رامايانا فالميكي · السارغا 4.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.9.1
वाली नाम मम भ्राता ज्येष्ठः शत्रुनिषूदनः।
पितुर्बहुमतो नित्यं मम चापि तथा पुरा ॥ ४.९.१ ॥
أخي الأكبر واسمه فالي كان مُهلِكَ الأعداء. كان والدنا يكرمه دائمًا كثيرًا، وكنتُ أنا أيضًا أكرمه كذلك فيما مضى.
4.9.2
पितर्युपरते तस्मिन् ज्येष्ठोऽयमिति मन्त्रिभिः।
कपीनामीश्वरो राज्ये कृतः परमसम्मतः ॥ ४.९.२ ॥
لمّا توفي أبوهم، عدّه الوزراء الأكبر، فجعلوه سيّدًا على مملكة القرود بأعلى درجات الموافقة.
4.9.3
राज्यं प्रशासतस्तस्य पितृपैतामहं महत्।
अहं सर्वेषु कालेषु प्रणतः प्रेष्यवत् स्थितः ॥ ४.९.३ ॥
وبينما كان يحكم المملكة الواسعة الموروثة عن أبينا وجدّنا، كنت دائمًا واقفًا أمامه متواضعًا كالخادم.
4.9.4
मायावी नाम तेजस्वी पूर्वजो दुन्दुभेः सुतः।
तेन तस्य महद्वैरं वालिनः स्त्रीकृतं पुरा ॥ ४.९.४ ॥
كان هناك أخٌ أكبر مشرق اسمه مايافي، ابن دونْدوبهي. وفيما مضى، بسبب امرأة، نشأت بينه وبين فالي عداوة عظيمة.
4.9.5
स तु सुप्ते जने रात्रौ किष्किन्धाद्वारमागतः।
नर्दति स्म सुसंरब्धो वालिनं चाह्वयद् रणे ॥ ४.९.५ ॥
في تلك الليلة، بينما كان الناس نيامًا، جاء إلى باب كيشكيندا، زأر في غضب شديد، وتحدّى فالي إلى القتال.
4.9.6
प्रसुप्तस्तु मम भ्राता नर्दतो भैरवस्वनम्।
श्रुत्वा न ममृषे वाली निष्पपात जवात् तदा ॥ ४.९.६ ॥
لكنّ أخي فالي، وكان نائمًا نومًا عميقًا، لم يحتمل سماع زئيره الهائل، فوثب في الحال وقام بسرعة.
4.9.7
स तु वै निःसृतः क्रोधात् तं हन्तुमसुरोत्तमम्।
वार्यमाणस्ततः स्त्रीभिर्मया च प्रणतात्मना ॥ ४.९.७ ॥
خرج في غضبه ليقتل ذلك خير الأسورا، بينما كانت النساء وأنا بقلب متواضع نحاول إيقافه.
4.9.8
स तु निर्धूय सर्वान् नो निर्जगाम महाबलः।
ततोऽहमपि सौहार्दान्निःसृतो वालिना सह ॥ ४.९.८ ॥
فنفض ذلك الشديد القوة كلنا وخرج؛ فخرجت أنا أيضاً محبةً مع فالين.
4.9.9
स तु मे भ्रातरं दृष्ट्वा मां च दूरादवस्थितम्।
असुरो जातसंत्रासः प्रदुद्राव तदा भृशम् ॥ ४.९.९ ॥
فلما رأى ذلك الأسورُ أخي وأنا واقفاً من بعيد، امتلأ رعباً وفرّ حينئذٍ بسرعة شديدة.
4.9.10
तस्मिन् द्रवति संत्रस्ते ह्यावां द्रुततरं गतौ।
प्रकाशोऽपि कृतो मार्गश्चन्द्रेणोद्गच्छता तदा ॥ ४.९.१० ॥
وبينما كان يفر مرتعباً، مضينا نحن الاثنان أسرع، وأضاء القمر الطالع الطريق حينئذٍ.
4.9.11
स तृणैरावृतं दुर्गं धरण्या विवरं महत्।
प्रविवेशासुरो वेगादावामासाद्य विष्ठितौ ॥ ४.९.११ ॥
فدخل الأسورُ بسرعة في ذلك الشِّق العظيم من الأرض، المغطّى بالعشب والعسير الدخول؛ ووصلنا نحن الاثنان إلى هناك ووقفنا.
4.9.12
तं प्रविष्टं रिपुं दृष्ट्वा बिलं रोषवशं गतः।
मामुवाच ततो वाली वचनं क्षुभितेन्द्रियः ॥ ४.९.१२ ॥
فلما رأى العدوَّ قد دخل الكهف، استولى الغضب على فالين، فقال لي بحواسٍّ مضطربة هذه الكلمات.
4.9.13
इह तिष्ठाद्य सुग्रीव बिलद्वारि समाहितः।
यावदत्र प्रविश्याहं निहन्मि समरे रिपुम् ॥ ४.९.१३ ॥
يا سوغريفا، قف هنا الآن عند فم الكهف متيقظًا، حتى أدخل وأقتل العدو في القتال.
