Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.8.1
परितुष्टस्तु सुग्रीवस्तेन वाक्येन हर्षितः।
लक्ष्मणस्याग्रजं शूरमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.८.१ ॥
Muito satisfeito e alegre com aquelas palavras, Sugrīva disse estas palavras ao heroico irmão mais velho de Lakṣmaṇa.
4.8.2
सर्वथाहमनुग्राह्यो देवतानां न संशयः।
उपपन्नो गुणोपेतः सखा यस्य भवान् मम ॥ ४.८.२ ॥
Em todos os sentidos sou favorecido pelos deuses, não há dúvida, pois você, dotado de virtudes, tornou-se meu amigo.
4.8.3
शक्यं खलु भवेद् राम सहायेन त्वयानघ।
सुरराज्यमपि प्राप्तुं स्वराज्यं किमुत प्रभो ॥ ४.८.३ ॥
Ó Rāma, sem mácula, com a tua ajuda seria certamente possível obter até o reino dos deuses; quanto mais o meu próprio reino, ó senhor!
4.8.4
सोऽहं सभाज्यो बन्धूनां सुहृदां चैव राघव।
यस्याग्निसाक्षिकं मित्रं लब्धं राघववंशजम् ॥ ४.८.४ ॥
Ó Rāghava, sou honrado entre parentes e amigos, pois obtive a amizade tua, nascido da linhagem de Rāghava, com o fogo por testemunha.
4.8.5
अहमप्यनुरूपस्ते वयस्यो ज्ञास्यसे शनैः।
न तु वक्तुं समर्थोऽहं त्वयि आत्मगतान् गुणान् ॥ ४.८.५ ॥
Eu também sou um companheiro digno de ti; tu o saberás aos poucos. Mas não sou capaz de falar agora das qualidades que habitam em mim.
4.8.6
महात्मनां तु भूयिष्ठं त्वद्विधानां कृतात्मनाम्।
निश्चला भवति प्रीतिर्धैर्यमात्मवतां वर ॥ ४.८.६ ॥
Ó melhor, entre os magnânimos e perfeitos como tu, o afeto geralmente permanece firme, e a constância dos que se dominam é inabalável.
4.8.7
रजतं वा सुवर्णं वा शुभान्याभरणानि च।
अविभक्तानि साधूनामवगच्छन्ति साधवः ॥ ४.८.७ ॥
Prata ou ouro, ou belos ornamentos: os bons consideram os bens dos bons como posse comum.
4.8.8
आढ्योवापि दरिद्रो वा दुःखितः सुखितोऽपि वा।
निर्दोषश्च सदोषश्च वयस्यः परमा गतिः ॥ ४.८.८ ॥
Rico ou pobre, aflito ou feliz, inocente ou culpado: o amigo é o supremo refúgio.
4.8.9
धनत्यागः सुखत्यागो देशत्यागोऽपि वानघ।
वयस्यार्थे प्रवर्तन्ते स्नेहं दृष्ट्वा तथाविधम् ॥ ४.८.९ ॥
Ó sem mácula, a renúncia à riqueza, ao prazer e até à pátria é empreendida por um amigo quando tal afeição é vista.
4.8.10
तत् तथेत्यब्रवीद् रामः सुग्रीवं प्रियवादिनम्।
लक्ष्मणस्याग्रतो लक्ष्म्या वासवस्येव धीमतः ॥ ४.८.१० ॥
Rāma disse ao doce Sugrīva: «Assim seja.» Diante de Lakṣmaṇa, resplandecente como Indra, estava o sábio.
4.8.11
ततो रामं स्थितं दृष्ट्वा लक्ष्मणं च महाबलम्।
सुग्रीवः सर्वतश्चक्षुर्वने लोलमपातयत् ॥ ४.८.११ ॥
Então, vendo Rāma de pé e o poderoso Lakṣmaṇa, Sugrīva lançou seus olhos inquietos para todos os lados na floresta.
