Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
विमानात् तु स संक्रम्य प्राकारं हरियूथपः।
हनूमान् वेगवानासीद् यथा विद्युद् घनान्तरे ॥ ५.१३.१ ॥
Saltando do carro aéreo, Hanumān, chefe das tropas de macacos, pousou sobre a muralha, veloz como o relâmpago no meio de uma nuvem escura.
5.13.2
सम्परिक्रम्य हनुमान् रावणस्य निवेशनान्।
अदृष्ट्वा जानकीं सीतामब्रवीद् वचनं कपिः ॥ ५.१३.२ ॥
Tendo percorrido por completo as residências de Rāvaṇa sem ver Sītā Jānakī, o macaco Hanumān proferiu estas palavras.
5.13.3
भूयिष्ठं लोलिता लंका रामस्य चरता प्रियम्।
न हि पश्यामि वैदेहीं सीतां सर्वांगशोभनाम् ॥ ५.१३.३ ॥
Percorrendo tudo para realizar o que é caro a Rāma, revistei quase toda Laṅkā, mas não vejo Vaidehī Sītā, formosa em todos os seus membros.
5.13.4
पल्वलानि तटाकानि सरांसि सरितस्तथा।
नद्योऽनूपवनान्ताश्च दुर्गाश्च धरणीधराः ॥ ५.१३.४ ॥
Lagoas, reservatórios, lagos, rios, correntes que chegam às florestas pantanosas, fortalezas e montanhas: revistei tudo.
5.13.5
लोलिता वसुधा सर्वा न च पश्यामि जानकीम्।
इह सम्पातिना सीता रावणस्य निवेशने।
आख्याता गृध्रराजेन न च सा दृश्यते न किम् ॥ ५.१३.५ ॥
Revistei toda a terra e não vejo Jānakī. O rei dos abutres Sampāti declarou que Sītā está aqui, na residência de Rāvaṇa; por que, então, ela não é vista?
5.13.6
किं नु सीताथ वैदेही मैथिली जनकात्मजा।
उपतिष्ठेत विवशा रावणेन हृता बलात् ॥ ५.१३.६ ॥
Poderia Sītā, Vaidehī, Maithilī, filha de Janaka, raptada à força por Rāvaṇa, impotente, ter se submetido a ele?
5.13.7
क्षिप्रमुत्पततो मन्ये सीतामादाय रक्षसः।
बिभ्यतो रामबाणानामन्तरा पतिता भवेत् ॥ ५.१३.७ ॥
Acho que o rākṣasa, voando rapidamente, agarrou Sītā, e temendo as flechas de Rāma, ela pode ter caído no meio do caminho.
5.13.8
अथवा ह्रियमाणायाः पथि सिद्धनिषेविते।
मन्ये पतितमार्याया हृदयं प्रेक्ष्य सागरम् ॥ ५.१३.८ ॥
Ou talvez, enquanto era levada pelo caminho frequentado pelos siddhas, o coração da nobre senhora, ao ver o oceano, tenha caído.
5.13.9
रावणस्योरुवेगेन भुजाभ्यां पीडितेन च।
तया मन्ये विशालाक्ष्या त्यक्तं जीवितमार्यया ॥ ५.१३.९ ॥
Esmagada pela grande força de Rāvaṇa e por seus braços, acho que a nobre de olhos grandes abandonou a vida.
5.13.10
उपर्युपरि सा नूनं सागरं क्रमतस्तदा।
विचेष्टमाना पतिता समुद्रे जनकात्मजा ॥ ५.१३.१० ॥
Certamente a filha de Janaka, enquanto era carregada sobre o oceano, debatendo-se, caiu no mar.
5.13.11
आहो क्षुद्रेण चानेन रक्षन्ती शीलमात्मनः।
अबन्धुर्भक्षिता सीता रावणेन तपस्विनी ॥ ५.१३.११ ॥
Ai! Este vil devorou Sītā, a asceta que guardava sua virtude e não tinha parentes; Rāvaṇa certamente a devorou.
