Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.8.1
परितुष्टस्तु सुग्रीवस्तेन वाक्येन हर्षितः।
लक्ष्मणस्याग्रजं शूरमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.८.१ ॥
Hoch erfreut und beglückt von diesen Worten sprach Sugrīva zu dem heldenhaften älteren Bruder Lakṣmaṇas diese Worte.
4.8.2
सर्वथाहमनुग्राह्यो देवतानां न संशयः।
उपपन्नो गुणोपेतः सखा यस्य भवान् मम ॥ ४.८.२ ॥
In jeder Hinsicht bin ich von den Göttern begünstigt, daran besteht kein Zweifel, da Ihr, mit Tugenden begabt, mein Freund geworden seid.
4.8.3
शक्यं खलु भवेद् राम सहायेन त्वयानघ।
सुरराज्यमपि प्राप्तुं स्वराज्यं किमुत प्रभो ॥ ४.८.३ ॥
O Rāma, Makelloser, mit deiner Hilfe wäre es gewiss möglich, sogar das Reich der Götter zu erlangen, um wie viel mehr mein eigenes Reich, o Herr!
4.8.4
सोऽहं सभाज्यो बन्धूनां सुहृदां चैव राघव।
यस्याग्निसाक्षिकं मित्रं लब्धं राघववंशजम् ॥ ४.८.४ ॥
O Rāghava, ich werde unter Verwandten und Freunden geehrt, denn ich habe die Freundschaft von dir erlangt, dem Sprössling des Rāghava-Geschlechts, vor dem Feuer als Zeugen geschlossen.
4.8.5
अहमप्यनुरूपस्ते वयस्यो ज्ञास्यसे शनैः।
न तु वक्तुं समर्थोऽहं त्वयि आत्मगतान् गुणान् ॥ ४.८.५ ॥
Auch ich bin ein dir angemessener Gefährte; das wirst du nach und nach erfahren. Doch vermag ich jetzt nicht, von den Eigenschaften zu sprechen, die in mir wohnen.
4.8.6
महात्मनां तु भूयिष्ठं त्वद्विधानां कृतात्मनाम्।
निश्चला भवति प्रीतिर्धैर्यमात्मवतां वर ॥ ४.८.६ ॥
O Bester, unter den großherzigen und vollendeten Wesen wie dir bleibt die Zuneigung meist beständig, und die Standhaftigkeit der Selbstbeherrschten ist fest.
4.8.7
रजतं वा सुवर्णं वा शुभान्याभरणानि च।
अविभक्तानि साधूनामवगच्छन्ति साधवः ॥ ४.८.७ ॥
Silber oder Gold oder schöner Schmuck: Gute Menschen betrachten die Habe guter Menschen als gemeinsamen Besitz.
4.8.8
आढ्योवापि दरिद्रो वा दुःखितः सुखितोऽपि वा।
निर्दोषश्च सदोषश्च वयस्यः परमा गतिः ॥ ४.८.८ ॥
Reich oder arm, betrübt oder glücklich, schuldlos oder schuldig: Der Freund ist die höchste Zuflucht.
4.8.9
धनत्यागः सुखत्यागो देशत्यागोऽपि वानघ।
वयस्यार्थे प्रवर्तन्ते स्नेहं दृष्ट्वा तथाविधम् ॥ ४.८.९ ॥
O Makelloser, der Verzicht auf Reichtum, auf Freude und sogar auf die Heimat wird um eines Freundes willen geübt, wenn solche Zuneigung erkannt wird.
4.8.10
तत् तथेत्यब्रवीद् रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
लक्ष्मणस्याग्रतो लक्ष्म्या वासवस्येव धीमतः ॥ ४.८.१० ॥
Rāma sprach zu dem liebevoll redenden Sugrīva: »So sei es.« Vor Lakṣmaṇa stand der Weise, strahlend wie Indra.
4.8.11
ततो रामं स्थितं दृष्ट्वा लक्ष्मणं च महाबलम्।
सुग्रीवः सर्वतश्चक्षुर्वने लोलमपातयत् ॥ ४.८.११ ॥
Als er Rāma stehen und den mächtigen Lakṣmaṇa sah, ließ Sugrīva seine unruhigen Blicke nach allen Seiten im Wald schweifen.