4.8.12
स ददर्श ततः सालमविदूरे हरीश्वरः।
सुपुष्पमीषत्पत्राढ्यं भ्रमरैरुपशोभितम् ॥ ४.८.१२ ॥
Então o senhor dos macacos viu, não longe dali, uma árvore sāla, cheia de belas flores e um pouco folhosa, adornada por abelhas.
4.8.13
तस्यैकां पर्णबहुलां शाखां भङ्क्त्वा सुशोभिताम्।
रामस्यास्तीर्य सुग्रीवो निषसाद सराघवः ॥ ४.८.१३ ॥
Tendo quebrado um ramo frondoso e belo daquela árvore e estendido-o para Rāma, Sugrīva sentou-se junto com o Rāghava.
4.8.14
तावासीनौ ततो दृष्ट्वा हनूमानपि लक्ष्मणम्।
शालशाखां समुत्पाट्य विनीतमुपवेशयत् ॥ ४.८.१४ ॥
Ao ver os dois sentados, Hanumān também arrancou um ramo de sāla e fez Lakṣmaṇa sentar-se com respeito.
4.8.15
सुखोपविष्टं रामं तु प्रसन्नमुदधिं यथा।
सालपुष्पावसंकीर्णे तस्मिन् गिरिवरोत्तमे ॥ ४.८.१५ ॥
Rāma, sentado confortavelmente naquela excelente montanha coberta de flores de sāla, sereno como o oceano.
4.8.16
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवः श्लक्ष्णया शुभया गिरा।
उवाच प्रणयाद् रामं हर्षव्याकुलिताक्षरम् ॥ ४.८.१६ ॥
Então Sugrīva, alegre, falou a Rāma com afeição, em voz suave e auspiciosa, suas sílabas vacilando de alegria.
4.8.17
अहं विनिकृतो भ्रात्रा चराम्येष भयार्दितः।
ऋष्यमूकं गिरिवरं हृतभार्यः सुदुःखितः ॥ ४.८.१७ ॥
Ofendido por meu irmão, atormentado pelo medo, tendo perdido minha esposa e profundamente aflito, vago aqui pela excelente montanha Ṛṣyamūka.
4.8.18
सोऽहं त्रस्तो भये मग्नो वने सम्भ्रान्तचेतनः।
वालिना निकृतो भ्रात्रा कृतवैरश्च राघव ॥ ४.८.१८ ॥
Eu, aterrorizado e mergulhado no medo na floresta, com a mente perturbada, ofendido por meu irmão Vāli e, ó Rāghava, tendo feito dele meu inimigo.
4.8.19
वालिनो मे भयार्तस्य सर्वलोकाभयंकर।
ममापि त्वमनाथस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ४.८.१९ ॥
Ó terror de todos os mundos, deves também mostrar o teu favor a mim, atormentado pelo medo de Vāli, e a mim, que não tenho protetor.
4.8.20
एवमुक्तस्तु तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मवत्सलः।
प्रत्युवाच स काकुत्स्थः सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.८.२० ॥
Assim interpelado, o resplandecente Rāma, conhecedor e amante do dharma, o Kākutstha, respondeu a Sugrīva, sorrindo como que.
4.8.21
उपकारफलं मित्रमपकारोऽरिलक्षणम्।
अद्यैव तं वधिष्यामि तव भार्यापहारिणम् ॥ ४.८.२१ ॥
O fruto de um favor é a amizade; o dano é a marca do inimigo. Hoje mesmo matarei aquele que raptou a tua esposa.
4.8.22
इमे हि मे महाभाग पत्रिणस्तिग्मतेजसः।
कार्तिकेयवनोद्भूताः शरा हेमविभूषिताः ॥ ४.८.२२ ॥
Ó tu, de grande ventura, estas são as minhas flechas emplumadas, de brilho penetrante, nascidas na floresta de Kārtikeya, adornadas de ouro.
4.8.23
कङ्कपत्रपरिच्छन्ना महेन्द्राशनिसंनिभाः।
सुपर्वाणः सुतीक्ष्णाग्राः सरोषा भुजगा इव ॥ ४.८.२३ ॥
Cobertas de penas de garça, semelhantes ao grande raio de Indra, bem articuladas, de pontas muito afiadas, iradas como serpentes.