5.13.12
अथवा राक्षसेन्द्रस्य पत्नीभिरसितेक्षणा।
अदुष्टा दुष्टभावाभिर्भक्षिता सा भविष्यति ॥ ५.१३.१२ ॥
Ou então as esposas de mentalidade perversa do senhor dos rākṣasas devoraram Sītā, de olhos escuros e irrepreensível.
5.13.13
सम्पूर्णचन्द्रप्रतिमं पद्मपत्रनिभेक्षणम्।
रामस्य ध्यायती वक्त्रं पञ्चत्वं कृपणा गता ॥ ५.१३.१३ ॥
Meditando no rosto de Rāma, semelhante à lua cheia, de olhos como pétalas de lótus, a desventurada talvez tenha partido para a morte.
5.13.14
हा राम लक्ष्मणेत्येवं हायोध्ये चेति मैथिली।
विलप्य बहु वैदेही न्यस्तदेहा भविष्यति ॥ ५.१३.१४ ॥
Lamentando muito, dizendo «Ai Rāma! Ai Lakṣmaṇa! Ai Ayodhyā!», a maithilī Vaidehī terá deposto o seu corpo.
5.13.15
अथवा निहिता मन्ये रावणस्य निवेशने।
भृशं लालप्यते बाला पञ्जरस्थेव सारिका ॥ ५.१३.१५ ॥
Ou então, penso eu, confinada na morada de Rāvaṇa, a jovem lamenta-se muito, como um mainá sentado numa gaiola.
5.13.16
जनकस्य कुले जाता रामपत्नी सुमध्यमा।
कथमुत्पलपत्राक्षी रावणस्य वशं व्रजेत् ॥ ५.१३.१६ ॥
Nascida na linhagem de Janaka, esposa de Rāma, de cintura esbelta e olhos como pétalas de lótus, como poderia ela cair sob o poder de Rāvaṇa?
5.13.17
विनष्टा वा प्रणष्टा वा मृता वा जनकात्मजा।
रामस्य प्रियभार्यस्य न निवेदयितुं क्षमम् ॥ ५.१३.१७ ॥
Quer a filha de Janaka tenha sido destruída, perdida ou morta, não é conveniente relatá-lo a Rāma, cuja amada esposa ela é.
5.13.18
निवेद्यमाने दोषः स्याद् दोषः स्यादनिवेदने।
कथं नु खलु कर्तव्यं विषमं प्रतिभाति मे ॥ ५.१३.१८ ॥
Se for relatado, há falta; se não for relatado, também há falta. Então, o que se deve fazer? Isto me parece difícil.
5.13.19
अस्मिन् नेवंगते कार्ये प्राप्तकालं क्षमं च किम्।
भवेदिति मतिं भूयो हनुमान् प्रविचारयन् ॥ ५.१३.१९ ॥
Tendo a tarefa chegado a esse ponto, Hanumān refletiu novamente sobre o que seria oportuno e conveniente.
5.13.20
यदि सीतामदृष्ट्वाहं वानरेन्द्रपुरीमितः।
गमिष्यामि ततः को मे पुरुषार्थो भविष्यति ॥ ५.१३.२० ॥
Se eu partir daqui para a cidade do senhor dos macacos sem ter visto Sītā, qual será então o meu propósito de homem?
5.13.21
ममेदं लङ्घनं व्यर्थं सागरस्य भविष्यति।
प्रवेशश्चैव लंकायां राक्षसानां च दर्शनम् ॥ ५.१३.२१ ॥
Este meu salto sobre o oceano será em vão, assim como a minha entrada em Laṅkā e a minha visão dos rākṣasas.
5.13.22
किं वा वक्ष्यति सुग्रीवो हरयो वापि संगताः।
किष्किन्धामनुसम्प्राप्तं तौ वा दशरथात्मजौ ॥ ५.१३.२२ ॥
O que dirá Sugrīva ao meu regresso a Kiṣkindhā, ou os macacos reunidos, ou aqueles dois filhos de Daśaratha?
5.13.23
गत्वा तु यदि काकुत्स्थं वक्ष्यामि परुषं वचः।
न दृष्टेति मया सीता ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२३ ॥
Se eu for e disser a Kākutstha (Rāma) palavras duras: 'Não vi Sītā', então ele abandonará a vida.
