ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
विमानात् तु स संक्रम्य प्राकारं हरियूथपः।
हनूमान् वेगवानासीद् यथा विद्युद् घनान्तरे ॥ ५.१३.१ ॥
ಆ ವಾನರ ಯೂಥಪತಿ ಹನುಮಂತನು ವಿಮಾನದಿಂದ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಕಾರದ ಮೇಲೆ ಇಳಿದನು. ದಟ್ಟ ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅವನು ವೇಗದಿಂದ ಹೊಳೆದನು.
5.13.2
सम्परिक्रम्य हनुमान् रावणस्य निवेशनान्।
अदृष्ट्वा जानकीं सीतामब्रवीद् वचनं कपिः ॥ ५.१३.२ ॥
ರಾವಣನ ಅರಮನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿದರೂ ಜಾನಕಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಣದ ವಾನರ ಹನುಮಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.13.3
भूयिष्ठं लोलिता लंका रामस्य चरता प्रियम्।
न हि पश्यामि वैदेहीं सीतां सर्वांगशोभनाम् ॥ ५.१३.३ ॥
ರಾಮನ ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಶೋಧಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸರ್ವಾಂಗ ಸುಂದರಿ ವೈದೇಹಿ ಸೀತೆ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
5.13.4
पल्वलानि तटाकानि सरांसि सरितस्तथा।
नद्योऽनूपवनान्ताश्च दुर्गाश्च धरणीधराः ॥ ५.१३.४ ॥
ಕೊಳಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಜೌಗು ಕಾಡುಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿರುವ ನದಿಗಳು, ಕೋಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
5.13.5
लोलिता वसुधा सर्वा न च पश्यामि जानकीम्।
इह सम्पातिना सीता रावणस्य निवेशने।
आख्याता गृध्रराजेन न च सा दृश्यते न किम् ॥ ५.१३.५ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಶೋಧಿಸಿದರೂ ಜಾನಕಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಇದ್ದಾಳೆಂದು ಗೃಧ್ರರಾಜ ಸಂಪಾತಿ ಹೇಳಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಅವಳು ಏಕೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
5.13.6
किं नु सीताथ वैदेही मैथिली जनकात्मजा।
उपतिष्ठेत विवशा रावणेन हृता बलात् ॥ ५.१३.६ ॥
ರಾವಣನಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೀತೆ, ವೈದೇಹಿ, ಮೈಥಿಲಿ, ಜನಕನ ಮಗಳು—ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾಳೆಯೇ?
5.13.7
क्षिप्रमुत्पततो मन्ये सीतामादाय रक्षसः।
बिभ्यतो रामबाणानामन्तरा पतिता भवेत् ॥ ५.१३.७ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಅವಳು ದಾರಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಬಿದ್ದಿರಬಹುದು.
5.13.8
अथवा ह्रियमाणायाः पथि सिद्धनिषेविते।
मन्ये पतितमार्याया हृदयं प्रेक्ष्य सागरम् ॥ ५.१३.८ ॥
ಅಥವಾ ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸುವ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆರ್ಯೆಯ ಹೃದಯವು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.13.9
रावणस्योरुवेगेन भुजाभ्यां पीडितेन च।
तया मन्ये विशालाक्ष्या त्यक्तं जीवितमार्यया ॥ ५.१३.९ ॥
ರಾವಣನ ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಆರ್ಯೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಬಹುದೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.13.10
उपर्युपरि सा नूनं सागरं क्रमतस्तदा।
विचेष्टमाना पतिता समुद्रे जनकात्मजा ॥ ५.१३.१० ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಜನಕನ ಮಗಳು, ಆಗ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ದಾಟುತ್ತಾ, ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು.
5.13.11
आहो क्षुद्रेण चानेन रक्षन्ती शीलमात्मनः।
अबन्धुर्भक्षिता सीता रावणेन तपस्विनी ॥ ५.१३.११ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಈ ನೀಚನು ತನ್ನ ಶೀಲವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ, ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲದ ತಪಸ್ವಿನಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾವಣನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟನು.
5.13.12
अथवा राक्षसेन्द्रस्य पत्नीभिरसितेक्षणा।
अदुष्टा दुष्टभावाभिर्भक्षिता सा भविष्यति ॥ ५.१३.१२ ॥
ಅಥವಾ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ದುಷ್ಟಭಾವದ ಹೆಂಡಂದಿರು ಆ ನಿರ್ದೋಷಿ, ಕಪ್ಪುಗಣ್ಣಿನ ಸೀತೆಯನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು.