4.8.24
वालिसंज्ञममित्रं ते भ्रातरं कृतकिल्बिषम्।
शरैर्विनिहतं पश्य विकीर्णमिव पर्वतम् ॥ ४.८.२४ ॥
Vê o teu inimigo, o teu irmão chamado Vāli, culpado de ofensa, abatido pelas flechas e espalhado como uma montanha.
4.8.25
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ४.८.२५ ॥
Ao ouvir as palavras de Rāghava, Sugrīva, senhor do exército, sentiu uma alegria incomparável e disse: "Bem dito! Bem dito!"
4.8.26
राम शोकाभिभूतोऽहं शोकार्तानां भवान् गतिः।
वयस्य इति कृत्वा हि त्वय्यहं परिदेवये ॥ ४.८.२६ ॥
Ó Rāma, estou dominado pela dor. Tu és o refúgio dos que sofrem. Considerando-te amigo, lamento-me diante de ti.
4.8.27
त्वं हि पाणिप्रदानेन वयस्यो मेऽग्निसाक्षिकम्।
कृतः प्राणैर्बहुमतः सत्येन च शपाम्यहम् ॥ ४.८.२७ ॥
Tornaste-te meu amigo no ato de dar a mão, tendo o Fogo como testemunha; és querido à minha própria vida e muito honrado. Juro-o pela verdade.
4.8.28
वयस्य इति कृत्वा च विस्रब्धः प्रवदाम्यहम्।
दुःखमन्तर्गतं तन्मे मनो हरति नित्यशः ॥ ४.८.२८ ॥
Considerando-te amigo, falo com confiança. Essa dor oculta dentro de mim toma constantemente a minha mente.
4.8.29
एतावदुक्त्वा वचनं बाष्पदूषितलोचनः।
बाष्पदूषितया वाचा नोच्चैः शक्नोति भाषितुम् ॥ ४.८.२९ ॥
Tendo dito isto, com os olhos turvados pelas lágrimas e a voz embargada pelo choro, já não conseguia falar em voz alta.
4.8.30
बाष्पवेगं तु सहसा नदीवेगमिवागतम्।
धारयामास धैर्येण सुग्रीवो रामसंनिधौ ॥ ४.८.३० ॥
Mas de repente o ímpeto das lágrimas, como a corrente de um rio, Sugrīva conteve-o com firmeza na presença de Rāma.
4.8.31
स निगृह्य तु तं बाष्पं प्रमृज्य नयने शुभे।
विनिःश्वस्य च तेजस्वी राघवं पुनरूचिवान् ॥ ४.८.३१ ॥
Contendo aquelas lágrimas, enxugando os belos olhos e suspirando fundo, o resplandecente Sugrīva voltou a falar a Rāghava.
4.8.32
पुराहं वालिना राम राज्यात् स्वादवरोपितः।
परुषाणि च संश्राव्य निर्धूतोऽस्मि बलीयसा ॥ ४.८.३२ ॥
Ó Rāma, outrora fui derrubado do meu próprio reino por Vālin; após ouvir palavras duras, fui expulso pelo poderoso.
4.8.33
हृता भार्या च मे तेन प्राणेभ्योऽपि गरीयसी।
सुहृदश्च मदीया ये संयता बन्धनेषु ते ॥ ४.८.३३ ॥
Ele levou minha esposa, que me é mais querida que a própria vida; e meus amigos, que eram meus, foram presos em grilhões.
4.8.34
यत्नवांश्च स दुष्टात्मा मद्विनाशाय राघव।
बहुशस्तप्रयुक्ताश्च वानरा निहता मया ॥ ४.८.३४ ॥
Ó Rāghava, aquele de mente perversa se empenha em minha destruição; muitos macacos por ele enviados foram abatidos por mim.
4.8.35
शङ्कया त्वेतयाहं च दृष्ट्वा त्वामपि राघव।
नोपसर्पाम्यहं भीतो भये सर्वे हि बिभ्यति ॥ ४.८.३५ ॥
Ó Rāghava, por essa mesma suspeita, embora te veja, não me aproximo de ti; temeroso, estou no medo, pois de fato todos temem diante do perigo.
