من هنا، على مئة يوجانا، ستحمل هذه القمم وثبته. ثم صعد هنومان، السريع كالريح، ابن الريح، سحّاق الأعداء، القرد، جبل مهيندرا، أفضل الجبال.
4.67.40
वृतं नानाविधैः पुष्पैर्मृगसेवितशाद्वलम्।
लताकुसुमसम्बाधं नित्यपुष्पफलद्रुमम् ॥ ४.६७.४० ॥
كان مغطّى بأزهار شتى، وسهوله العشبية يرتادها الغزلان، مزدحمًا بأزهار اللبلاب، وأشجاره تحمل دائمًا الزهر والثمر.
4.67.41
सिंहशार्दूलसहितं मत्तमातङ्गसेवितम्।
मत्तद्विजगणोद्घुष्टं सलिलोत्पीडसंकुलम् ॥ ४.६७.४१ ॥
كان يعجّ بالأسود والنمور، يرتاده الفيلة الهائجة، يدوّي بصياح أسراب الطيور المخمورة، مزدحمًا بتدفّق المياه.
4.67.42
महद्भिरुच्छ्रितं शृङ्गैर्महेन्द्रं स महाबलः।
विचचार हरिश्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः ॥ ४.६७.४२ ॥
على مهيندرا المرتفع بقممه العظيمة، جال ذلك القوي، خير القرود، الذي كانت شجاعته تعادل شجاعة مهيندرا.
4.67.43
पादाभ्यां पीडितस्तेन महाशैलो महात्मना।
ररास सिंहाभिहतो महान् मत्त इव द्विपः ॥ ४.६७.४३ ॥
وقد ضغطت عليه قدما ذلك العظيم النفس، فزأر الجبل العظيم كفيل هائج ضربه أسد.
4.67.44
मुमोच सलिलोत्पीडान् विप्रकीर्णशिलोच्चयः।
वित्रस्तमृगमातङ्गः प्रकम्पितमहाद्रुमः ॥ ४.६७.४४ ॥
أطلق الجبل ضغط مياهه، وتبعثرت أكوام صخوره، وفزعت الغزلان والفيلة، واهتزت أشجاره الكبيرة.
4.67.45
नानागन्धर्वमिथुनैः पानसंसर्गकर्कशैः।
उत्पतद्भिर्विहंगैश्च विद्याधरगणैरपि ॥ ४.६७.४५ ॥
وكان مليئًا بأزواج كثيرة من الغاندهارفا، خشنة من مجالسة الشراب، وبالطيور المحلقة وبجماعات الفيديادهارا أيضًا.
4.67.46
त्यज्यमानमहासानुः संनिलीनमहोरगः।
शैलशृङ्गशिलोत्पातस्तदाभूत् स महागिरिः ॥ ४.६७.४६ ॥
عندئذ صار ذلك الجبل العظيم، تُترك قممه الكبيرة، وتختبئ فيه الثعابين الضخمة، وتُنزع صخور قممه.
4.67.47
निःश्वसद्भिस्तदा तैस्तु भुजगैरर्धनिःसृतैः।
सपताक इवाभाति स तदा धरणीधरः ॥ ४.६७.४७ ॥
عندئذ، ومع تلك الثعابين التي تزفر وقد برزت نصف بروز، بدا ذلك الحامل للأرض كأنه مزين بالرايات.
4.67.48
ऋषिभिस्त्राससम्भ्रान्तैस्त्यज्यमानः शिलोच्चयः।
सीदन् महति कान्तारे सार्थहीन इवाध्वगः ॥ ४.६७.४८ ॥
وقد بدا ذلك الجبل الحجري، الذي تركه الحكماء المرتعبون، يغوص في الغابة الكبيرة كمسافر فقد قافلته.
4.67.49
स वेगवान् वेगसमाहितात्मा
हरिप्रवीरः परवीरहन्ता।
मनः समाधाय महानुभावो
जगाम लङ्कां मनसा मनस्वी ॥ ४.६७.४९ ॥
كان سريعًا، قد وجّه نفسه إلى السرعة، وهو أفضل أبطال القرود، قاهر الأبطال الأعداء، عظيم القدرة، ثابت العزم؛ فجمع خاطره وانطلق نحو لانكا بالفكر وحده.