வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.8.1
परितुष्टस्तु सुग्रीवस्तेन वाक्येन हर्षितः।
लक्ष्मणस्याग्रजं शूरमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.८.१ ॥
அந்தச் சொல்லால் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்த சுக்கிரீவன், லக்ஷ்மணனின் வீரம் மிக்க மூத்தவரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
4.8.2
सर्वथाहमनुग्राह्यो देवतानां न संशयः।
उपपन्नो गुणोपेतः सखा यस्य भवान् मम ॥ ४.८.२ ॥
நான் எல்லா வகையிலும் தேவர்களின் அருளுக்குரியவன்; இதில் சந்தேகமில்லை. நற்குணங்கள் நிறைந்த நீங்கள் என் நண்பராகக் கிடைத்தீர்கள்.
4.8.3
शक्यं खलु भवेद् राम सहायेन त्वयानघ।
सुरराज्यमपि प्राप्तुं स्वराज्यं किमुत प्रभो ॥ ४.८.३ ॥
ராமா, குற்றமற்றவரே, உங்கள் உதவியால் தேவர்களின் அரசையும் அடைவது சாத்தியமே; தன் அரசைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமோ, பிரபுவே!
4.8.4
सोऽहं सभाज्यो बन्धूनां सुहृदां चैव राघव।
यस्याग्निसाक्षिकं मित्रं लब्धं राघववंशजम् ॥ ४.८.४ ॥
ராகவரே, உறவினர்களிலும் நண்பர்களிலும் நான் மதிப்புக்குரியவனாகிறேன்; அக்னியை சாட்சியாகக் கொண்டு ராகவ வம்சத்தில் பிறந்த உங்கள் நட்பை நான் பெற்றுள்ளேன்.
4.8.5
अहमप्यनुरूपस्ते वयस्यो ज्ञास्यसे शनैः।
न तु वक्तुं समर्थोऽहं त्वयि आत्मगतान् गुणान् ॥ ४.८.५ ॥
நானும் உங்களுக்கேற்ற நண்பன் என்பதை நீங்கள் மெல்ல மெல்லத் தெரிந்துகொள்வீர்கள். ஆனால் என்னிடம் உள்ள என் குணங்களை இப்போது சொல்ல நான் தகுதியற்றவன்.
4.8.6
महात्मनां तु भूयिष्ठं त्वद्विधानां कृतात्मनाम्।
निश्चला भवति प्रीतिर्धैर्यमात्मवतां वर ॥ ४.८.६ ॥
சிறந்தவரே, உங்களைப் போன்ற மகாத்மாக்களும் தன்னடக்கமுள்ளவர்களும் கொண்டுள்ள அன்பு பெரும்பாலும் நிலையானது; அவர்களின் மனத்திண்மையும் நிலையானது.
4.8.7
रजतं वा सुवर्णं वा शुभान्याभरणानि च।
अविभक्तानि साधूनामवगच्छन्ति साधवः ॥ ४.८.७ ॥
வெள்ளியோ பொன்னோ அல்லது அழகிய அணிகலன்களோ, நல்லோர் நல்லோரின் பொருளை பகிர்ந்த உடைமையாகவே அறிவர்.
4.8.8
आढ्योवापि दरिद्रो वा दुःखितः सुखितोऽपि वा।
निर्दोषश्च सदोषश्च वयस्यः परमा गतिः ॥ ४.८.८ ॥
செல்வந்தனோ ஏழையோ, துன்பத்தில் இருப்பவனோ இன்பத்தில் இருப்பவனோ, குற்றமற்றவனோ குற்றமுள்ளவனோ, நண்பனே மிகச் சிறந்த புகலிடம்.