4.9.14
मया त्वेतद् वचः श्रुत्वा याचितः स परंतपः।
शापयित्वा च मां पद्भ्यां प्रविवेश बिलं ततः ॥ ४.९.१४ ॥
فلما سمع كلامي، تضرع إليّ ذلك المُحرِق للأعداء، وأقسمني بقدميّ، ثم دخل الكهف.
4.9.15
तस्य प्रविष्टस्य बिलं साग्रः संवत्सरो गतः।
स्थितस्य च बिलद्वारि स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.९.१५ ॥
بعد أن دخل الكهف مضت سنة كاملة؛ ومضى ذلك الزمن عليّ أيضًا وأنا واقف عند فم الكهف.
4.9.16
अहं तु नष्टं तं ज्ञात्वा स्नेहादागतसम्भ्रमः।
भ्रातरं न प्रपश्यामि पापशङ्कि च मे मनः ॥ ४.९.१६ ॥
لكنني، إذ علمت أنه هلك، اضطربت من المحبة وعجلة؛ لا أرى أخي، وقلبي يخشى الشر.
4.9.17
अथ दीर्घस्य कालस्य बिलात् तस्माद् विनिःसृतम्।
सफेनं रुधिरं दृष्ट्वा ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.९.१७ ॥
ثم بعد زمن طويل، رأيت الدم ممزوجًا بالزبد يخرج من ذلك الكهف، فحزنت حزنًا شديدًا.
4.9.18
नर्दतामसुराणां च ध्वनिर्मे श्रोत्रमागतः।
न रतस्य च संग्रामे क्रोशतोऽपि स्वनो गुरोः ॥ ४.९.१८ ॥
وصل إلى أذني زئير الأسورا الزائرين، ولم يصل حتى صوت أخي الأكبر وهو يصيح في القتال.
4.9.19
अहं त्ववगतो बुद्ध्या चिह्नैस्तैर्भ्रातरं हतम्।
पिधाय च बिलद्वारं शिलया गिरिमात्रया ॥ ४.९.१९ ॥
ولكنني من تلك العلامات أدركت بعقلي أن أخي قد قُتل، فسددتُ فم الكهف بصخرة كالجبل.
4.9.20
शोकार्तश्चोदकं कृत्वा किष्किन्धामागतः सखे।
गूहमानस्य मे तत् त्वं यत्नतो मन्त्रिभिः श्रुतम् ॥ ४.९.२० ॥
يا صديقي، لقد أنهكني الحزن، فقدّمت قربان الماء وعدت إلى كيشكيندا؛ ومع أنني كتمتُ ذلك، فقد سمعتَه بعناية من وزرائي.
4.9.21
ततोऽहं तैः समागम्य समेतैरभिषेचितः।
राज्यं प्रशासतस्तस्य न्यायतो मम राघव ॥ ४.९.२१ ॥
ثم اجتمعوا جميعًا ومسحوني ملكًا؛ يا راغافا، كما كان يحكم المملكة بالعدل، حكمتها أنا أيضًا.
4.9.22
आजगाम रिपुं हत्वा दानवं स तु वानरः।
अभिषिक्तं तु मां दृष्ट्वा क्रोधात् संरक्तलोचनः ॥ ४.९.२२ ॥
عاد ذلك القرد بعد أن قتل الشيطان العدو؛ ولما رآني متوَّجًا، احمرت عيناه من الغضب.
4.9.23
मदीयान् मन्त्रिणो बद्ध्वा परुषं वाक्यमब्रवीत्।
निग्रहे च समर्थस्य तं पापं प्रति राघव ॥ ४.९.२३ ॥
فقد قيّد وزرائي وقال كلامًا غليظًا؛ يا راغافا، مع قدرته على المعاقبة، فعل ذلك المعتدي الأثيم.
4.9.24
न प्रावर्तत मे बुद्धिर्भ्रातृगौरवयन्त्रिता।
हत्वा शत्रुं स मे भ्राता प्रविवेश पुरं तदा ॥ ४.९.२४ ॥
لم يتجه عقلي إلى معاقبته، إذ كان مقيّدًا بإجلال أخي؛ وبعد أن قتل العدو دخل أخي المدينة حينذاك.
4.9.25
मानयंस्तं महात्मानं यथावच्चाभिवादयम्।
उक्ताश्च नाशिषस्तेन प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ४.९.२५ ॥
أكرمتُ ذلك العظيم النفس كما يليق، وانحنيتُ له، لكنه، وقد سُرَّ في باطنه، لم يلقِ عليّ دعواتِ البركة.
4.9.26
नत्वा पादावहं तस्य मुकुटेनास्पृशं प्रभो।
अपि वाली मम क्रोधान्न प्रसादं चकार सः ॥ ४.९.२६ ॥
يا سيدي، لما انحنيتُ ولمستُ قدميه بتاجي، لم يُظهر لي فالي الرضا من شدة غضبه.