Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.9.1
वाली नाम मम भ्राता ज्येष्ठः शत्रुनिषूदनः।
पितुर्बहुमतो नित्यं मम चापि तथा पुरा ॥ ४.९.१ ॥
Meu irmão mais velho, chamado Vālī, era destruidor de inimigos. Nosso pai sempre o honrou muito, e antigamente eu também o honrava da mesma forma.
4.9.2
पितर्युपरते तस्मिन् ज्येष्ठोऽयमिति मन्त्रिभिः।
कपीनामीश्वरो राज्ये कृतः परमसम्मतः ॥ ४.९.२ ॥
Quando o pai morreu, os ministros, julgando-o o mais velho, fizeram-no senhor do reino dos macacos, com a mais alta aprovação.
4.9.3
राज्यं प्रशासतस्तस्य पितृपैतामहं महत्।
अहं सर्वेषु कालेषु प्रणतः प्रेष्यवत् स्थितः ॥ ४.९.३ ॥
Enquanto ele governava o grande reino de nosso pai e avô, eu sempre permaneci humilde, como um servo.
4.9.4
मायावी नाम तेजस्वी पूर्वजो दुन्दुभेः सुतः।
तेन तस्य महद्वैरं वालिनः स्त्रीकृतं पुरा ॥ ४.९.४ ॥
Havia um radiante irmão mais velho chamado Māyāvī, filho de Dundubhi. Antigamente, por causa de uma mulher, surgiu entre ele e Vālī uma grande inimizade.
4.9.5
स तु सुप्ते जने रात्रौ किष्किन्धाद्वारमागतः।
नर्दति स्म सुसंरब्धो वालिनं चाह्वयद् रणे ॥ ४.९.५ ॥
Naquela noite, enquanto o povo dormia, ele chegou à porta de Kiṣkindhā, rugiu em fúria intensa e desafiou Vālī para a batalha.
4.9.6
प्रसुप्तस्तु मम भ्राता नर्दतो भैरवस्वनम्।
श्रुत्वा न ममृषे वाली निष्पपात जवात् तदा ॥ ४.९.६ ॥
Mas meu irmão Vālī, profundamente adormecido, não suportou ouvir aquele rugido terrível e de imediato saltou rapidamente.
4.9.7
स तु वै निःसृतः क्रोधात् तं हन्तुमसुरोत्तमम्।
वार्यमाणस्ततः स्त्रीभिर्मया च प्रणतात्मना ॥ ४.९.७ ॥
Em sua ira, saiu para matar aquele melhor dos asuras, enquanto as mulheres e eu, com o coração humilde, tentávamos contê-lo.
4.9.8
स तु निर्धूय सर्वान् नो निर्जगाम महाबलः।
ततोऽहमपि सौहार्दान्निःसृतो वालिना सह ॥ ४.९.८ ॥
Aquele de grande força nos afastou a todos e saiu; então eu também, por afeto, saí junto com Vāli.
4.9.9
स तु मे भ्रातरं दृष्ट्वा मां च दूरादवस्थितम्।
असुरो जातसंत्रासः प्रदुद्राव तदा भृशम् ॥ ४.९.९ ॥
Aquele asura, ao ver meu irmão e a mim parados à distância, tomado de terror, fugiu então com grande rapidez.
4.9.10
तस्मिन् द्रवति संत्रस्ते ह्यावां द्रुततरं गतौ।
प्रकाशोऽपि कृतो मार्गश्चन्द्रेणोद्गच्छता तदा ॥ ४.९.१० ॥
Enquanto ele fugia aterrorizado, nós dois avançamos ainda mais depressa; e a lua que nascia iluminou então o caminho.
4.9.11
स तृणैरावृतं दुर्गं धरण्या विवरं महत्।
प्रविवेशासुरो वेगादावामासाद्य विष्ठितौ ॥ ४.९.११ ॥
O asura penetrou rapidamente naquela grande fenda da terra, coberta de capim e difícil de transpor; e nós dois, ao chegarmos, paramos.
4.9.12
तं प्रविष्टं रिपुं दृष्ट्वा बिलं रोषवशं गतः।
मामुवाच ततो वाली वचनं क्षुभितेन्द्रियः ॥ ४.९.१२ ॥
Ao ver o inimigo entrar na caverna, Vāli foi tomado pela ira e, com os sentidos perturbados, dirigiu-me estas palavras.
4.9.13
इह तिष्ठाद्य सुग्रीव बिलद्वारि समाहितः।
यावदत्र प्रविश्याहं निहन्मि समरे रिपुम् ॥ ४.९.१३ ॥
Ó Sugrīva, fica aqui agora, atento à entrada da caverna, até que eu entre e mate o inimigo em combate.