4.8.9
धनत्यागः सुखत्यागो देशत्यागोऽपि वानघ।
वयस्यार्थे प्रवर्तन्ते स्नेहं दृष्ट्वा तथाविधम् ॥ ४.८.९ ॥
பாவமற்றவனே, செல்வத்தைத் துறப்பதும், இன்பத்தைத் துறப்பதும், தன் நாட்டைத் துறப்பதுங்கூட, அத்தகைய அன்பைக் கண்டு நண்பனுக்காக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
4.8.10
तत् तथेत्यब्रवीद् रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
लक्ष्मणस्याग्रतो लक्ष्म्या वासवस्येव धीमतः ॥ ४.८.१० ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று இனிய சொல் பேசும் சுக்கிரீவனிடம் ராமன் கூறினான். லக்ஷ்மணனுக்கு முன்னே, இந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்த அறிவாளியாய் அவன் நின்றான்.
4.8.11
ततो रामं स्थितं दृष्ट्वा लक्ष्मणं च महाबलम्।
सुग्रीवः सर्वतश्चक्षुर्वने लोलमपातयत् ॥ ४.८.११ ॥
பின்பு ராமனும் வலிமை மிக்க லக்ஷ்மணனும் நிற்பதைக் கண்டு, சுக்கிரீவன் காட்டில் நாலா புறமும் தன் அலையும் கண்களைச் செலுத்தினான்.
4.8.12
स ददर्श ततः सालमविदूरे हरीश्वरः।
सुपुष्पमीषत्पत्राढ्यं भ्रमरैरुपशोभितम् ॥ ४.८.१२ ॥
பின்பு அந்த வானரத் தலைவன் அருகிலேயே ஒரு சால மரத்தைக் கண்டான். அது அழகான மலர்களும் சற்று இலைகளும் நிறைந்து, வண்டுகளால் அழகுற விளங்கியது.
4.8.13
तस्यैकां पर्णबहुलां शाखां भङ्क्त्वा सुशोभिताम्।
रामस्यास्तीर्य सुग्रीवो निषसाद सराघवः ॥ ४.८.१३ ॥
அதன் இலைகள் நிறைந்த ஓர் அழகிய கிளையை ஒடித்து, ராமனுக்காக விரித்து, சுக்ரீவன் ராகவனுடன் அமர்ந்தான்.
4.8.14
तावासीनौ ततो दृष्ट्वा हनूमानपि लक्ष्मणम्।
शालशाखां समुत्पाट्य विनीतमुपवेशयत् ॥ ४.८.१४ ॥
அவ்விருவரும் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்ட ஹனுமான், ஒரு சால கிளையைப் பிடுங்கி, பணிவுடன் லக்ஷ்மணனை அமர வைத்தான்.
4.8.15
सुखोपविष्टं रामं तु प्रसन्नमुदधिं यथा।
सालपुष्पावसंकीर्णे तस्मिन् गिरिवरोत्तमे ॥ ४.८.१५ ॥
சால மலர்கள் சிதறிக்கிடந்த அந்த உயர்ந்த மலைமீது, அமைதியான கடலைப் போல சுகமாக அமர்ந்திருந்த ராமன்.
4.8.16
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवः श्लक्ष्णया शुभया गिरा।
उवाच प्रणयाद् रामं हर्षव्याकुलिताक्षरम् ॥ ४.८.१६ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த சுக்ரீவன், மென்மையான நல்ல சொற்களால், அன்புடன், மகிழ்ச்சியால் தடுமாறும் எழுத்துக்களுடன் ராமனிடம் பேசினான்.
4.8.17
अहं विनिकृतो भ्रात्रा चराम्येष भयार्दितः।
ऋष्यमूकं गिरिवरं हृतभार्यः सुदुःखितः ॥ ४.८.१७ ॥
சகோதரனால் அவமதிக்கப்பட்ட நான், பயத்தால் வருந்தி, மனைவியை இழந்து, மிகுந்த துயருடன் இங்கே ரிஷ்யமூக மலையில் அலைகிறேன்.
4.8.18
सोऽहं त्रस्तो भये मग्नो वने सम्भ्रान्तचेतनः।
वालिना निकृतो भ्रात्रा कृतवैरश्च राघव ॥ ४.८.१८ ॥
அந்த நான், பயத்தால் நடுங்கி, காட்டில் அச்சத்தில் மூழ்கி, கலங்கிய மனத்துடன், சகோதரன் வாலியால் அவமதிக்கப்பட்டு, ராகவா, அவனுடன் பகை கொண்டவனாக இருக்கிறேன்.