5.13.13
सम्पूर्णचन्द्रप्रतिमं पद्मपत्रनिभेक्षणम्।
रामस्य ध्यायती वक्त्रं पञ्चत्वं कृपणा गता ॥ ५.१३.१३ ॥
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ, ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ರಾಮನ ಮುಖವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಆ ದೀನೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿರಬಹುದು.
5.13.14
हा राम लक्ष्मणेत्येवं हायोध्ये चेति मैथिली।
विलप्य बहु वैदेही न्यस्तदेहा भविष्यति ॥ ५.१३.१४ ॥
"ಹಾ ರಾಮ! ಹಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣ!" "ಹಾ ಅಯೋಧ್ಯೆ!" ಎಂದು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಮೈಥಿಲಿ ವೈದೇಹಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಬಹುದು.
5.13.15
अथवा निहिता मन्ये रावणस्य निवेशने।
भृशं लालप्यते बाला पञ्जरस्थेव सारिका ॥ ५.१३.१५ ॥
ಅಥವಾ ರಾವಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಾಲೆ, ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಮೈನಾ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
5.13.16
जनकस्य कुले जाता रामपत्नी सुमध्यमा।
कथमुत्पलपत्राक्षी रावणस्य वशं व्रजेत् ॥ ५.१३.१६ ॥
ಜನಕನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ರಾಮನ ಪತ್ನಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ, ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅವಳು ಹೇಗೆ ರಾವಣನ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಲ್ಲಳು?
5.13.17
विनष्टा वा प्रणष्टा वा मृता वा जनकात्मजा।
रामस्य प्रियभार्यस्य न निवेदयितुं क्षमम् ॥ ५.१३.१७ ॥
ಜನಕನ ಮಗಳು ನಾಶವಾದಳೋ, ಕಳೆದುಹೋದಳೋ, ಅಥವಾ ಮೃತಳಾದಳೋ—ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯುಳ್ಳ ರಾಮನಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
5.13.18
निवेद्यमाने दोषः स्याद् दोषः स्यादनिवेदने।
कथं नु खलु कर्तव्यं विषमं प्रतिभाति मे ॥ ५.१३.१८ ॥
ತಿಳಿಸಿದರೆ ದೋಷ, ತಿಳಿಸದಿದ್ದರೂ ದೋಷ. ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಇದು ನನಗೆ ಕಠಿಣವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
5.13.19
अस्मिन् नेवंगते कार्ये प्राप्तकालं क्षमं च किम्।
भवेदिति मतिं भूयो हनुमान् प्रविचारयन् ॥ ५.१३.१९ ॥
ಈ ರೀತಿ ಕಾರ್ಯವು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಾವುದು ಸಮಯೋಚಿತವೂ ಯೋಗ್ಯವೂ ಆಗುವುದೆಂದು ಹನುಮಾನ್ ಮತ್ತೆ ಆಲೋಚಿಸಿದನು.
5.13.20
यदि सीतामदृष्ट्वाहं वानरेन्द्रपुरीमितः।
गमिष्यामि ततः को मे पुरुषार्थो भविष्यति ॥ ५.१३.२० ॥
ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡದೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ವಾನರೇಂದ್ರನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಆಗ ನನ್ನ ಪುರುಷಾರ್ಥವೇನಾಗುವುದು?
5.13.21
ममेदं लङ्घनं व्यर्थं सागरस्य भविष्यति।
प्रवेशश्चैव लंकायां राक्षसानां च दर्शनम् ॥ ५.१३.२१ ॥
ನನ್ನ ಈ ಸಾಗರ ಲಂಘನವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು; ಲಂಕೆಯ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ದರ್ಶನವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುವು.
5.13.22
किं वा वक्ष्यति सुग्रीवो हरयो वापि संगताः।
किष्किन्धामनुसम्प्राप्तं तौ वा दशरथात्मजौ ॥ ५.१३.२२ ॥
ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸುಗ್ರೀವನು ಏನು ಹೇಳುವನು, ಸೇರಿದ ವಾನರರು ಏನು ಹೇಳುವರು, ಅಥವಾ ದಶರಥನ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಏನು ಹೇಳುವರು?
5.13.23
गत्वा तु यदि काकुत्स्थं वक्ष्यामि परुषं वचः।
न दृष्टेति मया सीता ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२३ ॥
ನಾನು ಹೋಗಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನಿಗೆ 'ನಾನು ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಕಠಿಣ ಮಾತು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವನು.