4.9.14
मया त्वेतद् वचः श्रुत्वा याचितः स परंतपः।
शापयित्वा च मां पद्भ्यां प्रविवेश बिलं ततः ॥ ४.९.१४ ॥
Ouvindo estas minhas palavras, aquele abrasador de inimigos suplicou-me, fez-me jurar pelos meus pés, e então entrou na caverna.
4.9.15
तस्य प्रविष्टस्य बिलं साग्रः संवत्सरो गतः।
स्थितस्य च बिलद्वारि स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.९.१५ ॥
Depois que ele entrou na caverna, passou-se um ano inteiro; e aquele tempo passou também para mim, que estava de pé à entrada da caverna.
4.9.16
अहं तु नष्टं तं ज्ञात्वा स्नेहादागतसम्भ्रमः।
भ्रातरं न प्रपश्यामि पापशङ्कि च मे मनः ॥ ४.९.१६ ॥
Mas, acreditando-o perdido, fiquei agitado por afeto; não vejo meu irmão, e minha mente teme o mal.
4.9.17
अथ दीर्घस्य कालस्य बिलात् तस्माद् विनिःसृतम्।
सफेनं रुधिरं दृष्ट्वा ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.९.१७ ॥
Então, passado muito tempo, ao ver sair daquela caverna sangue misturado com espuma, fiquei profundamente aflito.
4.9.18
नर्दतामसुराणां च ध्वनिर्मे श्रोत्रमागतः।
न रतस्य च संग्रामे क्रोशतोऽपि स्वनो गुरोः ॥ ४.९.१८ ॥
O rugido dos asuras que rugiam chegou aos meus ouvidos, mas nem mesmo o grito do meu irmão mais velho gritando na batalha.
4.9.19
अहं त्ववगतो बुद्ध्या चिह्नैस्तैर्भ्रातरं हतम्।
पिधाय च बिलद्वारं शिलया गिरिमात्रया ॥ ४.९.१९ ॥
Mas, por aqueles sinais, compreendi pela razão que meu irmão fora morto; e selei a boca da caverna com uma rocha tão grande quanto uma montanha.
4.9.20
शोकार्तश्चोदकं कृत्वा किष्किन्धामागतः सखे।
गूहमानस्य मे तत् त्वं यत्नतो मन्त्रिभिः श्रुतम् ॥ ४.९.२० ॥
Amigo, atormentado pela dor, fiz a oferenda de água e voltei a Kiṣkindhā; embora eu o ocultasse, tu o ouviste cuidadosamente dos meus ministros.
4.9.21
ततोऽहं तैः समागम्य समेतैरभिषेचितः।
राज्यं प्रशासतस्तस्य न्यायतो मम राघव ॥ ४.९.२१ ॥
Então todos se reuniram e me ungiram; ó Rāghava, assim como ele governava o reino com justiça, assim também eu o governei.
4.9.22
आजगाम रिपुं हत्वा दानवं स तु वानरः।
अभिषिक्तं तु मां दृष्ट्वा क्रोधात् संरक्तलोचनः ॥ ४.९.२२ ॥
Aquele macaco, tendo matado o demônio inimigo, voltou; e ao me ver ungido, seus olhos se avermelharam de ira.
4.9.23
मदीयान् मन्त्रिणो बद्ध्वा परुषं वाक्यमब्रवीत्।
निग्रहे च समर्थस्य तं पापं प्रति राघव ॥ ४.९.२३ ॥
Amarrando meus ministros, proferiu palavras duras; ó Rāghava, embora capaz de punir, aquele malvado assim procedeu.
4.9.24
न प्रावर्तत मे बुद्धिर्भ्रातृगौरवयन्त्रिता।
हत्वा शत्रुं स मे भ्राता प्रविवेश पुरं तदा ॥ ४.९.२४ ॥
Minha mente, presa pelo respeito ao meu irmão, não se voltou para castigá-lo; tendo matado o inimigo, meu irmão então entrou na cidade.
4.9.25
मानयंस्तं महात्मानं यथावच्चाभिवादयम्।
उक्ताश्च नाशिषस्तेन प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ४.९.२५ ॥
Honrei aquele magnânimo como convém e me curvei diante dele, mas ele, com o coração alegre, não me concedeu bênçãos.
4.9.26
नत्वा पादावहं तस्य मुकुटेनास्पृशं प्रभो।
अपि वाली मम क्रोधान्न प्रसादं चकार सः ॥ ४.९.२६ ॥
Senhor, tendo me curvado e tocado seus pés com meu diadema, mesmo assim Vālī, por cólera, não me concedeu favor.