4.8.19
वालिनो मे भयार्तस्य सर्वलोकाभयंकर।
ममापि त्वमनाथस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ४.८.१९ ॥
அனைத்து உலகங்களுக்கும் அச்சத்தை விளைவிப்பவரே, வாலியால் பயத்தால் வாடும் எனக்கும், அனாதையான எனக்கும் அருள் புரிவது தங்களுக்குத் தகும்.
4.8.20
एवमुक्तस्तु तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मवत्सलः।
प्रत्युवाच स काकुत्स्थः सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.८.२० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தேஜஸ்வியும், தர்மம் அறிந்தவரும், தர்மத்தில் பற்றுள்ளவருமான அந்தக் காகுத்ஸ்த ராமர் புன்னகைத்தபடி சுக்ரீவனுக்குப் பதில் கூறினார்.
4.8.21
उपकारफलं मित्रमपकारोऽरिलक्षणम्।
अद्यैव तं वधिष्यामि तव भार्यापहारिणम् ॥ ४.८.२१ ॥
உதவியின் பயன் நட்பு; தீங்கு இழைத்தல் பகைவரின் அடையாளம். உன் மனைவியைக் கவர்ந்தவனை இன்றே நான் கொல்வேன்.
4.8.22
इमे हि मे महाभाग पत्रिणस्तिग्मतेजसः।
कार्तिकेयवनोद्भूताः शरा हेमविभूषिताः ॥ ४.८.२२ ॥
மகாபாகனே, இவை என்னுடைய இறக்கையுடைய, கூர்மையான ஒளியுள்ள, கார்த்திகேயனின் காட்டில் பிறந்த, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள்.
4.8.23
कङ्कपत्रपरिच्छन्ना महेन्द्राशनिसंनिभाः।
सुपर्वाणः सुतीक्ष्णाग्राः सरोषा भुजगा इव ॥ ४.८.२३ ॥
கங்கப் பறவையின் இறகுகளால் மூடப்பட்டவை, இந்திரனின் பெரும் இடியைப் போன்றவை, நல்ல கணுக்களுடையவை, மிகக் கூரிய முனைகளுடையவை, சினம் கொண்ட பாம்புகளைப் போன்றவை.
4.8.24
वालिसंज्ञममित्रं ते भ्रातरं कृतकिल्बिषम्।
शरैर्विनिहतं पश्य विकीर्णमिव पर्वतम् ॥ ४.८.२४ ॥
வாலி என்ற உன் பகைவனும், பாவம் செய்த உன் சகோதரனுமான அவன் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டு, சிதறிய மலையைப் போல் கிடப்பதைப் பார்.
4.8.25
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ४.८.२५ ॥
ராகவனின் சொற்களைக் கேட்ட படைத்தலைவன் சுக்ரீவன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்து, "நன்று! நன்று!" என்றான்.
4.8.26
राम शोकाभिभूतोऽहं शोकार्तानां भवान् गतिः।
वयस्य इति कृत्वा हि त्वय्यहं परिदेवये ॥ ४.८.२६ ॥
ராமா! நான் துயரத்தால் வீழ்த்தப்பட்டுள்ளேன். துயருற்றவர்களுக்கு நீரே புகலிடம். உம்மை நண்பனாகக் கருதியே நான் உம்மிடம் புலம்புகிறேன்.
4.8.27
त्वं हि पाणिप्रदानेन वयस्यो मेऽग्निसाक्षिकम्।
कृतः प्राणैर्बहुमतः सत्येन च शपाम्यहम् ॥ ४.८.२७ ॥
அக்னியைச் சாட்சியாகக் கொண்ட பாணிக்கிரகண வேளையில் நீர் என் நண்பனானீர். நீர் என் உயிரைப் போல் மிகவும் மதிக்கத்தக்கவர். உண்மையின் மீது ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன்.
