รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 4.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.9.1
वाली नाम मम भ्राता ज्येष्ठः शत्रुनिषूदनः।
पितुर्बहुमतो नित्यं मम चापि तथा पुरा ॥ ४.९.१ ॥
วาลี พี่ชายของข้าซึ่งเป็นผู้ใหญ่กว่า เป็นผู้ทำลายศัตรู พระบิดาทรงให้เกียรติเขาอยู่เสมอ และข้าก็ให้เกียรติเขาเช่นนั้นมาแต่ก่อน
4.9.2
पितर्युपरते तस्मिन् ज्येष्ठोऽयमिति मन्त्रिभिः।
कपीनामीश्वरो राज्ये कृतः परमसम्मतः ॥ ४.९.२ ॥
เมื่อพระบิดาสวรรคตแล้ว บรรดาอำมาตย์เห็นว่าเขาเป็นผู้ใหญ่กว่า จึงตั้งให้เขาเป็นใหญ่เหนือแคว้นของพวกวานร ด้วยความเห็นชอบอย่างยิ่ง
4.9.3
राज्यं प्रशासतस्तस्य पितृपैतामहं महत्।
अहं सर्वेषु कालेषु प्रणतः प्रेष्यवत् स्थितः ॥ ४.९.३ ॥
ขณะที่เขาปกครองแคว้นอันยิ่งใหญ่ซึ่งสืบทอดมาจากพระบิดาและปู่ ข้าก็คอยก้มหน้าอยู่เสมอ ดุจผู้รับใช้คนหนึ่ง
4.9.4
मायावी नाम तेजस्वी पूर्वजो दुन्दुभेः सुतः।
तेन तस्य महद्वैरं वालिनः स्त्रीकृतं पुरा ॥ ४.९.४ ॥
มีผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ผู้หนึ่งชื่อมายาวี เป็นโอรสของทุนทุภิ และเป็นผู้เกิดก่อน ระหว่างเขากับวาลีเกิดความเป็นศัตรูอย่างใหญ่หลวงมาแต่ก่อน เพราะเรื่องของสตรีผู้หนึ่ง
4.9.5
स तु सुप्ते जने रात्रौ किष्किन्धाद्वारमागतः।
नर्दति स्म सुसंरब्धो वालिनं चाह्वयद् रणे ॥ ४.९.५ ॥
คืนหนึ่งขณะที่ผู้คนหลับใหล เขาได้มาถึงประตูเมืองกิษกินธา คำรามด้วยความโกรธจัด และท้าวาลีให้ออกมารบ
4.9.6
प्रसुप्तस्तु मम भ्राता नर्दतो भैरवस्वनम्।
श्रुत्वा न ममृषे वाली निष्पपात जवात् तदा ॥ ४.९.६ ॥
แต่พี่ชายของข้าวาลีกำลังหลับสนิท เขาไม่อาจอดทนฟังเสียงคำรามอันน่าสะพรึงนั้นได้ จึงผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็วในทันที
4.9.7
स तु वै निःसृतः क्रोधात् तं हन्तुमसुरोत्तमम्।
वार्यमाणस्ततः स्त्रीभिर्मया च प्रणतात्मना ॥ ४.९.७ ॥
ด้วยความโกรธ เขาพุ่งออกไปเพื่อฆ่าอสูรผู้ประเสริฐที่สุดนั้น ขณะที่บรรดาสตรีและข้า ด้วยใจอันนอบน้อม พยายามรั้งเขาไว้
4.9.8
स तु निर्धूय सर्वान् नो निर्जगाम महाबलः।
ततोऽहमपि सौहार्दान्निःसृतो वालिना सह ॥ ४.९.८ ॥
ผู้มีกำลังมหาศาลนั้นสลัดพวกเราทั้งหมดออกไปเสียแล้วก็ออกไป แล้วข้าด้วยความรักใคร่ ก็ออกไปพร้อมกับวาลี
4.9.9
स तु मे भ्रातरं दृष्ट्वा मां च दूरादवस्थितम्।
असुरो जातसंत्रासः प्रदुद्राव तदा भृशम् ॥ ४.९.९ ॥