5.13.24
परुषं दारुणं तीक्ष्णं क्रूरमिन्द्रियतापनम्।
सीतानिमित्तं दुर्वाक्यं श्रुत्वा स न भविष्यति ॥ ५.१३.२४ ॥
ಸೀತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕಠಿಣ, ಭಯಂಕರ, ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಕ್ರೂರ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ದುರ್ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಬದುಕಿರನು.
5.13.25
तं तु कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा पञ्चत्वगतमानसम्।
भृशानुरक्तमेधावी न भविष्यति लक्ष्मणः ॥ ५.१३.२५ ॥
ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ಪ್ರಾಣ ಹೋದಂತೆ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಅನುರಕ್ತನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಬದುಕಿರಲಾರ.
5.13.26
विनष्टौ भ्रातरौ श्रुत्वा भरतोऽपि मरिष्यति।
भरतं च मृतं दृष्ट्वा शत्रुघ्नो न भविष्यति ॥ ५.१३.२६ ॥
ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ನಾಶವಾದರೆಂದು ಕೇಳಿ ಭರತನೂ ಸಾಯುವನು; ಭರತ ಮೃತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಶತ್ರುಘ್ನ ಬದುಕಿರನು.
5.13.27
पुत्रान् मृतान् समीक्ष्याथ न भविष्यन्ति मातरः।
कौसल्या च सुमित्रा च कैकेयी च न संशयः ॥ ५.१३.२७ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಮೃತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ತಾಯಂದಿರು ಬದುಕಿರರು — ಕೌಸಲ್ಯೆ, ಸುಮಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
5.13.28
कृतज्ञः सत्यसंधश्च सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
रामं तथागतं दृष्ट्वा ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२८ ॥
ಕೃತಜ್ಞನೂ ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನೂ ಆದ ವಾನರರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನು, ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವನು.
5.13.29
दुर्मना व्यथिता दीना निरानन्दा तपस्विनी।
पीडिता भर्तृशोकेन रुमा त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२९ ॥
ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನ, ವ್ಯಥಿತಳಾದ, ದೀನಳಾದ, ಆನಂದರಹಿತಳಾದ ತಪಸ್ವಿನಿ ರುಮೆ, ಪತಿಯ ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವಳು.
5.13.30
वालिजेन तु दुःखेन पीडिता शोककर्शिता।
पञ्चत्वमागता राज्ञी तारापि न भविष्यति ॥ ५.१३.३० ॥
ವಾಲಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ರಾಣಿ ತಾರೆಯೂ ಸಾಯುವಳು; ಅವಳು ಬದುಕಿರಳು.
5.13.31
मातापित्रोर्विनाशेन सुग्रीवव्यसनेन च।
कुमारोऽप्यंगदस्तस्माद् विजहिष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.३१ ॥
ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ನಾಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನ ಸಂಕಟದಿಂದ, ಕುಮಾರ ಅಂಗದನೂ ಅದರಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವನು.
5.13.32
भर्तृजेन तु दुःखेन अभिभूता वनौकसः।
शिरांस्यभिहनिष्यन्ति तलैर्मुष्टिभिरेव च ॥ ५.१३.३२ ॥
ಒಡೆಯನ ವಿಯೋಗದ ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವನವಾಸಿ ವಾನರರು ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅಂಗೈಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರು.
5.13.33
सान्त्वेनानुप्रदानेन मानेन च यशस्विना।
लालिताः कपिनाथेन प्राणांस्त्यक्ष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३३ ॥
ಕಪಿನಾಥನಾದ ಯಶಸ್ವಿಯು ಸಾಂತ್ವನ, ದಾನ, ಗೌರವದಿಂದ ಲಾಲಿಸಿದ ವಾನರರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು.
5.13.34
न वनेषु न शैलेषु न निरोधेषु वा पुनः।
क्रीडामनुभविष्यन्ति समेत्य कपिकुञ्जराः ॥ ५.१३.३४ ॥
ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಕಪಿಕುಂಜರರು ಒಂದಾಗಿ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸರು.
5.13.35
सपुत्रदाराः सामात्या भर्तृव्यसनपीडिताः।
शैलाग्रेभ्यः पतिष्यन्ति समेषु विषमेषु च ॥ ५.१३.३५ ॥
ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿಯರು, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಡೆಯನ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ವಾನರರು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುವರು.