4.8.28
वयस्य इति कृत्वा च विस्रब्धः प्रवदाम्यहम्।
दुःखमन्तर्गतं तन्मे मनो हरति नित्यशः ॥ ४.८.२८ ॥
நண்பனாகக் கருதி நம்பிக்கையுடன் நான் பேசுகிறேன். உள்ளத்தில் அடங்கிய அந்தத் துயரம் என் மனத்தை எப்போதும் வருத்துகிறது.
4.8.29
एतावदुक्त्वा वचनं बाष्पदूषितलोचनः।
बाष्पदूषितया वाचा नोच्चैः शक्नोति भाषितुम् ॥ ४.८.२९ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, கண்ணீரால் மறைக்கப்பட்ட கண்களுடன், கண்ணீரில் குழைந்த குரலில் அவனால் உரக்கப் பேச இயலவில்லை.
4.8.30
बाष्पवेगं तु सहसा नदीवेगमिवागतम्।
धारयामास धैर्येण सुग्रीवो रामसंनिधौ ॥ ४.८.३० ॥
ஆனால் திடீரென எழுந்த கண்ணீரின் வேகத்தை, ஆற்றுப் பெருக்கைப் போல, சுக்ரீவன் ராமன் முன்னிலையில் பொறுமையுடன் அடக்கிக்கொண்டான்.
4.8.31
स निगृह्य तु तं बाष्पं प्रमृज्य नयने शुभे।
विनिःश्वस्य च तेजस्वी राघवं पुनरूचिवान् ॥ ४.८.३१ ॥
அவன் அந்தக் கண்ணீரை அடக்கி, அழகிய கண்களைத் துடைத்து, பெருமூச்சு விட்டு, ஒளிமிக்க அவன் ராகவனிடம் மீண்டும் பேசினான்.
4.8.32
पुराहं वालिना राम राज्यात् स्वादवरोपितः।
परुषाणि च संश्राव्य निर्धूतोऽस्मि बलीयसा ॥ ४.८.३२ ॥
ராமா, முன்பு வாலி என்னை என் சொந்த அரசிலிருந்து தள்ளினான்; கடுஞ்சொற்களைக் கேட்கச் செய்து, வலிமைமிக்க அவன் என்னை விரட்டினான்.
4.8.33
हृता भार्या च मे तेन प्राणेभ्योऽपि गरीयसी।
सुहृदश्च मदीया ये संयता बन्धनेषु ते ॥ ४.८.३३ ॥
அவன் என் மனைவியைப் பறித்துக்கொண்டான்; அவள் என் உயிரினும் அன்பானவள். என் நண்பர்கள் சங்கிலிகளில் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
4.8.34
यत्नवांश्च स दुष्टात्मा मद्विनाशाय राघव।
बहुशस्तप्रयुक्ताश्च वानरा निहता मया ॥ ४.८.३४ ॥
ராகவா, அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் என் அழிவுக்காக முயல்கிறான்; அவனால் அனுப்பப்பட்ட பல குரங்குகள் என்னால் கொல்லப்பட்டன.
4.8.35
शङ्कया त्वेतयाहं च दृष्ट्वा त्वामपि राघव।
नोपसर्पाम्यहं भीतो भये सर्वे हि बिभ्यति ॥ ४.८.३५ ॥
ராகவா, இந்த ஐயத்தால் உன்னைக் கண்டாலும் நான் உன்னை அணுகவில்லை; பயத்தில் இருப்பவன் நான், பயத்தில் எல்லோரும் அஞ்சுகின்றனர்.
4.8.36
केवलं हि सहाया मे हनुमत्प्रमुखास्त्विमे।
अतोऽहं धारयाम्यद्य प्राणान् कृच्छ्रगतोऽपि सन् ॥ ४.८.३६ ॥
அனுமன் முதலான இவர்களே என் துணைவர்கள்; ஆகையால் துன்பத்தில் சிக்கியிருந்தாலும் இன்று நான் உயிர் தாங்கியிருக்கிறேன்.