5.13.24
परुषं दारुणं तीक्ष्णं क्रूरमिन्द्रियतापनम्।
सीतानिमित्तं दुर्वाक्यं श्रुत्वा स न भविष्यति ॥ ५.१३.२४ ॥
Ao ouvir essa palavra funesta, dura, terrível, cortante, cruel e atormentadora dos sentidos a respeito de Sītā, ele não sobreviverá.
5.13.25
तं तु कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा पञ्चत्वगतमानसम्।
भृशानुरक्तमेधावी न भविष्यति लक्ष्मणः ॥ ५.१३.२५ ॥
Ao ver aquele que caiu em aflição, com a mente como que levada à morte, o sábio Lakṣmaṇa, profundamente devotado, não sobreviverá.
5.13.26
विनष्टौ भ्रातरौ श्रुत्वा भरतोऽपि मरिष्यति।
भरतं च मृतं दृष्ट्वा शत्रुघ्नो न भविष्यति ॥ ५.१३.२६ ॥
Ao ouvir que os dois irmãos foram destruídos, também Bharata morrerá; e ao ver Bharata morto, Śatrughna não sobreviverá.
5.13.27
पुत्रान् मृतान् समीक्ष्याथ न भविष्यन्ति मातरः।
कौसल्या च सुमित्रा च कैकेयी च न संशयः ॥ ५.१३.२७ ॥
Ao ver os filhos mortos, as mães não sobreviverão: Kausalyā, Sumitrā e Kaikeyī; disso não há dúvida.
5.13.28
कृतज्ञः सत्यसंधश्च सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
रामं तथागतं दृष्ट्वा ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२८ ॥
Sugrīva, grato e fiel à sua palavra, senhor dos macacos, ao ver Rāma assim caído, então abandonará a vida.
5.13.29
दुर्मना व्यथिता दीना निरानन्दा तपस्विनी।
पीडिता भर्तृशोकेन रुमा त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२९ ॥
Rumā, de coração aflito, angustiada, miserável, sem alegria e austera, atormentada pelo luto pelo marido, abandonará a vida.
5.13.30
वालिजेन तु दुःखेन पीडिता शोककर्शिता।
पञ्चत्वमागता राज्ञी तारापि न भविष्यति ॥ ५.१३.३० ॥
Também Tārā, a rainha, afligida pela dor causada por Vāli e consumida pelo luto, alcançará a morte; ela não sobreviverá.
5.13.31
मातापित्रोर्विनाशेन सुग्रीवव्यसनेन च।
कुमारोऽप्यंगदस्तस्माद् विजहिष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.३१ ॥
Pela ruína de sua mãe e de seu pai e pela desgraça de Sugrīva, também o jovem príncipe Aṅgada, por isso, abandonará a vida.
5.13.32
भर्तृजेन तु दुःखेन अभिभूता वनौकसः।
शिरांस्यभिहनिष्यन्ति तलैर्मुष्टिभिरेव च ॥ ५.१३.३२ ॥
Abatidos pela dor nascida da perda de seu senhor, os vānaras que vivem nas florestas baterão com as palmas e os punhos nas próprias cabeças.
5.13.33
सान्त्वेनानुप्रदानेन मानेन च यशस्विना।
लालिताः कपिनाथेन प्राणांस्त्यक्ष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३३ ॥
Os vānaras, mimados pelo glorioso senhor dos macacos com consolo, dádivas e honra, entregarão suas vidas.
5.13.34
न वनेषु न शैलेषु न निरोधेषु वा पुनः।
क्रीडामनुभविष्यन्ति समेत्य कपिकुञ्जराः ॥ ५.१३.३४ ॥
Nem nas florestas, nem nas montanhas, nem nas cavernas, os elefantes entre os macacos voltarão a reunir-se para desfrutar do brincar.
5.13.35
सपुत्रदाराः सामात्या भर्तृव्यसनपीडिताः।
शैलाग्रेभ्यः पतिष्यन्ति समेषु विषमेषु च ॥ ५.१३.३५ ॥
Junto com seus filhos, esposas e ministros, atormentados pela desgraça de seu senhor, os vānaras cairão dos picos das montanhas, sobre terreno plano e sobre terreno irregular.