4.8.12
स ददर्श ततः सालमविदूरे हरीश्वरः।
सुपुष्पमीषत्पत्राढ्यं भ्रमरैरुपशोभितम् ॥ ४.८.१२ ॥
Da sah der Herr der Affen nicht weit entfernt einen Sāla-Baum, voller schöner Blüten und etwas belaubt, geschmückt von Bienen.
4.8.13
तस्यैकां पर्णबहुलां शाखां भङ्क्त्वा सुशोभिताम्।
रामस्यास्तीर्य सुग्रीवो निषसाद सराघवः ॥ ४.८.१३ ॥
Nachdem er einen blätterreichen, schönen Zweig jenes Baumes abgebrochen und für Rāma ausgebreitet hatte, setzte sich Sugrīva zusammen mit dem Rāghava nieder.
4.8.14
तावासीनौ ततो दृष्ट्वा हनूमानपि लक्ष्मणम्।
शालशाखां समुत्पाट्य विनीतमुपवेशयत् ॥ ४.८.१४ ॥
Als er die beiden sitzen sah, riss auch Hanumān einen Zweig des Sāla-Baumes aus und ließ Lakṣmaṇa demütig Platz nehmen.
4.8.15
सुखोपविष्टं रामं तु प्रसन्नमुदधिं यथा।
सालपुष्पावसंकीर्णे तस्मिन् गिरिवरोत्तमे ॥ ४.८.१५ ॥
Rāma, bequem sitzend auf jenem vortrefflichen Berg, übersät mit Sāla-Blüten, still wie der Ozean.
4.8.16
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवः श्लक्ष्णया शुभया गिरा।
उवाच प्रणयाद् रामं हर्षव्याकुलिताक्षरम् ॥ ४.८.१६ ॥
Da sprach der erfreute Sugrīva liebevoll zu Rāma, mit sanfter und gütiger Stimme, seine Worte vor Freude stockend.
4.8.17
अहं विनिकृतो भ्रात्रा चराम्येष भयार्दितः।
ऋष्यमूकं गिरिवरं हृतभार्यः सुदुःखितः ॥ ४.८.१७ ॥
Von meinem Bruder gekränkt, von Furcht gequält, meiner Gattin beraubt und zutiefst betrübt, irre ich hier auf dem erhabenen Berg Ṛṣyamūka umher.
4.8.18
सोऽहं त्रस्तो भये मग्नो वने सम्भ्रान्तचेतनः।
वालिना निकृतो भ्रात्रा कृतवैरश्च राघव ॥ ४.८.१८ ॥
Ich, von Schrecken ergriffen und in Furcht versunken im Wald, mit verwirrtem Sinn, von meinem Bruder Vāli gekränkt und, o Rāghava, mir ihn zum Feind gemacht habend.
4.8.19
वालिनो मे भयार्तस्य सर्वलोकाभयंकर।
ममापि त्वमनाथस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ४.८.१९ ॥
O Schrecken aller Welten, du solltest auch mir Gunst erweisen, der ich von der Furcht vor Vāli gequält bin und der ich ohne Beschützer bin.
4.8.20
एवमुक्तस्तु तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मवत्सलः।
प्रत्युवाच स काकुत्स्थः सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.८.२० ॥
So angesprochen, antwortete der glanzvolle Rāma, Kenner und Freund des Dharma, der Kākutstha, Sugrīva, gleichsam lächelnd.
4.8.21
उपकारफलं मित्रमपकारोऽरिलक्षणम्।
अद्यैव तं वधिष्यामि तव भार्यापहारिणम् ॥ ४.८.२१ ॥
Die Frucht einer Wohltat ist Freundschaft, Schaden das Kennzeichen eines Feindes. Noch heute werde ich den töten, der deine Gattin entführt hat.
4.8.22
इमे हि मे महाभाग पत्रिणस्तिग्मतेजसः।
कार्तिकेयवनोद्भूताः शरा हेमविभूषिताः ॥ ४.८.२२ ॥
O du Glückseliger, dies sind meine gefiederten Pfeile von scharfem Glanz, geboren im Wald des Kārtikeya, mit Gold geschmückt.
4.8.23
कङ्कपत्रपरिच्छन्ना महेन्द्राशनिसंनिभाः।
सुपर्वाणः सुतीक्ष्णाग्राः सरोषा भुजगा इव ॥ ४.८.२३ ॥
Bedeckt mit Reiherfedern, Indras großem Blitz gleich, wohlgefügt, mit sehr scharfen Spitzen, zornig wie Schlangen.