4.8.36
केवलं हि सहाया मे हनुमत्प्रमुखास्त्विमे।
अतोऽहं धारयाम्यद्य प्राणान् कृच्छ्रगतोऽपि सन् ॥ ४.८.३६ ॥
Somente estes meus companheiros, liderados por Hanumān, são meu amparo; por isso, embora caído na aflição, hoje sustento a vida.
4.8.37
एते हि कपयः स्निग्धा मां रक्षन्ति समन्ततः।
सह गच्छन्ति गन्तव्ये नित्यं तिष्ठन्ति चास्थिते ॥ ४.८.३७ ॥
Estes macacos são afetuosos; protegem-me por todos os lados. Aonde quer que eu vá, eles vão comigo, e quando me sento, sempre permanecem de pé ao meu lado.
4.8.38
संक्षेपस्त्वेष मे राम किमुक्त्वा विस्तरं हि ते।
स मे ज्येष्ठो रिपुर्भ्राता वाली विश्रुतपौरुषः ॥ ४.८.३८ ॥
Rāma, este é o meu breve relato; para que contar-te extensamente? Meu irmão mais velho Vālī, famoso por sua bravura, é meu inimigo.
4.8.39
तद्विनाशेऽपि मे दुःखं प्रमृष्टं स्यादनन्तरम्।
सुखं मे जीवितं चैव तद्विनाशनिबन्धनम् ॥ ४.८.३९ ॥
Só após a sua destruição a minha dor seria apagada; a minha felicidade e a minha própria vida dependem da sua destruição.
4.8.40
एष मे राम शोकान्तः शोकार्तेन निवेदितः।
दुःखितः सुखितो वापि सख्युर्नित्यं सखा गतिः ॥ ४.८.४० ॥
Rāma, este é o fim da minha dor, que te confiei afligido pelo sofrimento. Na tristeza ou na alegria, um amigo é sempre o refúgio do seu amigo.
4.8.41
श्रुत्वैतच्च वचो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत्।
किं निमित्तमभूद् वैरं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ४.८.४१ ॥
Ao ouvir estas palavras, Rāma disse a Sugrīva: "Qual foi a causa desta inimizade? Desejo ouvi-la em verdade."
4.8.42
सुखं हि कारणं श्रुत्वा वैरस्य तव वानर।
आनन्तर्याद् विधास्यामि सम्प्रधार्य बलाबलम् ॥ ४.८.४२ ॥
Ó macaco, ao ouvir a causa da tua inimizade, agirei de imediato, depois de avaliar forças e fraquezas.
4.8.43
बलवान् हि ममामर्षः श्रुत्वा त्वामवमानितम्।
वर्धते हृदयोत्कम्पी प्रावृड्वेग इवाम्भसः ॥ ४.८.४३ ॥
Ao ouvir que foste humilhado, minha ira cresce poderosamente, como a enxurrada das águas na estação das chuvas, e faz tremer meu coração.
4.8.44
हृष्टः कथय विस्रब्धो यावदारोप्यते धनुः।
सृष्टश्च हि मया बाणो निरस्तश्च रिपुस्तव ॥ ४.८.४४ ॥
Fala alegre e sem medo, enquanto armo o arco; a flecha que eu disparar derrubará teu inimigo.
4.8.45
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः काकुत्स्थेन महात्मना।
प्रहर्षमतुलं लेभे चतुर्भिः सह वानरैः ॥ ४.८.४५ ॥
Quando o magnânimo Kākutstha (Rāma) assim falou, Sugrīva, junto com os quatro macacos, sentiu uma alegria incomparável.
4.8.46
ततः प्रहृष्टवदनः सुग्रीवो लक्ष्मणाग्रजे।
वैरस्य कारणं तत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.८.४६ ॥
Então Sugrīva, com o rosto alegre, começou a contar ao irmão mais velho de Lakṣmaṇa a causa daquela inimizade.