อสูรนั้นเห็นพี่ชายของข้า และเห็นข้ายืนอยู่ห่างไกล ก็เกิดความหวาดกลัว แล้วรีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วในทันที
4.9.10
तस्मिन् द्रवति संत्रस्ते ह्यावां द्रुततरं गतौ।
प्रकाशोऽपि कृतो मार्गश्चन्द्रेणोद्गच्छता तदा ॥ ४.९.१० ॥
ขณะที่มันวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว พวกเราสองคนก็ยิ่งรีบไล่ตามไปเร็วขึ้น และพระจันทร์ที่กำลังขึ้นก็ส่องทางให้พวกเราในตอนนั้น
4.9.11
स तृणैरावृतं दुर्गं धरण्या विवरं महत्।
प्रविवेशासुरो वेगादावामासाद्य विष्ठितौ ॥ ४.९.११ ॥
อสูรนั้นรีบเข้าไปในโพรงดินขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งปกคลุมด้วยหญ้าและเข้าไปยาก ส่วนพวกเราสองคนมาถึงที่นั้นแล้วก็ยืนนิ่งอยู่
4.9.12
तं प्रविष्टं रिपुं दृष्ट्वा बिलं रोषवशं गतः।
मामुवाच ततो वाली वचनं क्षुभितेन्द्रियः ॥ ४.९.१२ ॥
เมื่อเห็นศัตรูเข้าไปในถ้ำแล้ว วาลีก็ถูกความโกรธครอบงำ และด้วยอินทรีย์ที่ปั่นป่วน เขาจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ข้า
4.9.13
इह तिष्ठाद्य सुग्रीव बिलद्वारि समाहितः।
यावदत्र प्रविश्याहं निहन्मि समरे रिपुम् ॥ ४.९.१३ ॥
สุครีพเอ๋ย บัดนี้เจ้าจงยืนอยู่ตรงนี้ที่ปากถ้ำด้วยใจตั้งมั่น จนกว่าข้าจะเข้าไปฆ่าศัตรูในการรบ
4.9.14
मया त्वेतद् वचः श्रुत्वा याचितः स परंतपः।
शापयित्वा च मां पद्भ्यां प्रविवेश बिलं ततः ॥ ४.९.१४ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของข้า ผู้ปราบศัตรูนั้นก็ขอร้องข้า ให้ข้าปฏิญาณด้วยเท้าของข้า แล้วจึงเข้าไปในถ้ำ
4.9.15
तस्य प्रविष्टस्य बिलं साग्रः संवत्सरो गतः।
स्थितस्य च बिलद्वारि स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.९.१५ ॥
หลังจากที่เขาเข้าไปในถ้ำแล้ว เวลาเต็มหนึ่งปีก็ผ่านไป และขณะที่ข้ายืนอยู่ที่ปากถ้ำ กาลเวลานั้นก็ผ่านไปสำหรับข้า
4.9.16
अहं तु नष्टं तं ज्ञात्वा स्नेहादागतसम्भ्रमः।
भ्रातरं न प्रपश्यामि पापशङ्कि च मे मनः ॥ ४.९.१६ ॥
แต่เพราะเข้าใจว่าเขาพินาศแล้ว ข้าจึงกระวนกระวายรีบร้อนด้วยความรัก ข้าไม่เห็นพี่ชายของข้า และใจของข้าก็หวาดหวั่นว่าจะเกิดเรื่องร้าย
4.9.17
अथ दीर्घस्य कालस्य बिलात् तस्माद् विनिःसृतम्।
सफेनं रुधिरं दृष्ट्वा ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.९.१७ ॥
ต่อมาเมื่อเวลาผ่านไปนานมาก ข้าเห็นเลือดปนฟองไหลออกมาจากถ้ำนั้น ข้าจึงเศร้าโศกอย่างยิ่ง
4.9.18
नर्दतामसुराणां च ध्वनिर्मे श्रोत्रमागतः।
न रतस्य च संग्रामे क्रोशतोऽपि स्वनो गुरोः ॥ ४.९.१८ ॥