5.13.36
विषमुद्बन्धनं वापि प्रवेशं ज्वलनस्य वा।
उपवासमथो शस्त्रं प्रचरिष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३६ ॥
Veneno, enforcamento, ou entrar no fogo, jejum ou armas: os vānaras recorrerão a estes.
5.13.37
घोरमारोदनं मन्ये गते मयि भविष्यति।
इक्ष्वाकुकुलनाशश्च नाशश्चैव वनौकसाम् ॥ ५.१३.३७ ॥
Penso que, se eu não voltar, haverá um lamento terrível, e a destruição da linhagem de Ikṣvāku e também dos habitantes da floresta.
5.13.38
सोऽहं नैव गमिष्यामि किष्किन्धां नगरीमितः।
नहि शक्ष्याम्यहं द्रष्टुं सुग्रीवं मैथिलीं विना ॥ ५.१३.३८ ॥
Não irei daqui para a cidade de Kiṣkindhā; sem ver Maithilī (Sītā), de fato não poderei ver Sugrīva.
5.13.39
मय्यगच्छति चेहस्थे धर्मात्मानौ महारथौ।
आशया तौ धरिष्येते वानराश्च तरस्विनः ॥ ५.१३.३९ ॥
Se eu ficar aqui e não partir, aqueles dois grandes guerreiros de alma justa e os valentes vānaras sobreviverão apenas pela esperança.
5.13.40
हस्तादानो मुखादानो नियतो वृक्षमूलिकः।
वानप्रस्थो भविष्यामि ह्यदृष्ट्वा जनकात्मजाम् ॥ ५.१३.४० ॥
Sem ver a filha de Janaka, certamente me tornarei um eremita da floresta, contido, vivendo do que a mão ou a boca alcançam, habitando ao pé das árvores.
5.13.41
सागरानूपजे देशे बहुमूलफलोदके।
चितिं कृत्वा प्रवेक्ष्यामि समिद्धमरणीसुतम् ॥ ५.१३.४१ ॥
Numa zona da costa do mar, onde abundam raízes, frutos e água, erguerei uma pira e entrarei no fogo aceso, nascido das varas de fogo.
5.13.42
उपविष्टस्य वा सम्यग् लिंगिनं साधयिष्यतः।
शरीरं भक्षयिष्यन्ति वायसाः श्वापदानि च ॥ ५.१३.४२ ॥
Ou então, sentado e praticando devidamente a austeridade como asceta, meu corpo será devorado por corvos e feras.
5.13.43
इदमप्यृषिभिर्दृष्टं निर्याणमिति मे मतिः।
सम्यगापः प्रवेक्ष्यामि न चेत् पश्यामि जानकीम् ॥ ५.१३.४३ ॥
Isto também, visto pelos sábios, é uma partida (a morte), essa é minha opinião. Se não vir Jānakī, entrarei devidamente na água.
5.13.44
सुजातमूला सुभगा कीर्तिमाला यशस्विनी।
प्रभग्ना चिररात्राय मम सीतामपश्यतः ॥ ५.१३.४४ ॥
Bem enraizada, afortunada, coroada de glória e gloriosa (minha esperança) foi quebrada por uma longa noite, por não ter visto Sītā.
5.13.45
तापसो वा भविष्यामि नियतो वृक्षमूलिकः।
नेतः प्रतिगमिष्यामि तामदृष्ट्वासितेक्षणाम् ॥ ५.१३.४५ ॥
Serei um asceta, ou um morador das raízes das árvores sob votos; mas não voltarei daqui sem ver aquela de olhos escuros.
5.13.46
यदि तु प्रतिगच्छामि सीतामनधिगम्य ताम्।
अंगदः सहितः सर्वैर्वानरैर्न भविष्यति ॥ ५.१३.४६ ॥
Mas se eu voltar sem tê-la encontrado, Aṅgada, juntamente com todos os macacos, não sobreviverá.
5.13.47
विनाशे बहवो दोषा जीवन् प्राप्नोति भद्रकम्।
तस्मात् प्राणान् धरिष्यामि ध्रुवो जीवति संगमः ॥ ५.१३.४७ ॥
Na destruição há muitas faltas; quem vive alcança o bem. Portanto, conservarei minha vida, pois enquanto viver, o reencontro é certo.