4.8.24
वालिसंज्ञममित्रं ते भ्रातरं कृतकिल्बिषम्।
शरैर्विनिहतं पश्य विकीर्णमिव पर्वतम् ॥ ४.८.२४ ॥
Sieh deinen Feind, deinen Bruder namens Vāli, der sich vergangen hat, von Pfeilen erschlagen und zerstreut wie ein Berg.
4.8.25
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ४.८.२५ ॥
Als Sugrīva, der Heerführer, Rāghavas Worte hörte, empfand er unvergleichliche Freude und sprach: "Gut gesagt! Gut gesagt!"
4.8.26
राम शोकाभिभूतोऽहं शोकार्तानां भवान् गतिः।
वयस्य इति कृत्वा हि त्वय्यहं परिदेवये ॥ ४.८.२६ ॥
O Rāma, ich bin von Kummer überwältigt. Du bist die Zuflucht der Leidenden. Dich als Freund betrachtend, klage ich vor dir.
4.8.27
त्वं हि पाणिप्रदानेन वयस्यो मेऽग्निसाक्षिकम्।
कृतः प्राणैर्बहुमतः सत्येन च शपाम्यहम् ॥ ४.८.२७ ॥
Du wurdest mein Freund bei der Handreichung, mit dem Feuer als Zeugen; du bist meinem Leben teuer und hoch geehrt. Ich schwöre es bei der Wahrheit.
4.8.28
वयस्य इति कृत्वा च विस्रब्धः प्रवदाम्यहम्।
दुःखमन्तर्गतं तन्मे मनो हरति नित्यशः ॥ ४.८.२८ ॥
Dich als Freund betrachtend, spreche ich vertrauensvoll. Jener verborgene Schmerz in mir raubt meinem Geist unablässig die Ruhe.
4.8.29
एतावदुक्त्वा वचनं बाष्पदूषितलोचनः।
बाष्पदूषितया वाचा नोच्चैः शक्नोति भाषितुम् ॥ ४.८.२९ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, mit tränenverschleierten Augen und von Tränen erstickter Stimme, konnte er nicht mehr laut sprechen.
4.8.30
बाष्पवेगं तु सहसा नदीवेगमिवागतम्।
धारयामास धैर्येण सुग्रीवो रामसंनिधौ ॥ ४.८.३० ॥
Doch plötzlich hielt Sugrīva den Ansturm der Tränen, gleich einer Flussströmung, in Rāmas Gegenwart mit Standhaftigkeit zurück.
4.8.31
स निगृह्य तु तं बाष्पं प्रमृज्य नयने शुभे।
विनिःश्वस्य च तेजस्वी राघवं पुनरूचिवान् ॥ ४.८.३१ ॥
Nachdem er die Tränen zurückgehalten, seine schönen Augen getrocknet und tief geseufzt hatte, sprach der strahlende Sugrīva erneut zu Rāghava.
4.8.32
पुराहं वालिना राम राज्यात् स्वादवरोपितः।
परुषाणि च संश्राव्य निर्धूतोऽस्मि बलीयसा ॥ ४.८.३२ ॥
O Rāma, einst wurde ich von Vālin aus meinem eigenen Reich gestürzt; nachdem er mich harte Worte hören ließ, wurde ich vom Mächtigen verstoßen.
4.8.33
हृता भार्या च मे तेन प्राणेभ्योऽपि गरीयसी।
सुहृदश्च मदीया ये संयता बन्धनेषु ते ॥ ४.८.३३ ॥
Er hat meine Gattin geraubt, die mir teurer ist als das Leben; und meine Freunde, die mir gehörten, sind in Fesseln gelegt worden.
4.8.34
यत्नवांश्च स दुष्टात्मा मद्विनाशाय राघव।
बहुशस्तप्रयुक्ताश्च वानरा निहता मया ॥ ४.८.३४ ॥
O Rāghava, jener Böse strebt nach meinem Verderben; viele Affen, die er gesandt hat, wurden von mir erschlagen.
4.8.35
शङ्कया त्वेतयाहं च दृष्ट्वा त्वामपि राघव।
नोपसर्पाम्यहं भीतो भये सर्वे हि बिभ्यति ॥ ४.८.३५ ॥
O Rāghava, gerade aus diesem Argwohn nähere ich mich dir nicht, obwohl ich dich sehe; ängstlich bin ich in Furcht, denn in der Gefahr fürchten sich ja alle.