4.8.37
एते हि कपयः स्निग्धा मां रक्षन्ति समन्ततः।
सह गच्छन्ति गन्तव्ये नित्यं तिष्ठन्ति चास्थिते ॥ ४.८.३७ ॥
இந்தக் குரங்குகள் அன்புள்ளவை; எல்லாப் பக்கங்களிலும் என்னைக் காக்கின்றன. நான் செல்லும் இடத்திற்கு உடன் செல்கின்றன; நான் அமர்ந்திருக்கும்போது எப்போதும் அருகில் நிற்கின்றன.
4.8.38
संक्षेपस्त्वेष मे राम किमुक्त्वा विस्तरं हि ते।
स मे ज्येष्ठो रिपुर्भ्राता वाली विश्रुतपौरुषः ॥ ४.८.३८ ॥
ராமா, இது என் சுருக்கமான கதை; உமக்கு விரிவாக என்ன சொல்வேன்? என் மூத்த சகோதரன் வாலி, வீரத்தால் புகழ்பெற்றவன், அவனே எனக்குப் பகைவன்.
4.8.39
तद्विनाशेऽपि मे दुःखं प्रमृष्टं स्यादनन्तरम्।
सुखं मे जीवितं चैव तद्विनाशनिबन्धनम् ॥ ४.८.३९ ॥
அவன் அழிந்த பின்னரே என் துன்பம் நீங்கும்; என் இன்பமும் என் வாழ்வும் கூட அவனுடைய அழிவையே சார்ந்துள்ளன.
4.8.40
एष मे राम शोकान्तः शोकार्तेन निवेदितः।
दुःखितः सुखितो वापि सख्युर्नित्यं सखा गतिः ॥ ४.८.४० ॥
ராமா, துயரால் வாடும் நான் உமக்கு அறிவித்த என் துயரின் முடிவு இதுவே; துன்பத்திலும் இன்பத்திலும், நண்பனுக்கு எப்போதும் நண்பனே புகலிடம்.
4.8.41
श्रुत्वैतच्च वचो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत्।
किं निमित्तमभूद् वैरं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ४.८.४१ ॥
இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு ராமன் சுக்ரீவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "இந்தப் பகைக்குக் காரணம் என்ன? உண்மையாக அதைக் கேட்க விரும்புகிறேன்."
4.8.42
सुखं हि कारणं श्रुत्वा वैरस्य तव वानर।
आनन्तर्याद् विधास्यामि सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ ४.८.४२ ॥
குரங்கே, உன் பகைக்குக் காரணத்தைக் கேட்ட பின், வலிமையையும் பலவீனத்தையும் ஆராய்ந்து உடனே நான் செயல்படுவேன்.
4.8.43
बलवान् हि ममामर्षः श्रुत्वा त्वामवमानितम्।
वर्धते हृदयोत्कम्पी प्रावृड्वेग इवाम्भसः ॥ ४.८.४३ ॥
உன்னை அவமதிக்கப்பட்டவனாகக் கேட்டதால் என் சினம் வலுத்து வளர்கிறது; மழைக்காலத்தில் நீரின் வேகம் பெருகுவது போல், அது என் இதயத்தை நடுங்கச் செய்கிறது.
4.8.44
हृष्टः कथय विस्रब्धो यावदारोप्यते धनुः।
सृष्टश्च हि मया बाणो निरस्तश्च रिपुस्तव ॥ ४.८.४४ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அச்சமின்றி சொல்; நான் வில்லை நாண் ஏற்றும் வரை. என்னால் எய்யப்பட்ட அம்பு உன் எதிரியை வீழ்த்தும்.
4.8.45
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः काकुत्स्थेन महात्मना।
प्रहर्षमतुलं लेभे चतुर्भिः सह वानरैः ॥ ४.८.४५ ॥
மகாத்மாவான காகுத்ஸ்தர் (ராமர்) இவ்வாறு சொன்னதும், சுக்ரீவன் நான்கு வானரங்களுடன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
4.8.46
ततः प्रहृष्टवदनः सुग्रीवो लक्ष्मणाग्रजे।
वैरस्य कारणं तत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.८.४६ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சி பொங்கும் முகத்துடன் சுக்ரீவன், லக்ஷ்மணனின் அண்ணனிடம் அந்த பகைக்குக் காரணத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினான்.