5.13.48
एवं बहुविधं दुःखं मनसा धारयन् बहु।
नाध्यगच्छत् तदा पारं शोकस्य कपिकुञ्जरः ॥ ५.१३.४८ ॥
Assim, carregando em sua mente muita dor de muitas espécies, o elefante entre os macacos (Hanumān) não encontrou a margem distante do pesar.
5.13.49
ततो विक्रममासाद्य धैर्यवान् कपिकुञ्जरः।
रावणं वा वधिष्यामि दशग्रीवं महाबलम्।
काममस्तु हृता सीता प्रत्याचीर्णं भविष्यति ॥ ५.१३.४९ ॥
Então, recorrendo à bravura, o firme elefante entre os macacos pensou: matarei Rāvaṇa, o de dez pescoços e grande força. Embora Sītā tenha sido levada, a falta será reparada.
5.13.50
अथवैनं समुत्क्षिप्य उपर्युपरि सागरम्।
रामायोपहरिष्यामि पशुं पशुपतेरिव ॥ ५.१३.५० ॥
Ou então, erguendo-o e levando-o bem alto sobre o oceano, oferecerei-o a Rāma, como se oferece um animal a Paśupati.
5.13.51
ध्यानशोकपरीतात्मा चिन्तयामास वानरः ॥ ५.१३.५१ ॥
O macaco, com a alma cercada de reflexão e tristeza, pôs-se a meditar.
5.13.52
यावत् सीतां न पश्यामि रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तावदेतां पुरीं लंकां विचिनोमि पुनः पुनः ॥ ५.१३.५२ ॥
Enquanto não vir Sītā, a gloriosa esposa de Rāma, procurarei esta cidade de Laṅkā repetidas vezes.
5.13.53
सम्पातिवचनाच्चापि रामं यद्यानयाम्यहम्।
अपश्यन् राघवो भार्यां निर्दहेत् सर्ववानरान् ॥ ५.१३.५३ ॥
Mesmo que, pela palavra de Sampāti, eu trouxesse Rāma, se Rāghava não visse sua esposa, queimaria todos os macacos.
5.13.54
इहैव नियताहारो वत्स्यामि नियतेन्द्रियः।
न मत्कृते विनश्येयुः सर्वे ते नरवानराः ॥ ५.१३.५४ ॥
Aqui mesmo, com dieta moderada e sentidos dominados, permanecerei, para que, por minha causa, todos aqueles homens e macacos não pereçam.
5.13.55
अशोकवनिका चापि महतीयं महाद्रुमा।
इमामधिगमिष्यामि नहीयं विचिता मया ॥ ५.१३.५५ ॥
Este bosque de Aśoka também é vasto, com grandes árvores. Entrarei nele, pois ainda não o procurei.
5.13.56
वसून् रुद्रांस्तथाऽऽदित्यानश्विनौ मरुतोऽपि च।
नमस्कृत्वा गमिष्यामि रक्षसां शोकवर्धनः ॥ ५.१३.५६ ॥
Tendo reverenciado os Vasus, os Rudras, os Ādityas, os dois Aśvins e os Maruts, irei, eu que aumentarei o sofrimento dos rākṣasas.
5.13.57
जित्वा तु राक्षसान् देवीमिक्ष्वाकुकुलनन्दिनीम्।
सम्प्रदास्यामि रामाय सिद्धीमिव तपस्विने ॥ ५.१३.५७ ॥
Após vencer os rākṣasas, entregarei a deusa, deleite da linhagem de Ikṣvāku, a Rāma, como se entrega o sucesso a um asceta.
5.13.58
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा चिन्ताविग्रथितेन्द्रियः।
उदतिष्ठन् महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१३.५८ ॥
Ficou um momento como que absorto em reflexão, os sentidos presos pela preocupação; então se ergueu Hanumān, o de braços poderosos, filho do Vento.
5.13.59
नमोऽस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
देव्यै च तस्यै जनकात्मजायै।
नमोऽस्तु रुद्रेन्द्रयमानिलेभ्यो
नमोऽस्तु चन्द्राग्निमरुद्गणेभ्यः ॥ ५.१३.५९ ॥
Honra a Rāma com Lakṣmaṇa, e honra àquela deusa, filha de Janaka. Honra a Rudra, Indra, Yama e Vāyu; honra à Lua, ao Fogo e à hoste dos Maruts.