5.13.36
विषमुद्बन्धनं वापि प्रवेशं ज्वलनस्य वा।
उपवासमथो शस्त्रं प्रचरिष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३६ ॥
ವಿಷ, ನೇಣು, ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ, ಉಪವಾಸ, ಇಲ್ಲವೇ ಶಸ್ತ್ರ, ಇವುಗಳನ್ನು ವಾನರರು ಅವಲಂಬಿಸುವರು.
5.13.37
घोरमारोदनं मन्ये गते मयि भविष्यति।
इक्ष्वाकुकुलनाशश्च नाशश्चैव वनौकसाम् ॥ ५.१३.३७ ॥
ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗದಿದ್ದರೆ ಘೋರ ಆಕ್ರಂದನವಾಗುವುದೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ನಾಶವೂ ವನವಾಸಿಗಳ ನಾಶವೂ ಆಗುವುದು.
5.13.38
सोऽहं नैव गमिष्यामि किष्किन्धां नगरीमितः।
नहि शक्ष्याम्यहं द्रष्टुं सुग्रीवं मैथिलीं विना ॥ ५.१३.३८ ॥
ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು (ಸೀತೆಯನ್ನು) ನೋಡದೆ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.13.39
मय्यगच्छति चेहस्थे धर्मात्मानौ महारथौ।
आशया तौ धरिष्येते वानराश्च तरस्विनः ॥ ५.१३.३९ ॥
ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಹಿಂತಿರುಗದಿದ್ದರೆ, ಧರ್ಮಾತ್ಮರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ ವಾನರರು ಆಶೆಯಿಂದಲೇ ಬದುಕುಳಿಯುವರು.
5.13.40
हस्तादानो मुखादानो नियतो वृक्षमूलिकः।
वानप्रस्थो भविष्यामि ह्यदृष्ट्वा जनकात्मजाम् ॥ ५.१३.४० ॥
ಜನಕನ ಮಗಳನ್ನು (ಸೀತೆಯನ್ನು) ನೋಡದೆ, ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಅಥವಾ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ತಿಂದು, ಸಂಯಮದಿಂದ, ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಾನಪ್ರಸ್ಥನಾಗುವೆನು.
5.13.41
सागरानूपजे देशे बहुमूलफलोदके।
चितिं कृत्वा प्रवेक्ष्यामि समिद्धमरणीसुतम् ॥ ५.१३.४१ ॥
ಸಮುದ್ರತೀರದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಬೇರು ಹಣ್ಣು ನೀರು ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಚಿತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅರಣಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಉರಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು.
5.13.42
उपविष्टस्य वा सम्यग् लिंगिनं साधयिष्यतः।
शरीरं भक्षयिष्यन्ति वायसाः श्वापदानि च ॥ ५.१३.४२ ॥
ಅಥವಾ ಕುಳಿತು ಸರಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಪಸ್ವಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಗೆಗಳೂ ಹಿಂಸ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ತಿಂದುಬಿಡುವವು.
5.13.43
इदमप्यृषिभिर्दृष्टं निर्याणमिति मे मतिः।
सम्यगापः प्रवेक्ष्यामि न चेत् पश्यामि जानकीम् ॥ ५.१३.४३ ॥
ಋಷಿಗಳು ಕಂಡ ಇದೂ ನಿರ್ಯಾಣ (ಮರಣ) ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಜಾನಕಿಯನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.13.44
सुजातमूला सुभगा कीर्तिमाला यशस्विनी।
प्रभग्ना चिररात्राय मम सीतामपश्यतः ॥ ५.१३.४४ ॥
ಉತ್ತಮ ಬೇರುಳ್ಳ, ಶುಭಳಾದ, ಕೀರ್ತಿಮಾಲೆಯುಳ್ಳ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ (ನನ್ನ ಆಶೆ) ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡದ ಕಾರಣ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿದೆ.
5.13.45
तापसो वा भविष्यामि नियतो वृक्षमूलिकः।
नेतः प्रतिगमिष्यामि तामदृष्ट्वासितेक्षणाम् ॥ ५.१३.४५ ॥
ನಾನು ತಪಸ್ವಿ ಅಥವಾ ನಿಯಮಬದ್ಧ ವೃಕ್ಷಮೂಲನಿವಾಸಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಆ ಕಪ್ಪುಕಣ್ಣಿನವಳನ್ನು ನೋಡದೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.13.46
यदि तु प्रतिगच्छामि सीतामनधिगम्य ताम्।
अंगदः सहितः सर्वैर्वानरैर्न भविष्यति ॥ ५.१३.४६ ॥
ಆದರೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಿದರೆ, ಅಂಗದನು ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ (ಜೀವಂತವಾಗಿ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
5.13.47
विनाशे बहवो दोषा जीवन् प्राप्नोति भद्रकम्।
तस्मात् प्राणान् धरिष्यामि ध्रुवो जीवति संगमः ॥ ५.१३.४७ ॥
ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದೋಷಗಳಿವೆ; ಜೀವಿಸಿರುವವನು ಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಜೀವಂತವಿದ್ದರೆ ಸಮಾಗಮ ಖಚಿತ.