4.8.36
केवलं हि सहाया मे हनुमत्प्रमुखास्त्विमे।
अतोऽहं धारयाम्यद्य प्राणान् कृच्छ्रगतोऽपि सन् ॥ ४.८.३६ ॥
Nur diese meine Gefährten, angeführt von Hanumān, sind meine Stütze; deshalb halte ich, obwohl ich in Not geraten bin, heute mein Leben aufrecht.
4.8.37
एते हि कपयः स्निग्धा मां रक्षन्ति समन्ततः।
सह गच्छन्ति गन्तव्ये नित्यं तिष्ठन्ति चास्थिते ॥ ४.८.३७ ॥
Diese Affen sind liebevoll; sie beschützen mich von allen Seiten. Wohin ich auch gehe, gehen sie mit mir, und wenn ich sitze, stehen sie stets bei mir.
4.8.38
संक्षेपस्त्वेष मे राम किमुक्त्वा विस्तरं हि ते।
स मे ज्येष्ठो रिपुर्भ्राता वाली विश्रुतपौरुषः ॥ ४.८.३८ ॥
Rāma, dies ist mein kurzer Bericht; wozu dir weitläufig davon erzählen? Mein älterer Bruder Vālī, berühmt für seine Tapferkeit, ist mein Feind.
4.8.39
तद्विनाशेऽपि मे दुःखं प्रमृष्टं स्यादनन्तरम्।
सुखं मे जीवितं चैव तद्विनाशनिबन्धनम् ॥ ४.८.३९ ॥
Erst nach seinem Untergang würde mein Kummer vergehen; mein Glück und mein Leben selbst hängen von seinem Untergang ab.
4.8.40
एष मे राम शोकान्तः शोकार्तेन निवेदितः।
दुःखितः सुखितो वापि सख्युर्नित्यं सखा गतिः ॥ ४.८.४० ॥
Rāma, dies ist das Ende meines Kummers, den ich dir, vom Leid gequält, dargelegt habe. Ob in Trauer oder in Freude, ein Freund ist stets des anderen Zuflucht.
4.8.41
श्रुत्वैतच्च वचो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत्।
किं निमित्तमभूद् वैरं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ४.८.४१ ॥
Als Rāma diese Worte vernommen hatte, sprach er zu Sugrīva: »Was war der Grund für diese Feindschaft? Ich möchte es der Wahrheit gemäß hören.«
4.8.42
सुखं हि कारणं श्रुत्वा वैरस्य तव वानर।
आनन्तर्याद् विधास्यामि सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ ४.८.४२ ॥
O Affe, nachdem ich den Grund deiner Feindschaft vernommen habe, werde ich sogleich handeln, nachdem ich Stärke und Schwäche abgewogen habe.
4.8.43
बलवान् हि ममामर्षः श्रुत्वा त्वामवमानितम्।
वर्धते हृदयोत्कम्पी प्रावृड्वेग इवाम्भसः ॥ ४.८.४३ ॥
Als ich hörte, dass du gedemütigt wurdest, wächst mein Zorn mächtig an, wie das Anschwellen der Wasser in der Regenzeit, und lässt mein Herz erbeben.
4.8.44
हृष्टः कथय विस्रब्धो यावदारोप्यते धनुः।
सृष्टश्च हि मया बाणो निरस्तश्च रिपुस्तव ॥ ४.८.४४ ॥
Sprich froh und furchtlos, während ich den Bogen spanne; der Pfeil, den ich abschieße, wird deinen Feind niederstrecken.
4.8.45
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः काकुत्स्थेन महात्मना।
प्रहर्षमतुलं लेभे चतुर्भिः सह वानरैः ॥ ४.८.४५ ॥
Als der großmütige Kākutstha (Rāma) so gesprochen hatte, empfand Sugrīva zusammen mit den vier Affen unvergleichliche Freude.
4.8.46
ततः प्रहृष्टवदनः सुग्रीवो लक्ष्मणाग्रजे।
वैरस्य कारणं तत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.८.४६ ॥
Da begann Sugrīva mit freudigem Gesicht, dem älteren Bruder Lakṣmaṇas den Grund jener Feindschaft zu erzählen.