5.13.60
स तेभ्यस्तु नमस्कृत्वा सुग्रीवाय च मारुतिः।
दिशः सर्वाः समालोक्य सोऽशोकवनिकां प्रति ॥ ५.१३.६० ॥
Tendo reverenciado a eles e a Sugrīva, Hanumān, filho do Vento, observou todas as direções e então se dirigiu ao bosque de Aśoka.
5.13.61
स गत्वा मनसा पूर्वमशोकवनिकां शुभाम्।
उत्तरं चिन्तयामास वानरो मारुतात्मजः ॥ ५.१३.६१ ॥
Tendo primeiro ido em pensamento ao auspicioso bosque de Aśoka, o macaco, filho do Vento, refletiu sobre o que fazer em seguida.
5.13.62
ध्रुवं तु रक्षोबहुला भविष्यति वनाकुला।
अशोकवनिका पुण्या सर्वसंस्कारसंस्कृता ॥ ५.१३.६२ ॥
Certamente este bosque de Aśoka estará repleto de rākṣasas; é sagrado e adornado com toda sorte de refinamentos.
5.13.63
रक्षिणश्चात्र विहिता नूनं रक्षन्ति पादपान्।
भगवानपि विश्वात्मा नातिक्षोभं प्रवायति ॥ ५.१३.६३ ॥
Aqui, certamente, guardas foram postados para proteger estas árvores; e até o venerável alma do universo, o Vento, não sopra com grande agitação.
5.13.64
संक्षिप्तोऽयं मयाऽऽत्मा च रामार्थे रावणस्य च।
सिद्धिं दिशन्तु मे सर्वे देवाः सर्षिगणास्त्विह ॥ ५.१३.६४ ॥
Pelo bem de Rāma e contra Rāvaṇa, reduzi-me aqui; que todos os deuses daqui, junto com as multidões de sábios, me concedam o sucesso.
5.13.65
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान् देवाश्चैव तपस्विनः।
सिद्धिमग्निश्च वायुश्च पुरुहूतश्च वज्रभृत् ॥ ५.१३.६५ ॥
Que o venerável Brahmā, o auto-existente, os deuses e os ascetas, Agni, Vāyu, Puruhūta (Indra) e o portador do raio me concedam o sucesso.
5.13.66
वरुणः पाशहस्तश्च सोमादित्यौ तथैव च।
अश्विनौ च महात्मानौ मरुतः सर्व एव च ॥ ५.१३.६६ ॥
Varuṇa com o laço na mão, Soma e o Āditya, igualmente os magnânimos Aśvins e todos os Maruts, que me concedam o sucesso.
5.13.67
सिद्धिं सर्वाणि भूतानि भूतानां चैव यः प्रभुः।
दास्यन्ति मम ये चान्येऽप्यदृष्टाः पथि गोचराः ॥ ५.१३.६७ ॥
Aquele que é senhor de todos os seres, e os outros que, invisíveis, se mostram no caminho, me concederão o sucesso.
5.13.68
तदुन्नसं पाण्डुरदन्तमव्रणं
शुचिस्मितं पद्मपलाशलोचनम्।
द्रक्ष्ये तदार्यावदनं कदा न्वहं
प्रसन्नताराधिपतुल्यवर्चसम् ॥ ५.१३.६८ ॥
Quando verei aquele rosto da nobre senhora, de nariz bem formado, dentes brancos, sorriso puro e sem defeito, olhos como pétalas de lótus e um brilho igual ao da lua clara?
5.13.69
क्षुद्रेण हीनेन नृशंसमूर्तिना
सुदारुणालंकृतवेषधारिणा।
बलाभिभूता ह्यबला तपस्विनी
कथं नु मे दृष्टिपथेऽद्य सा भवेत् ॥ ५.१३.६९ ॥
Como aquela asceta indefesa, subjugada pela força daquele vil, miserável, de forma cruel, que veste um disfarce terrivelmente adornado, poderia hoje estar diante dos meus olhos?