5.13.48
एवं बहुविधं दुःखं मनसा धारयन् बहु।
नाध्यगच्छत् तदा पारं शोकस्य कपिकुञ्जरः ॥ ५.१३.४८ ॥
ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧದ ದುಃಖವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಆಗ ಕಪಿಕುಂಜರನು (ಹನುಮಂತ) ಶೋಕದ ದಡವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
5.13.49
ततो विक्रममासाद्य धैर्यवान् कपिकुञ्जरः।
रावणं वा वधिष्यामि दशग्रीवं महाबलम्।
काममस्तु हृता सीता प्रत्याचीर्णं भविष्यति ॥ ५.१३.४९ ॥
ಆಗ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಕಪಿಕುಂಜರನು (ಹನುಮಂತ) ಹೀಗೆಂದುಕೊಂಡನು: ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಶಗ್ರೀವ ರಾವಣನನ್ನು ನಾನು ವಧಿಸುವೆನು. ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರವಾಗುವುದು.
5.13.50
अथवैनं समुत्क्षिप्य उपर्युपरि सागरम्।
रामायोपहरिष्यामि पशुं पशुपतेरिव ॥ ५.१३.५० ॥
ಅಥವಾ ಇವನನ್ನು (ರಾವಣನನ್ನು) ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಪಶುಪತಿಗೆ ಪಶುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ ರಾಮನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವೆನು.
5.13.51
ध्यानशोकपरीतात्मा चिन्तयामास वानरः ॥ ५.१३.५१ ॥
ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ವಾನರನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
5.13.52
यावत् सीतां न पश्यामि रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तावदेतां पुरीं लंकां विचिनोमि पुनः पुनः ॥ ५.१३.५२ ॥
ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ರಾಮಪತ್ನಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವವರೆಗೆ, ಈ ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶೋಧಿಸುವೆನು.
5.13.53
सम्पातिवचनाच्चापि रामं यद्यानयाम्यहम्।
अपश्यन् राघवो भार्यां निर्दहेत् सर्ववानरान् ॥ ५.१३.५३ ॥
ಸಂಪಾತಿಯ ಮಾತಿನಂತೆ ನಾನು ರಾಮನನ್ನು ಕರೆತಂದರೂ, ರಾಘವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಡುವನು.
5.13.54
इहैव नियताहारो वत्स्यामि नियतेन्द्रियः।
न मत्कृते विनश्येयुः सर्वे ते नरवानराः ॥ ५.१३.५४ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ವಾಸಿಸುವೆನು; ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ನರವಾನರರೆಲ್ಲರೂ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ.
5.13.55
अशोकवनिका चापि महतीयं महाद्रुमा।
इमामधिगमिष्यामि नहीयं विचिता मया ॥ ५.१३.५५ ॥
ಈ ಅಶೋಕವನವೂ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಶಾಲವಾದುದು. ಇದರೊಳಗೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ಹುಡುಕಿಲ್ಲ.
5.13.56
वसून् रुद्रांस्तथाऽऽदित्यानश्विनौ मरुतोऽपि च।
नमस्कृत्वा गमिष्यामि रक्षसां शोकवर्धनः ॥ ५.१३.५६ ॥
ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮರುತ್ತುಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ಶೋಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನಾಗಿ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
5.13.57
जित्वा तु राक्षसान् देवीमिक्ष्वाकुकुलनन्दिनीम्।
सम्प्रदास्यामि रामाय सिद्धीमिव तपस्विने ॥ ५.१३.५७ ॥
ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶಕ್ಕೆ ಆನಂದ ತರುವ ದೇವಿಯನ್ನು, ತಪಸ್ವಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವಂತೆ ರಾಮನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವೆನು.
5.13.58
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा चिन्ताविग्रथितेन्द्रियः।
उदतिष्ठन् महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१३.५८ ॥
ಅವನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಧ್ಯಾನಮಗ್ನನಂತಿದ್ದನು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದವು; ನಂತರ ಮಹಾಬಾಹು ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತ ಎದ್ದನು.