เสียงคำรามของอสูรที่คำรามอยู่ดังมาถึงหูข้า แต่ไม่มีเสียงร้องของพี่ชายผู้เป็นใหญ่ที่ร้องขึ้นในการรบเลย
4.9.19
अहं त्ववगतो बुद्ध्या चिह्नैस्तैर्भ्रातरं हतम्।
पिधाय च बिलद्वारं शिलया गिरिमात्रया ॥ ४.९.१९ ॥
แต่จากเครื่องหมายเหล่านั้น ข้าเข้าใจด้วยการใคร่ครวญว่าพี่ชายของข้าถูกฆ่าแล้ว ข้าจึงปิดปากถ้ำด้วยหินก้อนใหญ่เท่าภูเขา
4.9.20
शोकार्तश्चोदकं कृत्वा किष्किन्धामागतः सखे।
गूहमानस्य मे तत् त्वं यत्नतो मन्त्रिभिः श्रुतम् ॥ ४.९.२० ॥
สหายเอ๋ย ข้าเศร้าโศกจนแทบทนไม่ไหว จึงทำพิธีถวายน้ำและกลับมายังกิษกินธา แม้ข้าจะปิดบังไว้ แต่เจ้าก็ได้ฟังเรื่องนี้จากอำมาตย์ของข้าอย่างตั้งใจแล้ว
4.9.21
ततोऽहं तैः समागम्य समेतैरभिषेचितः।
राज्यं प्रशासतस्तस्य न्यायतो मम राघव ॥ ४.९.२१ ॥
ต่อมาพวกเขาทั้งหมดมาประชุมกันและทำพิธีอภิเษกข้าพเจ้า ข้าแต่ราฆวะ ข้าพเจ้าปกครองแผ่นดินด้วยความยุติธรรม ดังที่พระองค์นั้นเคยปกครองไว้ด้วยความยุติธรรมฉันใด ข้าพเจ้าก็ปกครองฉันนั้น
4.9.22
आजगाम रिपुं हत्वा दानवं स तु वानरः।
अभिषिक्तं तु मां दृष्ट्वा क्रोधात् संरक्तलोचनः ॥ ४.९.२२ ॥
วานรตัวนั้นสังหารอสูรศัตรูแล้วกลับมา เมื่อเห็นข้าพเจ้าได้รับการอภิเษก ดวงตาของเขาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ
4.9.23
मदीयान् मन्त्रिणो बद्ध्वा परुषं वाक्यमब्रवीत्।
निग्रहे च समर्थस्य तं पापं प्रति राघव ॥ ४.९.२३ ॥
เขามัดเหล่ามนตรีของข้าพเจ้าไว้ แล้วกล่าวถ้อยคำหยาบคาย ข้าแต่ราฆวะ แม้เขามีอำนาจที่จะลงโทษ คนบาปนั้นกลับกระทำเช่นนั้นต่อเขา
4.9.24
न प्रावर्तत मे बुद्धिर्भ्रातृगौरवयन्त्रिता।
हत्वा शत्रुं स मे भ्राता प्रविवेश पुरं तदा ॥ ४.९.२४ ॥
ใจของข้าพเจ้าถูกผูกไว้ด้วยความเคารพต่อพี่ชาย จึงไม่คิดจะลงโทษเขา พี่ชายของข้าพเจ้าสังหารศัตรูแล้วจึงเข้าสู่นครในเวลานั้น
4.9.25
मानयंस्तं महात्मानं यथावच्चाभिवादयम्।
उक्ताश्च नाशिषस्तेन प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ४.९.२५ ॥
ข้าพเจ้าให้เกียรติแก่ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นตามที่สมควร และกราบไหว้เขา แต่เขากลับไม่ได้กล่าวอวยพรแก่ข้าพเจ้า เพราะจิตภายในของเขายินดีอยู่
4.9.26
नत्वा पादावहं तस्य मुकुटेनास्पृशं प्रभो।
अपि वाली मम क्रोधान्न प्रसादं चकार सः ॥ ४.९.२६ ॥
ข้าแต่พระองค์ ข้าพเจ้าน้อมกายลงแตะเท้าของเขาด้วยมงกุฎของข้าพเจ้า แต่วาลีด้วยความโกรธกลับไม่แสดงความเมตตาต่อข้าพเจ้า