5.13.59
नमोऽस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
देव्यै च तस्यै जनकात्मजायै।
नमोऽस्तु रुद्रेन्द्रयमानिलेभ्यो
नमोऽस्तु चन्द्राग्निमरुद्गणेभ्यः ॥ ५.१३.५९ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗಿರುವ ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವಾಯುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮರುದ್ಗಣಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
5.13.60
स तेभ्यस्तु नमस्कृत्वा सुग्रीवाय च मारुतिः।
दिशः सर्वाः समालोक्य सोऽशोकवनिकां प्रति ॥ ५.१३.६० ॥
ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಾರುತಿ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಶೋಕವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
5.13.61
स गत्वा मनसा पूर्वमशोकवनिकां शुभाम्।
उत्तरं चिन्तयामास वानरो मारुतात्मजः ॥ ५.१३.६१ ॥
ಆ ವಾಯುಪುತ್ರ ವಾನರನು ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಶುಭಕರ ಅಶೋಕವನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ, ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
5.13.62
ध्रुवं तु रक्षोबहुला भविष्यति वनाकुला।
अशोकवनिका पुण्या सर्वसंस्कारसंस्कृता ॥ ५.१३.६२ ॥
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಅಶೋಕವನವು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
5.13.63
रक्षिणश्चात्र विहिता नूनं रक्षन्ति पादपान्।
भगवानपि विश्वात्मा नातिक्षोभं प्रवायति ॥ ५.१३.६३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕಾವಲುಗಾರರು ನೇಮಿತರಾಗಿ ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನೂ (ವಾಯು) ಅತಿಯಾದ ಕ್ಷೋಭೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
5.13.64
संक्षिप्तोऽयं मयाऽऽत्मा च रामार्थे रावणस्य च।
सिद्धिं दिशन्तु मे सर्वे देवाः सर्षिगणास्त्विह ॥ ५.१३.६४ ॥
ರಾಮನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ರಾವಣನ ವಿರುದ್ಧ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳು ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ.
5.13.65
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान् देवाश्चैव तपस्विनः।
सिद्धिमग्निश्च वायुश्च पुरुहूतश्च वज्रभृत् ॥ ५.१३.६५ ॥
ಸ್ವಯಂಭು ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಪುರುಹೂತ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ವಜ್ರಧಾರಿ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ.
5.13.66
वरुणः पाशहस्तश्च सोमादित्यौ तथैव च।
अश्विनौ च महात्मानौ मरुतः सर्व एव च ॥ ५.१३.६६ ॥
ಪಾಶವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ವರುಣ, ಸೋಮ, ಆದಿತ್ಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮರುತ್‌ಗಳು (ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿ).
5.13.67
सिद्धिं सर्वाणि भूतानि भूतानां चैव यः प्रभुः।
दास्यन्ति मम ये चान्येऽप्यदृष्टाः पथि गोचराः ॥ ५.१३.६७ ॥
ಸಕಲ ಭೂತಗಳ ಪ್ರಭುವಾದವನು, ಮತ್ತು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇತರರು ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವರು.
5.13.68
तदुन्नसं पाण्डुरदन्तमव्रणं
शुचिस्मितं पद्मपलाशलोचनम्।
द्रक्ष्ये तदार्यावदनं कदा न्वहं
प्रसन्नताराधिपतुल्यवर्चसम् ॥ ५.१३.६८ ॥
ಎತ್ತರದ ಮೂಗು, ಬಿಳಿಯ ದಂತಪಂಕ್ತಿ, ನಿರ್ದೋಷ ಶುದ್ಧ ನಗು, ತಾವರೆ ದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಶುಭ್ರ ಚಂದ್ರನ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಆರ್ಯೆಯ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ಎಂದು ನೋಡುವೆನೋ?
5.13.69
क्षुद्रेण हीनेन नृशंसमूर्तिना
सुदारुणालंकृतवेषधारिणा।
बलाभिभूता ह्यबला तपस्विनी
कथं नु मे दृष्टिपथेऽद्य सा भवेत् ॥ ५.१३.६९ ॥
ಆ ಕ್ಷುದ್ರನು, ಹೀನನು, ಕ್ರೂರ ರೂಪಿನವನು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವೇಷ ಧರಿಸಿದವನು ಬಲದಿಂದ ಅಭಿಭೂತಳಾದ ಆ ಅಸಹಾಯಕ ತಪಸ್ವಿನಿ ಇಂದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಪಥಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬರಬಲ್ಲಳು?